امام رضا علیه السلام

در جاده مانده بود مسافر هراس داشت
در شهر شاعری همه شبها کلاس داشت
در ده زنی به شوق زیارت تمام سال
از شوهر بخیل خودش التماس داشت
گاهی بهانه مدرسه بچه بود و گاه
مردی شکایت از کمی اسکناس داشت
گاهی زن از دمد شدن چادرش خجل
گاهی شکایت از کم و بود لباس داشت
مردم تمام در پی دنیای خود ولی
شاعر به فکر رفته که بیتش جناس داشت؟!
این روزها به قکر زیارت کسی نبود
اصلا بگو کسی به سر خود حواس داشت؟!
حتی رواق و پنجره فولاد هم فقط
در عکسهای روی بنر انعکاس داشت
* شاعر نه اینکه خواست پراکنده گو شود
می خواست با حقیقت خود روبرو شود
بالی نداشت پر بزند دفترش که بود
آتش نبود گر بکشد پیکرش که بود
پایی نداشت تا بدود از ضم

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 08:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

خراسان در خراسان نور در جان تو می چرخد

مگر خورشید در چاک گریبان تو می چرخد؟

خراسان مُهر دریا می شـــود با گام های تــو

به دست ابرها تسبیح بـــاران تــو می چرخد

اگر شوق وصالت نیست در آیینـــه ها، درها

چرا آیینه در آیینه، ایــوان تــو می چــرخد

طواف عاشقان هم بر مـدار چشم های توست

سماع صوفیان هم گــرد عرفان تو می چرخد

به سقّاخانه ات زیباست رقص کاسه های نــور

در این پیمانه، آن پیمانه، پیمان تو می چرخد

بیابان در بیابان گرگ شد، هـــر کوه، صیّادی

چقدر آهوی زخمی در شبستان تو می چرخد

در ایـــن آدینه لبریز از آغاز گل، شاعـــــر!

شروع تازه ای در بیت پایان تـــو می چرخــد

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

گریه غوغا می كند، دل های ویران بیشتر
صحن را پر كرده امشب بوی باران بیشتر
هر چه كردم تا ضریحت را ببوسم لحظه ای
بست بر من راه را این بیشتر، آن بیشتر
یا تو داری می كشی شعر مرا سمت جنون
یا دل من می زند خود را به توفان بیشتر
خوب جایی آمدی شاعر مگر نشنیده ای
می شود هر مشکل آسان با كریمان بیشتر
از شما پنهان نباشد از خدا پنهان كه نیست
من خدا را دیده ام سمت خراسان بیشتر
بسته هر كس جایی از جغرافیا دل را و من
بسته ام سمت شمال شرق ایران بیشتر
بند بندم بیقرار اصفهان تا مشهد است
انس دارد روح من با این بیابان بیشتر
شب میان پنج صحن و هفت ایوان طلا
ماه جولان می دهد در این شبستان بیشتر
پنجره فولاد یعنی بارش یكر

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:13
• نوشته شده توسط
• یحیی

پلکی به هم زد آدم و ناگاه دید هست
وقتی که در حیاط حرم می وزید هست
بعدا یقین به نور شما کرد دید نیست
با شک نگاه کرد خودش را و دید هست
پس بی خیال زردی پائیز شد وَ گفت :
تا انبساط سبز شما هست عید هست
هر لحظه کهنه می رود و تازه می رسد
اینجا چقدر آمد و رفت جدید هست
از سینه چاکهای شما کم نمیشود
در دشت لاله خیز همیشه شهید هست
با سنگهای فرش حرم حرف می زنم
اینجا چقدر سنگ صبور سفید هست !
دل را به دست پنجره فولاد میدهم
اینجا برای هر دل بسته کلید هست
من از کبوتران حرم هم شنیده ام
فرصت برای بال اگر می پرید هست

شاعر : حجه الاسلام رضا جعفری

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 13:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

