اشعار محرم

آنچنان که بارش باران نم نم دیدنی است

چشم خیس گریه کن های شماهم دیدنی است

هم نزول حضرت جبریل سوی روضه ها

هم گدایی کردن امثال حاتم دیدنی است

اکثر ایام گرچه خالی از زیبایی است

چهره این شهر در ماه محرم دیدنی است

ظاهر آراسته خوب است اما این دهه

صورت زخمی و موی نامنظم دیدنی است

می شود معشوق با لبخند زیباتر ولی

چهره ی هرعاشقی همراه با غم دیدنی است

صحنه ای از مرقدت نقش است در اندیشه ها

کربلا بالای گنبد موج پرچم دیدنی است

مثل آن روزی که یک عاشق به دلبر میرسد

لحظه پیوستن شاه و گدا هم دیدنی است

عشق بازی از نگاه مسلم و حر و حبیب

باغریبی، سر به زیری، قامت خم دیدنی است

یا غیاث المستغیثین منی

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 16:49
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

آخر امام شیعیان می آیی از راه
ای ماهِ از دیده نهان می آیی از راه

از این سفر محض دعای بی قراران
ای مهدیِ صاحب زمان می آیی از راه

تا که بخوانی بر فرازِ بام کعبه
نام علی را در اذان می آیی از راه

در هیبتت از حیدر و در چهره ی خود
از مادرت داری نشان می آیی از راه

تا که بگیری انتقام عمه ات را
از کوفیان و شامیان می آیی از راه

با ذوالفقار از پای کعبه سمتِ شامات
پای ضریح عمه جان می آیی از راه

تو وعده دادی که بیایی حتم دارم
روزِ قرارِ عاشقان می آیی از راه

آقا کجایی تا کمی روضه بخوانی؟
یک صبح جمعه روضه خوان می آیی از راه

حس می کنم با نوحۀ معروفِ عباس : ...
" ای ساقیِ لب تشنگان " می آیی از راه

مهد

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 13:19
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ماه عزا آمد دل عالم گرفته

زهرا بُنَیَّ یا بُنَیَّ دم گرفته

هرکس به هرنحوی عزادار شما هست

حتی خدا در عرش خود ماتم گرفته

کوچه به کوچه تا ابد شرمنده ی توست

در "مُلک ری" هر خانه رنگ غم گرفته

دیدم که از عشق شما لات محله

رفته برای روضه ات پرچم گرفته

راه نجات ما گنه کاران شمائید

با گریه بر تو، توبه ی آدم گرفته

حتما پشیمان میشود در روز محشر

لطف تو را هرکس که دست کم گرفته

شاهان عالم ریزه خواران تو هستند

دست گدایی سوی تو حاتم گرفته

بالا سرت هرکس که آمد دست پُر رفت

این "پیروهن" ، آن دیگری "خاتم" گرفته

برخیز دور خیمه ی زینب شلوغ است

دور و برش را چند نامحرم گرفته

اهل و عیالت بعد تو آقا اس

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 16:51
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

ما هم پياله ايم به شرط سبوى اشک
هم ناله ايم لحظه ی هر گفتگوى اشک

نامى براى صورت عاشق نهاده اند
دولت سراى گريه ميان دو کوى اشک

تطهير دل به خون جگر مى کنم ولى
تطهير ديده مى کنم از هر وضوى اشک

فرياد الفراق شنيدم به گوش دل
از ناله ی شکسته و بى هاى و هوى اشک

بوى بهار مى وزد از دامن سحر
سجاده ام ببين شده خوشبو ز بوى اشک

خواهى اگر که خوب بخوانى دل مرا
بنشين شبى ز رسم وفا روبروى اشک

تير گناه عصمت آيينه ام شکست
سنگ گناه گشته چنان سد جوى اشک

يا سيدالبکا سرى هم به ما بزن
روى مرا بگير تو بر آبروى اشک

شاعر : قاسم نعمتی

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 14:26
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بسم الکریم... مَن هوَ إحسانُه قَدیم

ما را نگار، کرد به میخانه اش مقیم

بوی لباس خونی ارباب می رسد

صوت حزین مادر سادات.... بگذریم

من آمدم که با همه ی روسیاهی ام

راهم دهید با همه ی پرگناهی ام

اصلا خودت بگو که چه خاکی بسر کنم؟!

