به دست نیزه ها دادی سرت را
اسیر دشنه کردی پیکرت را
چگونه پیکرت را بیابم اینجا
گرفته تیغ ها دور و برت را
نمی شد باورم اینگونه بینم
به زیر سنگ ها بال و پرت را
کمی دیر آمدم در قتلگاهت
نبوسیدم عزیزم حنجرت را
مدینه قبلا اینگونه نبودی
تک و تنها گذاری خواهرت را
الهی بشکند دستی که می زد
ز ریشه با تبر برگ و برت را
شنیدم در کنار پیکر تو
صدای گریه های مادرت را
اگر چه من خودم نایی ندارم
به من بسپار دست دخترت را
شاعر : رضا باقریان
- چهارشنبه
- 16
- مهر
- 1393
- ساعت
- 07:34
- نوشته شده توسط
- محمد امین