حسی شبیه پرسه زدن هایِ ناگزیر
همچون کبوتران حرم، بیدل و اسیر
روح مرا بخوان به هیاهو، که قلبِ من
جان میدهد برایِ عطش در دلِ کویر
مثلِ غبارِ بی سر و سامان، به دستِ باد
جا مانده ام درون زمانهایِ دور و دیر
بنشان مرا به کنج حرم، زیر سایه ات
در این مسیرِ شب زده، دستِ مرا بگیر
هر روز در خیالِ خودم، میدهم سلام
سمتِ حرم، برای تو، خورشیدِ سر به زیر
گلدسته های سر به فلک، پایه هایِ دل
عطر حرم، نسیمِ وزان، صافیِ ضمیر...
حرزِ رضا به گردنم آویختم که جان
تنها فدایِ نامِ تو ای وارثِ غدیر

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 13:14
• نوشته شده توسط
• یحیی

انگار موسی را به کوه طور آوردند
خورشید را از بی کرانِ نور آوردند
از باغ های گمشده انگور آوردند
هشت آسمان را سمت نیشابور آوردند
دیدم میان برکه ها مهتاب جاری را
در ایستگاه واژه ها آیینه کاری را
وقتی عصای نام تو بر جان نیل افتاد
وقتی تبر با رخصتت دست خلیل افتاد
وقتی نگاهت بر گره های دخیل افتاد
تابوت دریا روی دوش جبرئیل افتاد
لب باز کن تا روح تاک از جام برخیزد
تا بایزید از چله ی بسطام برخیزد
انگور از شرم حضورش رو سیاه است و
خورشید بی چشمانتان بی سرپناه است و
مهتاب سرگرم طواف بارگاه است و
چشمی به راه ریل های ایستگاه است و
از بال های جبرئیل اندوه می بارد
بارانِ دلتنگی میان کوه می بارد
از بیت هایم پر

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:56
• نوشته شده توسط
• یحیی

نداری‌های ما با آنچه داری جور می‌آید
به هر بیتی سلیمان می‌نشیند، مور می‌آید
بشارت باد! نزدیک اذان صبح دریا شد
صدای ربنای رودها از دور می‌آید
دعای مادرم در صحن گوهرشاد عطری شد
که از گهواره با من بوده و تا گور می‌آید
نمی‌دانم چه اسراری است در دربار این سلطان
که هر کس دلشکسته می‌رود، مسرور می‌آید
ز چشم زائری هنگام رفتن در حرم خواندم
دل دریایی‌اش موسی شده از طور می‌آید
صلات ظهر هم از گوشۀ این صحن‌ها گویا
صدای نالۀ نیمه شب منصور می‌آید
مداح:حاج سعید حدادیان

• سه شنبه
• 19
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 04:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

هر كس دهان به مدح شما باز مي كند
عيسي مسيح گشته و اعجاز مي كند
آن كس كه يك سحر شده مهمان خانه ات
هنگام رفتن به جنان ناز مي كند
مرغ دلم به شوق زيارت شبانه روز
تا گنبد طلاي تو پرواز مي كند
علامه قدر فهم خودش در كلاس درس
شرحي براي وصف تو آغاز مي كند
سطري ز مدح تو به كتب جا نمي شود
اصلا مناقب تو كه املا نمي شود
هر كس كه زير پاي بلند شما نشست
شانه به شانه ي همه ي انبيا نشست
يك لحظه با نفس زدن در حريم تو
يك عمر زائر تو كنار خدا نشست
با نسخه ي تو تا به قيامت سلامت است
هر لاعلاج چون كه به دارالشفا نشست
دورش كنند زآتش دوزخ ملائكه
آنكس كه در جوار امام رضا نشست
هر مدعي عشق كه عاشق نمي شود
هر كس به خادمي

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 13:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

تا عشق بیامد و ز عشقش دم زد
از زخمه ی عشق او به تن مرهم زد
تا خواست قدم به دل نهد ناگه دل
بانگ علی العرش استوا را دم زد
حق خواست جهان را که ببوسد کف پا
فرمود (کن) و زهی برآن مقدم زد
میخواست نفس کشد که از یک دم او
جیریل دمی گرفت و بر مریم زد
میخواست خرد به شان وی پی ببرد
خود سلسله ی فلسفه را برهم زد
میخواست خدا بسازد از خاک طلا
اکسیر رضا (ع) را به تن آدم زد
جبریل چو رخساره ی نیکویش دید
این بیت بگفت و نعره در عالم زد
لا حول و لا قوه الا بالله
من زار مزاره کمن زار الله
بینی چو حریم آن شه والا را
کن سجده و بوسه ها بزن آنجا را
احرام به عشق بند و شو محرم دوست
لبیک بگو تو مشهد مولا را
شد میکده ی ما ه

