حضرت علی علیه السلام

خدا با خالق عالم ولي الله ميگويد
به قدر فهم ما از او كم و كوتاه ميگويد

به هر جائي كه افتاده به آنجا سايه ي حيدر
خدا تا آخر عالم زيارتگاه ميگويد

و هر ذره كه خود را لحظه اي سائيده بر كفشش
چنان روشن شده كه آدم او را ماه ميگويد

علي نورأ علي نور است طبق آيه ي قرآن
خدا در كل قرآنش به او مصباح ميگويد

همان جائي كه ابراهيم آن را كعبه ناميده
محب مرتضي آن را ولاتگاه ميگويد

از آن وقتي كه مولا را خداي خود صدا كردم
به هر شيخي كه برخوردم مرا گمراه ميگويد

فراتر بود از درك بشر هر چه علي ميگفت
كمي از حرف هايش را به گوش چاه ميگويد

• پنج شنبه
• 18
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:46
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

شیوه ی مستی در آن دربار خیلی فرق داشت
پیش ساقی واقعاً معیار خیلی فرق داشت

کوچه های منتهی بر میکده پر بود پر
با همیشه نسبت آمار خیلی فرق داشت

با وجودی که همیشه می به مستان داده است
مستی مستان او اینبار خیلی فرق داشت

مانده ام امشب چه در مِی ریخته ساقی مگر
خوردن من بر در و دیوار خیلی فرق داشت

میشود معلوم از نوع ولاتگاه او
با مسیحا حیدر کرار خیلی فرق داشت

مصطفی نام علی را بی وضو هرگز نبرد
ذکر حیدر با همه اذکار خیلی فرق داشت

عشق حیدر گر چه دل برد از تمام انبیا
در وجود احمد مختار خیلی فرق داشت

با اجازه من علی را می پرستم بعد از این
حرف من اینبار با هربار خیلی فرق داشت

• پنج شنبه
• 18
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:50
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ابوطالب شدي و دست حق در آستين داري
چنين نور اميرالمومنين را در جبين داري

به صورت نور حيدر را به سيرت حسن احمد را
جمالي آنچنان داري كمالي اينچنين داري

زمان از تو زمين از تو امان از تو امين از تو
ستون آسمان ها هستي و پا بر زمين داري

مسلمان بوده اي وقتي نبود اصلأ مسلماني
بدين ترتيب دين داري و عمري درد دين داري

بلاغت در سخن داري دقيقأ مثل فرزندت
به هنگام رجز خواني كلامي آتشين داري

از آن سو جعفر طيار از اين سو حيدر كرار
چه سهمي پيش آن داري چه ارثي نزد اين داري

نبي با رفتنت يك سال را سال عزا خوانده
عجب جائي ميان قلب ختم المرسلين داري

اگر در خانه كس باشد همين يك جمله بس باشد
همين بس كه تو در خ

• شنبه
• 20
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:21
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

چون راه و رسم عشق بازی را بلد بود
از هر جهت نامش سرآمد در بلد بود

با سوره ی توحید چشمان علی اش
ذکر مدامش قل هو والله و احد بود

در روزگاری که فقط کفار مکه
گرم صنم بودند او گرم صمد بود

عاجز ملائک از شمارش های حُسنش
از بس مقاماتش فزون تر از عدد بود

آغوش کعبه باز شد در پیش پایش
جائی که مریم در جوابش دست رد بود

آورده بود آن روز حتماً لم یلد را
فرزند او اصل برابر با سند بود

نامیده شد کعبه ولاتگاه طفلش
این افتخار از آن این زن تا ابد بود

از خطبه اش بعد از خروج از کعبه پیداست
بالاتر از حوا و مریم میشود بود

در بین زن ها از همان آغاز خلقت
تنها یکی هم بنت و هم ام اسد بود

پس هم محمد هم علی را پرور

• شنبه
• 20
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:35
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