یک روز اگر برانی و من را نخواهی ام

اشکم چکید و سنگ دلم را لطیف کرد

نام حسین شغل مرا هم شریف کرد

غفلت زده به ماه عزا آمدم ولی...

... زهرا رسید و کار مرا هم ردیف کرد

از سوی فاطمه که به سائل نظر شود

چشمش میان روضه ی ارباب تر شود

عاشق اگر که گشنه بخوابد عجیب نیست

هیهات بی حسین شب ما سحر شود

ازخاک قتلگاه برایم بیاورید

در روضه اشک و آه برایم بیاورید

پرچم بیاورید

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 20:17
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

به اذن حضرت مولا شدم کبوتر تو

که بال و پر بزنم پای روضه ی سر تو

ببخش با پر زخمی ، به زحمت افتاده

لباس نوکریم را بریده مادر تو

چه طور خرج غمت جور شد؟ کسی میگفت

رسیده رزق حسینیه از برادر تو

شبیه حضرت زینب به سینه می کوبم

که مقتدای عزادارهاست خواهر تو

به چشم من همه جا روضه شما بر پاست

تمام عالم آدم شدند مضطر تو

اگر کویر ترک روی هر ترک دارد

کشیده خشکی لبهای زخم پرپر تو

خزان و ریزش برگ از درخت در همه جا

شد است در دل من روضه خوان اکبر تو

طلوع ، بردن بالای طفل شش ماهه است

غروب ، خون گلوی علی اصغر تو

زمان بارش باران همیشه میبارم

برای بارش تیر و امیر لشگر تو

من از خرابه و شام و رقیه ف

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 20:29
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

حج‌ات قبول... نوبت قربانی تو شد
وقت سماع و سلسله‌جنبانی تو شد

احرام بسته‌اند ملائک به دیدنت
برخیز وقت آینه‌گردانی تو شد

چشم انتظار مانده طلوعی همیشه را
صبحی كه وقف مشرق پیشانی تو شد

ذرات كائنات همه محو در تواند
هستی هرآن‌چه هست همه فانی تو شد

با تو تمام عرش به جریان درآمده‌ست
عالم مطیع لهجه‌ی قرآنی تو شد

احرام عشق بستی و از آن زمان به بعد
چشمم چقدر آینه بارانی تو شد

سرمست تا به بزم جهان پا گذاشتی
هر گوشه، اشك، ساقی مهمانی تو شد

قربانی تو چیست؟ چه آورده‌ای؟ بگو؟
از هر چه هست و نیست، كه ارزانی تو شد؟

قربانی تو هیچ‌كسی نیست جز خودت
حج‌ات قبول... نوبت قربانی تو شد

شاعر : امیر اکبرزاده

شا

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 15:15
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

در جهان دیگر غریبی نیست بعد از کربلا
زندگی جز ناشکیبی نیست بعد از کربلا

زندگی تکرار دیروز است و امروزی که نیست
چون که در فردا نصیبی نیست بعد از کربلا

گر که معیار طبابت تربت کرب و بلاست
هرچه می‌گردم طبیبی نیست بعد از کربلا

دوستی‌ها دشمنی‌های به ظاهر دوستی‌ست
واقعا دیگر «حبیبی» نیست بعد از کربلا

بر مشامم می‌رسد... هر هفته در هیأت ولی
در حقیقت بوی سیبی نیست بعد از کربلا

از گلوی کوچک شش‌ماهه وقتی که گذشت
ظلم هم چیز عجیبی نیست بعد از کربلا

روضه‌ی گودال هم تنها همین یک‌جمله است
اسب حیوان نجیبی نیست بعد از کربلا

شاعر : مهدی رحیمی

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 15:25
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