• سه شنبه
• 19
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

تا که لطف تو مهیا نشود
گره از کار دلم وا نشود
سائلی رانده نگردد زین در
نا امید از تو دل ما نشود
هیچ کس بهر پناه آوردن
شبیه آهوی صحرا نشود
زشتی نامه ی اعمال بدم
جز به احسان تو زیبا نشود
وای اگر آخر کارم آقا
سند نوکری امضا نشود
تا نیایی کمکم زیر لحد
راضی از من دل زهرا نشود
مهربان تر، ز تو مولای کریم
به تو سوگند که پیدا نشود
من ز دست تو کفن می خواهم
تا که حشر، عبد تو رسوا نشود

شاعر : جواد حیدری

• سه شنبه
• 19
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:48
• نوشته شده توسط
• یحیی

حریمت قبله ی جانم
بود حبّ تو ایمانم
تو را هر لحظه می خوانم
رضا جانم رضا جانم
رضا جانم رضا جانم، رضا جانم رضا جانم
توئی درد مرا درمان
توئی راه مرا پایان
رضا ای خسرو خوبان
رضا جانم رضا جانم
رضا جانم رضا جانم، رضا جانم رضا جانم
منم مست ولای تو
گدایم من گدای تو
نهادم سر به پای تو
رضا جانم رضا جانم
رضا جانم رضا جانم، رضا جانم رضا جانم
قبولم کن تو ای مولا
به جان مادرت زهرا
روا کن حاجت ما را
رضا جانم رضا جانم
رضا جانم رضا جانم، رضا جانم رضا جانم
بود چشم جهان سویت
دل من بسته ی مویت
بهشت من بود کویت
رضا جانم رضا جانم
رضا جانم رضا جانم، رضا جانم رضا جانم
چو من از پای افتادم
نما از لطف امدادم
برس شاها به

• سه شنبه
• 19
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

نقش محبت است خیال شمایلش
یا رب مکن ز صفحه پندار زایلش
شمس الشموس کآینه نور ایزدیست
خورشید کیست جلوه کند در مقابلش
رمز کلید هستی عالم که پنج بود
نه دیگر آمدند و نمودند کاملش
تکمیل شد وسیله تامین راه عشق
شد چارده سفینه گرداب هائلش
هشتم امام و قبله ی هفتم دهم امیر
شاهی که جمله خلق جهانند سائلش
نور خدا و کشتی نوح است و بحر علم
دریای دانشی که نه پیداست ساحلش
خالیست گرچه دیده ز نقش جمال او
لیکن جهان پر است ز مدح و فضائلش
در هر زمان بنام رضا سکه میزنند
پاینده است دولت نیکو خصائلش
فرمانروای عالم هستی بود رضا
باشد چو پایتخت همه ما سوی دلش

• سه شنبه
• 19
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:55
• نوشته شده توسط
• یحیی

رواق اینجا رواق آنجا شکفته عطر شب بوها
همه آئینه ها بر کف چراغی رنگ جادوها
کشیده آسمان دستی بر آن دیوار فیروزه
که سرشار است از گل ها و پرواز پرستوها
به جای در زدن تنها کلید بوسه ای کافی است
که بگشوده است این درها چو رخسار پری روها
صدای آبشار از حنجر گلدسته می بارد
که دریایی کند طوفان ز حق حق ها و هوهو ها
نسیمی می وزد آرام در خواب کبوترها
هیاهو می دود از شوق مثل بچه آهوها
اگر چه میوۀ ممنوعه را ... اما خدا بخشید
بیائید ای بنی آدم بهشتی هست این سوها

شاعر : میثم مومنی نژاد

• پنج شنبه
• 21
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 08:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

