اشعار حضرت ابوالفضل العباس (ع)

خون می‌چکد از دیده‌ام، بر غربتت، ای هست من

تـا راه را پیـدا کنـی، گشته علامت دست من

مجروح تیر دشنه‌ام من ساقیِ لب‌تشنه‌ام

ادرک اخا مولا حسین جان

****

دستی کـه بابا بـوسه زد، شـد رونمـای مادرت

ای کاش می‌خوردم حسین، سیلی به جای مادرت

دیدم کبود صورتش خواندم حدیث غربتش

از چادر زهرا حسین جان

****

مرا مبـر سوی حـرم، جان اخا تا زنده‌ام

از کودکان تشنۀ آتش به جان شرمنده‌ام

دلواپس سکینه‌ام آتش زده بر سینه‌ام

پژمردن گل‌ها حسین جان

فانوسهای اشک 3 – محمود شریفی

منبع:سایت مدایح

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:40
• نوشته شده توسط
• جواد

تیــر بـــر چشــم یـقین مــی‌زنند ایــن مشــرکین

آه از داغ دلِ مادرش ام‌البنین

آه از داغ دلِ مادرش ام‌البنین

واژگـون شد ساغرش غـرق خون شد پیکرش

چشـم ساقـی را نگـر دســت سقّـا را ببیــن

آه از داغ دلِ مادرش ام‌البنین

واژگون شـد واژگـون غرق خون شد غرق خون

تـا فتاد از روی اسب مــاه آمــد بــر زمیـن

آه از داغ دلِ مادرش ام‌البنین

آه! مــی‌آید فــرود بـر سـر ساقـی عمـود

رفت سقّا در سجود یــا امیــرالمؤمنین

آه از داغ دلِ مادرش ام‌البنین

در میــان همهمـه شــد معطّـر علقمه

آمـد از ره فاطمـه ای برادرجــان ببین

آه از داغ دلِ مادرش ام‌البنین

فانوسهای اشک - جواد زهتاب

دانلود سبک

منبع:سایت م

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:40
• نوشته شده توسط
• جواد

ای سکینه تشنگان را از نوا خاموش کن

بانگ «بوفاضل کجایی» را ز زهرا گوش کن

وای زینب خدا وای زینب

****

سالار خواهر اباالفضل سردار بی‌سر ابالفضل غمخوار اصغر اباالفضل

در کنـار علقمـه جـام دل ســاقی شکست

تشنه‌کامان جای مشکِ آب، آوردم دو دست

وای زینب خدا وای زینب

****

میرسپاهم ابالفضل تنها پناهم ابالفضل در سوز و آهم ابالفضل

چشم ساقی گرچه پر خون است و زهرا را ندید

آن ادب آمـوز از مـادر، خجـالت می‌کشید

وای زینب خدا وای زینب

****

عشقم برادر را اباالفضل بر پای مادر ابالفضل افتاده بی‌سر اباالفضل

فانوسهای اشک 3 – مصطفی نظری

منبع:سایت مدایح

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:43
• نوشته شده توسط
• جواد

اي ماه پشت ابر خون نشستۀ من

ببيـن قـد خميـده و شكستـۀ من

خزان شدي اي بهار آرزويم چگونه با زينب از داغت بگويم

ز داغت اي دسته گل باغ اميدم

ز خيمـه بـانگ وامحمّدا شنيدم

كودست تو تا كه دستم را بگيري زينب من شد مهيّاي اسيري

بنفسـي انـت يـا اخـا اي مـاه زينب

برخيز و كن رو سوي خيمه‌گاه زينب

اهل‌حرم در حرم چشم انتظارند براي تو گل اشك وخون ببارند

امـان ز بـي بـرادری بـرادر من

دشمـن كنـد هلهله در برابر من

زخم زبان مي‌زند به اشك و آهم رفتي و من بي علمدار سپاهم

ببين كه در علقمه بالایِ سر تو

مـادر مـن آمد بجـاي مادر تو

ز داغ تـو دست بر پهلو بگيرد سـر تـو را بر سر زانو بگيرد

فانوسهای اشک - عل

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:46
• نوشته شده توسط
• جواد

عمـو ز سوز عطـش، کبـاب شد دل من

بگیر مشک تهی که آب شد دل من

ای عمـو یارم تویـی، یار غـمخوارم تویی

آب مـی‌خواهـم بیا، چـون مددکارم تویی