دلم ز روز ازل گشته مبتلای حسیـــــن

سلام من به حسین و به کربلای حسین

وجودِ عاشق و معشوق وقف یکدگر است

حسین برای خدا و خدا برای حســــین

ثواب سعی و صفا کی رسد به یک لحظه

قدم زدن وسط مروه و صفای حســـین

رضای حضرت حق در رضایت زهـــراست

رضای حضرت زهرا در رضــای حســــین

اگر معلم توحیــــد من شود زینــــب

به چشم خویش تماشا کنم خدای حسین

دوباره زد به سر عــــاشقم نوای جنون

که پرده ای کشم امشب ز ماجرای حسین

زمین کرببلا تا به عرش غوغا بود

زمان جلوه ی پایانی لقای حسین

نهاده دست به سینه تمام خیل ملک

همه مطیع فرامین چشم های حسین

خلیل آمده تا ذبح اعظمش بیند

چه محشریست مگر وادی منای حسین

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 20:57
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

با گریه ام عزای تو تکریم میکنم

دارو ندار خود به تو تسلیم می کنم

خالص ترین عصاره ی جان را شبیه اشک

بر روی دست دل به تو تقدیم میکنم

یک سال تا به ماه محرم رسانیم

هر صبحدم نگاه به تقویم میکنم

با بوسه ای زخاک در هر حسینیه ای

بر پیشگاه فاطمه تعظیم میکنم

هر تکیه ی عزای تو بیت الحرام ماست

بر خویش هر چه غیر تو تحریم میکنم

از کودکی تمام پس انداز سال را

با سفره ی عزای تو تقدیم میکنم

در هیئت تو با تن احرام بسته ام

یاد شکوه مسجد تنعیم میکنم

با ذکر یا حسین که توحید مطلق است

حبل المتین عشق تو ، تحکیم میکنم

هربار با سلام به تو آب می خورم

غوغای تشنگی تو تفهیم میکنم

گفتا رقیه با دهن ضربه خورده

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 20:59
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

از ازل پرچم به دوش ماه ماتم گشته ایم

با نوای مادری محزونه همدم گشته ایم

ما همه انصار زهرائیم مردِ گریه ایم

محرم غمخانه ی ماه محرم گشته ایم

این لباس مشکی ما دست دوز فاطمه است

زین سبب عمریست با این خانه محرم گشته ایم

رد مکن ما را که اشک ما به دردت میخورد

گریه ها کردیم و بر زخم تو مرهم گشته ایم

روز محشر یکدگر را زود پیدا میکنیم

سالها مانند کعبه دور پرچم گشته ایم

گریه ی ما باعث تسکین قلب زینب است

خاک بوسِ عمه ی ساداتِ عالم گشته ایم

صبح ، مغرب ، شب ، سحر ، بزم عزا آماده است

این دهه همسفره ی فیضی دمادم گشته ایم

تا که فرصت هست باید گریه کرد و گریه کرد

چونکه مهمان اجل ما نیز کم کم گشته

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:01
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

بی حیایی پیکر دین مرا فرسوده است
غفلت از صاحب زمان بر درد من افزوده است

از دل زهرایی آقا خجالت می کشم
آن قدر از معصیت کردن دلم آلوده است

چون توسل می کنم مادر مرا هم می خرد
بی توسل کردنم این توبه ها بیهوده است

من دلم گرم همین بازار عشق و عاشقی است
چون پیمبر بارها این جمله را فرموده است:

هر کسی غافل شد از قرآن و راه اهل بیت
راه را گم کرده و بی راهه را پیموده است

جان فدای شاه عطشانی که از روز ازل
وسعت رحمت میان روضه هایش بوده است

در عزایش هر کسی اندازه ی بال مگس
اشک ریزد، در قیامت راحت و آسوده است

شاعر : محمد جواد شیرازی

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 18:26
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

فصل اشک و سوز و آه از پرده ی دل میشود

باز چشمانم به رنگ سرخ مایل میشود

باز هم روح الامین مرثیه خوانی میکند

کاف و هاء و یا و عین و صاد نازل میشود

با لباس مشکی ام احرام گریه بسته ام

یک زیارت با هزاران حج معادل میشود

سعی ما پای پیاده از نجف تا کربلاست

شاهراه وصل ما این حد فاصل میشود

نیت گریه نمودم در نماز نیمه شب

چون که روضه بهتر از درک نوافل میشود

رکعت اول به یاد تشنه لبها سوختم

رکعت بعدی من گودال کامل میشود

مادری پهلو شکسته میرسد از سمت عرش

روضه از اینجا به بعدش سخت و مشکل میشود

لحظه ای که سینه ی ارباب سنگین میشود

روضه سنگین ارباب مقاتل میشود

نیزه ها نامهربان هستند اما لحظه ای

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:04
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