عكس ميل باطن خود ناخدا خواندم تو را
با يقين در خلوتم اما خدا خواندم تو را

شاهكار عشقي و خاتم به سائل ميدهي
پس انيس خاطر شاه و گدا خواندم تو را

قل هو والله احد،حيدر اسد،حيدر صمد
در قنوت خود بجاي ربنا خواندم تو را

خلق عالم،رزق عالم،از ازل دست تو بود
از زمين تا عرش حق صاحب بنا خواندم تو را

پاي خود را از گليمم بيشتر كردم دراز
هو كشيدم ياعلي جان هر كجا خواندم تو را

هيچ كس غير تو نفس حضرت خاتم نشد
پس نوشتم ياعلي و مصطفي خواندم تو را

پس نوشتم صفحه اي بابا به اجبار دبير
وقت خواندن جاي بابا با صدا خواندم تو را

درس قرآن بود و حرف از باء بسم الله شد
نقطه نقطه خط به خط در هر هجا خواندم تو را

جز دو

• شنبه
• 20
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 21:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ز جور و فتنه دنیای دون ملالی نیست
که نام حیدر کرار تکیه گاه من است

به جز سرای علی دولتی مرا نبود
غلام درگه اویم خدا گواه من است

به روز حشر هم اندر دلم هراسی نیست
که سرور دو جهان شافع گناه من است

چو سائلی به درش حلقه میزنم هر دم
که لطف و مرحمتش مایه رفاه من است

به بذل و بخشش و اکرام اغنیا چه نیاز
که روز و شب به دو دست علی نگاه من است

از این مسیر به ظلمت نشسته باکی نیست
چرا که ساقی کوثر چراغ راه من است

مدال نوکریش را به عالمی ندهم
گدایی در مولایم عز و جاه من است

گدای لطف علی بوده ام ز روز ازل
که خیمه کرمش بهترین پناه من است

اگرچه غرق خطایی ولیک (فرقانی)
بگو به خلق که حیدر پناه گاه من است

• یکشنبه
• 21
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 11:56
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

گوهر انگشتر خلقت علی
نیک خو ، یار ملک سیرت علی

طایر عرش آشیان شیر ژیان
عبد دادار حامل رایت علی

در سرای معرفت اعلا نشین
تاجدار کشور عزّت علی

پرچم السّابقون بر دوش او
اسوهء ایثار و عبدیّت علی

رهنمون عارفان ، پیر خرد
رهنورد راه حرّیّت علی

پاک سیرت ، نیک صورت ، پاکدل
عبد صالح ، شاه مه طلعت علی

مایۀ اکمال دین ، اولا به خلق
شهریار کشور وحدت علی

بذل انگشتر نمودش در رکوع
بر عطا دارد همی عادت علی

دستگیری از طریق مرتضاست
می ندارد بر کسی منّت علی

یوسف از بازار گرمش در عجب
وه که دارد حسن شخصیّت علی

شهریاران آستان بوس درش
شه غلامان بر در شوکت علی

خفتنش در بستر پیغمبری
جام مرگی ، خورد با رغبت علی

• یکشنبه
• 21
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 13:01
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای خوش آن قلبی که بهرعشق یکتا بشکند
همچو آئینه به خلوت در مصلا بشکند

ارزش کالا به نشکستن بود ایدل ولی
جای هو گردد اگر دل همچو مینا بشکند

سیرت زیبا ملاک عشق روی دلبر است
حیف ازاین دل گر برای روی زیبا بشکند

ماهمه اعضای یک پیکر زنسل آدمیم
پیکری باقی نمیماند چو اعضا بشکند

گفت مجنون جاودان خواهم شد از سودای عشق
شیشه ی عمرم اگر در دست لیلا بشکند

اهل سنت را بگو سنت نباشد معتبر
گر گل نام علی بر روی لبها بشکند

ناخدائی چون علی برکشتی دل برگزین
کشتی بی ناخدا درموج دریا بشکند

• یکشنبه
• 21
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 13:06
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

اگر دست علی دست خدا نیست؟
چرا دست دگر مشکل گشا نیست؟

اگر دستی است ذات لم یزل را
به جز دست علیّ المرتضی نیست

یدالله است و عین الله ناظر
به جز وی محرم اسرار ما نیست

به سر خاک دو عالم آن شهی را
که اندر آستانش چون گدا نیست

به دانشگاه طبّش صد مسیحا
چو شاگردی است کورا الفِبا نیست

ز خاک آستانش چاره باشد
بر آن دردی که در عالم دوا نیست

بگو بر آن که جوید اسم اعظم
که اسمی جز علی در ماسوا نیست

بر او شاید ردای کبریائی
خدا گر نیست از او هم جدا نیست

ز اسرار علی کی باشد آگاه
کسی کو رهرو فقر و فنا نیست

علی زیتونه ی ایمان و دین است
به غیر از او وصیّ مصطفی نیست

علی آئینه ی ذات الهی است
به هر کس این درِ

• یکشنبه
• 21
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 13:08
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

