چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
هرشب جمعه حسینا ذکر نامت می کنم
رو به قبله دست بر سینه سلامت می کنم
یاد خود می آورم آن مرقد شش گوشه ات
اشک ریزان مرغ دل راهی بامت می کنم
یا حسین مظلوم(ع)
ز خردی کربلا را دوست دارم
حسین سر جدا را دوست دارم
جنون عشق او را مبتلایم
ومن این ابتلارا دوست دارم
محرم ماه ماتم ماه شور است
من این شور وعزا را دوست دارم
قسم بر خون سالار شهیدان
حسین خون خدا را دوست دارم
عجب بین الحرم دل می رباید
حریم دلربا را دوست دارم
صفا گیرد دلم در هیئت او
به هیئت این صفارادوست دارم
کند از زائران مشکل گشایی
شه مشکل گشا را دوست دارم
ضریح مرقدش شش گوشه دارد
یکایک گوشه ها را دوست دارم
خوشا شور ونوا در کربلایش
بس این شور ونوا را دوست دارم
حریمش ملجاء عشاق زار است
در آنجا التجا را دوست دارم
بود ذکر دلم تا آخر عمر
حسین و کربلا را دوست دارم
شاعر:اسماع
شب جمعه
شب زیارتی اباعبدالله(ع)
شبجمعهاستهوایکرمتکردهدلم
هوس آن حرم محترمت کرده دلم
چه شود بر من آلوده نگاهی آقا
بعدازآنگریهبهصاحبعلمتکردهدلم
شبجمعهاستحرممادرتانآمدهاست
قصد قربت به هوای حرمت کرده دلم
علقمه یک طرف وقبر شریفت یکسو
گریه از دیده ز اندوه وغمت کرده دلم
در بلا گرچه بلی گفتهای اما منهم
جان شیرین بفدای قدمت کرده دلم
سائل مستمند اربابم
تشنه ی یک دو جرعه مهتابم
اشک هایم فقط به خاطر اوست
چشم هایم همیشه شاعر اوست
بی قرارم قرار می خواهم
درِ این خانه کار می خواهم
روی دل تنگی ام به سمت شماست
قبله ام تا همیشه کرب و بلاست
به غزل های گریه ام سوگند
نشود از تو لحظه ای دل کند
نوکری میکنم برای حسین
زندگانی من فدای حسین
ریختم گوهر وجودم را
از همان کودکی به پای حسین
روزگاری ست حال خوش دارم
برکتِ اشک روضه های حسین
سازگاری نمی کند نفسم
با هوایی بجز هوای حسین
هیچ عشقی دراین دل خسته
ننشیند دمی به جای حسین
شهر رؤیای کودکی هایم
بوده و هست کربلای حسین
جمع ما جمع است در اطراف اين در دورهم
كس نديده تا به حال اينقدر نوكر دورهم
دانه پاشيده يقينأ صاحب اين خانه كه
جمع كرده اين قدر يكجا كبوتر دورهم
اكثر اوقات ما در روضه ها طي ميشود
جمع كرده عاشقان را شاه بي سر دورهم
هر كجا كه پرچمي نصب است با نام حسين
مي نشينند عاشقان با ديده ي تر دورهم
پس به عشق آن علي هاي حسين ابن علي
هي سما كرديم ما با ذكر حيدر دورهم
گاه گاهي ميشويم از هم جدا چون بچه ها
بچه ها را مي نشاند باز مادر دورهم
وعده ي ما كربلا،باب الحسين،پائين پا
تا بسوزيم از مصيبت هاي اكبر دورهم
ما در عزایت مثل زمزم گریه کردیم
گاهی شدید و گاه نم نم گریه کردیم
گاهی تک و تنها میان خلوت اما
اغلب میان روضه با هم گریه کردیم
گفتی جوانان بنی هاشم بیائید
از بچگی ما با همین دم گریه کردیم
در یازده ماه خدا آتش گرفتیم
وقتی که شد ماه محرم گریه کردیم
قبل از تولد روضه گردی کار ما بود
پس پا به پای نوح و آدم گریه کردیم
وقتی نشد قسمت به پابوست بیائیم
هر جا که دیدیم از تو پرچم گریه کردیم
از حضرت عیسی بپرس آقای خوبم
با خواندن آیات مریم گریه کردیم
قطعاً قیامت تا به محشر پا گذاری
شرمنده ایم از اینکه ما کم گریه کردیم
خونِ خوبان همه فدایِ حسین
جان به قربانِ بچه هایِ حسین
خوش به احوال هفت پشتِ کسی
که شده نوکر و گدایِ حسین
میرسی در مسیرِ سیر و سلوک
آخرِ سر به کربلایِ حسین
بخداوند قسم شفا بخش است
تربت و نذری و غذايِ حسین
بعدِ روضه عجيب ميچسبد
دو سه تا حَبه قند و چايِ حسین
همۀ دلخوشیِ من روضه ست
پس نكن ناخوشم خدایِ حسین
تا محرم مرا نگه دارید
دلِ من لک زده برایِ حسین ...