بسم رب الفاطمه آغاز کردم گریه را

از گلوی بغض هایم باز کردم گریه را

مثل یک مادر که فرزندش ز دستش می رود

اقتدا کردم به او ابراز کردم گریه را

این سیاهی های هیئت چادر خاکی او است

با غم پنهانی اش همراز کردم گریه را

تا که از ذکر غریب مادر افتادم ز پا

با نگاه او پر پرواز کردم گریه را

سایه ای را بر سرم حس می کنم در روضه ها

در پناه فاطمه آغاز کردم گریه را

گفته اند , اذن دخول ماه غم یا فاطمه است

روزی اشک محرم های ما با فاطمه است

شال غم بر روی دوشم پیرهن مشکی به تن

آرزو دارم شود این جامه بر جسمم کفن

محتشم دم می دهد باز این چه شور و ماتم است

گویی آویزان شده از عرش کهنه پیرهن

تا که از خانه

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:09
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

نام حسین را که نوشتم قلم گریست
اول قلم گریست سپس دفترم گریست

هرچند باعث همه ی گریه ها است
اما همین که داغ تو را دید غم ، گریست

با ارزش است پیش تو و مادرت حسین
آن چشم ها که از غم تو دم به دم گریست

اشکی نداشت چشم من از کثرت گناه
آن را به حق فاطمه دادم قسم ، گریست

خوشبخت آن که بین حسینیه گریه کرد
خوشبخت تر کسی که میان حرم گریست

گوشه به گوشه کرببلا روضه های توست
اینگونه بود زائر تو هر قدم گریست

یک قطره اش شفاعت یوم الورود ماست
چشمان ما برای تو با این رقم گریست

در روز حشر حسرت بسیار می خورد
هر کس که در مصیبت ارباب کم گریست

شاعر : مجتبی خرسندی

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 18:34
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

هست در چشمِ عاشقان تا اشک

روضه آغـاز می شود بـا اشک

دست انـداخت و به نام عـلی

آمـد از پشتِ پـلک بـالا اشک

نـام اربـاب آمده کـه گذاشت

بعدِ یـک سـال پـا به دنیا اشک

نـام اربـاب آمـد و نـشنـاخت

بـاز در چشمِ مـن سـرا پـا اشک

پـس بـه نـامِ حسین مـی ارزد

دو سـه تـا قطره اش به دریا اشک

بـه امـیـدِ شـفـاعتـت هـم نـه!

از شـمـا ذکـرِ روضـه، از مـا اشک

جــمـع گـردیـده آتــشِ دوزخ

تـا شد از جـمـع چشـم، منـها اشک

تا کـه از گـونـه خـورد روی زمیـن

گـشـت در روضـه اربـاً اربـاً اشـک

پـس بـه نـام لبـانِ خـشـک عـمـو

بـنـویـسـد مـشـک، بـابـا، اشـک

کــاروانــی رسـیـده اسـت از راه

کـه گـرفتـه است

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:21
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

حسین آیینه دار جمال توحید است
حسین جلوه نمای جلال توحید است

حسین منحصرا واصل الی الحق است
حسین مظهر تام کمال توحید است

خدا برای خودش حجت موجه ساخت
حسین معجزه ی بی مثال توحید است

مقام اول خلقت به حضرت حق داد
طلای سینۀ خالق مدال توحید است

اساس مکتب يكتاپرستی عالم
چه مستند، سندی در قبال توحید است

شنیده ام دم هیئت! مریض داری گفت:
اگر حسین نباشد زوال توحید است

به راه غیر مرو! کعبه گم نکن حاجی
ره حسین، ره اتصال توحید است

شعور هر که ندارد! بما چه مربوط است
که شور سینه زنی اوج حال توحید است

حرام زاده سرش را چه بد جدا میکرد
حسين ذبح عظیم حلال توحید است

هزارپاره شد او! تا احد به جا ماند
چه شرحه

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 19:37
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

