ولادت حضرت محمد (ص)

اى به ذكر روى تو، تسبيح گردان ماه و مهر

وى به روز و شب جمالت را ثناخوان ماه و مهر

با خيالت رو به ذكر ياجميل آورده اند

بيش ازين در آتش حسرت مسوزان ماه و مهر

آسمان با صدهزاران ديده مى جويد تو را

رونما، تا رونما آرد به دامان ماه و مهر

در حجاب نور مستورى، ولى با اين همه

با نگاهى دل ز كف دادند آسان ماه و مهر

از فروغ روى تو هفت آسمان روشن شده ست

اى رخت را روز و شب آيينه گردان ماه و مهر

چشمشان در خواب هم هرگز نبيند خواب را

در رخ تو مات و حيرانند اينسان ماه و مهر

مدّعا را با دو شاهد آسمان اثبات كرد:

از سحرخيزان و از شب زنده داران، ماه و مهر

در گذرگاه تجلّى اى فروغ لايزال

با دو جلوه از ت

• چهارشنبه
• 27
• بهمن
• 1389
• ساعت
• 11:07
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

مژده كه ميلاد شه خاتم است

عيد سعيد نبى اكرم است

مژده كه مسرورى عالم رسيد

خرمى عالم و آدم رسيد

هادى كل سيد خاتم رسيد

منجى عالم نبى اكرم رسيد

خرم از او خاطره عالم است

عيد سعيد نبى اكرم است

عالم ايجاد از او خرم است

عيد سعيد نبى اكرم است

زان كه ظهور نبى اعظم است

عيد سعيد نبى اكرم است

اهل ولاء خرّمى عالم است

عيد سعيد نبى اكرم است

مژده كه پير فلك آمد جوان

گشت منور همه كون و مكان

از رخ دلجوى شه انس و جان

فخر بشر خاتم پيغمبران

آن كه از او فخر بنى آدم است

عيد سعيد نبى اكرم است

• چهارشنبه
• 27
• بهمن
• 1389
• ساعت
• 11:09
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

جهان سرسبز و خرم گشت از ميلاد پيغمبر

منور قلب عالم گشت از ميلاد پيغمبر

بده ساقى مى باقى كه غرق عشرت و شادى

دل اولاد آدم گشت از ميلاد پيغمبر

تعالى الله از اين نعمت كز او اسباب آسايش

براى ما فراهم گشت از ميلاد پيغمبر

ز لطف و رحمت ايزد ز يمن مقدم احمد

ظهور حق مسلم گشت از ميلاد پيغمبر

به شام هفده ماه ربيع و سال عام الفيل

رسالت ختم خاتم گشت از ميلاد پيغمبر

بشارت ده به مشتاقان كه ز امر قادر منّان

دل ما عارى از غم گشت از ميلاد پيغمبر

ز ناموس قدر بشنو تو گلبانگ خطر زيرا

سر نابخردان خم گشت از ميلاد پيغمبر

بناى جهل ويران شد ز يمن منجى ات تارك

جهان از علم اعلى گشت از ميلاد پيغمبر

دوصد اعج

• چهارشنبه
• 27
• بهمن
• 1389
• ساعت
• 11:16
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

مـــــژده ايـــدل كــه مـهــيــن آيـت يــزدان آمــد

مــشــعــل راه هـدا خـتــم رســـولان آمـد

تـا زنـــده پـــرچـــم تــوحـيــد بـهـر بـــام و دري

بـهـر نــابـودي اصــنـــام شــتــابـان آمــد

مـسـلـمـيـن را بـده از قـول خــــداونـــد نــويـــد

اشــرف خـلـق جـهـان نـيـر تــابـــان آمـد

خواست چون عرضه كند دين خدا را به جهان

سـويـش از امـر خـدا مـعـجـز قـرآن آمـد

ســاحـت ديـن خـدا زيـنـت و زيــور بــگـــرفــت

بـهـر اسـلام مـبــيـن صـاحـب فرمان آمد

طـــاق كـسـري بـشكست از پي تعظيم و سجود

بـجـهـان چـون ثـمـر خـالـق سـبـحان آمد

آنـكــه نــاخــوانــده كـتــابـــي و نـديـده اســتـــاد

عـق

• چهارشنبه
• 27
• بهمن
• 1389
• ساعت
• 11:18
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

