امام رضا علیه السلام

وقــتی که بغـــض با نفســت هم قسم شـود
هــردم برای تــو دمِ بی بازدم شــود
بایــد به شانه های کســی اعــتماد کــرد
بایــد که عــشــق باشـــد و درمانِ غـم شود
مـن زخــم خورده آمـــدم آقــا... امــان دهیــد
یک تکــّه از بهـــشــت شمـا مرقــدم شـود!
یک لحــظه بی بهــانه نگــاهــم کنیــد تا
مجــنونی از اهــالیِ این شهــر کـم شـود!
جـایِ شــفا شفــاعـتتان را به مـن دهیــد
تا مـــرگ پیـــش چشــم دلـم بی رقـم شـود!
بی شـک به یمــن نــور شما حـق اجـازه داد
یـک شهــر سرشکسـته چنین محــترم شـود!
آنقـــدر محــترم که جهــان با شكـوه خـود
در پیـشـگاه مدفــن خــورشیـــد خـــم شــود!
جایــی که عشـــق معــرکه

• چهارشنبه
• 3
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

صحن تا صحن هوای کرمت پیچیده
دم در عطر خوش بازدمت پیچیده
نور خورشید؛ عبای عربی بر تن تو
در حرم ندبه ی قوم عجمت پیچیده
آمدی زائر هر روزه ی دارُالحُجَّه
چقدر بوسه به دور قدمت پیچیده
هر مریضی که شفا خواسته میداند که
نسخه را حالت ابروی خمت پیچیده
جمعه ها موعد دیدار پسر با پدر است
گل نرگس به ضریح حرمت پیچیده!

شاعر : مرضیه عاطفی

• چهارشنبه
• 3
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:07
• نوشته شده توسط
• یحیی

یک شعر آیینی‏ ست در دفترچه‏ ی تاریخ؛
بر شانه‏ ی زن ‏های نوغان[1]، سوگواری‏ ها
داغت چه سنگین می ‏شود، وقتی دو چندان است
شرم و سکوت و گریه در آیینه‏ کاری‏ ها
یک مثنوی، اشک است روی چهره‏ ی مشهد:
باید که گل‏ باران شوی شاه خراسانی!
گفتند راه عشق را مشکل توان طی کرد
مهریه بخشیدند در راهت به آسانی[2]
کشف و شهود از گوشه ‏‏های شهر می‏ تابد؛
از جانب شیخ بهایی، پیر پالان‏ دوز
هر شب کرامت راه می ‏افتد میان صحن
جاری است امضاى تو پای گریه‏ ها هر روز
دیدند تو هم‏ سفره‏ ی درد غلامانی
دیدیم خادم‏ ها به نامت شور می‏ گیرند
با اذن تو حتى زيارتنامه مى خوانند
این سایه ها که در جوارت نور می‏ گیرند
نقل حدیثت[3] عطر ش

• چهارشنبه
• 3
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:09
• نوشته شده توسط
• یحیی

همینجا بیگمان مثل همین یک مشت فواره
به شوقت می پرم از جای و می افتم دگرباره
دهان از شکوه می بندم که درد مستجابم را
روایت می کند فریاد بی پروای نقاره
نگاهم کن که در من سرزنش های فراوانی ست
به لحن خارزار جاده و فرسنگ ها خاره
حرم پر می شود از چهره ی بی حرفِ این غصه
حرم یعنی غمم را خوانده ای از رنگ رخساره
حرم یعنی همینجا تا ابد در پرسه می مانم
تمام گریه را سر میگذارم کنج دیوارِ ...
□□□
حرم یعنی کسی در شهر خود سر می کند اما
دلش در کوچه های دور مشهد مانده آواره ...