آرام کن به جامی شور و نوای ما را
سلطانی و دمَت گرم داری هوای ما را
از سفرۀ کریمان عمری ست فیض بردیم
پر کرده ای همیشه تو کسیه های ما را
دادیم تا سلامی تحویلمان گرفتی
از خاطرت نبردی حتی صدای ما را
سهمیۀ گدایان محفوظ باشد اینجا
بگذاشتی کناری سهم عطای ما را
باز آمدیم ای دوست بار گناه بر دوش
راضی نما دوباره از ما خدای ما را
روزی اگر بنا شد ما را ز در برانی
گو مادران بپوشند رخت عزای ما را
زیباییِ ضریح و ایوان و صحن هایت
در گوشۀ حریمت بسته است پای ما را
جان جوادت آقا جان عزیز لیلا
امضا نما دوباره کرببلای ما را
باب الجواد یعنی صحن علی اکبر
تنگ غروب دیدی تو گریه های ما را
در پیش چشم بابا اکبر شد اربا"

• پنج شنبه
• 21
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 08:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

قدم آهسته می گرفتم تا
خوب روحم عجین شود با تو
بین زوار خوب دیده شوم
فرق پیدا کنم که تنها تو ...
به من بی پناه اشاره کنی
حاجتم را سریعتر بدهی
زود امضا کنی که من بروم
تا به کرببلام پر بدهی
اشک هایم دخیل پرچم تو
زیر ابر سکوت می خواندم
با نوای رضای نقاره
روضه ای در قنوت می خواندم
موج زائر که در تلاطم بود
آب صحن، اشک های مردم بود
آنقدر التماس و خواهش که
حاجت کربلای من گم بود
زیر باران صحن جمهوری
مادری بود که شفا می خواست
نوجوانی که خیس بود از اشک
مثل من از تو کربلا می خواست
پیری از روستای شالی ها
از تو تنها پی علیکم بود
مشتی از پارچه به همراهش
التماس و دخیل مردم بود
کودکانی به روی بال ملک
سینه چسبا

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

با ماه و ستاره ها سفر داری که؟
ای ماه به برکه ها نظر داری که؟
در چاه به شوق روی تو می چرخند
از حال کبوتران خبر داری که...
***
بی تو همه خواب های من «کابوسی»
با تو همه شب «ضریح رویابوسی»
من برکۀ عاشقم پر از قصۀ ماه
حالا به سرش زده ست دریابوسی...
***
از لحن نگاه من تو می خوانی که...
هی گیسوی لطف را می افشانی که...
هرچند که دشت از دلم بی خبر است
می دانم که تو خوب می دانی که...
***
این شاه که بار عام خاصی دارد
هر بنده به او پیام خاصی دارد
من دورم از او دلم به او نزدیک است
دلبستگی ام پیام خاصی دارد
***
با غربت من کنار می آیی که؟
بالین من ای بهار می آیی که؟
یک بار من و سه بار تو( وعدۀ توست)
هر بار س

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:56
• نوشته شده توسط
• یحیی

بی کلاف آمدم سر بازار
قیمتِ عشق رایگان شده است
بد قیافه ترین کلاغ جهان!
عاشق چشم هایتان شده است
دو دلم بینِ رفتن و ماندن!
کوله بار گناه را چه کنم!؟
با چه رویی در این حرم بپرم؟
پر و بال سیاه را چه کنم!؟
به خودم غر زدم: نرو مشهد
دوزخی صحبت از بهشت نکن
آسمانی به این سپیدی را
با حضورت سیاه و زشت نکن
از بزرگی کفترانت بود
بینشان آمدم، نرنجیدند
خادمانت چه قدر آقایند!
از صدای بدم نرنجیدند
خوش صدا نیستم، چه کار کنم !؟
دلخراش و عجول می خوانم
قارقارِ مرا نگاه نکن
دارم اذن دخول می خوانم
غبطه خوردم به حالِ زوارت
کاش سرمست ساغرت بودم
به حسابِ حسادتم نگذار
کاش من هم کبوترت بودم