یا ابافاضل مدد

****

عمـــو بیـا و ببـین، دو دیـدۀ تر من

ببـین که گشته کبود، لبان اصغر من

ای عمـو مضطر شـدم، همـدم مـادر شدم

آب‌آب‌ ام مـی‌کشد، خسـتۀ اصغـر شـدم

یا ابوفاضل مدد

فانوسهای اشک 3 – مصطفی نظر

منبع:سایت مدایح

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:45
• نوشته شده توسط
• جواد

ز تشنگی مرا نمی‌برد خواب عطش گرفته دیگر از تنم تاب

کبوتران تشنه را تو دریاب

آب آب آب

عمو تو رفته‌ای بیاوری آب در این قبیله آب گشته نایاب

به سوی غنچه‌های تشنه بشتاب

آب آب آب

تو سیدی تو سروری عموجان تو از تبار حیدری عموجان

تـو بهتریـن برادری عموجان

ز خیمه‌ها رسد صدای شیون گرفته هر طرف سپاه دشمن

مگر تو حمله آوری عموجان

که حاجت دل مرا تویی باب

آب آب آب

ببین گرفته مشک را به دندان میان چشم او نشسته پیکان

چنین بُوَد زبان حال آن شیر:

آب آب آب

دو بازویم اگر زنی به شمشیر مرا ز اسب من بیاوری زیر

چرا دگر به مشک من زنی تیر؟

خـدا کنـد علـی بیـاورد تاب

آب آب آب

تو لشکر حسین را علمدار به کا

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:51
• نوشته شده توسط
• جواد

نالۀ جانسوزی از علقمه می‌آید

گـویـیا زمـزمۀ فاطـمه می‌آید

آتش زده بر جان‌ها نالۀ خیرالنسا

****

نـغـمــۀ «بُنَیَّ» بــر لـب اوسـت

یا بانگ عباسم عباس زینب اوست

آتش زده بر جان‌ها نالۀ خیرالنسا

****

بر صورت نهاده، دو دستانِ بریده

برگل رخسارش، خون پسَر چکیده

آتش زده بر جان‌ها نالۀ خیرالنسا

****

یکطرف در میدان، حسین کند جستجو

یک طرف شد بلند، بانگ الغوث ای عمو

آتش زده بر جان‌ها نالۀ خیرالنسا

****

افتاده بر زمین، یکسو مشک خشکیده

از دو چشم حسین، خون جگر چکیده

آتش زده بر جان‌ها نالۀ خیرالنسا

فانوسهای اشک 3 – مصطفی نظری

منبع:سایت مدایح

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:50
• نوشته شده توسط
• جواد

بـر زمیـن افتـاده لاله یـاسم شـد جـدا از تن دست عباسم

یا اباالفضل

رفتـی و بـی‌تو شد نصیب من گریـۀ زینــب خنـده دشمــن

یا اباالفضل

جام خالی در دست طفلان است چشمشان بر تو سوی میدان است

یا اباالفضل

تا به خون خفتی در دل صحرا زائـرت گـردید مـادرم زهـرا

یا اباالفضل

تا لب از خـونِ دیده‌تر کردی داغ اکبــر را تازه‌تــر کــردی

یا اباالفضل

بـا کدامیـن دل ای علمـدارم بـی‌تـو رو سـوی خیمه‌هـا آرم

یا اباالفضل

با کدامین دست ای سراپا خون آورم تیــر از دیــده‌ام بیـرون

یا اباالفضل

فانوسهای اشک - غلامرضا سازگار

دانلود سبک

منبع:سایت مدایح

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 15:46
• نوشته شده توسط
• جواد

من ابـوفاضلم غیـرت کاملم

هدیه بهر حسین جـان ناقـابلم

یا حبیبی حسین نورعینی حسین

****

تا کنم جان فدا با دو دست جدا

ساقـی تشنگـان شـده‌ام از وفـا

یا حبیبی حسین نورعینی حسین

****

ای برادر بیا زود در علقمه

آمده در برم مادرم فاطمه

یا حبیبی حسین نور عینی حسین

****

تـا کـه بـار دگـر بینمت یک نظر

یا اخا پاک کن خون ز چشمان تر

یا حبیبی حسین نور عینی حسین

فانوسهای اشک 3 – حاج اکبر ناظم

منبع:سایت مدایح

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 15:34
• نوشته شده توسط
• جواد