*مگه میشه شما شبِ جمعه دلت حرم نباشه ... حسین .. والله ما خیلی کار داریم .. خیلی روزا و شبایِ سختی روبرومونه این همه برا دنیامون کار میکنیم .. آیا شده بشینیم فکر کنیم برا شبِ اول قبر چی کار کنیم .. لااقل یه جور کار رو با ابی عبدالله ببندی
بایدم دل به تو داد، بایدم واسه تو مرد
مادرم رو دوست دارم، چون منو به تو سپرد
شوقی واسه زندگی ندارم، وقتی تو تموم زندگیمی
من که از قدیم عاشقت هستم، عشقمه همین حس قدیمی
عاشق تو بیچاره نمیشه، مجنون تو آواره نمیشه
کار و بار نوکرت به نو هم، میرسه ولی پاره نمیشه
یا(سیدنا، مولانا، حسین اباعبدالله)
◼️◽️▪️◽️◼️
تو حرم بی اختیار، سجده می افتم حسین
شنیدم جوابتو، هر دفه گفتم حسین
افضل همه عبادتامه، این روضه و گریه کردن من
من جونمو پای تو میذارم، خیلی حق داری به گردن من
من همیشه باکیه العینم، خیلی عاشق اسم حسینم
از اون سفر اولم آقا، دلبسته ی بین الحرمینم
یا(سیدنا، مولانا، حسین اباعبدالله)
◼️◽️▪️◽️◼
حملههای موج دیدم، لشکرت آمد به یادم
کشتی صدپاره دیدم، پیکرت آمد به یادم
باد تنها بود، اما خار و خسها را عقب زد
تاختنهای علیِ اکبرت آمد به یادم
بحث عقل و عشق شد، هر کس بیانی، داستانی
من ترکهای لب آبآورت آمد به یادم
«لَن تَنالُوا البِرَّ حَتّی تُنفِقُوا مِمّا تُحِبُّون»
لحظههای سرخ بعد از اصغرت آمد به یادم
جویباری بر شکوه کوه مستحکم میافزود
اشکهای از رجز محکمترت آمد به یادم
گفت سعدی دیده با چشم خودش میرفت جانش
من وداع آخرت با خواهرت آمد به یادم
باغبان با طفل گفت: این سیب! دیگر شاخه نشکن!
قصهٔ انگشتت و انگشترت آمد به یادم
روضهخوان میگفت: یا مهدی! محبان تو هستیم
از محبان آنچه آم
دلا زراه چِه بیمت که رهنمای حسین است
زقَهربَحرچِه خُوفت که ناخدای حسین است
.
بکارگَر گِره اُفتد مَدار دیده ی یاری
ز این و آن که مُسلَّم گِره گُشا ی حسین است
.
شَمیم گُلشن دَهرت دهد نه فُسحَت خاطر
که باغ و راغ فَرحبخش وجانفزای حسین است
.
به حُسن روی دل انگیز یار غار چه حاجت
تو را که دلبر و دلدار و دلربای حسین است
.
زخضرره مطلب عُمرجاودان ومُخلَّد
که چشمه ی حَیوان ، کوثر بقای حسین است
.
کَفش چو اَبر و سَخی چون علی ولیّ الله
به بَذل و داد و دِهش قُلزم عطای حسین است
.
به پیش جُود یَمش چون نَمی است حاتم طائی
ذخایر کَرم و بخشش و سَخای حسین است
.
امام سوم و پنجم گوهر ز جمع کِساء اوست
سَلیل پاک نبی ،ط
سومین(هفتمین) روز عزایِ
حضرت خون خدا شد
نوحهٔ دلهای عاشق
نالهٔ واغربتا شد
وا اماما وا شهیدا...
مرثیه خوان گشته عالَم
بر امام سر بریده
آنکه گرید در عزایش
مادری قامت خمیده
وا اماما وا شهیدا...