شاعر : سودابه مهیجی

• چهارشنبه
• 3
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

سائل کهنه کارم-عمریه جیره خوارم
آسمان گر زگریبان قمر آورده برون
از گریبان تو خورشید سر آورده برون
بتماشای خط و خال رخ چون قمرت
دلم از روزنه دیده سرآورده برون
گندم خال توای حور بهشتی طلعت
از همه عالم و آدم پدر آورده برون

شاعر : مهدی عظیمی

• چهارشنبه
• 3
• مهر
• 1392
• ساعت
• 07:58
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

به تاروپودضریحت دخیل بسته دلم
من آمدم که بگویم تمام ِدرد دلم
طلوع نور شما در دلم چو مأوا کرد
دری بسوی سعادت بروی من واکرد
همیشه لطف شمابی حد وعدد شده است
قسم بجان ِجوادت مَرا مدد شده است

فقط به لطف تو خوش کرده ام دل خودرا
فقط به دست کریمت سپرده ام خود را
خوشا کسی که به کویت پناه آورده
برای عرض ادب اشک وآه آورده
دمی که عطربهشت ازحرم وزیدن داشت
نوای دلکش نقاره هاشنیدن داشت
شفا برای مریضان اگرچه رویایی است
نسیم صبح حرم چون دم مسیحایی است
الا نگار دل انگیز و بضعه طاها
سرور قلب نبی،دلبرم تویی شاها
همیشه چاره دردم طنین نام شماست
که هرچه داده خدایم به احترام شماست
قرار هر دلی و سرور همه شده ای
پناه

• یکشنبه
• 7
• مهر
• 1392
• ساعت
• 00:51
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

روضه ى صحن دلم از نفس حقّ رضاست
زائـر كـوى رضـا بـودن من لـطـف خداست
جـاي جـاي حــرمــش بــوى خــدا مـى آيـــد
حــرم حــضــرت او پـايـگه اهــل ولاست
هــر كـجـاى حــرمـش پـاى گــذارم بـيـنـم
محفل روضه ى سالار شهيدان برپاست
زائــرى از ره دور آمــده بــود و ديـــدم
دست بر سينه كه گويا به لبش ذكر دعاست
ســر خــود را ز ادب بر روى ديــوار نـهـاد
دســت بر حــال قـنـوت آمـد و انـگـار گداست
خـسـتـگـىِّ ره دور از تـن مـن بـيـرون رفـت
از همان نور كه از صحن قشنگش پيداست
جان من باد فدايش كه غريبش خوانند
آن امامى كه مسمىٰ به غريب الغرباست

• یکشنبه
• 7
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:25
• نوشته شده توسط
• اصغر چرمي

گشته ام عمری ببینم از کجا عاشق شدم
دیدم از روز ازل در کربلا عاشق شدم
عشق بین ما دو تا هرگز ندارد انتها
تو مرا عاشق شدی من تو را عاشق شدم
در ره عشق تو هر چه داشتم دادم ولی
از همان اول نمی دانم چرا عاشق شدم
قصه ی عشق تو را با خواهرت تا خوانده ام
دیگران بردم ز یاد و بر شما عاشق شدم
سجده های مردم دنیا همه بر بت شده
در چنین وضع بدی شکر خدا عاشق شدم
من نبودم مرد راهت تو مرا برداشتی
من نمیدانم چه شد من بی هوا عاشق شدم
عاشقی ما دو تا با واسطه بوده حسین
من به لطف پادشاهی چون رضا عاشق شدم

شاعر : علیرضا عنصری

• پنج شنبه
• 11
• مهر
• 1392
• ساعت
• 04:27
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی که غم میگیره راه گلومو بد جور
خدا خدا میکنم زیارتت بشه جور
گنبدو که میبینم دلم بهاری میشه
شکوفه های دلم امام رضایی میشه
سحر های مشهدو عالم به خود ندیده
امام به این رءوفی عالم به خود ندیده
پنجره فولاد تو حال و هوایی داره
میرم دخیل میبندم عجب جوابی داره
دخیل اسمت میشم مرغ دلم هوایی
تذکره ی زیارت برات کربلایی
برای من حریمت یه تیکه از بهشته
خادمای حریمت همه مثه فرشته
من که شمارو دارم غمی به دل ندارم
چون که روز قیامت همچو شمایی دارم

