شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

مدینه، صفا بخش جان و دلم

فراق تو مشکل ترین مشکلم

دریغا که همچون نسیم سحر

مرا زود بگذشت عمر سفر

خداحافظ ای یک جهان باغ گل

خداحافظ ای شهر ختم رسل

خداحافظ ای غرق انجم شده

خداحافظ ای تربت گمشده

خداحافظ ای قبله گاه همه

خداحافظ ای خانه ی فاطمه س

خداحافظ ای شهر خیر البشر

خداحافظ ای زخم گل میخ در

خداحافظ ای ناله ی بی جواب

خداحافظ ای چار قبر خراب

خداحافظ ای شهر سوز و محن

خداحافظ ای زادگاه حسن ع

خداحافظ ای مسجد قبلتین

خداحافظ ای جای پای حسین ع

خداحافظ ای بهترین سرزمین

خداحافظ ای قبر ام البنین

خداحافظ ای بیت رب جلیل

خداحافظ ای مهبط جبرئیل

خداحافظ ای ناله ی آه آه

خداحافظ ای محسن بی

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:21
• نوشته شده توسط
• علی

شام هجران گشته و در دل هوای مادر است
نه فلک، هفت آسمان بزم عزای مادر است
خاطراتش خانه را بیت الحزینی کرده است
هر کجا را بنگری در ناله‌های مادر است
زیر لب می‌گفت فضه پشت در، کنج حیاط
بین این دیوار و در هم جای پای مادر است
لحظه‌ای اسماء کنار چرخ دستاسش نشست
دسته‌ای چرخاند و گفتش آشنای مادر است
خواهرم کلثوم گریان بین حجره داد زد
ای خدا این بستر خونین برای مادر است
ناگهان زینب هراسان چادری سر کرد و گفت
تا قیامت این سند بهر حیای مادر است
اهل خانه منقلب گردیده دنبال حسن
تازه فهمیدند امشب او عصای مادر است
دم نزد بابایمان از آیه‌های کوثرش
منشاء صبر پدر تنها دعای مادر است
من حسینم من که امشب غصه از بر

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:36
• نوشته شده توسط
• علی

زائرین قبر من، دست خدا همراهتان

می روید امّا در این جا مانده سوز و آهتان

از مزار بی چراغ و تربت پنهان من

کرده حق روشن چراغی در دل آگاهتان

در جزای اشک هایی کز برایم ریختید

می فرستم در کنار قبر ثارالله تان

هر کجا آرید رو در سایه ی مهر منید

در کنار قبر من باشد اقامتگاهتان

دوست دارم تا شما باشید باشد روز و شب

اشک مظلومیّت من رزق سال و ماهتان

کاش آن روزی که بر رخسار من سیلی زدند

می فتاد از کوچه های شهر یثرب راهتان

مدت دیدارتان چون عمر من می بود کم

زود از کف شد رها این رشته ی کوتاهتان

شب که می سوزید بر من پشت دیوار بقیع

می زند آتش به قلبم ناله ی جانکاهتان

با زبان شعر (میثم) با شما گف

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:24
• نوشته شده توسط
• علی

آیینه ی پلک ها ترک می خواهد

زخم جگر انگار نمک می خواهد

با گریه بیایید به دادش برسیم !

مادر وسط کوچه کمک می خواهد

***

ما مردم ری اگر چه با احساسیم !

ما وارث خشم و غیرت عباسیم

دست خودمان نیست ! نگو از کوچه

نسبت به غم مادرمان حساسیم

شاعر:وحید قاسمی

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:42
• نوشته شده توسط
• علی

محمد(ص) کیست؟ جان انبیا، زهرا(س) بود جانش
بر این زهرا(س) سلام از احمد(ص) و از حی سبحانش
به قرآن می‌خورم سوگند دارد حرمت قرآن
که بوسد رحمةللعالمین مانند قرآنش