گشته سالار شهیدان
بر رضای حیّ داور
کشته ی امرِ به معروف
کشته ی نهیِ زِ منکَر
وا اماما وا شهیدا...
آسمان گرید ز مِحنت
در عزا و ماتمِ او
وَفَدَیناهُ بِذِحٍ
گشته تفسیر غم او
وا اماما وا شهیدا...
چون شهیدان تا به آخر
رَهرُوِ پیر خمینیم
در رَهِ سرخ ولایت
زنده با عشق حسینیم
وا اماما وا شهیدا...
نياد اون روز آقا تو ببيني
كه اين نوكر شرمنده بمونه
تو دعا كن سينه زنت آقا
چن روز ديگه زنده بمونه
به دلم غم مياد
كمتر از يه ماه ديگه ماه محرم مياد
به دلم غم مياد
اين چه شوريه دوباره توي عالم مياد
به دلم غم مياد
هركيو ميبيني داره سمت پرچم مياد
به دلم غم مياد
باز شلوغ ميشه توي هيئتا جا كم مياد
" آبروي دو عالم... "
————————
آي نوكرا بازم سر كوچه
پرچم يا مظلومو بذاريد
كم كم پيرهن مشكي و بپوشيد
طبل و سنج و زنجير و بياريد
تو دلم غم دارم
روي گونه هام دوباره اشك نم نم دارم
تو دلم غم دارم
غم و آه شب سوم محرم دارم
روضه خون آماده
بگو تو خرابه دختري زمين افتاده
روضه خون آماده
كي سر بريده دست اين سه سا
محرمه
عزای شاه عالمه
میباره چشمای همه
این اشکایی که میریزه
تموم رزق سالمه
اشک تو
روضه هات
برای دردا شافیه
ناله های
آخرت
برای روضه کافیه
ببخش آقا
گدایی رو
که تو حرم اضافیه
شور و حالم شده رقص پرچمت ارباب
میزنم رو سر اومد محرمت ارباب
مادری قد کمون توی روضه ی میشینه
ای خدا میشه ، من رو با گریه ببینه
یا حسین آقا
آه و واویلا
2
ولاییم
اسیر رقص پرچمم
گدای شاه عالمم
همه میدونن اینو که
من عاشق محرمم
یاد من
میاره که
باید بمونه راه تو
مسیر من
ادامه ی
مسیر قتله گاه تو
باید بره
سر منم
برای حفظ راه تو
کربلا داده به قلبم این نفسارو
میکنم حک روی سینه خون خدا رو
آخرش میگیرم من جواز شهادت
میگیره پیکر من ب
کل عین باکیه یوم القیامه
الا عین بکت
علی مصاب الحسین
گریه میکنم
قتیل الادعیا شدی
مقطع الاعضا شدی
منحور فی الوری شدی گریه میکنم
گریه میکنم
برای عریان پیکرت
برای زخم حنجرت
به غارت انگشترت گریه میکنم
گریه میکنم
خنجر به خنجر میزدند
لشکر به لشکر میزدند
در پیش خواهر میزدند گریه میکنم
گریه میکنم
زهرا تو گودال گریه کرد
زدی پرو بال گریه کرد
میرفتی از حال گریه کرد گریه میکنم
گریه میکنم
برای زخمای تنت
شد پاره پاره کفنت
به روی نیزه بردنت گریه میکنم
گریه میکنم
که گشته بی حد جای زخم
به گریه آمد جای زخم
هزارو نهصد جای زخم گریه میکنم
بند اول:
با خودم منو تنها میذاری، نگو آقا هوامو نداری
چرا کرببلا رام نمیدی، داری جونمو بالا میاری
بی پناهم کربلا، اشک و آهم کربلا، بده راهم کربلا ، کربلا
بند دوم:
تو همیشه که همراه منی، حرمت وطنم هموطنی
دارم حس میکنم کرببلام، توی هروله و سینه زنی
چه هوایی کربلا، چه صفایی کربلا، چه آقایی کربلا، کربلا
بی پناهم کربلا، اشک و آهم کربلا، بده راهم کربلا ، کربلا
بند سوم:
اگه عاشق شیش گوش توام، واسه اینه که مدهوش توام
گاهی اینقده محو تو میشم، انگاری توی آغوش توام
دل و جونم کربلا، آب و نونم کربلا، برسونم کربلا، کربلا
چه هوایی کربلا، چه صفایی کربلا، چه آقایی کربلا، کربلا
بی پناهم کربلا، اشک و آهم کربلا
از چشمه عاشورا می جوشم
به سوی کربلا می خروشم