شاعر : علی هاشمی

• شنبه
• 13
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

دوباره دل زکمند گناه می گیرم
در آسمان خراسان پناه می گیرم
نگاه لطف شما بر همه نمایان است
که سهم خود را از این نگاه می گیرم
مقیم شهر بهشت توام به رستاخیز
فرشته های حرم را گواه می گیرم
که هر چه بودم،همسایه ی رضا بودم
تو را برای خودم تکیه گاه می گیرم
به وقت بردن نام تو در امین الله
تو را بجای علی اشتباه می گیرم
علی کشور مایی ،امیر ایرانی
به سمت و سوی حریم تو راه می گیرم
اگرچه گریه ی زائر شفاست اما من
شفای درد دلم را ز آه می گیرم
به غیر درگهتان ملجائی نمیدانم
فقط به پای ضریحت پناه می گیرم
"ز آستان رضایم خدا جدا نکند"
که روزی از در این بارگاه می گیرم
به سبک سبز غزل گونه ی خراسانی
صله زپنجره فولاد ش

• شنبه
• 2
• آذر
• 1392
• ساعت
• 12:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

دستهای من و دامان رضا به چه شود
کرم و بخشش واحسان رضابه چه شود
روزاول که خدا قرعه زداعلام نمود
خاک ایران شده مهمان رضابه چه شود
با خط عشق نوشته است روی دفترما
سائل لطف فراوان رضا به چه شود
دل من پر زده این بار خبر می آید
که نشسته روی ایوان رضا به چه شود
کرمش شامل حال من آلوده شدو
شدم انگار مسلمان رضا به چه شود
من اگر خسته شوم چای نجف مینوشم
بانباتی ز خراسان رضا به چه شود
دست خالی نشده از در لطفش کوتاه
کاش باشم ز فقیران رضا به چه شود
زده ام فال و جواب آمد و خوشحالم که
میشوم خارمغیلان رضا به چه شود
بشمارند مرا روز قیامت,خوب است
یکی ازخیل غلامان رضا به چه شود

شاعر : حسین صیامی

• دوشنبه
• 18
• آذر
• 1392
• ساعت
• 05:17
• نوشته شده توسط
• یحیی

از افقهای دور آمده است
سمت جغرافیای چشمانت
آبرودست وپاکندخورشید
تا که باشد بجای چشمانت
من ولی روی شانه میگیرم
آرزوهای ناتوانم را
تاکمی قد بلندتر بشود
بشنوی بغض داستانم را
درحریمت نشسته ام امشب
که در این آسمان قدم بزنم
آب و جارو کنم وجودم را
حرفی از اینکه "من بدم" بزنم
حاجتم را روا نکن هرگز
توبه ام را دوباره میشکنم
تا که عمری بیاید و برود
چهره ی دلشکسته ای که منم
پابه پای کبوتران حرم
ندبه خواندیم و عاشقی کردیم
به خدا مثل کودک لجباز
مینشینیم و برنمیگردیم
رسم همسایگی نمیدانیم
ناممان ظاهرا مسلمان است
وای برروزگارمان وقتی
یک نفراوج لذتش,نان است
هیچ کس گم نمیشود اینجا
کهکشان هاهمیشه بیدارند
درزلالی

• شنبه
• 2
• آذر
• 1392
• ساعت
• 12:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی که غم میگیره راه گلومو بد جور
خدا خدا میکنم زیارتت بشه جور
گنبدو که میبینم دلم بهاری میشه
شکوفه های دلم امام رضایی میشه
سحر های مشهدو عالم به خود ندیده
امام به این رءوفی عالم به خود ندیده
پنجره فولاد تو حال و هوایی داره
میرم دخیل میبندم عجب جوابی داره
دخیل اسمت میشم مرغ دلم هوایی
تذکره ی زیارت برات کربلایی
برای من حریمت یه تیکه از بهشته
خادمای حریمت همه مثه فرشته
من که شمارو دارم غمی به دل ندارم
چون که روز قیامت همچو شمایی دارم

شاعر : علی هاشمی

• دوشنبه
• 18
• آذر
• 1392
• ساعت
• 05:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