السلام ای عالم اسرار رب‌العالمین
وارث علم پیمبر فارس میدان دین

السلام ای بارگاهت خلق‌را دارالسلام
آستان رویت بطرف آستین روح‌الامین

السلام ای پیکر زایر نوازت زیر خاک
از پی جنت خریدن خلق را گنج زمین

السلام ای آهن دیوار تیغت آمده
قبلهٔ اسلام را از چارحد حصن حصین

السلام ای نایب پیغمبر آخر زمان
مقتدای اولین و پیشوای آخرین

شاه خیبر گیر اژدر در امام بحر و بر
ناصر حق غالب مطلق امیرالمؤمنین

ملک دین را پادشاه از نصب سلطان رسل
مصطفی را جانشین از نص قرآن مبین

بازوی عونت رسول‌الله را رکن ظفر
رشتهٔ مهرت رجال‌الله را حبل‌المتین

هر که در باب تو خواند فضلی از فصل کلام
در مکان مصطفی داند بلا فصلت مکین

• یکشنبه
• 21
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 14:19
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

به اوج سعادت همائی علی
به سرّ خدا آشنائی علی

به بحر حوادث به طوفان سخت
به کشتیّ دین ناخدائی علی

جهان صورتی هست و معنی توئی
تو مافوق مدح و ثنائی علی

نزاید نظیرت دگر امّهات
چُنان گوهر پربهائی علی

به جز تو ندارند فریادرس
تو یار همه بی نوائی علی

بخواهند یاری ز تو ممکنات
تو مرآت واجب نمائی علی

خداوند شمشیر و علم و هنر
مبرّی ز ریب و ریائی علی

در اسماء حق اسم اعظم توئی
به جانت قسم هکذائی علی

شده در وجود تو اضداد جمع
منزّه ز چون و چرائی علی

یلِ شیرگیری به روز نبرد
به محراب، صاحب دعائی علی

به سر برده عمری به نان جوین
ولی بحر جود و سخائی علی

به شهر علوم پیمبر دری (1)
تو منصوص در اِنَّمائی علی

• یکشنبه
• 21
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 18:30
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ساقي نشسته دور او باده زياد است
از اين طرف هم مست آماده زياد است

زاهد گمان كرده كه هر مستي حرام است
هر نعمتي كه حق به او داده زياد است

ما را به جرم عاشقي تكفير كردند
دور و بر ما آدم ساده زياد است

حرف از كسادي نيست در ميخانه هرگز
اطراف اين ميخانه دلداه زياد است

در ميكده توبه اثر دارد از اين رو
در گوشه ي ميخانه سجاده زياد است

بايد ببوسم پاي ساقي را وگرنه
مجنون مست در صف استاده زياد است

آري فقط حيدر صراط المستقيم است
از امتحان است اين اگر جاده زياد است

يك پهلوان ديده جهان،آن هم علي بود
ورنه حريف ميل و كباده زياد است

• یکشنبه
• 21
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:03
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

آشكارا مست او بوديم و پنهان نيزهم
طعنه ها خورديم ما از اين و از آن نيزهم

خلوت خود را نكردم با كمي جلوت عوض
دارد اين آرامش عشاق طوفان نيزهم

هي اضافه ميشود هرآن به مشكل هاي عشق
گاه ميگيرد به ما دلدار آسان نيزهم

درد را گاهي براي قرب ميبخشد به ما
انحصارأ دست او بوده است درمان نيزهم

اينچنين كه او دل از ما برده قصدش جان ماست
ميكنم تقديم او با ميل خود جان نيزهم

پس گدائي در اين خانه را تا زنده ام
من نخواهم داد بر ملك سليمان نيزهم

وقتي از حب علي دم زد بدون واهمه
ميشود مناي اهل البيت سلمان نيزهم

شهريارش نيستم،هيچم ميان شاعران
راضي ام در اين سرا بر كلب دربان نيزهم

• یکشنبه
• 21
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:32
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