ساقــی لــب تشنـۀ در خـون شناور

ای امیــر لشگــر مــن ای بــرادر

پـور حیـدر ای بــرادر

رفتـی و پشتـم شکستـی ای امیـر بـی‌قرینه

مـی‌رود زینـب اسیـری بعـد تـو مـاه مدینه

تا که برگردم به سوی خیمه‌ها بی‌مشک و ساقی

من چه گویم در جواب چشم بی‌تاب سکینه

ای امیر لشگرم ساقی اهل حرم

در کنــار علقمــه غوغــا بــه پـا شـد

دسـت سقــای حــرم از تـن جـدا شـد

وامصیـبت وامصیـبت

گرچه سردار سپاه و ساقی و رزمنده هستم

پیش درگاه تو مولا چون غلام و بنده هستم

از تو دارم خواهشی من را مبر رو سوی خیمه

چون ز روی کودکان تشنه‌ات شرمنده هستم

من فدایت یا حسین خاک پایت یا حسین

خـون چشمـانت نمـا پـاک ای بــرادر

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 05:51
• نوشته شده توسط
• جواد

این اشک های ریخته اب وضوی ماست

خشک از عطش بیاد شهیدان گلوی ماست

بر نیزه میبرند سری را به اسمان

ان سر به رسم وراه رهایی بسوی ماست

سر خدا که عارف وعامی به کس نگفت

سینه نگاهدار که راز مگوی ماست

بستیم دل به حضرت عباس ودست او

دستی بریده در دو جهان ابروی ماست

جانم فدای مشک تهی مانده عمو

این مشک روز حشر به مولا سبوی ماست

هر چند وصل ماهمیسر نمیشود

زیباتر از وصال همین جستجوی ماست

شاعر: حميد كريمي

• سه شنبه
• 14
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:10
• نوشته شده توسط
• علی

اي خدا چون شد، شاخه‌ي ياسم

در كجـا افتـاد، دسـت عبّــاسم

من و اين همه لشگر خونخوار نَـه بـه جـا علـم و نَـه علمدار

خدا، خدا، خدا خدا امیدم رفت

تشنـه جـان داده، بـر لب دريا

جاي او گشته، چشـم من سقّا

ز عـدو چـه ستم چه جفايي ز تـو چـه ادب و چـه وفايـي

خدا، خدا، خدا خدا امیدم رفت

از گـل يـاسم، نشنـوم بويي

پرچمش سويي، دست او سويي

پسـر يَـل حبَـلَ متين كو؟ مَـه مـن گـل امّ‌ بنيــن كــو؟

خدا، خدا، خدا خدا امیدم رفت

بسكه نـوشيده، مي ز پيمانه

بـر كمـر دستِ، پير ميخانه

نه دگر، مِي و مِي زده باقي نه خُمّي و نه جام و نه ساقي

خدا، خدا، خدا خدا امیدم رفت

فانوسهای اشک - علی انسانی

دانلود سبک

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 05:57
• نوشته شده توسط
• جواد

هرگز نمی فهمم چنین مرد رشیدی

با آن همه هیبت چرا با سر زمین خورد

افتاد پای فاطمه از روی مرکب

انگار در محراب خود حیدر زمین خورد

افتادن بی دست بد دردی ست والله

لشکر که دید او از همه بدتر زمین خورد

بر غیرتش بر خورد زینب را ببیند

از فکر این طفلان بی معجر زمین خورد

وقتی زمین افتاد آنجا خوب فهمید

که حضرت زهراچگونه بر زمین خورد

وقتی علمدار حرم از اسب افتاد

دیدند بین خیمه یک خواهر زمین خورد

صد مرتبه از نیزه ها افتاد عباس

هر دفعه که افتاد یک دختر زمین خورد

چون قصه دستان او فهمید مادر

میگفت که چشمش زدند آخر زمین خورد

شاعر: مهدي نظري

• سه شنبه
• 14
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:12
• نوشته شده توسط
• علی