امین وحی از سوی خدا بر او سلام آرد
محمد(ص) بارها فرمود بابایش به قربانش
ملک دور سرش گردد فلک در مقدمش افتد
زمین مهریه و اهل زمین پیوسته مهمانش
سلام سوره ی یاسین و قدر و کوثر و طاها
بر آن بانو که آمد آیه ی تطهیر در شانش
سلام‌الله بر خلقش تعالی‌الله بر خویش
درود از روح پاک انبیا بر جسم و بر جانش
خداوندا چه گویم در ثنا و مدح بانویی
که مولایم امیرالمؤمنین گردیده حیرانش
که دیده آفتاب از چشم اعمی رخ بپوشاند
سلام‌الله بر این آفتاب و نور ایمانش

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:33
• نوشته شده توسط
• علی

ای بهشـت خـدا گـل رویـت

وی رســول خــدا ثنـاگویت

ســورۀ نــور، خط پیشــانی

لیلــۀ قـدر، تــار گیســویت

وسعـت ملـک کبریا حـرمت

کعبــۀ روح انبـــا کـــویت

هر درختی‌ست در ریاض بهشت

خضر، پیمبـری لب جــویت

شـرح تفسیر نحـن وجـه‌الله

نقش بسته به مصحف رویت

دید ختم رسل شب معـراج

بـاغ جنت پر است از بـویت

روحِ بیـن دو پهـلوی احمد!

به چه جرمی شکست پهلویت؟

از علـی‌دوستـی نشان مانده

هم به رخسار هم به بازویت

گـر جسـارت نبود می‌گفتم

هرم آتش چه کرد با مـویت

کوه‌های غمت به شانه ولـی

لحظه‌ای خم نگشت زانویت

بـه اَب و اُم و یازده پسـرت

به تو و اشک غـربت شویت

اشک ما را ز لطف و احسانت

برســان

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 12:41
• نوشته شده توسط
• علی

زانو بغل گرفته ام و مات چشم تو

یعنی منم تلاطم اوقات چشم تو

یک زخم تازه روی تنت کشف کرده ام

هر بار آمدم به ملاقات چشم تو

درد کبود صورت تو داد می زند

سیلی کمی نکرده مراعات چشم تو

سر تا به پای عرش همگی گوش می شدند

تا می رسیده وقت مناجات چشم تو

حالا همه شبیه دلم بغض کرده اند

از هالۀ کبود جراحات چشم تو

گیرایی بهار منی ! سبز رو به زرد

دستان من به دامن سادات چشم تو

شاعر:علرضا لک

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:45
• نوشته شده توسط
• علی

رهروان سقیفــه از تــزویـــر

پـا نهــادند روی حکـم غـدیر

آتشـی در سقیفـه روشـن شد

که از آن سوخت بیت حی قدیر

به خدای خودم قسم تا حشـر

هست ظلـم سقیفـه عالمگیـر

حکم شیطان نشست بر کرسی

دیـن پروردگــار شــد تکفیر

دسـت ظلم سقیفـه بـالا رفت

دست زهـرا شکست بی‌تقصیر

دست دیگر شد از سقیفه برون

فرق حیدر شکافت با شمشیر

بـر دل چـاک‌چـاک ثــارالله

از کمــان سقیفــه آمـد تیر

بر تن پاک حضرت سجاد

فتنه‌هـای سقیفه شـد زنجیر

بــه خــدا عتــرت پیمبـر را

دست شـوم سقیفه کـرد اسیر

به خدنگ سقیفه گشت هدف

چشم عباس و حلق طفل صغیر

گـر سقیفـه نبـود کی می‌شد

مسلمین را یزیـد پست، امیر؟

شیعــه راه غدیــر

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 12:43
• نوشته شده توسط
• علی

وقتی که آسمان و زمین تار می شود

دست سیاه فتنه پدیدار می شود

یا رب ببین چگونه علمدار لافتی

در حلقۀ طناب گرفتار می شود

هنگام ثبت واقعۀ غربت علی

خون جوهر و قلم نوک مسمار می شود

بر بازویم نوشته که در کوچه شوهرم

با یک غلاف تیغ عزادار می شود

وقتی که می دوم سوی حیدر؛ نفس زدن...

