اشعار مدایح حضرت فاطمه زهرا

ای به دین اعتبار یا زهرا
ای به دل ها قرار یازهرا

ای خزانِ تمامیِ دلها
با نگاهت بهار یا زهرا

ای شده نام پاک تو به رسول
ذکر لیل و نهار یا زهرا

تا مرا سر پناه ، درگهِ توست
با بهشتم چه کار یا زهرا

ای که تا روز حشر بر تو پدر
می کند افتخار یا زهرا

آتش اَر آتشِ محبت توست
چه غم از سوزِ نار یا زهرا

روز محشر همه قُدومِ تو را
می کشند انتظار یا زهرا

ذاکرت عرش و فرش و ارض و سما
مادحت کردگار یا زهرا

از شکوه و جلال و شوکت توست
هیبتِ ذوالفقار یا زهرا

حکم دین را به عرصه ی تاریخ
داده ای انتشار یا زهرا

کرده ای بهر یاریِ رهبر
جان خود را نثار یا زهرا

تا ابد هست از مصیبت تو
قلب ما غصّه دار یا زهرا

بین د

• چهارشنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 10:36
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

در دوعالم پناه ما زهراست
سر مستودع خدا زهراست

سبب خلقت همه عالم
بضعه پاک مصطفی زهراست
آفرینش تراب مقدم اوست
کوثر و قدر و هل اتی زهراست
آنکه گفته پدر به قربانت
دختر ختم الانبیا زهراست
آنکه دارند تمام اهل سما
به سویش دست التجا زهراست
معدن حلم و علم و جود وسخا
مظهر عصمت و حیا زهراست
آسمانی ترین زن عالم
همسر شاه لافتی زهراست
در قیامت قیامتی دارد
در قیامت نوای ما زهراست
بر لب عاشقان دلخسته
روز محشر نوای یا زهراست
نه فقط مادر حسین و حسن
مادر کل شیعه ها زهراست
مادری می کند به روز حساب
که شفیعه به دو سرا زهراست
آنکه از آتش و حرارت نار
شیعیان را کند جدا زهراست
سینه از ماتمش شرر دارد
بانوی بین شعله ها زهراست
اینکه در پشت در زند ناله
فضه را می زند صدا زهراست
کرده جان را فدای جان علی
سپر جان مرتضی زهراست
پشت در از فشار در افتاد
وای من زیر دست وپا زهراست
می زند ناله محسنم جان داد
اینکه دارد به لب نوا زهراست
مادر لاله های پرپر دین
مادر شاه کربلا زهراست
مادری قد کمان و دل خسته
مادر شاه سرجدا زهراست

• یکشنبه
• 30
• آذر
• 1399
• ساعت
• 17:19
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

کیست زهرا دل ز یادش
دیده باران می شود
التفاتی گر کند
هر مشکل آسان می شود

کیست این زن که به مردان
درس مردی میدهد
جرعه نوشِ ساغرش
استادِ عرفان می شود

کیست این زن ؟
که رسول الله ببوسد دست او
عقل از بشنیدن این جمله
حیران می شود !

کیست این زن ؟
کربلا در بطن خود می پرورد
کربلایی که ز یادش
دیده گریان می شود

زن مگو ، این شیر زن
زهرای زینب پرور است
زیر مشتش کاخ استبداد
ویران می شود

شاعر: #حاج_حسین_غفاری
به همت جواد افشانی

• یکشنبه
• 7
• دی
• 1399
• ساعت
• 15:23
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

چشم وا کردم و دیدم که شدم سینه زنت
همه ی عالم و آدم به فدای حسنت

می چکد نام دل آرای علی از سخنت
سپر حیدر کرار شده جان و تنت

زیر پاهای تو صد چشمه ی کوثر جاری ست
جای خون در رگ تو عشق به حیدر جاری ست

شهر روشن شده از نور تو ، بانوی علی
ای نفس های حسن ، ای همه نیروی علی

ما ثناگوی تو ایم و تو ثناگوی علی
نفس حیدری ات قوت بازوی علی

سایه ی چادر تو بر سر هر سینه زن است
نام تو وقت سحر ذکر قنوت حسن است

وصف تو کار بشر نیست...فقط کار خداست
همه ی خلق به عشق تو بمیرند، رواست

پادشاه است کسی که در این خانه گداست
خاک پاهای غلامان شما نیز شفاست

ذکر پرواز مَلَک های مُقَرب زهراست
همه ی دلخوشی حیدر و زینب زهراست

• پنج شنبه
• 11
• دی
• 1399
• ساعت
• 14:32
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