مي‌سوزم از اين خجلت، سقّا شده نام من

من ساقي‌ام و نَبوَد، بك جرعه به جام من

اي پير من اي ميخانه من بشكسته ببين پيمانه‌ي من

آتش زده بر دريا لب تر نكند سقّا

لب خشك و لب دريا، چشمم ز غمت‌تر بود

در جـام كفـم پيــدا، عكس علي اصغر بود

از داغ لبش سوزد جگرم گفتم به برش آبي ببرم

آتش زده بر دريا لب تر نكند سقّا

تـا بـر سر سقّايت، از كينـه عمـود آمد

در حال نماز عشق، با سر به سجود آمد

تو روح عبادت‌هاي مني من عَبَدم و تو مولاي منی

آتش زده بر دريا لب تر نكند سقّا

گر نيست علم در كف، عُذرم شده بي‌دستي

از مشك مريز اي آب، تو هستي من هستي

چشمان حَرَم بر راه من‌ست همراه تو اي آب آه من‌ست

آتش زده بر

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 06:02
• نوشته شده توسط
• جواد

سینه من حرم توست مدد یا عباس

هرچه دارم کرم توست مدد یا عباس

آسمانها ابتدای نقطه سیرت بود

عرش زیر قدم توست مدد یا عباس

بخشش کوهی به کاهی از کرم

ذره ای،لطف کم توست مدد یا عباس

قبله هر عاشق صاحب دلی

طاق ابروی خم توست مدد یا عباس

در کنار کعبه چون تکیه زند

دست مهدی علم توست مدد یا عباس

جای جای بدنت زخم غم عشق بود

اشک شیعه مرحم توست مدد یاعباس

روز محشر شافع سینه زنانت ساقیا

دستهای قلم توست مدد یا عباس

شاعر : میلاد یعقوبی

• سه شنبه
• 14
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:14
• نوشته شده توسط
• علی

بابای مظلـوم چه شد تاب و توانت

شد کشته گویی ساقی لب تشنگانت

امّـن الیّجیب آه مظلومانـۀ ما

بابــا غـریب آمدی تنهای تنها

یـاری نـداری اکبر و قاسم نداری

بـاور کنـم مـاه بنـی هاشم نداری

یک جرعه آب نذر جان اصغرم بود

خـــون دلــم شاهد چشم ترم بود

غمهـا بـه دوشت آمده قدّت خمیده

دشمن چه کرده با عمو رنگت پریده

مظلومــی‌ات روضۀ دست جدایش

ســـوزد دل عمّه‌هایم در عزایش

امشب پدر این خیمه‌ها بی‌تکیه‌گاه است

تا علقمه پـر می‌کشم چشمم به راه است

دارد شفـق داغ جانسوز ستاره

مــاه حـرم قطعه قطعه پاره پاره

مـرغ سحـر همنالـه شـو امّ‌البنین را

مادر ندیدی ساقی و خون جبین را

این روضه را بشنو از سکینه

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 06:10
• نوشته شده توسط
• جواد

بازوی محکم یاری ولایت عباس

یارُ یاور ولی تا به شهادت عباس

توکه بودیُ و چه کردی که امامت فرمود

ساقی آب و وفا، جان به فدایت عباس

تکیه گاه حرم تشنه طاها، افلاک

جا ندارد مگر زیر دو پایت عباس

آبرو دار شده هر که صدایت کرده است

در سرم نیست به جز حال و هوایت عباس

پسر ام بنین علقمه ثابت کرده

خود زهراست هوادار وفایت عباس

من کیم؟! مادر سادات شده مشتاقت

بر روی چادر خاکی شده جایت عباس

دستهایی که جدا شد به خدا می گیرد

دست دلسوختۀ درد و بلایت عباس

نام سقا که بیاید خود آقا باید

بین ما ناله کند، جان به فدایت عباس

شاعر: حسین ایمانی

• سه شنبه
• 14
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:19
• نوشته شده توسط
• علی

ابالفضل پشتُ پناه حسین(ع)

علمدار دین، تکیه گاه حسین(ع)

امید رقیه، وزیر حرم

شکوه علی در سپاه حسین(ع)

تویی خالق عاشقیُ ادب

چه خوش صورتی قرص ماه حسین(ع)