آید نوای زمزمه ، حَیِّ عَلَی الحسین

بشنو صدای فاطمه ، حَیِّ عَلَی الحسین

همراه آل فاطمه ، آوای جبرئیل

با اضطراب و واهمه ، حَیِّ عَلَی الحسین

عالم گرفته نغمة ، قد قامت العزا

این است نوحۀ همه ، حَیِّ عَلَی الحسین

از کاتبان وحیِ خدا تا پیمبران

گویند بی مقدمه ، حَیِّ عَلَی الحسین

ای اهل عالم این نفس پاک مصطفاست

با ما کند مکالمه ، حَیِّ عَلَی الحسین

گویند در حسینیة عرش ، خادمان

با بانوان خادمه ، حَیِّ عَلَی الحسین

اهل بهشت اهل زمین اهل آسمان

این را کنند ترجمه ، حَیِّ عَلَی الحسین

پرچم ، علم ، کتیبه ، کُتل ، خیمه ، نوحه خوان

خوانند نوحه با همه ، حَیِّ عَلَی الحسین

زینب ، سکینه ، نجمه

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:25
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

باز هم فصل عزای تو شده یا مظلوم

دیده خونبار برای تو شده یا مظلوم

هر چه خوبی شده خلق ای ز همه خوبترین

همه اش وقف عزای تو شده یا مظلوم

آفرید آنچه خدا بهر تجلی تو بود

عشق حق خرج به پای تو شده یا مظلوم

کربلا صاحب یک وسعت نا محدود است

همه جا صحن و سرای تو شده یا مظلوم

انبیا گریه کن بزم عزایت هستند

که خدا نوحه سرای تو شده یا مظلوم

ارمنی ، گبر ، یهودی ، ز تو حاجت گیرند

همه مشمول عطای تو شده یا مظلوم

کیستی که همه گلها ز غمت پژمردند

بلبلان نوحه سرای تو شده یا مظلوم

کیستی که دل عشاق به نامت لرزد

اشکشان رمز بقای تو شده یا مظلوم

ناله ها سر زد و فرزند شهیدی می گفت :

پدرم آه ، فدای تو شده ی

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:27
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

باز چشمان دو عالم شده گریان حسین
سینه ی ارض و سما گشته پریشان حسین

باز بر گوش فلک روضه ی او می خوانند
آتشی هست به دل از غم سوزان حسین

پرچم بزم عزا ، سینه زنی گشته به پا
باز دنیا شده یکسر همه از آن حسین

باز عالم همگی بر سر خوان کرمند
ریزه خوارند دو دنیا همه از خوان حسین

دردمندان دو عالم همه در جوش و خروش
همگی دربه در دارو و درمان حسین

روز محشر بخدا بی سر و سامان نشود
هر دلی را که بود بی سر و سامان حسین

زیر این خیمه ی ماتم ز خدا می خواهیم
دست ما را برسانید به دامان حسین
***
خواهری گفت به صد ناله و افغان که مزن
خیزران را تو دگر بر لب و دندان حسین

شاعر : ناصر شهریاری

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 06:11
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

باز هنگامه ماتم شده ای شاه غریب

دل دیوانه پر از غم شده ای شاه غریب

چند روزی است که راه نفس ام می گیرد

نکند باز محرم شده ای شاه غریب

باز در عرش خدا مشکی ماتم زده اند

موسم بیرق و پرچم شده ای شاه غریب

کربلا گفتم و اوضاع دلم ریخت به هم

کربلا قبلۀ عالم شده ای شاه غریب

آه سقا چه کند با عطش اهل حرم

آب در خیمه تان کم شده ای شاه غریب

بابی انت و امی ...چه شده در گودال

کمر خواهرتان خم شده ای شاه غریب

خواهرت آمد و آن مرد تو را برگرداند...