میل باران، تب رطب داریم
صد و ده کوزه می به لب داریم
از گریبان پاره مان پیداست
از همه بیشتر طرب داریم
ما پیاله به دست مشهوریم
همه از میکده نسب داریم
از کرامات چشم های کسی است
اگر ایمان به نام رب داریم
آنچنان والِهیم در خورشید
پنج وعده نماز شب داریم
ما عجم زاده ها به برکت عشق
رتبه بالاتر از عرب داریم
اگر از واجبات می پرسی
مست حب؛ فیض مستحب داریم
ما همه بنده و تو باب نجات
السلام ای حقیقت صلوات
زیر پایت بهار ریخته است
دانه دانه انار ریخته است
پای مژگان چشم مشکینت
شصت و سه آبشار ریخته است
بهر قربانی قدمهایت
چند ایل و تبار ریخته است
طاق کسری که ریخته پای
طاق ابروی یار ریخته است
پای اسم غلام های شما

• شنبه
• 28
• دی
• 1392
• ساعت
• 04:59
• نوشته شده توسط
• یحیی

ميلاد پيامبر اسلام ص

چون به سال پانصد و هفتاد شد ، ماه ربيع

احمد مرسل به دنيا آمد وتن ها دوباره جان گرفت

طاق كسري ريخت ،بحر ساوه را خشكي گرفت

سرزمين خشك سماوه دوباره جان گرفت

آتشي در فارس هم يكباره خاموشي گرفت

كار جادو ،كار بت ها، يكسره پايان گرفت

دست حق منت نهاد و ختم مرسل زاده شد

دين اكمل آمد و اسلام و قران زنده شد

زان زمان دختر بزادن فخر شد

برده داري هم ذليل و خوار شد

چون بحيراي مسيحي ديد او شادي گرفت

مهر ختم انبيا در كتف احمد جا گرفت

چون كه شد سنش چهل غار حرا مسكن گرفت

جبرئيل اندر پي اش آمد بر او دعوت گرفت

راكب براق گشت و راهي قرب الا الله شد

دست حق دستش گرفت و او حبيب الله

• شنبه
• 30
• بهمن
• 1389
• ساعت
• 18:23
• نوشته شده توسط
• رضا صدري علمداري

محمّد وارث پيغمبران است
كه او سلطانِ شهرِ دلبران است
به حق فرمود حق لايزالي
محمّد علت خلقِ جهان است

طنازي
ملَك را ديدنش باشد نيازش
خدا از عشق او در سوز و سازش
بخنداند دلِ انس و ملَك را
چو طنازي كند با چشمِ نازش

تماشا
دو چشمِ آمنه بر روي احمد
گره خورده دلش بر موي احمد
گهي خندان گهي محو تماشا
چو مي‌بيند خمِ ابروي احمد

زيبا
جهان را حق به عشقش آفريده
وجودش كلِ هستي را خريده
بگويم از مه رويِ محمّد
كسي زيباتر از او را نديده

• یکشنبه
• 1
• اسفند
• 1389
• ساعت
• 06:07
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

عرش را آذين كنند و فرش را جارو زنند
تا كه بر بالاي شهلاي نگار ابرو زنند
حوريان افتاده از تاب و ملائك لب خموش
قطره‌اي از آبِ كوثر بر سيه گيسو زنند
وه چه چشماني، چه مژگاني، چه برقِ روشني
پيش چشمش اختران چون ذره‌اي سو سو زنند
عرشيان در وقتِ ديدارش همه صف مي‌كشند
عاشقان مدهوش و دم از ذكر الاّ هو زنند

از سماء پل نوري از سياره‌هاي بي شكيب
تا حريم مكّه از شوق و شعف زانو زنند
كعبه دامن را گشوده، دل اسير و منتظر
تا كه هر چه زودتر بلكه صداي او زنند
از زمين و نه فلك آواي احمد مي‌رسد
از همه اركان هستي يا محمّد مي‌رسد
با وجودش سينه‌ي محزون دلان مسرور شد
حقّ ز يومن خلقتش آخرِ به خود مغرور شد
چون خدا مي‌خوا

• یکشنبه
• 1
• اسفند
• 1389
• ساعت
• 07:03
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