...با سینۀ شکسته چه دشوار می شود

زینب مریز اشک که این تازیانه ها

در کربلا برای تو تکرار می شود

شاعر:علی صالحی

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:58
• نوشته شده توسط
• علی

خصم بر کف چو تازیانه گرفت

تـن پــاک تـو را نشانه گرفت

شعله‌ای کز حریم تو برخاست

از دل مصطفــی زبانـه گرفت

شب قتل علی همان شب بود

که ز دستش تو را زمانه گرفت

جان خود را نهاد در دل خاک

با تـو در قبـر، آشیانه گـرفت

دسـت پیغمبــر خـدا لـرزید

تا تـو را از علی شبانـه گرفت

بشکنـد دست آن جنـایت‌کار

که تـو را زیـر تازیانـه گـرفت

ای که جبریـل بـر زیـارت تو

اذن از خالــق یگانـه گـرفت

به چه تقصیر، جـان پـاکت را

خصم در بیـن آستـانه گرفت؟

جگـر سنـگ بــر علـی سوزد

که عزا بر تـو مخفیـانه گرفت

شیعـه آن روزهـا که روز نبود

کوه درد تو را بـه شانه گرفت

شیعه عمری بـه یاد غربت تو

بهـر گریه دلش به

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 12:48
• نوشته شده توسط
• علی

در این مسیر هر که هوادار می شود

از شیعیان حیدر کرار می شود

هر کس گدای فاطمه شد عاقبت به خیر

هر کس نشد، به پیش همه خار می شود

ذکر علی طنین لب قوم فاطمه است

هر کس مگر که میثم تمار می شود!

خاک وجود من ز کف پای فاطمه است

کارم بدون مادریش زار می شود

این رشته های چادر مادر که حَبل ماست

فردا برای خصمِ علی دار می شود

آن کس که بین کوچه لگد زد به فاطمه

فردا حواله اش به علمدار می شود

در بین روضه هر که به زهرا ادب کند

او را امیر شیعه نگهدار می شود

هر کس که بغض دشمن مولا به دل گرفت

با گوشه چشم فاطمه مختار می شود

این چند روزه صورت زهرا گرفته است

اما چرا نگاه علی تار می شود

زهرا اگر که رفت

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:05
• نوشته شده توسط
• علی

مومنان هشیار باشید عید امسال ابتر است

هرچه باشد فاطمیه روضه خوانی بهتر است

گریه و سینه زنی و بیرق و بزم عزا...

جانمی جان - بچه ها- امسال سال مادر است

فاطمیه شور و شادی از نگاهم دور شد

با "سیاهی" ، " سال" نو دیباچه ای از نور شد

"سینه" و "سنجاق سر" ، "سیلی" "سحر" "سوزجگر"

هفت سین واژه های روضه هایم جور شد

فاطمیه فاطمه دنبال ماست

هفت سین اشک و ناله مال ماست

قرمز مایل به نیلی کری

باخبر باشید رنگ سال ماست

ما طرز تفکر شهیدان داریم

سر در خط رهبران ایمان داریم

از ما برسانید به آتش بازان

ما رسم و رسوم "خیمه سوزان" داریم

ما کوری چشم دشمنان پیروزیم

عمرا که به فکر عیدی نوروزیم

ما را به ر

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 12:56
• نوشته شده توسط
• علی