شاعر : وحید قاسمی

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

هر چند که ما را نوشتند از گداها
اصلاً نمی آید گدا بودن به ماها
ما روسیاهان ارزش خاصی نداریم
ماها کجا و نوکری دلرباها؟!
ما هر چه قدر اصرار کردیم او نیامد
اصلاً چه شد «آقا بیا آقا بیا» ها؟!
ماها که هیچ ... این خوب ها در انتظارند
کی می رسد روز وصال آشناها؟!
از دوریش بدجور حال ما خراب است
رونق گرفته باز هم دارالشفاها
من که بدم پس دیدنش روزی من نیست
ای خوش به حال خوب ها ... حاجت رواها
باشد درست ... آقای ما خیلی کریم است
امّا دگر تا کی گنه؟ تا کی خطاها؟
طبق احادیث رسیده ... ناظر ماست
بد نیست پیشش ذرّه ای شرم و حیاها
از بس که بر اعمال بد اصرار داریم
رنگی ندارد پیش او دیگر حناها!
یک راه حل باقی است آن

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:58
• نوشته شده توسط
• یحیی

پر می زنه این قلب عاشقم رو به سوی گنبد طلای تو
هی میخونه با گریه ی شعف یَبنَ علی جونم فدای تو
امام رضا مولا امام ضا
******
کاشکی بشم از خیل نوکرات کاشکی یه روز جونم بشه فدات
کاشکی بشم از لطف مادرت تو حرمت ، خدام زائرات
امام رضا مولا امام ضا
******
هر دلی بی مهرت کوه غمه هر چی بگم از خوبیات کمه
مصرع بعد آوای دلمه سائل تو سلطان عالمه
امام رضا مولا امام ضا
******
نام خوشت ذکر اهل ولا مِس ِ وجود از لطف تو طلا
آخر یه روز با قلب مبتلا از حرمت میریم کرببلا
امام رضا مولا امام ضا

شاعر : حاج امیر عباسی

دانلود سبک

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

مهرت در فطرت ما ، خورشید رحمت ما ، ای ولی نعمت ما
ای روح و روان من ، السلطان ابالحسن
السلطان ابالحسن
******
نام تو ذکر لبم ، روی تو ماه شبم ، بنگر بی تاب و تبم
ای آرام جان من ، السلطان اباالحسن
السلطان ابالحسن
******
ثامنُ الائمه ای ، تو مولای همه ای ، فرزند فاطمه ای
ای تاب و توان من ، السلطان اباالحسن
السلطان ابالحسن
******
جلوه ات نور هُدی ، کِی هستی ز حق جدا ، مدح تو کار خُدا
برتر از بیان من ، السلطان اباالحسن
السلطان ابالحسن
******
عالم ِ آل عبا ، کن رزق اهل ولا ، عرفه کرببلا
یار مهربان من ، السلطان اباالحسن
السلطان ابالحسن

شاعر : حاج امیر عباسی

دانلود سبک

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

مهرت در فطرت ما ، خورشید رحمت ما ، ای ولی نعمت ما
ای روح و روان من ، السلطان ابالحسن
السلطان ابالحسن
******
نام تو ذکر لبم ، روی تو ماه شبم ، بنگر بی تاب و تبم
ای آرام جان من ، السلطان اباالحسن
السلطان ابالحسن
******
ثامنُ الائمه ای ، تو مولای همه ای ، فرزند فاطمه ای
ای تاب و توان من ، السلطان اباالحسن
السلطان ابالحسن
******
جلوه ات نور هُدی ، کِی هستی ز حق جدا ، مدح تو کار خُدا
برتر از بیان من ، السلطان اباالحسن
السلطان ابالحسن
******
عالم ِ آل عبا ، کن رزق اهل ولا ، عرفه کرببلا
یار مهربان من ، السلطان اباالحسن
السلطان ابالحسن

شاعر : حاج امیر عباسی

دانلود سبک

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

بیا كه قبلۀ دل، كعبۀ رضا این‌جاست
بیا كه مشرق انوار كبریا این‌جاست
بیا به طور تجلی بیا به بزم حضور
بیا كه معنی والشمس و والضحی این‌جاست
دری كه هر كه بساید به آستانش سر
ز رنج و محنت و غم می‌شود رها این‌جاست
اگر كه ملتجی و مضطر و پریشانی
بیا كه مقصد ارباب التجا این‌جاست
بیا به عرض نیاز و ادب كه ز امر خدا
كسی كه تابع حكمش بود قضا این‌جاست
به‌هوش باش در این آستان عرش‌نشان
كه ركن دیـن خدا، فخر ماسوا این‌جاست
بیا كه درگه شمس الشموس، رأس رئوس
كه خلق راسـت به خلاّق رهنـما این‌جاست
مزار رهبر هشتم امان خلق جهان
قویم عروه دیـن مشهد لقا این‌جاست
بـه پای عجز و بـه حال خلوص درآی
به ایـن حرم كـه سرِچشمـۀ بقـ

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 07:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای نام تو خوشبوتر از آلاله و شب بو
یک عالمه گل کاشته ام در خم ابرو
خورشید هم از شرق نگاه تو می آید
هر صبح که در بند کنی حلقه ی گیسو
از دانه ی اشک دل زوّار تو روئید
بر گِرد ضریح تو چنین حلقه ی بازو
مشغول طواف حرمت، هر چه کبوتر
مهمان صفای قدمت هر چه پرستو
تصویر فلک یکسره در صحن تو پیداست
از بس که به آن بال ملائک زده جارو
تا صید کند یک نظر از گوشه ی چشمت
صیّاد که ناله زده: یا ضامن آهو
پیش تو دراز است مرا دست گدایی
با کاسه ی دل، کاسه‌ی سر، کاسه ی زانو
ای ناب ترین مایه ی الهام غزل ها
با تو چه نیازی است به معشوق و لبِ جو
بیمار توأم آقا! نذرت دل تنگم
بنویس برای دل من نسخه و دارو
***

شاعر : عباس احمد

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 07:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

شبی در خواب خوش دیدم که خطاط حرم هستم
نزن طعنه به رؤیایم اگر ناچیز و کم هستم
قلم زخم دلم بود و مرکّب رو سیاهی ها
برای مشق روزانه، خودم تکرار غم هستم
بزن در خون چشمانم زلالش کن پریشانم
اگر می لرزد آقا دست هایم نو قلم هستم
نگاهم رو به درگاهت غریب افتاده در راهت
به تسبیح قدمگاهت همیشه هم قدم هستم
نوشتم ضجه هایم را ندارد زیر آن امضا
شفاعت کن که انسانی به ظاهر محترم هستم...

شاعر : زهرا محمودی

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

باز شب بود و سكوت و شعر ناب
عشق بود و شور بود و التهاب
باز طبع قافيه پرداز من
اين همايون بال تك پرواز من
رفت تا قوسين أو أدني رها
رفت تا بالاي بالا تا خدا
مي طراويد از لبم شهد و عسل
مثنوي بود و رباعي و غزل
موج عشقي بود گويا در سرم
خامه مي رقصيد روي دفترم
مست از صهباي يا هو مي شدم
شاعر چشمان آهو مي شدم
گر چه آن شب طبع من ققنوس بود
در پي خورشيد با فانوس بود
خويش را در خويشتن گم مي كنم
همچو آدم ميل گندم مي كنم
جنت و حور و قصور و سلسبيل
كي حريم دوست را گردد سبيل
با زبان دل سلامش ميكنم
هستي خود را به نامش ميكنم
السلام اي قبله ايمان عشق !
اي امام عاشقان اي جان عشق !
السلام اي مايه تكريم عشق
اي امام

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

به آستان تو با اشك ديده آمده ام
چو اشك شوق بسويت دويده آمده ام
اگر چه قابل اين گلشن بهشتي نيست
ولي زچشم، گُل اشك چيده آمده ام
به شوق اين كه پناهم دهي دراين گلزار
كبوترانه چنين پر كشيده آمده ام
توئي اميد من قبله مراد همه
هميشه سوي تو با اين عقيده آمده ام
مرا ز كوثرمهرت نمي كني محروم
هماره طعم محبّت چشيده آمده ام
اگرچه زرد شده چهره من از حسرت
به محضر تو ، به رنگ پريده آمده ام
گره زدم به ضريح تو رشته دل را
اميد خود ز همه كس بريده آمده ام
اگرچه نامه سياهم ولي به صد اميد
به سوي نور بسوي سپيده آمده ام
براي كسب سعادت چنان«وفائي» باز
دراين بهشت كه حق آفريده آمده ام
------------------