آمد به زمين صداي پژواك
اي اهلِ جهان ز غصه حاشاك
وقتِ غمِ بي كسي به پايان
اسلام بياوريد بي باك
با حبّ نبي جدا شويد از
هر ناله‌ي دنيويِ اين خاك
چون آمده نوري از خداوند
ديگر نشود دلي ز غم چاك

بر دورِ سريرِ شَه نبوّت
صد جانِ فرشته گرمِ چالاك
بر سر درِ آن سرير با زر
بنوشته خط از مركَبي پاك
اين تخت نبوّت است احمد
لولاك لَما خلقتُ افلاك
* * *
آدم شده مستِ روي ماهش
ادريس دلش چو گردِ راهش
خضر است به مجلسش سخنران
داوود به مدحِ يك نگاهش
الياس شده خمار و مدهوش
نوح است به كشتي پناهش
يونس نظرش به بحرِ‌ ديده
يعقوب قسم خورد به جاهش
موسي كه عصا كنار انداخت
عيسي بخرد كمي ز آهش
پر آب چو زمزمِ خليل است
از حاصلِ

• یکشنبه
• 1
• اسفند
• 1389
• ساعت
• 07:07
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

هر دلي پروانه در كوي محمّد مي‌شود
عاشقي ديوانه از روي محمّد مي‌شود
در قيامت چشم و دل سوي محمّد مي‌شود
كار ما در كُنجِ ابروي محمّد مي‌شود
* * *

هر كه خواهد روز محشر خنده بر دل آورد
يا كه رمزي را براي حلِ‌ مشكل آورد
يا كه در باغِ جنّان جايي به حاصل آورد
چاره‌ي كارش خمِ مويِ محمّد مي‌شود
* * *
هر كه مي‌‌خواهد دلش پر نور و روحاني شود
باغ روحش مملو از سبزي و ريحاني شود
در كنارِ سفره‌ي عشّاق مهماني شود
درد او درمان به گيسوي محمّد مي‌شود
* * *
هر كه مجنون وار در عشق رسولش خانه كرد
از ميِ سبزِ نبوّت جرعه در پيمانه كرد
در حريمِ عشقِ احمد مستيِ جانانه كرد
بر خدا سوگند آهوي محمّد مي‌شود

شاعر : حسن فطرس

• یکشنبه
• 1
• اسفند
• 1389
• ساعت
• 07:09
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

جود آسماني

تو از بهار آمدي

به انتظار كوچه‌هاي منتظر رقم زده

تو آمدي و با ظهور نور تو

شب سياه و تيره رفت

نشست پاي ديدنت به چشم تار و خيره رفت

تو آمدي ستارگان

دوباره جان گرفته و شهاب‌ها جوان شدند

در آسمان

هزار اتفاق تازه شد ز تو پديد

چو ياس شد همه جهان

سپيد گشت، اي اميد

تو كه قدم به كهكشان ما زدي

هواي تازه‌اي دميد

دم از صفاي ما زدي

بهشت شد وجود ما

شفا گرفت روح ما

خراب شد امارت نشسته بر خرابه‌ها

فرو نشست آتش و شراره‌ها و كينه‌ها

شكسته شد تمام بت‌ خزانه‌ها

برآمدند جوانه‌ها

سرودها، ترانه‌ها

چه عاشقانه‌ آمدي

چه عارفانه در ديار خاكيان قدم زدي

هنوز در خيال تو

به اين خيال مانده

• یکشنبه
• 1
• اسفند
• 1389
• ساعت
• 07:12
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

سبک سرود را از ادامه مطلب دانلود کنید

اين شبا دل تو سينه نيست عازمِ كوي احمد است
چون كه شبِ تولدِ نبيِ ما محمّد است
يا محمّد ـ قدم به چشمِ ما نهادي
يا محمّد ـ فداي تو اين همه شادي
اي همه هست فاطمه ـ يا محمّد يا محمّد يا محمّد
صداي قلبِ آمنه ـ يا محمّد يا محمّد يا محمّد
مولانا نبي مولانا (3)

يه نقشِ زيبا رو دلم هميشه غوغا مي‌كنه
گنبد سبز نبوي دلم رو شيدا مي‌كنه
يا محمّد ـ تو هر سرايي پا بذارم
يا محمّد ـ نامِ تو رو تو سينه دارم
تو قبله‌گاه دلمي ـ يا محمّد يا محمّد يا محمّد
تو حلّ كنِ مشكلمي ـ يا محمّد يا محمّد يا محمّد
مولانا نبي مولانا (3)
در شبِ ميلادِ نبي بوي شقايق اومده
دسته گلِ محمّدي اما

• یکشنبه
• 1
• اسفند
• 1389
• ساعت
• 08:27
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

مژده ده زهراي اطهر ، خاتمه آمد صفر

ماه اندوه و غم و اشك بصر

مژده ده زهراي اطهر ، آمده ماه ربيع

ماه ميلاد پيمبر ، ماه ميلاد ولي

ماه ميلاد است ما را ، شيعيان دل وا كنيد

صادق آل محمد آمده ، غوغا كنيد

هفدهم روز ربيع و مژده بر اهل ولا

آمده ختم النبيين ،صادق آل ولا

جمعه آخر صفر 15/11/89 بي قرار

• دوشنبه
• 2
• اسفند
• 1389
• ساعت
• 16:23
• نوشته شده توسط
• رضا صدري علمداري

باز هم هنگام ولادت رسید
عقل کل و ختم نبوت رسید

آتش دوزخ که فروکش کند
آیه نگو سوره رحمت رسید

ناله ابلیس درآمد ببین
خوار شد و به آخر خط رسید

عرش نشینان همه فرشی شدند
حضرت جبریل به خدمت رسید

دست به دست همه داده به مهر
نغمه خوش نغمه وحدت رسید

پر شده هر جا ز دم ایزدی
گل پسر آمنه خوش آمدی

زنده ام از فیض مسیحایی اش
قطره ای ام در دل دریایی اش

این همه سلمان مسلمان شده
این همه ایرانی شیدایی اش

بوی جنان می وزد از کوی او
از طرف گنبد خضرایی اش

من به فدای رخ نورانی اش
من به فدای دل زهرایی اش

معتقدم من به نبی غدیر
نغمه من کنت و مولایی اش

دست نبی دست علی را فشرد
سگ صفتی از غم این غصه مرد

نیست غمش

• شنبه
• 27
• دی
• 1393
• ساعت
• 09:31
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

به مناسبت میلاد رسول اکرم (ص)

من کیم تا که کنم وصف مقامات شما

گفته جبریل برایم ز کرامات شما

عقل کلی و همه زیر لوای علمت

همه ی عالمیان محو شما مات شما

این همه عالم عامل که نباشد عددی

صد رسول آمده بیرون ز خرابات شما

این دل غرق طرب در شب میلاد شما

هست مدهوش و خوش از لطف و عنایات شما

عاشق و واله و شیدای شما گشت دلم

عاقبت در ره عشق تو فدا گشت دلم

شب، شب شور و شعف، وقت ظهور کرم است

دل هر عاشق وارسته دخیل حرم است

ساقیا ساغر ما پر بکن از باده ی عشق

هر چه مستی بکنم، مِی، بزنم، باز کم است

دفتر عشق دلم باز شده با، یدِ دوست

روی هر صفحه ی دل، عاشق و رقصان قلم است

امشبی عاشق و شیدای دل دلدا

• چهارشنبه
• 19
• بهمن
• 1390
• ساعت
• 14:46
• نوشته شده توسط
• جعفر ابوالفتحی

خـلـقـت کـائـنـات شــد، بـهـر وجــود فاطمه(س
زنـده هـمـه جـهان شد از، یمن ورود فاطمه(س
پـیـش حـریـم حرمـتش، خیـل ملک کشید صف
از سـر شـوق جـمـلگی، مـحو سجـود فاطمه(س
رونق دین مـصطفی(ص)،هست به چشم اهل دل
هـم ز قـیـام فـاطـمـه(س)،هـم ز قـعــود فاطمه(س
از پس رحلت نبی(ص)، کس نزده ست در جهان
غـیر امـیـرمـؤمـنان(ع)،گـام به سـوی فاطمه(س
هـمـچو خـسی در آتـشش، قهـر خدا کشد همی
هر که کـند تـجـاوز از، حـق و حـدود فاطمه(س
بهررضای مصطفی(ص)،از ره مهر روز و شب
نام عـلی مـرتـضـی(ع)، گـشـت سـرود فاطمه(س
در همه طول زندگی، بعد مـحـمـّد(ص) و عـلـی(ع
با حسنین(ع) بود و بس، گفت و شنود فاطمه(س
هـست به دل مـرا کـجا، غـ

• شنبه
• 7
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:07
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای وحی، تو را همیشه پژواک

وی روح طهارت ! از گنه پاک !

با آمدنت سروده هستی

صد دفتر پُر غزل طربناک

پهن است به زیر پایتان عرش

شأنت نبود به روی این خاک

جبریل نقاب زد رُخَت تا

چشمت نزنند خار و خاشاک

از غبطه به ساحت مقامت

کرده ست فرشته سینه را چاک

مافوق ترین تصوّر عشق !

درمانده زفهم توست ادراک

گر بام محبتت نباشد

مرغ دل و روح رفته در لاک

یاقوت نما زبرجدِ من

بنمای شراب، غوره ی تاک

ای علّت خلقت عوالم

((لَولاک لَما خَلَقتُ الَافلاک))
شاعر:کیومرث عباسی

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:14
• نوشته شده توسط
• علی

رضیع بودم وراضی شدم به نوکریت
به گوش خود بزدم حلقه ای زسروریت
دلم همیشه به دامت اسیر بوده شها
چومن اسیر جهانی به نقش دلبریت
همیشه مشکل خود را به پیشت آوردم
کرم نمودی وحل شد به دست حیدریت
امام رافت وپشت وپناه شیعه توئی
همه نشسته سر خوان بنده پروریت
رضا رضا شده آهنگ ضربه قلبم
کبوتر دل من جلد گنبد زریت
اسیردام گناهست آهوی دل من
ضمانتی بنما با ید پیمبریت
اگر که از در خود نا امید گردانیم
توسلی بزنم از طریق مادریت
به زادرروز تو مولا سروده ام شعری
که شاملم بشود لطف پور آخریت

شاعر : اسماعیل تقوایی

• چهارشنبه
• 19
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 10:23
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ظلمت میان قلب عالم جلوه گر بود

رنگ سیاهی تابش شمس و قمر بود

شیطان به همراه سپاه خود به فکر

گمراهی انسان و اغفال بشر بود

در آن زمان،حرفی ز حق،پیدا نمی شد

ذهن بشر دنبال قتل و سیم و زر بود

با آن همه آیات بسیار الهی

معبود انسان،آهن و چوب و حَجَر بود

گمراهی انسان ز حدّ خود فزون شد

در ذهن او جهل مُرکّب،مُستقر بود

در آن زمانِ تیرگی و جاهلیّت

فرزند دختر مایه ی ننگ پدر بود

وقتی که بابا دخترش را زنده می کُشت

در بین ایل و خانواده مُفتخر بود

غارتگری و قدرت و شهوت پرستی

بر شاخه های نفس انسان بارور بود

آمد ز سوی حق تماماً نور و رحمت

یعنی مُحقق شد رهایی از ظلالت

تو آمدی و زیر و رو کردی جهان

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 16:48
• نوشته شده توسط
• علی

تو امدي و زمين در هواي تو افتاد

و عرش در هوس خنده هاي تو افتاد

براي درك تنفس در اين جهان سياه

هواي تازه اي از ابتداي تو افتاد

جهان شرك به خود امد از بزرگي تو

به گوش كعبه و بتها صداي تو افتاد

شكست طاق بلندي كه عرش كسري بود

همينكه روي زمين رد پاي تو افتاد

و بعد اينكه خدايان به لرزه افتادند

به ذهن مردم خسته خداي تو افتاد

پس از نگاه سياه و سفيد اربابان

نژاد عشق بشر در لواي تو افتاد

زمان شكست زماني كه امدي احمد

تويي كه يك شبه دنيا به پاي تو افتاد

تو احمدي و به نور جمال تو صلوات

به هر يك از بركات و كمال تو صلوات

به احترام محمد زمين تبسم كرد

تو امدي و جهان دست و پاي خود گم كرد

ترك ن

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:17
• نوشته شده توسط
• علی

در سایه سار لطف شماپاگرفته ایم

شکرخداکنارشماجاگرفته ایم

ازسائلان هرشبه کویتان شدیم

این درس راز عالم بالا گرفته ایم

این نوکری وعرض ادب رابه نزدتان

ازگوشه چشم ام ابیها گرفته ایم

بعدازشما که امتتان چنددسته شد

شکرخداکه دامن مولا گرفته ایم

همواره درب هرکس وناکس نمی زنیم

مارزق خود زام ابیها گرفته ایم

مازیردین نسل به نسل شماشدیم

ازدست زینب توشفاهاگرفته ایم

تااینکه بین چاه نیافتیم ،روزوشب

یک رشته ازعبای شمارا گرفته ایم

این رشته ازعبای توحبل المتین ماست

مُهرغلامی حسنت برجبین ماست

وقتی که آمدی همه جاغرق نورشد

کم کم بساط عشق خداوند جور شد

وقتی توآمدی دل جدت جلاگرفت

زیرا که لحظه های صفا

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:19
• نوشته شده توسط
• علی

ای منتهای خلقتِ عالم، از ابتدا

منظورِ از آفرینشِ آدم، از ابتدا

تنها تویی که مقصدِ غاییّ خلقتی

بر پا از برایِ تو عالم، از ابتدا

بی خلقتِ تو ختم نمی شد پیمبری

ای بر پیمبران همه، خاتم از ابتدا

از انبیاء که رفت به معراج، غیرِ تو؟

ای در حریمِ دوست تو محرم، از ابتدا

اسم تو اعظم است و همان اسم اعظم است

ای اسم اعظم تو، معظّم، از ابتدا

وقتی سروش، نامِ تو را مژده خواست داد

شکرانه گشته بود فراهم، از ابتدا

آن مژده تا رسید به کسری، ز هم شکافت

کاخی که بود آن همه محکم، از ابتدا

انگار انتظار تو را می کشید و بس

سلمان تبارِ مملکتِ جم، از ابتدا

هرجا لوای نام تواش زیر پر گرفت

گفتی که خود نداشته پ

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:22
• نوشته شده توسط
• علی

ساقی امشب باده در دف می كند

مستی ما را مضاعف می كند

در حریم خلوت اسرار خود

باده نوشان را مشرف می كند

باده گفتم بادها جاری شدند

خام ریشان اسب عصاری شدند

چند خواهی بافتن لا تاعلات

فاعلاتا فاعلاتا فاعلات

تا به كی می پرسی از بود و نبود

جز ملال انگیختن آخر چه سود

چند می پرسی ز جبرو اختیار

اختیار آن به كه باشد دست یار

ساقی ما اختیار تام داشت

چهارده آیینه در یك جام داشت

در عدم بودیم مستور وجود

تا محبت پرده ی مارا گشود

بود تنها حضرت پروردگار

خواست تا خود را ببیند آشكار

آفرید آیینه ای در خورد خویش

داد او را سینه ای در خورد خویش

سینه ای سینا تر از تور كلیم

سینه ای سرشار از خلق عظیم

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:29
• نوشته شده توسط
• علی

خـوش رحـمتی است یـاران صـلوات بـر مـحمد

گــــوئیم از دل و جــان صــلوات بـر مـحمد

در آســمان فــــــــــرشته، مـهر بـجان ســرشته

بـــر عـرش خـوش نـوشته صلوات بـر محمد

گــر مــومنی و صـادق، بـا مـا شـوی مـوافق

کُــــوری هــر مـــنافق صــــلوات بـر مـحمد

شاعر:محمد ناصری

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:32
• نوشته شده توسط
• علی

بــر خیز کـه شـام غـم سـر آمـد
شـادی و نـشاط از در آمـد
خـورشید جــــــــهان آفــــرینش
روشنگر مـاه و اخـتر آمد
خـــــــاتم بـه پــــــیمبر عـــــالم
هـــادی سُبُل پــــیمبر آمـد
اسـتاد اصــول و فـقه و دانـــش
در مـــاه ربــیع جعفر آمد
شاعر:محمد ناصری

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:35
• نوشته شده توسط
• علی

برچهره ی زیبای محمّد صلوات بر گنبد خضرای محمّد صلوات
سر تا بقدم آینه او زهر است تقدیم به زهرا و محمّد صلوات
****
بر چهره ی تابان پیمبر صلوات بر نور ششم ولی داور صلوات
امروز که بهر ملّت ماست دو عید روز صلوات است مکرّر صلوات
****
شکر خدا که عزّت و اقبال یار ماست مدح و ثنای آل محمّد شعار ماست
دل مُهر شد به مهر تولای اهل بیت رو جزا همین سند افتخار ماست
شاعر:محمد ناصری

• چهارشنبه
• 1
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:38
• نوشته شده توسط
• علی

وقتی کنار اسم خودت "لا" گذاشتی

قبلش هزار مرتبه "الّا" گذاشتی

هر چیز را به غیر خودت نفی کرده ای

خود را یکی نمودی و تنها گذاشتی

اول خودت برای خودت جلوه کردی و...

.....خود را برای خود به تماشا گذاشتی

نوری شبیه نور خودت آفریدی و

در او شکوه ذات خودت را گذاشتی

حمد تو را که خواند تو گفتی که احمدی

به به! چه خوب اسم مسمّی گذاشتی

نوری از آفتاب جدا کردی و سپس

یک ماه آفریدی و آنجا گذاشتی

تسبیح گفت ماه برای تو و تو هم

او را علی صدا زدی و اما گذاشتی

چندین هزار سال بگذرد از طفل عاشقی

تا اینکه عشق را تو به اجرا گذاشتی

یعنی که عشق، عشق علی و محمد است

یعنی برای عشق دو لیلا گذاشتی

اما دو عشق، ر

• یکشنبه
• 5
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 12:57
• نوشته شده توسط
• علی

ای بزرگ آیت خدا احمد وی جمالت خدا نما احمد

به تو هر دم درود یا محمود بر تو هر دم سلام یا احمد

بین لفظ احد که نام خداست هست یک میم فرق با احمد

ایزد اندر کتاب خویش ترا با محمّد بخوانده یا محمّد

مسلمین را در این همایون عید عیدی از لطف کن عطا احمد

یا بیا یا کز آن لب معصوم کن برای فرج دعا احمد

بند بند من و جوارح من همه گویند یک صدا احمد

وَحدَه لااله الله یا محمّد توئی رسول الله

شاعر:محمد رضا تابع

• پنج شنبه
• 2
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 12:48
• نوشته شده توسط
• علی

دلابرخیز و شادی کن ، ریبع اولین آمد

جهان آفرینش را یکی دُرّ تمین آمد

به شام هفده ی این مه ، تولد گشت مولود ی

ز یمن مقدمش عالم ،چو فردوس برین آمد

ببین دخت وهَب دارد ،به دامن مهر تابانی

که از نور رخش روشن ، سماوات و زمین آمد

یکی دُرّ یتیم امشب ،مزین کرده دنیا را

پی تبریک مولودش ، زحق روح الامین آمد

بود این عید مولود محمّد پور عبدالله

به صدر مسند عزّت ،شهی مسند نشین آمد

زحورشید جمالش شد ،همه کون و مکان روشن

فضا از بوی دلجویش ، به عطر و گل عجین آمد

شکست آمد به کاخ کی ، پی تعظیم میلادش

شده آتشکده خاموش ، که مشعلدار این آمد

لوای حق پرستی را ، فراز کاخ گردون زد

بساط کفر در هم شد ،که خت

• پنج شنبه
• 2
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:15
• نوشته شده توسط
• علی

مسلمین مژده که احمد آمد ( 2) صادق آل محمّد آمد

صادق آل محمّد آمد(2)

هفده ماه ربیع آن مولود شده همراه دو عید مسعود

صادق ال محمد آمد (2)

کور از دیدنشان چشم حسود سبط و ریحانه احمد آمد

صادق ال محمد آمد (2)

آن گل سر سبد خلقت خلق خلق را واسطه رحمت حق

اوّلین عید مؤیّد آمد صادق آل محمّد آمد

صادق آل محمّد آمد (2)

آنکه آورده ز حق مکتب ما وآنکه از او بپا مذهب ما

زین دو گل نغمه بود بر لب ما صاحب دولت سرمد آمد

صادق آل محمّد آمد (2)

عید زهرا است صبا کن خبرش چون عید پدر است و پسرش

تا رود آنهمه غم از نظرش موسم شادی بی حد آمد

صادق آل محمّد آمد (2)

شاعر:محمد رضا تایع

• پنج شنبه
• 2
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:18
• نوشته شده توسط
• علی