نصرتْ دِهِ حبیب خدا مرتضی علی
یکرنگ خواجه دو سرا مرتضی علی

در بحر نعت و منقبتم آشنا کنید
یا مصطفی محمّد و یا مرتضی علی

ذات نبی گلست و علی بوی گل بُوَد
چشم است مصطفی و ضیا، مرتضی علی

قندیل طاق عرش دل روشنم سزد
مولای ماست شمع هدی مرتضی علی

بیرون دلی ز دایره بندگیش نیست
فرمانروای شاه و گدا مرتضی علی

دل را ز جور غیر به فرموده خدا
بر خوان صبر داده صلا مرتضی علی

اغیار را به زمره اشرار واگذار
ما را بس است راهنما مرتضی علی

زان دست و تیغ گلشن دین راست آب و رنگ
سیف است ذوالفقار و فتا مرتضی علی

گردیده کعبه قبله گه اهل روزگار
از فیض خانهزاد خدا مرتضی علی

کام مراد یافته هرکس ز درگهش
درد که را که ن

• دوشنبه
• 22
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:30
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

کس را چه زور و زَهره که وصف علی کند؟!
جبّار در مناقب او گفته: «هَل اَتی»

زور آزمای قلعه ی خیبر که بند او
در یکدگر شکست به بازوی لافتی

مردی که در مصاف، زِره پیش بسته بود
تا پیش دشمنان ندهد پشت بر غزا

شیر خدا و صفدر میدان و بحر جود
جانبخش در نماز و جهانسوز در وَغا

دیباچه ی مروَّت و سلطان معرفت
لشگرکش فتوَّت و سردار اتقیا

فردا که هرکسی به شفیعی زنند دست
ماییم و دست و دامن معصومِ مرتضی

• دوشنبه
• 22
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:38
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای بلند از عرش جایت یا علی
عقل قاصر از ثنایت یا علی
مستم از جام ولایت یا علی
چشم بر جود و عظایت یا علی
ای بقربان سخایت یاعلی

من بدور شمع تو پروانه ام
سوخته بال و پر و کاشانه ام
آنچنان از عشق تو دیوانه ام
کز همه خلق جهان بیگانه ام
عاجزم مسکین گدایت یاعلی

گر چه خارم از گلستان توام
خواریم بنگر بقربان توام
خادم پیری و دربان توام
آن نی ام من کز نیستان توام
در لبم شور و نوایت یا علی

نام تو شاها بقرآن کریم
منتخب از حق علی است و حکیم ( 1 )
ای صراط تو صراط مستقیم
چون توئی بر دوزخ و جنت قسیم
حکمرانی کو ؟ سوایت یا علی

ای ز یزدان تاج کرمنا به سر
آدم از خاک و تو بر خاکی پدر
مادر گیتی نمیزاید دگر
مجمع ا

• دوشنبه
• 22
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:36
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای از فروغ روی تو شرمنده آفتاب
هر ذرّه را به نظره ات آکنده آفتاب

ساز طرب به زخمۀ ناهید میزند
بر تارک سپهر فریبنده آفتاب

از جلوۀ جمال جمیلت بود که هست
در عالم شهود پراکنده آفتاب

گر عارضت نداشت تلؤلو عیان نبود
در دیده ها هر آینه ارزنده آفتاب

از انبساط چهرۀ تابنده ات بود
کاینسان کند به نطع زمین خنده آفتاب

از برق ذوالفقار تو باشد که در فلک
دارد هماره تیغۀ بُرّنده آفتاب

هرگز تَکدّری ندهد ره به خویشتن
بیند اگر جمال تو بیننده آفتاب

ساطع چو گشت نور جبینت ز کوی اَمن
شد تا ابد زبانزد و سر زنده آفتاب

از بهر آن که بوسه به خاک رهت زند
خود را به زیر پای تو افکنده آفتاب

از دلگشای روی و عطای عمیم توس

• دوشنبه
• 22
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:47
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

زبان شاعران شمشیر عشق است
کتاب شعرشان تفسیر عشق است

برای اهل دل در عالم عشق
غزل تنهاترین تعبیر عشق است

گل از تأثیر باد صبحگاهی ست
گل شعر من از تأثیر عشق است

«بشیر»ا هر کسی، دارد مرادی
ترا در شعر «حافظ» پیر عشق است

هر آن شعری که باشد وصف حیدر
به قاب قلب ما تصویر عشق است

علی قرآن و قرآن هم علی هست
تمام آیه ها تقریر عشق است

علی در خلوتِ یارست شب ها
و در روز عمل چون شیر عشق است

علی همتا ندارد در فصاحت
کلام حقّش عالمگیر عشق است

سرود ملّی ما غیر از این نیست
علی بعد از پیمبر میر عشق است

• دوشنبه
• 22
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:15
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ها عَلی بَشَرٌ کیفَ بَشر
رَبُّهُ فِیهِ تَجَلّی وَ ظَهَرَ