آخر روضه چه مبهم شده ای شاه غریب

رفت و برگشت ولی کاش نمی دید اصلا

چقدر از بدن ات کم شده ای شاه غریب

گفته بودند که تو ذبح عظیمی اما

ذبح تو واقعا اعظم شده

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:30
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

گرچه تلخ است غم عشق ولی می چسبد
شهد عرفانی عهد ازلی می چسبد

رو به شش گوشه ترین قبله ی عالم هر صبح
بردن نام "حسین بن علی ع " می چسبد

شاعر : اسماعیل شبرنگ

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 06:57
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

«والشّمس» چیست؟ جلوهٔ روی تو یا حسین
«واللّیل» آیتی‌ست ز موی تو یا حسین

سرچشمهٔ بقاست به فتوای عاشقان
یک جرعه از زلالِ سبوی تو یا حسین

تو تشنهٔ جمالِ خدایی و دوخته‌ست
آب فرات، چشم به سوی تو یا حسین

محراب شاهد است، که وقت نماز عشق
خون گلوست، آب وضوی تو یا حسین

کرده‌ست لاله‌زار، بیابان و دشت را
«باغ کرامت است گلوی تو یا حسین»

وقتی که داد بوسه به رگ‌هایِ حنجرت
زینب شنید، راز مگوی تو یا حسین

ای بهترین شقایقِ پرپر، هنوز هم
آزادگی‌ست، زنده به بوی تو یا حسین

همچون دمِ مسیح، شفابخش عالم است
گرد و غبار و تربتِ کوی تو یا حسین

از ابتدا ضریح تو شش گوشه داشته‌ست
هر گوشه کعبه را به تماشا گذاشته‌ست

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 06:59
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بچه ها بازم محرم اومده

عید ما با بهار غم اومده

بچه ها خیمۀ ماتم بزنید

همگی به سینه محکم بزنید

بچه ها پارچۀ مشکی بیارید

بچه ها ز دیده ها اشک ببارید

سر کوچه تکیه ای به پا کنید

پسر فاطمه رو صدا کنید

همه طبل و سنج و زنجیر بیارید

کربلا رو خوب به تصویر بیارید

پشت پا به هر تباهی بزنین

در هر خونه سیاهی بزنین

دسته های سینه زن غم بگیرین

غنچه ها ز دیده شبنم بگیرین

توی هیئت به همه سلام کنین

بچه سیدارو احترام کنین

اهل کوفه آخه بی حیا بودن

اهل زشتی ، اهل ناسزا بودن

برا دنیا دل ز کوثر بریدن

بچه های زهرا رو سر بریدن

مادرم می گه که نور عین من

تا توان داری بگو : حسین من

این حسین کیه که دل

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:32
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

کم کَمَکْ دارد مُحرم می رسد
ماه حزن و گریه و غم می رسد

حضرت زهرا که صاحب روضه هست
وقت روضه با قدی خَم می رسد

هر مُحرم بر مشامِ نوکرت
بوی ناله بوی ماتم می رسد

وقت روضه که رسید از چشم ها
اشک هایی مثل زمزم می رسد

روضه ی سقا بخوانی العجل
مهدی صاحب زمان"عج" هم می رسد

روضه ی گودال و تیغ و نیزه ها
آخرش دارد به یادم می رسد

ظهر عاشورا به دقت گوش کن
ناله های واحسینم می رسد

لحظه ی مردن که اربابم حسین
حتم دارم که به دادم می رسد

سید امیر میثم مرتضوی

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 07:06
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

آقا چه میشود به غلامت کرم کنی
با گوشه ی نگاه دلش را حرم کنی

از بس که با گنه دلتان را شکسته ام
لایق نیم نگه به دل مضطرم کنی

یک گوشه ی نگاه تو دل را جلا دهد
دل میدهم تو را که شما گوهرم کنی

آقا مدال نوکریت را ز من نگیر
من سینه میزنم که تو عاشقترم کنی

ازکاروان عشق تو جامانده ام حسین
آیا شود مرا تو مقیم حرم کنی؟

یک جرعه ای بده تو ز صهبای کربلا
تا مست آن شراب می کوثرم کنی

مرتضی شاهمندی

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 07:08
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