بیرق یا حسین روی دوشم
با شهیدای تو
می خونم یا حسین
تا وقتی زنده ام
می مونم با حسین
لبیک یا حسین
من شیعه ی حیدر کرارم
در زیر این پرچم عزت دارم
از صلح با دشمنان بی زارم
در مکتب حسین
اهل شهادتم
سربازوعاشق
راه ولایتم
لبیک یا حسین
محرم دم_پایانی_جلسه
دم پایانی 1398
از چشمه عاشورا می جوشم
به سوی کربلا می خروشم
بیرق یا حسین روی دوشم
با شهیدای تو
می خونم یا حسین
تا وقتی زنده ام
می مونم با حسین
لبیک یا حسین
من شیعه ی حیدر کرارم
در زیر این پرچم عزت دارم
از صلح با دشمنان بی زارم
در مکتب حسین
اهل شهادتم
سربازوعاشق
راه ولایتم
لبیک یا حسین
دل تنگم بیقراره
لحظه ها رو می شماره
الهی باز این گدا سر
به روی خاکت بذاره
وقتی دورم از تو آقا
گم میشم مابین غمها
درخونت باز نشستم
یه نیگام کن جون زهرا
توئی کَس و کارم دارو ندارم
همیشه ابر بهارم
الهی یه روزی توی روضه
برات بمیرم
حسین .... و آی
من اسیر و دربه درم
از غم تو دیده ترم
آرزومه موقع مرگ
پات و بزاری رو سرم
دوتا دست خالی مو باز
پیش تو دراز میکنم
پرچمای روضهء تو
الهی بشه کفنم
حسین...... وآی
همیشه مثل کبوتر
میزنم تا کربلا پر
الهی من هم یه روزی
بشم از عشق تو بی سر
منو از غصّه رها کن
منو تو راهت فدا کن
می میرم خاکسترم رو
خاک صحن کربلا کن
یه روز اگه مُردم مُردم و مُردم
دلخوشم دل بتو سپر
نشنيد كسي سوز صداي سخنم را
ديدند ولي لحظه ي پرپر شدنم را
مشغول دعا بودم و مشغول مناجات
بستند به سر نيزه سنان ها دهنم را
با ضربه ي شمشير جدا كرد حرامي
بر سينه ي من دست عزيز حسنم را
در پيش دوتا چشم تر مادرم آن ها
بردند به غارت ز تنم پيرهنم را
پس حمزه كجائي كه بيائي و ببيني
مثله شدن تك تك اعضاي تنم را
در قتلگه آمد پس از اين واقعه زينب
حق داشت كه زينب نشناسد بدنم را
با دست خودم هديه به او دادم و رد كرد
آنكس كه چنين برد عقيق يمنم را
پر بود شكم ها همه از نان حرام و
نشنيد كسي سوز صداي سخنم را...
هلالِ مشکلم ای صاحبِ دلم
کربلات بهشته روضه هات محفلم
یاحسین یاحسین یاحسین یاحسین
سیدالشهدا ای سر از تن جدا
اشکِ من تقدیمِ حضورت شد آقا
یاحسین یاحسین یاحسین یاحسین
ای شاهِ ذالکرم قسمتم کن حرم
نکنه مهرِ تو از دلم بشه کم
یاحسین یاحسین یاحسین یاحسین
ای عزیزِ خدا ای شفیعِ جزا
قسمتم کن بیام اربعین کربلا
یاحسین یاحسین یاحسین یاحسین
با اینکه من بدم نکردی تو ردم
دلو به دریایِ غمِ تو من زدم
یاحسین یاحسین یاحسین یاحسین
آغاز میکنم سخنم را به یاحسین
در میزنم به خانهی معبود با حسین
کاری به خاطر رمضانم نکرده ام
اما گرفت دست تهیِ مرا حسین
ما روزه دارها همه یاد لب تواییم
ای تشنه لبتر از همهی تشنهها حسین
آخر مرا برای خودش میخرد شبی
من میشوم مسافر کرببلا... حسین
خودم هم واقفم که در حریمت کمترین هستم
ولی از این همه آقایی تو شرمگین هستم
ز بسکه لطف تو شامل شده بر این سیه سیما
بوَد این باورم که مستحقّ آفرین هستم
فقط کافیست یک لحظه رهایم سازی ای آقا
وَ خواهی دید صد فرسنگ در زیر زمین هستم
اگر از در مرا بیرون کنی از پنجره آیم
من از بدو ولادت با غم عشقت عجین هستم
به پیشانی من مُهر انا عبدالحسین خورده
به خاک افتاده ی عشقم اگر که مه جبین هستم