چه بلایی ست که دارد به سرم می آید

هر زمان اشک ز چشمان ترم می آید

و چه می سوزد از این اشک کبودی رخم

نمک اشک که بر روی ورم می آید

و چه آهی ست برافروخته از آتش عشق

که در این بین ز سوز جگرم می آید

جگرم سوخت، دلم سوخت ز مظلومیتش

بوی این سوختن از بال و پرم می آید

تازیانه چه به روز بدنم آورده

دائماً کرببلا در نظرم می آید

آن زمانی که ز گودال پر از نیزه و تیغ

اسب بی صاحب او سوی حرم می آید

استخوان بدنم زیر لگد خُرد شده

زیر مرکب چه به روز پسرم می آید

شاعر:امیرحسین الفت

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:07
• نوشته شده توسط
• علی

مرو ای بانوی تب دار دلت می آید؟

من وتنهایی وتکرار دلت می آید؟

توفقط سعی نمودی که مسافر باشی

حیدرو این همه اصرار دلت می آید؟

مامگرقول ندادیم که با هم باشیم

من شوم بعدتو بی یار دلت می آید؟

وقت تنهای من سنگر من بودی تو

حیدرواین همه اشراردلت می آید؟

چند وقتی است به من یه طرفی می نگری

میکنی پوشش اسراردلت می آید؟

زود باید همه ی قائله را جمع کنم

من بمانم در ودیوار دلت می آید؟

بعد تو سهم من این است ازاین مردم شهر

خنده بر حیدر کرار دلت می آید؟

هر کجا میخ ببینم من همان جا مردم

من بمانم در و مسمار دلت می آید؟

چشم وا کن بنگر دختر خود زینب را

که شده بر تو پرستار دلت می آید؟

زینبم رابخدا د

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 13:02
• نوشته شده توسط
• علی

دلیلی هست اگر بی تاب و گریان کسی هستم

که من عمری ست در این خانه مهمان کسی هستم

برای گریه می میرم، به پای گریه می سوزم

که شمع روضه ی شام غریبان کسی هستم

در این قحطی کبوتر می شود گاهی نم اشکی

به گریه سایه بان بیت الاحزان کسی هستم

مریضی دارد این خانه، بهار امسال پاییز است

پریشان حال داغ برگ ریزان کسی هستم

کسی این جا دعا خوانده: خدایا، جان زهرا را...

کنار بستری حیرانِ طفلان کسی هستم

بیا ای عید! اما شادی من را نخواهی دید

مریضی دارد این خانه، پریشان کسی هستم

شاعر:سیدعلی رکن الدین

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:11
• نوشته شده توسط
• علی

بس که برای مادرتان سینه میزنم

با هر نوای مادرتان سینه میزنم

از بچه های رایتَ العباس هستم و

هستم گدای مادرتان ؛سینه میزنم

هر شب میان هیئت تان شور میدهم

جانم فدای مادرتان ؛سینه میزنم

من با ردیف سوز دل و آه و زمزمه

مثل دعای مادرتان سینه میزنم

اینجا همه مرید و میان دار جبرئیل

زیر لوای مادرتان سینه میزنم

آری به پشت بند تمام فرشته ها

با روضه های مادرتان سینه میزنم

راهم اگر به خانه پاکش نمیدهید

پشت سرای مادرتان سینه میزنم

هر فاطمیه با شهدا گریه میکنم

با ابتلای مادرتان سینه میزنم

هرگز هوای جنت الاعلی نمیکنم

تا در هوای مادرتان سینه میزنم

سبک و سیاق و پرده و گوشه بهانه است

بهر عزای ما

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 13:20
• نوشته شده توسط
• علی

چه ها کرده این شهر با ما پس از تو

همه خوب بودند اما پس از تو

ندارد خریدار آه غریبان

شده کار مردم تماشا پس از تو

تنت بر زمین بود و شد در سقیفه

سر جانشینی‌ت دعوا پس از تو

وصی تو را دست بستند آخر

دگرگون شده رسم دنیا پس از تو

اگر چه «مرا» می‌زدند این جماعت

«علی» را شکستند بابا پس از تو

فدایش شدم با تمام وجودم

ولی باز تنهاست مولا پس از تو

کسی غیر شیون، کسی غیر ناله

نیامد به دیدار زهرا پس از تو

ببر دخترت را از این شهر غربت

که خیری ندیدم ز دنیا پس از تو

دگر پای آتش به اینجا شده باز

دلم غرق خون شد، مبادا پس از من ...