اگر چه بریدند دست تو را

گرفتی دو دستم به راه حسین(ع)

تو حلال هر مشکلی، بی گمان

شده روضه خوان تو آه حسین(ع)

زمین خوردی وُ خورد شده پشت شاه

زمین گیر شد خیمه گاه حسین(ع)

پس از تو پر از آهُ دل شوره شد

و شد عصر سرخ و سیاه حسین(ع)

و گهواره و گوش پاره شدند

دو جامانده ناب جاه حسین(ع)

در این روضه، آقاست مهمان ما

به گو العجل در پناه حسین(ع)

شاعر : حسین ایمانی

• سه شنبه
• 14
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:17
• نوشته شده توسط
• علی

درد من و درمان تو، یا حضرت عباس
دست من و دامان تو، یا حضرت عباس
تو قبلۀ حاجاتی و من یکسره حاجت
چشم من و احسان تو یا حضرت عباس

ای دیده علی، ماه شب چهاردهم را
در چاک گریبان تو یا حضرت عباس
تو ساقی مهریۀ زهرایی از آن‌رو
دریا شده عطشان تو یا حضرت عباس
از روز ازل، بوسه‌گه وجه خدا بود
دست و لب خندان تو یا حضرت عباس
نَبْود عجب ار صوت علی زنده شود باز
با خواندن قرآن تو یا حضرت عباس
در پنجۀ ارباب دعا، حبل متینی است
از رشتۀ دامان تو یا حضرت عباس
پشت تو نلرزد، چو علی گر همه عالم
آیند به میدان تو یا حضرت عباس
گو خلق بیارند، بخوانند و بگویند
آرند چه در شان تو، یا حضرت عباس
پیغمبر و زهرا و علی و حسنینند
مد

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 06:21
• نوشته شده توسط
• جواد

در علقمه صدا به صدا هم نمي رسد

آخر چرا اميد و پناهم نمي رسد

بيرون خيمه منتظرش مانده ام ولي

باور نميكنم به نگاهم نمي رسد

اين جا به روي من همه شمشير مي كشند

وقتي به داد و ناله و آهم نمي رسد

دشمن به فكر حمله فتاده است تا شنيد

عباس من به جمع سپاهم نمي رسد

گفتم به زينبم كه زمان اسارت است

ديگر به خيمه ها گواهم نمي رسد

كم كم غروب روز دهم مي رسد ز راه

اما زمان رويت ماهم نمي رسد

من گريه ميكنم همگي خنده مي كنند

در علقمه صدا به صدا هم نمي رسد

شاعر: محمد حسن بيات لو

• سه شنبه
• 14
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:21
• نوشته شده توسط
• علی

آتش بگیری ای آب، آتش زدی به جانم
از سردی، تو افروخت، تا مغز استخوانم
هرگز مرا نشاید، نوشم تو را، تو باید
سیراب گردی ای آب، از اشک دیدگانم

تو می‌دهی نمایش، امواج سرد خود را
من شعلۀ دلم را، با تشنگی نشانم
آتش گرفته قلبم، از گریۀ سکینه
امروز دادِ او را، از آب، می‌ستانم
با نفْس، در ستیزم، از بحر، می‌گریزم
ای آب هر چه خواهی آتش بزن به جانم
من تشنۀ حسینم، این تشنگی است دینم
پیش از شب ولادت کردند امتحانم
آتش بوَد از آن به، کز آب تر کنم لب
از تشنگی اگر چه بند آمده زبانم
دست از عطش نشویم، تا اوفتد دو دستم
آب روان ننوشم، سوزد اگر روانم
امروز باشد ای آب روز ولادت من
زیرا که با شهادت، تا حشر جاودانم
هر ز

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 06:23
• نوشته شده توسط
• جواد

عاقبت لشگری ازتیر گرفتارش کرد

به زمین خوردن درعلقمه وادارش کرد

اولین مرتبه اش بود نشد برخیزد

تن بی دست خجالت زده از یارش کرد

دستش افتادونیفتاد علم از دستش

رحم الله به شیری که علمدارش کرد

ترگ خشگ لبش رو نمی انداخت به آب

غم چندین لب تاول زده ناچارش کرد

آبرو درخطرومشک به دندانش بود

تیر نامرد به یک طفل بدهکارش کرد

گرچه خم شدکمرکوه ولی فایده داشت

سجده برهمت دریایی ایثارش کرد

سردرهم شده اش راسرنیزه بستند

زخمش انگشت نمای سربازارش کرد

شاعر:حمید کریمی

• پنج شنبه
• 16
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:00
• نوشته شده توسط
• علی