عِلَّةُ الْکوْنِ وَ لَوْ لاهُلَما
کانَ لِلْعالَمِ عَینٌ وَ أَثَر

وَ لَهُ اُبدِعُ مَا تَعقِلُه
مِن عُقُول وَ نُفُوس وَ صُوَر

فَلَک فی فَلَک فیهِ نُجُوم
صَدَفٌ فی صَدَف فیهِ دُرَر

ما رَمی رَمْیةً اِلاّ وَ کفی
ما غَزی غَزْوَةً اِلاّ وَ ظَفَر

أَغمَدَ السَّیفَ مَتی قابَلَه
کلُّ مَن جَرَّدَ سَیفًا وَ شَهَر

أَسَدُ اللّهِ إِذا صالَ وَ صاح
أَبُوالاَْیتامِ إِذا جاءَ وَ بَرّ

حُبُّهُ مَبْدَءُ خُلْد وَ نَعیم
بُغْضُهُ مَنشَاءُ نار وَ سَقَر

هُوَ فِی الکلِّ اِمامُ الکلّ
مَنْ أَبابَکر وَ مَن کانَ عُمَر

لَیسَ مَنْ أَذْنَبَ یوْمًا بِاِمام
کیفَ مَن

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 11:06
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ساقی بده به رنگ لب یار می مرا
مطرب نواز کابل و شهناز و ششترا

یکدم ز راه شوق و شعف با نوا بزن
گاهی بچنگ چنگ و گهی عود و مضمرا

ز آهنگ زابلم بصفاهان نمای روی
تا آوری ز مهر مرا شور بر سرا

از راستی مپیچ و بکن روی در عراق
لحن هدی بزن بکن از جای خود مرا

شور حسینیم بفکنده است در حجاز
زین نغمه ی نکو بکنم مدح حیدرا

آن خسرویکه مدح ورا گفته در ازل
اندر کتاب خویش خداوند اکبرا

شاهیکه مولدش بحریم خدا شدی
بود این سبب که بوده بخلاق مظهرا

غیر از علی که بود که پیش از تولدش
مادر رها نمود ز چنگ غضنفرا

شاهیکه خواند است خدایش وکیل خویش
باشد وصی و بن عم پاک پیمبرا

دست علی نبود اگر دست کردگار
بر گو چسان درید

• دوشنبه
• 22
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:51
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

مرحوم آیت الله میرزا محمّد باقر فقیه ایمانی
تضمین اشعار مرحوم ملا فتح الله خوئی

بخش 1

ها عَلی بَشَرٌ کیفَ بَشر
رَبُّهُ فِیهِ تَجَلّی وَ ظَهَرَ

علی است اینکه به صورت بشراست
لیک وصفش ز بشر در گذر است
چه بشر، سید جنّ و بشراست
مادحش حضرت خیر البشر است
شده حق را به حقیقت مظهر
هُوَ وَ الواجِبُ شَمسٌ وَ ضِیاء
هُوَ وَ الْمُبدِءُ نُورٌ وَ قَمَر

بهر واجب نبود شبه و مثال
متعالی است ز هر وَهْم و خیال
در ثنا لیک گر آید به بیان
فیض او چون مه و نورش به کمال
در علی آیت آن فیض نگر
ما هُوَ اللّهُ وَ لکن مَثلا
مَعَهُ اللّهُ کنار وَ حَجَر

گشته دارای صفات معبود
همچنانی که شدی او مسجود
واجب او نیست به معنی لیک

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 11:10
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای دل ار حبّ مرتضی داری
جلوه ی نور کبریا داری