شاعر:یوسف رحیمی

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:15
• نوشته شده توسط
• علی

بی تو در چشم من ای چشمِ مرا بینایی

آسمان زشت شده با همۀ زیبایی

تویی و گلشن سر سبز بهشت و پدرت

منم و خانۀ آتش زده و تنهایی

از نماز شب و آوای دعای زینب

حجره ات گشته پر از زمزۀ زهرایی

با که این قصّه بگویم که پس از مرگ رسول

من شدم خانه نشین و تو شدی صحرایی

ایستادی در خانه ز پی یاری من

دیدم آنجا نبود دست تو را یارایی

زدن فاطمه در خانه به نزد دو پسر

وای از این همه بی باکی و بی پروایی

جگرم خون شده یا رب چه تناسب دارد

سیلی دیو و رخ انسیة الحورایی

ای جوانمرگ علی کوه ستم با تو چه کرد

که دو تا سرو قدت گشت بدان یکتایی

کاش آن روز که بر بازوی تو ضربه زدند

می گرفتند ز چشمان علی بینایی

تا دم

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 13:55
• نوشته شده توسط
• علی

گلی که جنتی از یاس و شاپرک دارد

چه احتیاج به آبادی فدك دارد

فدک نشانه ی حقی ست گرم و بغض آلود

ز بغض چاه بپرسد هر آن که شک دارد

چگونه می شود از عشق خاندانی گفت

که نخل عصمتشان ریشه در فلک دارد

اگر چه سوخته درهای خانه ی دلشان

اگر چه گوشه ی دیوارشان ترک دارد

همیشه دست دعاشان برای غیر بلند

همیشه سفره ی احسانشان نمک دارد

بگو چگونه سُراید بشر ز بانویی

که با خدای خودش راز مشترک دارد

به باغبانی چشمت همیشه محتاجم

که بی عنایتتان سیب شعر لک دارد

شاعر:عباس احمدی

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:16
• نوشته شده توسط
• علی

یا فاطمه یا فاطمه وای وای
***
یه کوچه ی تنگ - یه قلبی ز سنگ و یاسی که شد نیلی
صدای نفس - حسن دید و بس - رخ مادر و سیلی

به پیش چشمان حسن ای وای من مادر زمین افتاد
گویی که از عرش برین ارکان دین روی زمین افتاد

می دونی که این سیلی - چه با صورتش کرده
پر از جای انگشت و - جا دست یه نامرده

یا فاطمه یا فاطمه وای وای
***
در خونمون - پر از هیزم - پر از آتش و دوده
میگن مادرم - گناهش اینه - که یار علی بوده

زسینه ای که یادگاری جای بوسه از نبی داره
می ریزه خون روی زمین اما هنوز پشت در و داره

زند ناله ی زهرا - میون در و دیوار
امون از لگد ها و - نوک تیز یک مسمار

یا فاطمه یا فاطمه وای وای
***

پر از خواهش

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 14:39
• نوشته شده توسط
• شاکرحق