سلام ای علمدار ماتم محرم

بهار غم یاس خاتم محرم

تو دیباچۀ محنتی سینه سوزی

تو هم معنی دردی و غم محرم

خروشی رثاء ، جوشش ناله هایی

سفیر عزایی در عالم محرم

تو گلزار اندوه و بستان اشکی

بگیر از گل دیده شبنم محرم

کند کعبه با آه تو همنوایی

کند زمزمه با تو زمزم محرم

بساط ولایت پرستی دلها

شود با طلوعت فراهم محرم

به سوز دل فاطمیان تسلی

به زخم دل شیعه مرهم محرم

تو شهرالله عاشقان ولایی

تو شهرالحسینی مسلم محرم

سیاهی ، کتیبه ، کتل ، سنج ، بیرق

بگوید تو را خیر مقدم محرم

امام زمان عاشق بیقرارت

تویی با دل یار همدم محرم

ز دل خستگان ولا تسلیت گو

به مهدی ولی معظم محرم

شاعر : سید محمد میرهاشمی

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:40
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

شکر خدا که کارگر روضه ام هنوز
ارباب ، از غلام خودش کار میکشد

اما هزار حیف ، برای زیارتش
کارم به التماس و به اصرار میکشد

در روضه اش همیشه خراب آمدم ولی
کار دل خراب ، به تعمیر میکشد

سنگینی غمش کمرم را شکست ، باز
از ماتمش تمام تنم تیر میکشد

آنقدر روضه ات شده جانسوز ، نوکرت ...
آه از نهادِ این دل بی تاب میکشد

چشم کویری ام خجلت شد ، ولی هنوز
با دَلوِ روضه از جگرم آب میکشد

یک سائل شکسته دل و زار و ژنده پوش
از دوری ضریح شما آه میکشد

اما هنوز خسته نشد از گدایی اش
چون منت زیارتِ یک شاه میکشد

در کنج عزلتش به نوای "حرم حرم"
بیخود شده ست از خود و فریاد میکشد

میداند عاقبت که برای براتِ خود
کارش کن

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 07:14
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ذکر دل شکسته ، ذکر وجود خسته

حسین واحسینا ، حسین واحسینا

عاشق غم کشیده ، ماه عزا رسیده ، بگو به اشک دیده

حسین واحسینا

ماه محرم آمد ، بهار ماتم آمد ، شکوفۀ غم آمد

حسین واحسینا

سینه زنان بیایید ، نسل جوان کجایید ، عاشق کربلایید

حسین واحسینا

عزای شاه عشق است ، جلوه ی ماه عشق است ، ذکر سپاه عشق است

حسین واحسینا

بگو به قلب شیدا ، اذن بده تو زهرا ، کنم ز سینه آوا

حسین واحسینا

ای گل ناز خلقت ، آئینۀ محبت ، حسین شوم فدایت

حسین واحسینا

ای که خدا صفاتی ، تو نور کائناتی ، سفینة النجاتی

حسین واحسینا

بر لب حق رثایت ، خداست خون بهایت ، سلام بر عزایت

حسین واحسینا

مصدر آفرینش ، نگار اهل بینش

• جمعه
• 2
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:44
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

مرثيه سر به زانویِ ماتم گذاشته
دستی زغيب، قافيه را «غم» گذاشته

شعرم به سمت كرببلا رفت و حُر شدم
ديدم خدا دوباره مَحَلم گذاشته

ازماجرای گريه ی آدم مشخص است
راهی برای توبه ی ما هم گذاشته

عشق حسين موهبتی كبريایی است
ماندم چه منتی سرعالم گذاشته!

صدها هزار سجده به جا آورم كم است
پروردگار فيض دمادم گذاشته

وقتی حسين آينه ی رحمت خداست
ديگر چرا عذاب جهنم گذاشته!؟

روضه بخوان،كه دست به نقديم روضه خوان
درجيبِ گريه خرجِ محرم گذاشته

بايد به فكر زخم گلوی حسين بود
در اشك چشم، فاطمه مرهم گذاشته

نشنيده ام به جان خودم ازكسی هنوز
آقا برای نوكر خود كم گذاشته

شاعر : وحید قاسمی

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 07:16
• نوشته شده توسط
• ایدافیض