شاعر : استاد سید

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 13:19
• نوشته شده توسط
• یحیی

هميشه من به درخانه تومحتاجم
به خاكبوسي كاشانه تو محتاجم
هرآن كه سائل اين درشود امير من است
به سائلان درخانه تو محتاجم
كبوترانه به تو خو گرفته ام يك عمر
به التفات تو دانه تو محتاجم
اگرچه شهد محبت چشيده ام ازتو
هنوز برلب پيمانه تو محتاجم
تهي است دستم ومسكين آستان توام
به يك نگاه كريمانه تو محتاجم
ولاي توست گذرنامه بهشت اما
به روز حشر به پروانه تو محتاجم
گره فتاده دوباره به كار جان و دلم
به لطف گوهر يكدانه تو محتاجم
شدآشناي درخانه ات«وفائي» وگفت
كجا به مردم بيگانه تو محتاجم

شاعر : استاد سید هاشم وفایی

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 13:20
• نوشته شده توسط
• یحیی

با یک دل شکسته دعا چیز دیگریست
دارو زیاد گشته ... دوا چیز دیگریست
هر جا که رفت آهوی دل مامنی نیافت
ای دل بیا ، حرم به خدا چیز دیگریست
نقاره خانه ی تو صدا میزند مدام:
عاصی بیا که بخشش ما چیز دیگریست1
ایرانیان اگر به ثریا رسیده اند...
این ملک از وجود رضا چیز دیگریست
دعبل نمی شوم ، صله هم داده ای ولی
بر شانه های شاعر عبا... چیز دیگریست
من را ببخش بهتر از این نیستم بلد
شاعر تویی و شعر شما چیز دیگریست
هر چند با صفاست حرم نیمه شب ولی...
شبهای جمعه کرببلا چیز دیگریست

شاعر : حسین مودب

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 13:21
• نوشته شده توسط
• یحیی

کنار سفره ی تو جا برای ماها نیست؟
مگر پناه دلی که شکسته اینجا نیست
یقین قلبی ام اینجا مرا کشانده فقط
نگو که در حرم آقا برای من جا نیست
همین ورودی باب الجواد ما را بس
گدایی درِ تو غیر این که زیبا نیست
کبوتر حرمت هم دمش شفا بخش است
برای زنده دلی حاجتی به عیسی نیست
تو مهربانی بی وقفه داری ای آقا
نشد شبی که ببینم درِ حرم وا نیست
کسی که آمد و قبر تو را زیارت کرد
دلش خوش است که بعد از وفات تنها نیست
میان کفشداری حرم صفایی است
که در عبادت یکشنبه ی کلیسا نیست
به جذر و مد نگاه تو شاد وِ آرامم
دلم بدون پناهت همیشه طوفانیست

شاعر : امر حسین حیدری

• یکشنبه
• 24
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

تا خدا و دم خدایی توست
معجزات امام رضایی توست
یا امام الرئوف، یا سلطان
شغل ایرانیان گدایی توست
تیغ ابروت کشته می طلبد
سر ما را بزن هوایی توست
ازدحامی که این حرم دارد
از وفور گره گشایی توست
دادن برگه ی امان النّار
گوشه ای از هنرنمایی توست
آنچه ما را کبوترت کرده
هنر گنبد طلایی توست
گرچه دعبل نمی شوم اما
افتخارم غزلسرایی توست
سائلی پشت این درم عشق است
گوشه ی کنج این حرم عشق است
به بد و خوب عنایتی داری
بین دستت چه رحمتی داری
همه جا صحبت تو پیچیده
چه رئوفی چه رأفتی داری
چقدر مثل جدّ خود هستی
با فقیران چه الفتی داری
بنِشین، از خجالت آب شدم
ایستاده! چه عادتی داری!
آنقدر محشری که دور ضریح
لحظه لحظه قی

• یکشنبه
• 24
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 04:33
• نوشته شده توسط
• یحیی