حضرت عباس علیه‌السّلام
داده به شیعیان عالم پیام
قیام یعنی پیروی از امام

سلام خیرالناس به حضرت عباس

دست علمدار، ز تن جدا شد
هدیه به راه حجّتِ خدا شد
عباس در یاری دین فدا شد

سلام خیرالناس به حضرت عباس

خوی محمّدی بُوَد، خوی او
علی زده بوسه به بازوی او
شسته شد از خون جبین، روی او

سلام خیرالناس به حضرت عباس
قسم به عباسّ و به تاب و تبش
شجاعت روز و نماز شبش
آب بُوَد تشنۀ لعل لبش

سلام خیرالناس به حضرت عباس

مشک، به اشک او، چو دریا گریست
علقمه، با حضرت زهرا گریست
سکینه بر خجلت سقا گریست

سلام خیرالناس به حضرت عباس

تا پای جان عباس یار دین بود
مدافع امام راستین بود
جزای او عمود آهنین بود

سلام خیر

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 06:29
• نوشته شده توسط
• جواد

غزل میگفت سقا دست هایش

زمین افتاد یکتا دست هایش

چگونه نشکند پشت برادر؟؟

که تن یک جا و یک جا دست هایش

فدای جان پر درد تو زهرا

که می گفتی :خدایا؟دست هایش

به حسرت عرشیان دیدند آَن روز

بغل کرده خدا را دست هایش

به گردابی ز نامردی این قوم

ز پا افتاده حتی دست هایش

اگر آن روز افتادند بر خاک

سرا پا مانده دین با دست هایش

ابالفضل آن علمدار دلاور

پناه ماست فردا دست هایش

شاعر:فتانه افرسی نیا

• پنج شنبه
• 16
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:13
• نوشته شده توسط
• علی

شکسته داغت کمرم یا ابوفاضل
امیر سپاهم - امیدم، پناهم

برادر، اباالفضل برادر، اباالفضل

فرماندۀ بی لشکر و سقّای بی‌آب

برخیز و آل‌الله را دریاب، دریاب
حرم قحط‌آب است- جگرها کباب است

برادر، اباالفضل برادر، اباالفضل

واویلتا! دست علمدارم، جدا شد
دست‌ و سرش، یکباره تقدیم خدا شد
داغ او بر جگر - دست من بر کمر

برادر، اباالفضل برادر، اباالفضل
با اشک خونین، دیدۀ خود را بشویم
شاید به میدان، دست سقّا را بجویم
دو بازویت قلم - نه دست و نه عَلَم

برادر، اباالفضل برادر، اباالفضل

عباس من با صورت از خون خضابت
نقش زمین گردیده دست و مشک آبت
در حرم، سکینه - می‌زند به سینه

برادر، اباالفضل برادر، اباالفضل

عباس

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 06:35
• نوشته شده توسط
• جواد

گفتند، که دل از همه برده است، اباالفضل

فانوسهای اشک - محمد جواد غفور زاده ( شفق ).

در عشق، گذشت از سر و از دست، اباالفضل

ای اسوه‌ی جانبازی و ایثار و شهامت

آوازه و نـامت همـه جـا هسـت، اباالفضل

عشق است اباالفضل

عاشق شد و از هستی خود، کرد فراموش

هر کس که به چشمان تو پیوست، اباالفضل

لب تشنه برون آمدی از آب، که بودی

از جـام بلا سرخوش و سرمست، اباالفضل

تیری که به پرواز درآمد سوی چشمت

عشق است اباالفضل

شیـرازه‌ی مــژگان تـو را بست، اباالفضل

ای دست تو، چون آیه‌ی قرآن، متبرک

ایـن بوسـه‌گه چـار امام است، اباالفضل

عشق است اباالفضل

ای ماه که پنهان شدی از دیده‌ی زینب

زهـرا سـر بالیـن تـو ب

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:00
• نوشته شده توسط
• جواد

سقا کریم بود و خدایش کریم تر
در اوج خشم گاهی و گاهی رحیم تر
فرش مسیر علقمه اش بال جبرییل
بال و پر دوباره فطرس گلیم تر