شهر آبستن غم هاست خدا رحم کند

شهر این بار چه غوغاست خدارحم کند

بوی دود است که پیچیده، کجا می سوزد؟

نکند خانه ی مولاست خدا رحم کند

همه ی شهر به این سمت سرازیر شدند

در میانِ کوچه دعواست خدا رحم کند

هیزم آورده که آتش بزنند این در را

پشت در حضرت زهراست خدا رحم کند

همه جمع اند و موافق که علی را ببرند

و علی یکه و تنهاست خدا رحم کند

بین این قوم که از بغض لبالب هستند

قنفذ و مغیره پیداست خدا رحم کند

مادر افتاد و پسر رفت ز دست، درد این است

چشم زینب به تماشاست خدا رحم کند

مو پریشان کند و دست به نفرین ببرد

در زمین زلزله برپاست خدا رحم کند

ماجرا کاش همان روز به آخر می شد

تازه آغاز بلاهاست

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:19
• نوشته شده توسط
• علی

خزان به باغ بی خزان به حیله حمله ور شده

نصیب باغ و باغبان به جای گل شرر شده

بهشت وحی سرمدی میان شعله سوخته

هُمای قلّه ی قدم شکسته بال و پر شده

سلام ما به فاطمه س که پیش دشمنان همه

برای یاری علی ع سینه سپر، سپر شده

ولیة الله ولّی، کشته ی مرتضی علی ع

شهیده ای که شاهد شهادت پسر شده

سینه ی کوثر خدا دخت پیمبر ص خدا

باغ گل از نشانه ی بوسه ی میخ در شده

بین ستم گران همه شاهد قتلِ فاطمه س

دختر چارساله اش زینب س خون جگر شده

چشم حسین ع دم به دم می نگرد مغیره را

اشگ حسن ع روانه بر بی کسی پدر شده

طایر وحی در قفس بس که زده نفس نفس

روز به پیش دیده اش تیره تر از سحر شده

فاطمه ی شهیده ام چراغ ه

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 15:02
• نوشته شده توسط
• علی

شایسته است گر تو سر حرف وا کنی
مثل قدیم، شوهر خود را صدا کنی
این گونه که نمی شود ای باوفا عروس
در خانه ام برای وفاتت دعا کنی

دیشب دوباره زینبت از من سوال کرد
بابا چه می شود که طبیبی صدا کنی؟
من از ضریح زلف تو حاجت گرفته ام
باید دوباره آرزویم را روا کنی
من آرزو نموده ام ای دختر رسول
تو آرزوی خوب شدن از خدا کنی
طرز قیام تو چو رکوع است در نماز
وقت رکوع از چه قدت را دو تا کنی؟
سائل سراغ نان تنور تو را گرفت
وقتش رسیده فکر به حال گدا کنی
از گودی دو چشم تو روزم سیاه شد
زین کاسه ها تو خون به دل مرتضی کنی
آیا شود که از سفر خود حذر کنی؟
آیا شود که گوشۀ چشمی به ما کنی؟
شاعر:محمد سهرابی

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:26
• نوشته شده توسط
• علی

در حقیقت ، با حقیقت دشمنت بیگانه بود

گفت قتل تو بود افسانه ، کاش افسانه بود

آدمی هرگز نیازارد رخ حوریّه را

آنکه سیلی زد تو را، هم دیو هم دیوانه بود

مرغ اگر در لانه باشد لانه سوزاندن خطاست

بیت آل الله آیا کمتر از یک لانه بود

فاطمه س سینه سپر کرد از پی حفظ علی ع

آنکه بر زهرا س سپر شد محسن دُردانه بود

ای جنایت کار بیت وحی را آتش زدی

نامسلمان مهبط قرآن مگر بت خانه بود

دست مولا بسته بود و همسرش را می زدند

آنکه بر او سوخت سر تا پا در کاشانه بود

گر چه خود مانند شمعی آب می شد دم به دم

تا به تن جان داشت بر گِرد علی ع پروانه بود

نخلِ خم گردیده سرو قامت رعنای او

لاله ی نیلوفری رخسار آن ریح

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 15:03
• نوشته شده توسط
• علی

تا خانه به جز راه کم و مختصری نیست

آهسته برو صبر کن این جا خطری نیست

بعد از پر و بالی که زدم دور و برم را

گشتی که ببینی اثر از بال و پری نیست؟

رفتیم به خانه نکند گریه کنی خُب!

قربان تو که خوبتر از تو پسری نیست

وقتی که رسیدیم تنت باز نلرزد

یک طور نشان می دهی اصلاً خبری نیست

حالا به رخم خیره شو تا خوب ببینی

از ضربه ی آن حادثه دیگر اثری نیست؟

از روسری و گوش من این منظره پیداست

بر شاخۀ خونی شده دیگر ثمری نیست

شاعر:حسین رستمی

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:32
• نوشته شده توسط
• علی

در حقیقت ، با حقیقت دشمنت بیگانه بود

گفت قتل تو بود افسانه ، کاش افسانه بود

آدمی هرگز نیازارد رخ حوریّه را

آنکه سیلی زد تو را، هم دیو هم دیوانه بود

مرغ اگر در لانه باشد لانه سوزاندن خطاست

بیت آل الله آیا کمتر از یک لانه بود

فاطمه س سینه سپر کرد از پی حفظ علی ع

آنکه بر زهرا س سپر شد محسن دُردانه بود

ای جنایت کار بیت وحی را آتش زدی

نامسلمان مهبط قرآن مگر بت خانه بود

دست مولا بسته بود و همسرش را می زدند

آنکه بر او سوخت سر تا پا در کاشانه بود

گر چه خود مانند شمعی آب می شد دم به دم

تا به تن جان داشت بر گِرد علی ع پروانه بود

نخلِ خم گردیده سرو قامت رعنای او

لاله ی نیلوفری رخسار آن ریح

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 15:03
• نوشته شده توسط
• علی

من ای کاش همچو گل پژمرده بودم

همانجا بین کوچه مرده بودم

همیشه حسرتم این بود مادر

که من جای تو سیلی خورده بودم

حسن جواهری

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 11:06
• نوشته شده توسط
• حیدریم

علی ع است کعبه و بیت گلین اوست مطاف

در این مَطافِ گلین فاطمه ئ است گرم طواف

طواف اوّل او از کنار حیدر َ بود

شروعش از وسط حجره تا دم در بود

کسی که رکن و حرم خشتی از حیاتش بود

طواف دوّم او بین دود و آتش بود

طواف سوّم او شعله بر جگر می زد

نفس شمرده شمرده به پشت در می زد

طواف چهارم او جان به کف نهادن بود

دم از علی ع زدن و پشت در ستادن بود

طواف پنجم او شد شهادت پسرش

که گشت در بر مادر فدايی پدرش

ششم طواف چه گویم زضربت آن دست

به گوش مادر سادات گوشواره شکست

طواف هفتم، دادند اجر مولا را

در این طواف شکستند دست زهرا س را

در این طواف به بازوی او نشانه زدند

در این طواف به حوریّه تازیانه زد

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 15:09
• نوشته شده توسط
• علی

بعد از تو مادر خانه جور دیگری شد

رنگ تمام یاس ها، نیلوفری شد

از شرم پهلویت که زخم میخ برداشت

دیوار خانه تا ابد خاکستری شد

ای وای از آن شب های خاموش مدینه

روز فراقت، روز گریه آوری شد

وقتی که رفتی زیر لب آهسته گفتم :

ای وای، تازه اول بی مادری شد

سی سال بعد از رفتنت با ضرب شمشیر

فرق پدر بشکافت، او هم بستری شد

آن کودکی که زینت دوش نبی بود

در قتلگاه عشق، شاه بی سری شد

شاعر:حمید رمی

• جمعه
• 2
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 11:42
• نوشته شده توسط
• علی

از غدیر چو پایان یافت هفتاد و دو روز

گشت از داغ نبی ص یثرب سراپا شور و سوز

بعد مرگ خواجه ی لولاک خصم کینه توز

داد کفر و شرک و خُبث طینت خود را بروز

کرد حقّ شیر حقِّ را از ره بیداد غصب

فاش می گویم صنم جای صمد گردید نصب

از سقیفه آتشی برخواست عالم را گرفت

دود آن تا حشر، چشم نسل آدم را گرفت

شعله هایش دامن آیات محکم را گرفت

دامن زهرا س و بیت الله اعظم را گرفت

مرکز وحی و نبوّت طعمه ی آن نار شد

قتلگاه محسن و زهرا س ، در و دیوار شد

از هجوم دشمنان بیت خدا را در شکست

پهلوی زهرا س مگو پهلوی پیغمبر ص شکست

رکن قرآن قلب احمد ص سینه ی حیدر ع شکست

فاش گویم هر دو رکن فاتح خیبر شکست

ظاهراً با یک

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 15:12
• نوشته شده توسط
• علی