مهر ورزیده ای اگر به علی
مهر بر کلّ انبیا داری

خواجه ای ای غلام اگر در گوش
حلقه ی عشق مرتضی داری

بِهِل اندیشه ی غم اکسیر
تو که بهتر ز کیمیا داری

گنج سیم و زر جهان فانی است
تو ولی دولت بقا داری

ای همایون فَر عاشق مولا
به سرت سایه ی هما داری

رهرو سِلم و اِرتضا می باش
به رضایش اگر رضا داری

ای که بی مهر پور عمرانی
غاصبان را تو آشنا داری

بی تولّایش از مسلمانی
تو فقط صورت و نما داری

نه به امر خدای پابندی
نه ارادت به مصطفی داری

مرتضی جانشین احمد بود
به حقیقت گر اعتنا داری

مرد مغصوب الحقّ تاریخ است
غیر از این داری ار خطا داری

منزوی شد ز جور ناپ

• دوشنبه
• 22
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:18
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

مرحوم حسینی سعدی زمان
تضمین دو بیت از یک قصیده مرحوم صامت

علی ای مظهر حق دین حق را اولین قائد
نبودی گر تو - کی بودی بمَعبود ازل عابد
هویدا از صفات تو صفات خالق واحد
تو ممدوح و خدا مادح بِوَصف اِنَّما شاهد
تو خود منصوص نصّ آیۀ اِنّا فَتَحنائی

همه غرقند در دریای فاء فَوقَ اَیدیهِم
بجز ذات تو کو ؟ معنای فاء فوق ایدیهم
پدید از دست تو بیضای فاء فوق ایدیهم
توئی آن نقطه در بالای فاء فوق ایدیهم
که در وقت تَنَزّل تحت بِسمِ الله را بائی

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 11:40
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دری که بیت شریف خدا بُود صدفش
فزونتر است ز هر در عزت و شرفش

علیست آن در اعلای عالم ملکوت
که کعبه شد بهمه فخر آخرین صدفش

زهی خلف که ملائک بپاس حرمت او
شدند مایل تعظیم و سجدۀ سلفش

فدای سایۀ آن ماه روی طوبا قد
که مهر عرش شرف آرمید در کنفش

چو دست صاحب معراج شد بر او اورنگ
ز حق شد آیۀ اکملت دیهیم شرفش

بهشت را نبود جلوه بی جمال علی
رواست غبطه کند گر بهشت بر نجفش

ز لطف شاه ولایت بحش باشد شاد
کسی که عید غدیر است در جهان شعفش

ایاغ جنت ازآن بر کَفَش شود موکول
که سر بپای پیمبر نهاد جان بکفش

مرا بهشت رضای شهی بود که بعمر
بجز رضای خدای جهان نشد هدفش

چو شعر « ناصر» شیدا بمدح آل عباست
از آن بقیمت دُ

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 11:42
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

زبان را گفتمش مدح علی کن شمّه ای شد لال
بیان را گفتمش گفتا من و مدح علی صد سال

قلم را کردمش آگه نویسد مدح او بشکست
بیان و هم زبان و هم قلم گویا شده یک دست

برو شاعر علی را کی توان تعریف با ابزار
لسان لایُریٰ کرده علی را مدح چندین بار

خدا چون خواست بنماید عیان اوصاف زیبایش
علی را کرد خلقت ماخلق دیدند مولایش

غرض از خلقت آدم که نامش صفوة الله است
علی آید برون از پرده، عظما آیة الله است

علی الله نی ، اما یدالله قدرت الله گو
بشر نبْود یقین ، الله هم نبْود چه باشد او؟

علی آن شاهد مشهود علی آن عابد معبود
علی ظاهر علی باطن علی حامد علی محمود

برون از عهدهٔ انسان بُود صبری که او بنمود
بَرو ظلم و س

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 10:50
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دلبر هر انجمن از دلبران باشد علی
جلوه زن حقّ، مظهرِ سر مظهر آن باشد علی

خواست واجب در ازل تا جلوه بنماید زخود
خلقت احمد نمود و مثل آن باشد علی

خواست آرد جلوه ای از حسن خود بر ممکنات
احمد آمد جلوه اش جلوه کنان باشد علی

«کنت کنزاً مخفیاً» شد علّت عرفان و خلق
احمد آمد گنج عرفان باب آن باشد علی

بود واجب در عیان خود نهان از غیر خود
احمد آمد سرّ او سرگوی آن باشد علی

گوش هوش آور بسوی معنی «اللّه نور»
احمدش مشکاة شد مصباح آن باشد علی

نور آن باشد به خود ظاهر، ظهور آرد به غیر
احمد آمد از احد نور و چنان باشد علی

بود واجب نور چون ظاهر به خود بودی عیان
پس ظهور آورد در احمد و زآن باشد علی

این بُوَد

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 10:58
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر
رَبُّهُ فیه تجلّی و ظَهَر»