از لابلای زلف پر از عطر یاس او
هر صبح زود ردِّ حضور نسیم ، تر
ابرو کشید درهم و وقت غضب رسید
حالا عذاب اهل شریعه الیم تر
وقتی زکات بندگی از خود گذشتن است
چشمش برای این قضیه یاکریم تر
با لمس دست های تو با بوسه های خویش
موسی به طور علقمه میشد کلیم تر
ذبح عظیم کرببلا را نشانه داشت
از انکسر عبور داده شد و شد عظیم تر
زینب چو دید دست تو بر روی خاک گفت
یادش بخیر مادر ما آن قدیم تر
از شرح حادثه بنظر میرسد چنین
تیری شده به عمق نگاهی مقیم تر
باران تیر لحظه به لحظه شدیدتر
اوضاع مشک لحظه ب

• پنج شنبه
• 16
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:21
• نوشته شده توسط
• علی

من امیر کشور عشقم ز نسل‌هـل اتـایم

آستان بوس حریم حـرمت خـون خدایم

خـادم درگـاه ســالار شهیـدان جهـانم

در رکاب او امیـر و میـرِ اربـاب وفـایم

نبض هستی بسته بر یک گردش چشم من، امّا

گـاه تقدیـر و قضـا را عیـن تسلیم و رضایم

چشمـۀ فیـض کمـالم مظهـر حسـن جمـالم

مست عشق ذوالجلالم عاشقی از خود رهایم

آیـۀ انّـا فَتَحنا حرز بـازوی نبــردم

البلاء للـولا را بهتریـن قالوا بلایــم

خـون حیدر موج دارد در تمام هستی من

وارث حلــم و شجـاعت از امیر لا فتایم

پور حیدر شیر مرد عرصۀ جنگ و جهـادم

دامـن امّ‌البنیـن را زینت حـجب و حیـایم

مـن ابوالفضل رشیدم جلوۀ مهر و امیدم

کعبه را روح صفایم زمزم و سعی وف

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 05:32
• نوشته شده توسط
• جواد

ساقي عشق و شهادت پسر زمزم و كوثر

تو اباالفضلي و در اهـل ادب از همه بهتر

به دو دست آشنايت به تمام لحظه‌هايت

سيدي يا اباالفضل

طاير صبح بهشتي كه چه زيباست جمالت

دستت افتــاد ز تـن داد خداوند دو بالت

از حسين جدا نبودي از دلش غصه زدودي

سيدي يا اباالفضل

وارث معــرفت ام‌بنينــي تــو ابــاالفضل

باب حاجات همه روي زميني تو اباالفضل

ساقي خداپرستان سـاقی تمـام مستـان

سيدي يا اباالفضل

تو و آن دست بلندي كه علمدار خدا شد

تا بيفتد بـه سر راه حسين از تو جدا شد

قمر مُنير خونين نخـل بـاغ آل ياسين

سيدي يا اباالفضل

فانوسهای اشک - جعفر رسول زاده ( آشفته )

دانلود سبک

منبع:سایت مدایح

• شنبه
• 11
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 05:34
• نوشته شده توسط
• جواد

تیر بر مشک زدند و ز جفا خندیدند

یکصدا در همه ي کرب و بلا خندیدند

تا بسوزند دل فاطمه و اُمّ بنین

پایکوبان همه با ساز و نوا خندیدند

تا که زیبایی چشم قمر از هم پاچید

همره حرمله اولاد زنا خندیدند

سر او خرد شد از ثقل عمود آهن

تا که دیدند سرش گشته دو تا خندیدند

تا شنیدند حسین "انکسر ظهری" گفت

به زمین خوردن شاه شهدا خندیدند

ضمن تبریک به هم ، سوی حرم میرفتند

قوم محروم ز شرم و ز حیا خندیدند

وقت پاره شدن گوش یتیمان حرم

نا کسان بی خبر از قهر خدا خندیدند

شاعر:صابر خراسانی

• پنج شنبه
• 16
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:34
• نوشته شده توسط
• علی