طپشهای دلم هر لحظه میگوید حسین جانم
دلم آتشفشان ذکرتان و آتشین هستم
کمال همنشین در من اثر کرد و شدم نوکر
چرا که هر نفس با نوکرانت همنشین هستم
عشق، سر در قدمِ ماست اگر بگذارند
عاشقان را سر سوداست اگر بگذارند
ما و این کشتی طوفانزده در موج بلا
ساحل ما دل دریاست اگر بگذارند
دشت از هُرم عطش سوخته و هالۀ غم
سایهبانِ گل زهراست اگر بگذارند
آب بر آتش لبهای عطشناک زدن
آخرین نیّت سقاست اگر بگذارند
دوش در گلشن ما بلبل شیدا میگفت:
باغ گل، وقف تماشاست اگر بگذارند
هرچه گل بود، ز تاراج خزان پرپر شد
وقت دلجویی گلهاست اگر بگذارند
طفل ششماهۀ من زینت آغوشم شد
جای این غنچه همینجاست اگر بگذارند
این به خون خفته، که عالم ز غمش مجنون است
تشنۀ بوسۀ لیلاست اگر بگذارند
چهرهاش آینۀ حُسن رسولالله است
آری این آینه زیباست اگر بگذارند
این گل
شمشیر می زنی و سپاهی برابرت
طوفان شده به برقِ نگاهِ دلاورت
چندین هزار نامه نوشتند و عاقبت
نا مردمانِ کوفه نبودند یاورت!
نامِ حسین وردِ زبان هایشان ولی
در قلبِ کورِ خویش، نکردند باورت
در ازدحام نیزه و باران سنگ ها
صد زخم اضافه شد به جراحاتِ پیکرت
انگار که گلویِ پُر از لَختِه های خون
بدجور بسته راهِ نفس هایِ آخَرَت
خوردی زمین، به وقتِ هجومِ حرامیان
در پیش چشم های پُر از اشکِ خواهرت
زینب، دوباره زینبِ سابق نمی شود!
تا اینکه دید، پیکرِ در خون شناورت
بی تابی رقیه امانش نمی دهد...
وقتی که می رود به سَرِ نیزه ها، سَرَت
هر که از تو دم زند با کار و بار است یاحسین
نزد زهرا و علی با اعتبار است یا حسین
نوکری یادم بده آقا به جانِ مادرم
نوکری بر درگه تو افتخار است یاحسین
دست رد بر سینه ی نوکر اگر شاهی زند
بر تو ای شاهِ کرم امیدوار است یاحسین
هر گدایی می نشیند کوی تو ؛ تا صبح حشر
زیر چترِ رحمتِ پروردگار است یا حسین
عاشقی را از درِ ؛ بیت تو یادم داده اند
عشق تو بر سینه ام دیوانه وار است یا حسین
از فراق کربلا هر لحظه می سوزد دلم
گریه از هجر حرم بی اختیار است یاحسین
بس که محبوب خدا گشتی تو ای خونخدا
جبرئیل در نزد تو خدمتگزار است یاحسین
تا که درب هیئتی وا می شود ماهِ عزا
پای منبر مادرِ تو بیقرار است یاحسین
آتش
?️یک جرعه....
?️غزل ناب ولایی
?️ففرو الی الحسین
از هرچه غیر اوست ففرو الی الحسین
این نکته موبه موست ففرو الیالحسین
از هر گناه و معصیت و روزگار سخت
کن رو به سوی دوست ففرو الی الحسین
سخت است زندگی به کجا میروی بگو
این نکتهای نکوست ففرو الی الحسین
در عصر غیبتی تو بیا چارهای نما
کوثر در این سبوست ففرو الی الحسین
این خوش روایتی است ز ابن رضا که گفت
راهی که روبروست ففرو الی الحسین
راه سعادت است مسیر حسینییان
این راه توبهتوست ففرو الی الحسین
من با حسین رو به سوی حق نمودهام
چشمم به سوی اوست ففرو الیالحسین
گاهی یک اشتباه ممکنه که
همه ی دینت و به باد بده
یه نفر حتما این حوالی هست
تا مسیر درست و یاد بده
همه ی عمر توی یک جاده
چشما رو بستیم و...فقط رفتیم...
آخر جاده تازه فهمیدیم
راه و از اولش غلط رفتیم
این روزا وقتی که زمینگیریم
شوق پروازمون تموم میشه
واسمون دوری از اِمامِ زمان
خیلی داره گرون تموم میشه...
نوکریمون یه جاش میلنگه
اثرش توی زندگیمون نیست
خیلی وقته حسین گفتنمون
مثل روزای بچگیمون نیست
نیت و اعتقادمون گم شد
توی دنیای سرد بی احساس
آبرو بردیم و نفهمیدیم
آبرو دست حضرت زهراست
آخر قصه هم پشیمون شد
اونی که یوسف و تو چاه انداخت
پرچمی که حسین بالا برد
مگه میشه که از نگاه انداخت؟
خیلی از عاشق
شور ۱
منو که میشناسی آقا / یه روضه گردِ آس و پاس
یه دلِ من پاي حرم / یه دل من پا روضه هاس
سند قلب دیونم / امضا شده به نام تو
بعیده از تو که بگی / به نام من به کام تو
جور و پلاسمو باشه جمع میکنم
میرمُ شرّمُ از تو کم میکنم
اما بدون دوباره حتی به یک اشاره
هستیمُ پات میذارم قابلتُ نداره
آ....... (آقام آقام آقام حسین)
حالا که من تو رو میخوام / نمیدونم به کی بگم
کی برسه پاي تو / همه ي هستیمُ بدم
حلقه به گوشت شدم / وقتی تو کردي نگام
کافیه لب ترکنی / حرف تو روي چشام
منی که هوش و حواسم پرتِ تواِ
سلام هر روز و هر شبم سمتِ تواِ
راهِ به تو رسیدن از همه دل بریدن
بقیه رو ولش کن عاشقتم شدیداً
آ....... (آقا
اول کلام اقا سلام
جون بخواه ازم اي با مرام
خاطر تو رو خیلی میخوام
والسلام
سرمه ي چشاي ترم خاك زیر پات
کاشکی مثل حر و زهیر میشدم فدات
مست بوي سیب تواَم
عاشق حبیب تواَم
کشته بر صلیب تواَم
شاه کربلا
چشمه چشام شده پر آب
پر شده سبو از می ناب
کاش بودم واست پا به رکاب
یا حسین
زیر و رو میشم تا میاد اسم کربلات
پام به صحن تو برسه جون میدم برات
باز چشاي من میشه خیس
این خواهش بدي نیس
یک حرم برام بنویس
شاه کربلا
بزم مستیمون باز شده جور
از تو گهواره تو خود گور
بهترین نواست براي شور
کربلا
روز و شب میون حرم تو تلاطمم
مثل ذره لابه لاي زائرا گمم
دل میمونه و یه ضریح
غرق خونه و یه ضریح
این دوونه و یه ضریح
شاه ک
عمرم و تلف كردم
تو معصيت و غفلت
دستم و گرفتي باز
اي آسمون رحمت
هر جا كه من افتادم
بالاي سرم بودي
مهربونتر از يارو
پدر مادرم بودي
روزي كه موقع مرگم ميرسه
حسين به دادم ميرسه
روزي كه همه ميگن اين بي كسه
حسين به دادم ميرسه
انا بري من عدوك يا مولاي
شاكر خدا هستم
كه عشق تو را دارم
من اگه بي تو باشم
ميدوني كه بيچارم
توبه ميكنم اون جور
كه نشون حر دادي
گفتي كه تو با مايي
از منيت آزادي
اون دمي كه نفساي آخره
حسين به دادم ميرسه
اون لحظه اي كه هراش محشره
حسين به دادم ميرسه
انا بري من عدوك يا مولاي
هر جا كه حسين باشه
بهشت منم اونجاست
يا سيدنالعطشان
ذكر حضرت زهراست
گداي در خونه ش
كه نديده ميبخشه
از
سلامِ رو به ضریحم؛ جواب میخواهم
جواب، از لبِ عالیجناب میخواهم
سراب، آمده سیراب، از حرم برود
چقدر، تشنهام از تشنه آب میخواهم
پُر است، از بتِ طاغوت، کعبهی دل من
به دستِ بتشکنت انقلاب میخواهم
اگر چه بیادبم؛ از خجالت آبم کن
غرورِ کوهِ یخم؛ آفتاب میخواهم
به سمتِ دستِ کریمت قنوت، میگیرم
دعایم و نفسی مستجاب میخواهم
حسابِ نوکریام قُربةًاِلیالعشق است
که گفته است، که از تو ثواب میخواهم ؟!
سرِ دوراهِ بهشت و زیارتِ حرمت
من اختیار، در این انتخاب میخواهم