بود در محفل ارباب نظر
نقل شیرینتری از نقل و شکر
می شمردند یکایک چو گهر
مدحت صاحب شمشیر دوسر
که بشر می شود اینگونه مگر؟
«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر
رَبُّهَ فیه تجلّی و ظهَر»

چه بشر؟ مظهر اوصاف خدا
چه بشر؟ مطلع انوار هُدی
چه بشر؟ پادشه ارض و سما
چه بشر؟ صاحب دستور و قضا
چه بشر؟ حاکم و فرمان قدر
«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر
هُوَ وَالواجِبُ نورٌ و قَمَر»

چه بشر؟ مرشد جبریل امین
چه بشر؟ آینه ی خالق بین
چه بشر؟ نور إلاهش به جبین
چه بشر؟ ناطق قرآن مبین
چه بشر؟ قاسم فردوس و سقر
«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر
یا لَهُ صاحِبَ سَمْعٌ وبَصَر»

چه بشر؟ باعث ایجا

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 11:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

چو خواهی شوی ایمن از هر بلا
شوی در دو عالم ز غمها رها
بگو از دل و جان به صوت جلی
امیر زمین و زمان یا علی

علی اسم اعظم ولی خدا
علی مظهر لطف و مهر و صفا
علی منبع جود و بحر سخا
علی حیدر و صفدر و مرتضا
بزن عا شقانه ز دل این صدا
بگو از دل و جان به صوت جلی
امیر زمین و زمان یا علی

علی بر دو عالم یگانه ولی
ز نور جمالش جهان منجلی
بود خانه اش خانه همدلی
همه واژه ها محو نام علی
به عالم چو خواهی شرافت دلا
بگو از دل و جان به صوت جلی
امیر زمین و زمان یا علی

علی وارث خاتم المُرسلین
علی سرور و رهبر مسلمین
علی مظهر حق به روی زمین
علی پا به سر ضدّ مستکبرین
چو خواهی شود کاخ اعدا فنا
بگو از دل و جان به صوت جلی

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 11:16
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بیا در گلشن پُر بارِ مولا
بزن زخمه زجان ، بر تارِ مولا

زلیخائی نما ، از خود به در شو
اگر خواهی شوی دلدار مولا !

از این شام سیه خواهی رهایی
تو کسب نور کن ز انوار مولا

درخت باورت گر بارِحق داد
پدیدارت شود اسرار مولا !

سعادت گر تو خواهی در دو دنیا
نما سرمشق خود کردار مولا

چو نابینای مادرزاد باشد
هر آن کس کاو کند انکار مولا

بُوَد خورشید تقوا و شجاعت !
که با حق یار و حق هم یار مولا

بشر ، آموز راه زندگی از ...
کلام حقّ و گوهر بار مولا !

به عرش و فرش مانده در تحیّر
تمام ما سوا در کار مولا !

بُوَد او اوّلین مظلوم عالم
دل از این درد شد افگارِ مولا

در این آشفته بازارِ جهانی
خریدارم من از بازار

• سه شنبه
• 23
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 11:37
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ماییم درد پرور دنیای بی وفا،
با درد کرده خو، شده مستغنی از دوا

هرگز نکرده درد دل اظهار ما طلب ،
هر جا که دیده خط زده بر نسخه ی شفا

مطلق وفا ندیده ز ابنای روزگار ،
بر خود در آرزوی وفا کرده صد جفا

وحشت گزیده از همه عالم چه جای غیر!
با خویش هم نگشته در این وحشت آشنا

ماییم فرقه ای که همیشه مدار چرخ ،
انداخته است تفرقه ای در میان ما

سیل دمادم از مژه هر س و گشوده لیک ،
بسته زبان چو شمع ، در افشای ماجرا

ماییم آن گروه پریشان که چون حباب،
صورت نبسته جمعیت ما به هیچ جا

از گردباد حادثه بر باد داده باز ،
هرجا که کرده به هر امل خانه ای بنا

جسته طریق مهر ز دور فلک ولی،
زان آینه ندیده به جز عکس مدعا

• چهارشنبه
• 1
• اسفند
• 1397
• ساعت
• 20:33
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور