ولادت حضرت محمد (ص)

چشم تا وا می‌کنی چشم و چراغش می‌شوی
مثل گل می‌خندی و شب بوی باغش می‌شوی
شکل «عبدالله»ی و تسکین داغش می‌شوی
می رسی از راه و پایان فراقش می‌شوی
غصه‌اش را محو در چشم سیاهت می‌کند
خوش بحال «آمنه» وقتی نگاهت می‌کند
با «حلیمه» می‌روی ، تا کوه تعظیمت کند
وسعتش را ـ با سلامی ـ دشت تسلیمت کند
هر چه گل دارد زمین یکباره تقدیمت کند
ضرب در نورت کند بر عشق تقسیمت کند
خانه را با عطر زلفت تا معطر می‌کنی
دایه ها را هم ز مادر مهربان تر می‌کنی
دیده نورت را که در مهتاب بی حد می‌شود
آسمانِ خانه‌اش پر رفت و آمد می‌شود
مست از آیین ابراهیم هم رد می‌شود
با تو «عبدالمطلب» عبدالمحمد می‌شود
گشت ساغر تا به دستان بنی‌هاشم

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 12:30
• نوشته شده توسط
• عفاف

قلم به دست گرفتم دوباره بنویسم
نهاد عشق شدم تا گزاره بنویسم
حروف شمسی خود با ستاره بنویسم
توان گرفته ام از یک عصاره بنویسم
عصاره ای که زمین و زمان به نامش بود
اگر غلط نکنم عرش، مست جامش بود
در آن زمان که بشر محو بت پرستی بود
تمام فرصتشان صرف عیش و مستی بود
بقای نسل به تدریج رو به پستی بود
بنای بتکده ها حُکم چیره دستی بود
یکی رسید که توحید، کوله بارش بود
"بگو خداست احد" این فقط شعارش بود
به گوش باش خداوندگار گمراهی
رسیده است سحر در پسِ شب واهی
وزیده است نسیم خوش سحرگاهی
به سوی چاه عدم تا ابد بشو راهی
خبر رسیده که موسی به نیل آمده است
بزن کنار دوباره خلیل آمده است
خدا به خلقت زیبای خود نمک پاشید

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 12:33
• نوشته شده توسط
• عفاف

امشب شب مبارک احیـای انبیاست
زیــرا شـبِ ولادت آقــای انبیـاست
در یک وجـود، جلوه کند عالم وجود؛
در یک جمال، صورت زیبای انبیاست
عید بزرگ جان جهـان و جهانِ جان،
عید خـدا و سیّد و مـولای انبیاست
دوران غـربت بشـریت سرآمده
یعنی شب ولادت پیغمبر آمده
امشب خدا به اهل زمین، آسمان دهد
ملک وجـود را شــرف جـاودان دهد
امشب خدا جمال دل‌آرای خویش را،
بـا روی دلربـای محمّـد نشـان دهد
با پرتـو جمـال منیـر رسـول خویش،
تا صبح حشر، نور به چشم جهان دهد
جان در طبق نهید که میلاد احمد است
اعـلان کنیـد بـر همه: عیدِ محمّد است
امشب خـدات رشـکِ قمـر داد آمنه!
با حُسن خویش بر تو پسـر داد آمنه!
نُه مـاه انتظـار کشیـدی بـه

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 12:36
• نوشته شده توسط
• عفاف

فرزند خاک را تو سرافراز کرده ای
بالاتر از ملائکه پرواز کرده ای
پاشیده ای به پنجره ها نور عشق را
از آسمان دری به زمین باز کرده ای
بی خود که نیست رحمة للعالمین شدی
این از محبتی ست که ابراز کرده ای
«راهی ست راه عشق که هیچش کناره نیست»
راهی خطیر یک تنه آغاز کرده ای
شق القمر نمودنت از نور کوثر است
با این سه آیه است که اعجاز کرده ای
آئینه ات علی و تو آئینه ی علی
خود را درون خویش برانداز کرده ای
در حجة الوداع نشان داده ای به ما
یک عمر، صرف گفتن یک راز کرده ای
منبع:حسینیه

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 12:37
• نوشته شده توسط
• عفاف

دارد غزل به عشق تو آغاز می شود
مثل گلی که با نفست باز می شود
می بارد آسمان غزل پوش بیت هام
هر مصرعی مسافر یک راز می شود
اسرار عاشقانه ی رندان روزگار
در صحن چشم های تو ابراز می شود
حاجت به عقل و بیّنه و احتجاج نیست
در آیه های زلف تو اعجاز می شود
پایان راه آتش سوزان دوزخ است
وقتی که از مسیر تو اعراض می شود
وقتی هوا هوای تو باشد فقط بلی
پاسخ به استخاره ی پرواز می شود
نامت محمد است و در اعماق میم تو
باران و عشق و قافیه آغاز می شود
منبع:حسینیه

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 12:40
• نوشته شده توسط
• عفاف

ای آیتِ غرّا که سر تا پای نوری
پروردگارِ حیِّ یکتا را ظهوری
باید تو را اول شناسد قلب مومن
تا با علی پیدا شود درک حضوری
نشناخت بی تو حضرت حق را دل ما
خود سورۀ اخلاص را شرح سطوری

همتا برایت حضرت یکتا نیاورد
یعنی که بی همتاترین جام طهوری
در زمرۀ پیغمبران خود، خداوند
هرگز ندارد این چنین عبد شکوری
در کوچه های خاکیِ شهرِ دلِ ما
اول کسی هستی که دائم در عبوری
سرو جنان قدّ رسایت یا محمد
آیات قرآنی ثنایت یا محمد
قرآن به غیر از سینه ات مأوا ندارد
عترت به غیر از آل تو معنا ندارد
ثِقلَین تنها از وجود تو گذشته
کونین جز از نور تو بَیضا ندارد
معراج با پرواز تو پیمودنی شد
جز تو عروجی، کس چنین زیبا ندارد
آرایش

• یکشنبه
• 8
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 10:36
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

مولا رسولَ الله رسولَ الله رسولَ الله
جانم به فدای تو و لطف و کرم تو
مرغ دل ما پر بزند تا حرم تو
ای گنبد خضرای تو عرش دل عالم
مهر تو بود زینت آب و گل آدم
ای از سوی حق بر همه ی خلق پیمبر
ای رحمت حق را تو به حق جلوه و مظهر
یک جلوه ز زیبایی تو لاله ی صحرا
با دشمن خود نیز نمایی تو مدارا

ای مکتب تو راسخ و پاینده همیشه
از نور تو اسلام بود زنده همیشه
از لطف تو سرمایه ی اِکرام فراهم
ای دین تو ناجی همه خلق دو عالم
قرآن خدا بارد از آفاق لسانت
لعنت به کسی که به شما کرده اهانت
ای آنکه بت از عرصه ی بتخانه شکستی
مظلومترین فرد تو هستی و تو هستی
مظلومی و مظلومیتت دارد ادامه
بنگر به دمشق و به فلسطین و منامه
ب

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 08:05
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دانلود سبک سرود میلاد امام صادق و پیمبر اکرم با سبکی زیبا

مرغ دل ، روی بام شادی میشینه عاشقا ، دلاشون پر زده مدینه
عیدِ ، آسمون و هم زمین مبارک جشن ، رحمة لّلعالمین مبارک
هستی ، تو رسولِ امجد مولانا یا احمد
خنده روی لب پیر و جوون همه ی فرشته ها نغمه خون
بارون عنایت الهی می باره از ابرای آسمون
یا نبی یا مصطفی یا احمد
******

گنبد سبز تو برده این دلارو نگاهِت میخره قلب عاشقارو
آقا ، به خدا ما جزوِ زائراتیم آقا ، به خدا نوکر بچه هاتیم
ای تو ، نور حیّ سرمد مولانا یا احمد
برا ما ای به فدای نورِ مهر تابانِ خوش عهدیِ تو
بهترین عیدیِ ماهِ ربیع خبر ظهور مهدیِ تو
یا نبی یا مصطفی یا احمد
******
دم به دم

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 08:17
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دانلود سبک و متن سرود ولادت حضرت محمد مصطفی و امام جعفر صادق

ماه ربیع الاول و میلاد ختم الانبیا
عیدی میده به عاشقا خدا با دست مرتضی
مهر سپهر سَروری یا احمد
جلوه ی نور داوری یا احمد
تو آخرین پیمبری یا احمد
یا رسولَ الله یا احمد(سه بار) مولا مولا یا مصطفی

******
بارونِ رحمت می باره از ابرای آسمونا
به یمن میلاد کسی که دل ربوده از خدا
مصحف رحمت اومده به دنیا
شکوه عصمت اومده به دنیا
شمس هدایت اومده به دنیا
یا رسولَ الله یا احمد(سه بار) مولا مولا یا مصطفی
******
ما که اسیر باده ی یاسمن و شقایقیم
دلداده ی ولایت مولا امامِ صادقیم
ای به همه عالم ولی یا مولا
جلوه ی حیّ ازلی یا مولا
زینت زهرا و علی یا

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 08:24
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

همه ز جا برخیزید به پای او گل ریزید
سَیّدِ بطحا آمد حضرت طاها آمد
مکّه شده نورانی ، ز عرش گل افشانی
دلبر دلها آمد ، حضرت طاها آمد
سرشک شوقم جاری ، به گلشن دلداری
لاله ی حمرا آمد ، حضرت طاها آمد

جلوه ی دادار است او ، احمد مختار است او
بنده ی یکتا آمد ، حضرت طاها آمد
به کهکشان عزت ، به آسمان عصمت
مِهر دل آرا آمد ، حضرت طاها آمد
همه ز جا بر خیزید به پای او گل ریزید
مصحف ناطق آمد ، حضرت صادق آمد
گوهر بحر عصمت ، شور و سُرور و بَهجت
به قلب عاشق آمد ، حضرت صادق آمد
حجت حیّ یزدان، به گلشن مشتاقان
یاس و شقایق آمد ، حضرت صادق آمد
راحت روح و جانم ، به درد بی درمانم
طبیب حاذق آمد ، حضرت صادق آمد
قلب حزین

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 08:32
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دوباره تو اوج مستی دلو می زنم به دریا 2
با پر خیالم امشب روبرو گنبد خضرا 2
من عشقت رو می خوام
گل کرده رو لبهام
صلوات صلوات علی محمد 4
من میخوام بشم برا تو یه روزی شبیه عمار 2
بین خادمای صحنت یه جا واسه من نگه دار 2
بی تاب دلدارم
ذکرش بر لب دارم
صلوات صلوات علی محمد 4
بهترین عبد خدایی تویی تو خواجه ی لولاک 2
ای دلیل خلقت من و لما خلقت الافلاک 2
هر شب تو رویاتم
تسلیم چشماتم
صلوات صلوات علی محمد 4
دو تا باله سرنوشته که شده لازم و ملزوم 2
یکیه کتاب قرآن یکیم چهارده معصوم 2
من با آل حیدر
می خونم تا محشر
صلوات صلوات علی محمد 4
شاعر : رضا تاجیک

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 10:59
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

کوچه های شهر را امشب چراغان می کنند
شهر دل را اهل دل آئینه بندان می کنند
فوج فوج از عرش حق امشب فرشته می رسد
خاک خشک مکّه را این سان گلستان می کنند
حال و روز شهر رنگ سرخ عشق و عاشقی است
شهر را همرنگ عشق سرخ جانان می کنند
روی دست آمنه در هاله ای از جنس نور
اهل خانه صورتت را بوسه باران می کنند
آسمان می خندد از شوق جمال دلبرت
در هوای روی تو عشاق طوفان می کنند
سفره ی لطف خدا پهن است و مهمانی به پاست
هر کسی را بر سر این سفره مهمان می کنند
امشب از یمن قدم های دل آرای شما
لطف بر حال گدایان و فقیران می کنند
سوره ی خورشید نازل شد به قلب آسمان
آمدی و مسندت شد خاتم پیغمبران
امشب از ایوان دل سویت سلام آور

• دوشنبه
• 16
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 06:12
• نوشته شده توسط
• یحیی

از روی توست؛ ماه اگر این سان منوّر است
از عِطر نام توست؛ اگر گل معطّر است
آن چهره ی مشعشع و آن دیده ی پر آب
شأن نزول سوره ی والشّمس و کوثر است
جنّ و پری سپاه سلیمان اگر شدند
روح الامین به بیت تو هر آن مسخّر است
بال و پر فرشته ی آمین به راه توست
امر محال اگر تو بخواهی میسّر است
از لطف لایزال تو هر ناتوان اگر
دستی به دامنت برساند توانگر است
همواره مزد را به تکاپو نمی دهند
از سفره ی عطای تو رزقم مقرّر است
در چشم طفل، عکس بُوَد جذبه ی کتاب
حتی بدون عکس کتابت مصوّر است
دارد به سمت نام تو نزدیک می شود
آغاز هر اذان اگر "الله اکبر" است
کردی قیام و دور قیامت گذشت و رفت
ما منتظر نشسته که کی وقت محشر است

• دوشنبه
• 16
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 14:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

در ارض و سما جلوۀ توحید، مبارک
ای اهـل ولا اهل ولا، عیـد، مبارک
بــا چـرخ بگـویید فـرو ریـز ستاره
با مـاه بگوییـد که خورشید مبارک
ای مردم عالم شب میلاد محمد
رویی که درخشید و ندیدید، مبارک
در هفـدهم ماه، مـه چـارده سر زد
یـا نـور خـداوند درخشیـد، مبارک
ای مکـه قدمگـاه پیمبر شدی امشب
ای آمنه تبریک! که مادر شدی امشب
این است که ملکِ دو جهان بسته به مویش
دیده است خدا صورت خود در گل رویش
سرهای نکویان همـه خاکِ کفِ پایش
دریای کمالات، یکـی قطـره ز جویش
پیغامبـران پیشتــر از صبــح ولادت
نوشیده همـه کوثر عرفـان ز سبویش
روید ز جهنم گـلِ " بَـرداً و سـلاماً
افتد چو در آن قطره‌ای از آب وضویش
هر صبح و مسا ب

• دوشنبه
• 16
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 14:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

شدم به صحبت شب های ارغوانی خوش
چنان که چای شد از رنگ زعفرانی خوش
بلای جان منی و خریدمت یک جا
رقیب تا شود از این بلای جانی خوش
ز خویش رفت ز شوق تکلم دلبر
کلیم بس که شد از ذوق «لن ترانی» خوش
دمد ز پیرهن تو هزار یوسف مصر
اگر گسیل کنی یک دو کاروانی خوش
چو پیر شد دو لبش آستان میکده است
کسی که بوده به پیمانه در جوانی خوش
خوشی کجاست به جز عشق بازی ازلی
نگه به صورت احمد فقط به عشق علی
اسیر صادقم و مستمند پیغمبر
به دست جعفرم و پای بند پیغمبر
بریده اند به جسمم قبای غم ها را
نوشته اند دلم را نژند پیغمبر
ز بند بند وجودم فقط علی خیزد
چنان که می رسد از بند بند پیغمبر
ز پای جعفر، دستم نمی شود کوتاه
قسم به قا

• دوشنبه
• 16
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 14:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

سلام ماه نبوت...سلام خوب ِ امین
سلام شمس منور که آمدی به زمین
تکان به زلف بلندت بده جهانی را
ببر ز کفر مسلّم به قله های یقین
تو از ازل به همین شیوه دلبری کردی
تو قبل از اینکه بیایی شدی مبلغ دین
تویی که دست مرا می کشی و می بری ام
از این جهنم دنیا به آن بهشت برین
رسول معجزه های همیشه جاویدان
چقدر آیه ی رحمت دمیده ای به جهان
به شرح صدر تو سوگند یا رسول الله
که شرم می کند از طلعت جبین ات...ماه
تو ای صداقت بی حد...تو ای تمامت عشق
بدون صبح رخ ات...این سپیده های سیاه-
به ظلمتی ابدی می برند دنیا را...
به ظلمتی که نباشد در آن امید پگاه
به جز دعای تو هرگز... و هیچ چیز دگر
دوام حادثه ها را ... نمی کند کو

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:27
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای که از شوقِ تو آیینه سحرخیز شده
کوچه ی معرفت از نورِ تو لبریز شده
هستی آرایه ی چشمانِ تو را یاد گرفت
واژه پردازی ی قرآن تو را یاد گرفت
همه در بـاورمان روحِ مجرّد شده ایم
امّتِ بی دل آییـن محمّـد شده ایم
پُرشد از زمزمه ی رودِ تجـلّی شب ما
خیمه زد در گذرِ قــافله ها مذهب ما
این زمین ، منتظـرآمدنت بود که ماند
سرزمینِ من و مولا شدنت بود که ماند
همه در پَرتوِ منظومه ی تو نور شدیم
با گُل و باغ و می وپنجره محشور شدیم
دلِ ما عـرصه ی نورانیِ آیینِ تـو شد
آیه ی بودنمان سوره ی یاسینِ تـو شد
پَر و بال آمد و مدیـونِ بلال تـو شدیم
همه پروانه ی شبگردِ جمال تـو شدیم
گُلِ ایلافِ قُــرَیشیم اگـر، ایلِ تــوایم

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:41
• نوشته شده توسط
• یحیی

جهان نبود و تو بودی نشانه خلقت
همای اوج سعادت به شانه خلقت
جهان نبود و خدا با تو گفتگو می کرد
به حسن خاتمت از آستانه خلقت
فرشته ها صلوات و درود می گفتند
به خاندان تو در کارخانه خلقت
جهان و هرچه درآن پیش تار مویت هیچ!
چگونه از تو بگویم بهانه خلقت؟!
برای از تو نوشتن اجازه با عشق است
همیشه حرف و مضامین تازه با عشق است
خدا سری به زمین زد،سری زدی به زمین
دلش برای زمین سوخت،آمدی به زمین
تو آمدی به جهانی که عشق را کم داشت
هزار پنجره از آسمان زدی به زمین!
از آسمان که به جز چند طرح زود گذر
ندیده بود مگر نقشی از بدی به زمین
به یمن آمدنت مژدگانی آوردند
سبد سبد گل سرخ محمدی به زمین
به یمن آمدنت سنگ مهربان

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو قبل از اين كه بيايي قرار بود بماني
به گوش شب زده ها آيه هاي نور بخواني
تو قبل از اين كه بيايي صداي حادثه بودي
كه ذره ذره جهان را به سمت عشق براني
كه بر سكوت غم انگيز عصرهاي زمستان
به يك نسيم محبت بهار را بتكاني
و هرچه شاپرك مانده در سياهي شب را
به سمت مزرعه سبز عاشقي بپراني
و با تنفس صبحي كه مژده ي تو فقط بود
بهار را به تمام بنفشه ها بچشاني
اگر حياط حياط تو است از سر هر بام
حلال چشم جهاني شده ست چشم چراني
شاعر:مطهره عباسیان

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 14:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

یک مرتبه عاشق شده ام یک سخن این است
دیوانۀ لیلا زده (تعبیر من این است)
یک شهر خریدار دو گز برد یمانی است
اینجا اثر بوی اویس قرن این است
عاشق شده هرکس که از این چشمه به لب زد
یک خاصیت آب و هوای وطن این است
اینجا به تو نزدیک ترم راز بزرگِ
دلبستگیِ حاشیۀ پنج تن این است
عاشق شده ای گنج همین است همین است
عاشق شده ای جار بزن زیستن این است
آن روز که تفسیر شود سورۀ یوسف
گویند که یک گرگ در این پیرهن این است

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 14:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

نگین ختم رسل دل مرا بود سویت
دو مانعند برای زیارت کویت
یکی است فقر و دگر نوبت سفر باشد
اگر چه زنده ز دورم ز نوشدارویت
در آسمان نبوت ستاره ای هستی
که خیره مانده دو چشمان من به سو سویت
جهان ز نور ولایت همیشه نورانی است
که غرق کرده جهان را ز نور هم سویت
گرفته ایم به هر گوشه جشن میلادت
خدا کند که تاسی کنیم از خویت
خوشا کسی که مسلمانیش چنان باشد
که بعد مرگ نهد سر به روی زانویت
(رها)چو حسرت روی ترا به دل دارد
رود به کوی رضا تا که حس کند بویت
علی میرزائی- مشهد مقدس

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 14:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

با آمدن محمد آن ختم رسل
جبریل به امر آفریننده ی کل
بر هر نفسش دمید انفاس مسیح
در هر قدمش نشاند صد شاخه ی گل
(2)
با آمدن محمد آن شمس هدی
دلها شده آشیانه ی نور و صفا
تردید مکن که گفت با خلقت او
تبریک به آفرینش خویش خدا
(3)
آمد به جهان رسول آگاهی ها
کوبنده ی جهل ها و گمراهی ها
مستند و ترانه خوان غزالان در دشت
دریاست به کام تشنه ی ماهی ها
(4)
در مقدمت ای یگانه ی ملک وجود
خورشید و مه و ستاره آمد به سجود
میلاد تو پشت جاهلیت بشکست
تا پنجره رو به باغ توحید گشود
(5)
ای مسند علم و حلم را لایق تو
چون نور به ظلمت قرون فایق تو
معشوق تو دل تو عشق توعاشق تو
مفهوم خوش سپیده ی صادق تو
(6)
الهی تا به محشر عاشقم

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 14:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

نمود کامل انسان! سلام و عرض ارادت
تمام عالم امکان! سلام و عرض ارادت
تو چک چک قطراتی از ابر لطف خداوند
دلیل ریزش باران! سلام و عرض ارادت
جلا دهنده ی چشمی صفا دهنده ی قلبی
نهان و ظاهر قرآن! سلام و عرض ارادت
همیشه فصل بهاری اگرچه فصل زمستان
گل همیشه فروزان! سلام و عرض ارادت
شب است و در دل ظلمت تو نور راه خدایی
منیر جاده ی عرفان! سلام و عرض ارادت
فرشته ی صلواتم! برو بسوی محمد(ص)
بگو که گفته ام از جان سلام و عرض ارادت

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 14:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

کسی که محور زمین و آسمان کلام اوست
تمام غرفه های نور کهکشان بنام اوست
کسی که جبرئیل در رکاب او به عرش رفت
کسی که مهر و آشتی رسالت پیام اوست
همان که در حریم او فرشته چرخ میزند
کسی که کفتر دلم اسیر بوی بام اوست
زمین به نور مقدمش پر از ستاره گشته است
کسی که ابر و باد و خاک هماره رخش رام اوست
محمد (ص) است آنکه برگزیده است و بی نظیر
کسی که آخر نماز عاشقی سلام اوست

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 14:59
• نوشته شده توسط
• یحیی

واو می آید از تاریخ، تا مرد زمین باشد
اولوالعزمی که روی خاتم دنیا ،نگین باشد
دلش بر تار فرداها گره خورده است ومیداند
که باید با تمام پیچ وخم هایش ،قرین باشد
حرا در دامن خود جای داده ،غربت اورا
رسولی که نگاهش، نور آیات مبین باشد
خدا از قلب قرآن، برگزیده خلقتی را که
بلند گیسوانش، آیه ی حبل المتین باشد
همان که می رسد در قصه ی پاییز این دنیا
ربیع الاول آیینه های واپسین باشد
ندای "اقرا باسم ربک "از معراج می آید
محمد می رسد تا سرور خلد برین باشد
همان که می رسد با آیه های گرم وجانسوزش
انیس لحظه های سرد جبریل امین باشد
اگر چه مهر او کرده خدا "خلق عظیمی1" را
ولی او فخر دارد با غلامان همنشین باشد
واو را

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 15:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

هرچه از چشمه ی لبهات بجوشد عشق است
بانگ ِ اشهد به شهودت بخروشد عشق است
جوشش ِطبع من و وصف نگاهت غزل ست
غزلَم گر می ِ وصلِ تو بنوشد عشق است
مطرب ِ کوی تو ، صد نغمه اگر ساز کند
سر ِ بازار ، اذانِ تو فروشد عشق است
نرسد دست ِصغیرم به کبیرت چه کنم ؟
عاشق و دلشده ، صدبار بکوشد عشق است
به هوای تو اگر جامه دران آمده ام
دامن شوق تو گلزار بپوشد ، عشق است
( رضا محمدصالحی)

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 15:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

گذشتم از تو و كردم غبار پيشكشت
نشد جز اين ز من ني سوار پيشكشت
نسيم و ابر، گل و سبزه، شبنم و باران
تمام عشق تمام بهار پيشكشت
سر اين سر اين سر خالي ز عشق بر دارت
دل اين دل اين دل بي اعتبار پيشكشت
گل بهاري خوشبو! قناري خوشخوان
زلال زمزمه آبشار پيشكشت
سلام هر چه فرشته، ترانة تنزيل
درود حضرت پروردگار پيشكشت
سرور، ساده دلي، عشق و عاطفه، ايمان
هر آنچه نيست در اين روزگار پيشكشت
شميم عطر كلامي لطيف تقديمت
نماز و ناز دو چشمي خمار پيشكشت
ندارد آه دل مرده هديه اي در خور
سر بريده من اي نگار پيشكشت

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 15:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو می شد سلیمان شوی بی تعارف ! تمام جهان از تو فرمان بگیرد
بخواهی بگویی که بادی نیاید بخواهی بگویی که باران بگیرد
و یا نوح باشی و کشتی بسازی به دیوانگی گرچه شهرت بگیری
سر حرف حقت بمانی،نترسی ، ملامت کنندت ...و توفان بگیرد!
بمانی بگویی، بگویی بمانی ، نفهمند قومت ... به بغضی بکوچی
نهنگی ببلعد شبی ،چند روزی ...به ساحل تو را دست ِ ایمان بگیرد
و صالح شوی در تن خشک صحرا، پر از آب سازی همه چشمه ها را
شتر آوری از دل سنگ تا شرک بدین گونه شاید که پایان بگیرد
و می شد که یوسف شوی، ماه کنعان ...برآیی به تختی که از خشک سالی
به درآوری سرزمین های مصر و ..مبادا کسی غصه ی نان بگیرد!
و یا روح حق باشی و جان پناهی

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 15:12
• نوشته شده توسط
• یحیی

آید به دنیا کودکی،رخساره اش رشک پری
آید یتیم آمنه ، با فر و جاه و سروری
در آسمان روحانیان ، بینند نور دیگری
گویند امشب می رسد ، احمد رسول آخری(ص)
شد نورباران آسمان ، در مقدم روشنگری
آمد محمد(ص) ، مصطفی ، سازد جهان را رهبری
در کعبه بتها بر زمین ، افتاده امشب سرسری
ایوان کسری را خلل ، افتاده در بام وبری
بین فارس را آتشکده ،خاموش گشته اخگری
دریای ساوه خشک شد ، جوشید جای دیگری*
شد رانده شیطان امشب از، چند آسمان دیگری
یعنی رسیده مبطل اندیشه های کافری
این طفل برنا می شود،در مهد کفر و بت گری
سجده نیارد بر بتان ، دارد مرام دیگری
داده عرب نامش امین،در زندگی در داوری
در مکه در غار حرا، اوراست حال بهتری

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 15:13
• نوشته شده توسط
• یحیی

می رسد تا ببرد گَردِ پریشانی را
به افق ها بدمد لذت حیرانی را
خبر ماندن عطرش به پر و بال نسیم
سر بازار کشد یوسف کنعانی را
طور در سینهء خود حضرت موسی را دید
بر قدمهاش نهاده لب پیشانی را
جبرییل آمده تا با نفَسش پر بزند
در بهاری که بَرَد سوزِ زمستانی را
آمده اهرمنان را به اسارت بکشد
دست انسان بدهد مُهرِ سلیمانی را
مکه با دیدن چشمان محمد دانست
باید آغاز کند صبح مسلمانی را

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 15:16
• نوشته شده توسط
• یحیی