آسمان سقف دلم بود و شدی بال و پَرم
شوق دیدار تو می گفت که باید بپرم
مثل سیمرغ شدم زیر پَرم سوره ی نور
تا رسیدم به سر قاف تو و طوف حرم
من گدا بودم و در سلطنتت گم شده ام
زیر این سایه نشستم به امید نظرم
با چه شوری به دلِ ساحلی ات موج زدم
محو بودم که فقط عشق به سویت ببرم
عشق می خواست که این فاصله کوتاه شود
عشق فهمید که من تا به چه حد مختصرم
روسیاه آمدم و بی کلک از لطف شما
ناگهان آینه خندید به چشمان ترم
شیشه ی خُرد دلم داغ شد از فرط عطش
خواستم دم بزنم از همه آیینه ترم
دیدم این ذره کجا، چشمه ی خورشید کجا
طاقت نور ندارد دلم و بی خبرم
شعله ی لطف تو را دیدم و ققنوس شدم
درخودم سوختم و حجله ی فانوس شدم
ش

• یکشنبه
• 24
• آذر
• 1392
• ساعت
• 04:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

از دست چشم های شما می شود گرفت-
هر آنچه که ز دست خدا می شود گرفت
وقتی مسیح خادم صحن تو می شود
یعنی ز خادم تو شفا می شود گرفت
فهمیده ام زآینه کاری این حرم
با نوکری-ت قدر و بها می شود گرفت
مقصود و مقصد همه افتادگان تویی
از بس که در حریم تو پا می شود گرفت
فردا که نیست بهر کسی رشته ی نجات
تنها سراغ زلف تو را می شود گرفت
میخانه ی تو در به روی هیچ کس نبست
باید گرفت، می ز تو تا می شود گرفت
ثابت نموده پنجــره فولاد تو به من
اینجا برات کرب و بلا می شود گرفت
روزیِ گریه بهــر حسین غــریب را
از دست چشم های شما می شود گرفت

شاعر : امیر حسین حیدری

• پنج شنبه
• 5
• دی
• 1392
• ساعت
• 05:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

هوای صحن وسرا بود وشور شیدایی
به روی گونه ام الماس اشک زیبایی
رواق و صحن و شبستان و پنجره فولاد
سحرگهی و نمازی عجب مصلّایی
به زیر طاق طلا، چشم خیل زوارت
چه آستانی و چه گنبد مطلّایی
که ملک نه ، ملکوت است حریم قدس شما
شما چو کرب و بلا غرق عرش اعلایی
هزار یوسف مصری غلام در گه توست
چرا که یوسف و شمس ُ الشموس زهرایی
نمود دست کریمت به قریه ی حمراء
دوباره معجزه ای ، زمزم گوارایی
تمام خشت دلم از گل وجود تو بود
الی الابد به دلم هست شور و غوغایی
شهنشها غم وحاجات من مبر از یاد
دخیل پنجره فولادم از تمنّایی
قسم به مادرتان فاطمه نگاهی کن
طبیب مادر من ای دم مسیحایی

شاعر : حمید قلی زاده

• شنبه
• 7
• دی
• 1392
• ساعت
• 11:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

هوای صحن وسرا بود وشور شیدایی
به روی گونه ام الماس اشک زیبایی
رواق و صحن و شبستان و پنجره فولاد
سحرگهی و نمازی عجب مصلّایی
به زیر طاق طلا، چشم خیل زوارت
چه آستانی و چه گنبد مطلّایی
که ملک نه ، ملکوت است حریم قدس شما
شما چو کرب و بلا غرق عرش اعلایی
هزار یوسف مصری غلام در گه توست
چرا که یوسف و شمس ُ الشموس زهرایی
نمود دست کریمت به قریه ی حمراء
دوباره معجزه ای ، زمزم گوارایی
تمام خشت دلم از گل وجود تو بود
الی الابد به دلم هست شور و غوغایی
شهنشها غم وحاجات من مبر از یاد
دخیل پنجره فولادم از تمنّایی
قسم به مادرتان فاطمه نگاهی کن
طبیب مادر من ای دم مسیحایی

شاعر : حمید قلی زاده

• شنبه
• 7
• دی
• 1392
• ساعت
• 11:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

در کنار حرمت سینه جلا می گیرد
چشم و دست و سر و دل بوی خدا می گیرد
با دخیل بستن بر پنجره ی فولادت
هر گدا ، تذكره ي كرببلا مي گيرد

شاعر : رضا رسولی

• دوشنبه
• 9
• دی
• 1392
• ساعت
• 04:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

میخوام بیام تو حرمت عقدم و واکنم
گوشه ی صحنت بشنم در درد دلها کنم
کنار اون سقاخونت دل و شیدا کنم
هوای زیارت کرده دلم شهنشه طوس
آقا اذنم بده می خوام بیام دوباره پابوس
علی علی موسی الرضا علی موسی الرضا
میخوام بیام تو حرمت ار باب الجواد
دخیلم و گره کنم پنجره فولاد
حاجت من روا بشه صحن گوهرشاد
بخدا بهشته صحن و سرای مشهد تو
تمومی نداره لطف و عطای بی حد تو
علی علی موسی الرضا علی موسی الرضا
مرغ دلم پر میزنه شهر خراسان
بازم گرفته بهونت ای شاه ایران
می خواد بیاد زیارتت حضرت سلطان
مگه یادم میره مستی تو صحن گوهرشاد
مگه یادم میره من بودم و پنجره فولاد
مگه یادم میره مهربونیه خادماتو
مگه یادم میره صفای اون ص

• دوشنبه
• 9
• دی
• 1392
• ساعت
• 04:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

میخوام بیام تو حرمت عقدم و واکنم
گوشه ی صحنت بشنم در درد دلها کنم
کنار اون سقاخونت دل و شیدا کنم
هوای زیارت کرده دلم شهنشه طوس
آقا اذنم بده می خوام بیام دوباره پابوس
علی علی موسی الرضا علی موسی الرضا
میخوام بیام تو حرمت ار باب الجواد
دخیلم و گره کنم پنجره فولاد
حاجت من روا بشه صحن گوهرشاد
بخدا بهشته صحن و سرای مشهد تو
تمومی نداره لطف و عطای بی حد تو
علی علی موسی الرضا علی موسی الرضا
مرغ دلم پر میزنه شهر خراسان
بازم گرفته بهونت ای شاه ایران
می خواد بیاد زیارتت حضرت سلطان
مگه یادم میره مستی تو صحن گوهرشاد
مگه یادم میره من بودم و پنجره فولاد
مگه یادم میره مهربونیه خادماتو
مگه یادم میره صفای اون ص

• یکشنبه
• 8
• دی
• 1392
• ساعت
• 08:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

حضرت والا ، شها من ز تو دارم بها
پا بنه بر دفترم موی تو گردد رها
-
پا بنه تا سر کشم یکسره در کوی تو
گردم و پیدا کنم جرات آهوی تو
-
چون که ادا می شود یک به یک آداب تو
هر گره وا می کند بیت من و باب تو
-
خود به خودم می کند بوی خوش کوی تو
موسم سجاده ام تربت خوشبوی تو
-
بارگهت دلگشا موسم تو در فضا
مبدا کرب و نجف یا علی موسی الرضا
-
گفته ام از حال تو شافی غربت سرا
درک نکرده کسی غربت شعر/حال مرا
-
تا قمر روی تو شامل حالم شود
رافت یار غریب جرم خیالم شود
-
روی تو و نقش خال گیتی و محور هلال
کی به دُر چشم ما نقش تو افتد زلال
-
در حرمت خانه کرد عاشق بی خانمان
جد و شجر زنده کرد کفتر بی دودمان
-
کن نظر ای م

• پنج شنبه
• 20
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 15:58
• نوشته شده توسط
• محمدرضا فروغی

جبریل شدم بال و پرم را بدهم
خرجیِ مسیر سفرم را بدهم
با پایِ پیاده ام به راه افتادم
تا حق دلِ در به درم را بدهم
امروز اگر طی شد و عاشق نشدم
فردا چه جواب پدرم را بدهم
ای عشق بیا به پای من نیز بپیچ
فرصت نده اصلاً نظرم را بدهم
گیسوی پریشان مرا بافته اند
سهمیۀ جاروی حرم را بدهم
نقاره بزن گریه بگیری از من
بگذار زکات جگرم را بدهم
صیدم کن و بی ملاحظه ذبحم کن
آهو شدم این بار سرم را بدهم

شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

• یکشنبه
• 15
• دی
• 1392
• ساعت
• 15:19
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو جلوۀ ربّی، حرمت هم طورت
تا طور رسیدیم همه با نورت
معراجِ خدا باغچه ای در باغت
جبریل مقرب شده یک غور¬ت
ما لب نزدیم باده¬ی هر کس را
آن باده حلال است که با انگورت
من عبد توأم بیشتر از مقدورم
تو ربّ منی بیشتر از مقدورت
آهو که زیاد است، مرا کلب کنید
ای جان به فدای تو و جنس جورت!
ما یاد گرفتیم که خرجت نکنیم
از برکتِ سلمانیِ نیشابورت
می میرم و زنده می شوم صد دفعه
نقاره که می زنند یعنی «صور»ت
پیش تو بزرگان همه کوچک هستند
آن گونه که می شود سلیمان مورت

شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

• یکشنبه
• 15
• دی
• 1392
• ساعت
• 15:19
• نوشته شده توسط
• یحیی

روی دیوار قبر من با گِل،بنویسید السلام و علی
حَجَةٌ الاغنیاءِ و الفقرا، انت فی قلبنا امام رضا
بنویسید عاشقش بوده، در خیالش ضریح می دیده
صحن ها را مرور می کرده، هر شب از شوقِ وصل تا فردا
صورتم را به سمت قبله ولی، متمایل به چپ...فقط لطفا
بگذارید روی سینه ی من، تربتِ اصل مشهدُ الاعلی
من که مشهد نرفته ام یعنی، رفته ام دل به دوست نسپردم
بعد مرگم برای تشییعم، ببریدم زیارتِ آقا
رفته روح از تنم ولی حالا، من هم اذنِ دخول میخوانم
متعجب نباش عطر حرم مرده را زنده میکند حتی
پای این شعر زار زار گریست،مادرم در هوای مرقد تو
پدرم بغض کرده کافی نیست؟ بطلب جان مادرت ما را
قدرِ یک بوسه روی گنبد او، دوست دارم کبوت

• یکشنبه
• 15
• دی
• 1392
• ساعت
• 15:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

دیگر کبوتران همه می دانند احوال این کلاغ سیه رو را
من گرگ قصه های کسی هستم با من چه کار ضامن آهو را
ای حلقه غلامی تان در گوش، تو معدن طلای خراسانی
با این وجود نذر تو خواهد کرد مادربزرگ چند النگو را
عاشق دلش خوش ست به لبخندی، زائر دلش به پنجره فولاد
آن قدر گریه کرد که فهمیدند این خیل بی شمار، غم او را
چشمان من دخیل خراسان ست آن قدر گریه می کنم آن گونه ...
آن گونه که نگاه کنند امشب انبوه زائران تو این سو را
مشهد گلی ست سرسبد گل ها دیگر به رشت بازنخواهم گشت
آدم که می رسد به گل نرگس از یاد می برد گل شب بو را

• یکشنبه
• 15
• دی
• 1392
• ساعت
• 15:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

روی دیوار قبر من با گِل،بنویسید السلام و علی
حَجَةٌ الاغنیاءِ و الفقرا، انت فی قلبنا امام رضا
بنویسید عاشقش بوده، در خیالش ضریح می دیده
صحن ها را مرور می کرده، هر شب از شوقِ وصل تا فردا
صورتم را به سمت قبله ولی، متمایل به چپ...فقط لطفا
بگذارید روی سینه ی من، تربتِ اصل مشهدُ الاعلی
من که مشهد نرفته ام یعنی، رفته ام دل به دوست نسپردم
بعد مرگم برای تشییعم، ببریدم زیارتِ آقا
رفته روح از تنم ولی حالا، من هم اذنِ دخول میخوانم
متعجب نباش عطر حرم مرده را زنده میکند حتی
پای این شعر زار زار گریست،مادرم در هوای مرقد تو
پدرم بغض کرده کافی نیست؟ بطلب جان مادرت ما را
قدرِ یک بوسه روی گنبد او، دوست دارم کبوت

• دوشنبه
• 16
• دی
• 1392
• ساعت
• 12:20
• نوشته شده توسط
• یحیی

او وعده ی حقِّ سوره ی کوثر بود
نــورانـیـتـش چو صورت مــادر بود
با حبِّ ولایتش همه شیعه شدیم
او وارث نــور حضـرت حیــدر بود
-----
الحق که شفیع ممکنات است رضا
هم صاحب کشتیّ نجات است رضا
من معتقدم نجات ما دست رضاست
بـالا تـر از ایـن ربـاعـیـات است رضا
-----
هـر چند کـه نـوکـریّ ما نـا چیز است
در سینه ی ما عشق رضا لبریز است
ما هر چه کـه داریم از لطف رضاست
الحق کـه رضا شفیع رستاخیز است

شاعر : اصغر چرمی

• دوشنبه
• 16
• دی
• 1392
• ساعت
• 12:58
• نوشته شده توسط
• یحیی

با شرابی که بر لبم جاری است ،ذکر مستی علی الدوام رضاست
وام عشقم اگر قبول شده است، گفته ام ضامنم امام رضاست
بیشتر می کنی نگاه به هر ، کس که حال دلش خراب تر است
مانده ام بین این همه سلطان ، چه کسی از تو خوش حساب تر است؟
گفته بودند خادمت آقاست ، من که این جمله را نفهمیدم
تا که یک بار بین خادم ها ، به گمانم مسیح را دیدم
گفته بودند بارگاه تو ، یک بهشت است ، من نفهمیدم
تا که یک نیمه شب روی فرش، صحن آزادی تو خوابیدم
خواب دیدم بهشت آمده و ، دست بر دامن حرم شده است
ای حرم با وجود تو چندی است، آرزوی بهشت کم شده است
دل آلوده را به بارگهت ، نپذیرفته یا نمی خواهی؟
سفر مشهدم گره خورده ، تو هم آقا مرا نمی خو

• دوشنبه
• 16
• دی
• 1392
• ساعت
• 12:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

اگر که روی براین بارگاه آوردم
دوباره برحرم تو پناه آوردم
تهی است گرچه دودستم ،ولی به همراهم
دوکاسه اشک ودلی غرق آه آوردم
نفس کشیدن دراین حریم تسبیح است
زفیض لطف تو روبراله آوردم
نبسته ای توبرویم درحرم ،امّا
مرا ببخش که بار گناه آوردم
چگونه شرم نریزد زچشم خونبارم
زمن تو گل طلبیدی، گیاه آوردم
دخیل گریه به خاک حریم تو بستم
به بی پناهی خود من گواه آوردم
طبیب دل نگه تو شفای حال من است
اگر حضور تو حال تباه آوردم
سیاه نامۀ مارا سفید کن از لطف
که نامۀ عملم راسیاه آوردم
رهی دراز و بسی سخت پیش رو دارم
ولا و مهر تو را زاد راه آوردم
بپاس اینکه شفاعت کنی «وفائی» را
ببین که ملتمسانه نگاه آوردم

شاعر : استاد

• دوشنبه
• 16
• دی
• 1392
• ساعت
• 13:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

روضه ى صحن دلم از نفس حقّ رضاست
زائر كوى رضا بودن من لطف خداست
جاي جاي حرمش بوى خدا مى آيد
حرم حضرت او پايگه اهل ولاست
هر كجاى حرمش پاى گذارم بينم
محفل روضه ى سالار شهيدان برپاست
زائرى از ره دور آمده بود و ديدم
دست بر سينه كه گويا به لبش ذكر دعاست
سر خود را ز ادب بر روى ديوار نهاد
دست بر حال قنوت آمد و انگار گداست
خستگىِّ ره دور از تن من بيرون رفت
از همان نور كه از صحن قشنگش پيداست
جان من باد فدايش كه غريبش خوانند
آن امامى كه مسمىٰ به غريب الغرباست
-------------------------------------------------------------------

شاعر : اصغر چرمی

• دوشنبه
• 16
• دی
• 1392
• ساعت
• 13:08
• نوشته شده توسط
• یحیی