ولادت، مدح، توسل، شفاعت، دفاع از ولایت، مصیبت

امشب به فلک آفرینش نوح دادند

بار دگر بر جسم احمد روح دادند

نوری که در معراج از سیبی درخشید

امشب به چشم آفرینش نور بخشید

این نور در قلب نبی نور آفرین شد

تا منتقل از او به ام المؤمنین شد

ای چار سادات بهشت اینک کجایید؟

کلثوم! ساره! آسیه! مریم! بیایید

چون اختران امشب به گرد ماه باشید

پروانه شمع رسول الله باشید

اطراف آن پاکیزه مادر را بگیرید

تطهیر و قدر و نور و کوثر را بگیرید

یزدان به ختم الانبیا کوثر عطا کرد

والله او را مصحفی دیگر عطا کرد

قرآن روی دست احمد را ببینید

در دامن احمد محمد را ببینید

او بضعهء یاسین و کفو بوتراب است

با آنکه خورشید جمالش در حجاب است

در بحر نورش غرق از مه تا به ماهی است

روشنگر جان رسولان الهی است

عیسی فراز آسمانها جوید او را

احمد بسان عطر جنت بوید او را

او روح مابین دو پهلوی رسول است

انسیه الحوراء، زهرای بتول است

او آسمان آسمان ها در زمین است

محکم ترین رکن امیرالمؤمنین است

پیغمبر و زهرا و حیدر یک وجودند

روز ازل تصویر یک آیینه بودند

این هر سه یک نورند و دارای سه اسم اند

در اصل یک روح مجرد در سه جسم اند

ای مصطفی فرموده جان من فدایت

ای هل اتی حرفی از اوصاف عطایت

تو کیستی؟ که روز و شب ختم نبوت

کرده زیارت خانه ات را پنج نوبت

تو کیستی؟ که وحی جوشد از پیامت

بعد از نبی، جبریل گشته هم‌کلامت

تو کیستی؟ که ذات حق خوانده عزیزت

اعجاز مریم آید از دست کنیزت

مدح تو گفتم گرچه حدم نیست این اوج

گاهی خسی را بار افتد بر سر موج

تو کیستی؟ من کیستم تا از تو گویم؟

گیرم دهان خویش از کوثر بشویم

آخر چه گویم تا نریزد آبرویم

طوطی شوم تا هرچه گویی من بگویم

تو آفتابی و جهان دریایِ نورت

تو نخل نوری، قلب احمد کوهِ طورت

تو عصمة اللّهی و ما غرق گناهیم

تو چشم حقّی، ما اسیر یک نگاهیم

تو مهری و ما ذرّه‌های بی‌حسابیم

تو بی‌کران دریای رحمت، ما حُبابیم

ای تا ابد خیر کثیر از کثرت خیر

هم آشنا مرهون الطاف تو هم غیر

در حشر امت هرچه دارند از تو دارند

پیغمبران هم بانگ یا زهرا برآرند

آید ندا از جانب ذات الهی

محبوبه ام از من طلب کن هرچه خواهی

گو خلق را بر عصمت و پاکیت بخشم

بر وصله های چادر خاکیت بخشم

امروز در بین خلایق داوری کن

هم اولیا هم انبیا را مادری کن

آن روز باشد روز داد زینبینت

آن روز خون جوشد ز رگهای حسینت

آن روز حکم از خالق یکتا بیاید

هرکس که زهرایی است با زهرا بیاید

روزی که امت ها ز دوزخ می هراسند

هم فاطمه هم شیعه اش را می شناسند

آتش کجا و ما کجا؟ کی باور ماست

ما با همه گفتیم زهرا مادر ماست

روز قیامت روز وانفساست فردا

ای وای بر آنکس که بی زهراست فردا

ای وای بر آنان که عهدت را شکستند

هنگام استمداد تو ساکت نشستند

دست صمد بسته صنم را نصب کردند

حق تو و حق علی را غصب کردند

یکباره از قرآن و پیغمبر بریدند

دین خدا را رو به قبله سر بریدند

پیراهنی کز نور حق پوشیده بودند

چون جامه چرکین ز تن بیرون نمودند

باید زنم فریاد و گویم بی تقیه

از درد دلهای علی در شقشقیه

باید بگویم اولین مظلوم او بود

خارش به چشم و استخوانش در گلو بود

باید بگویم مرتضی خانه نشین شد

باید بگویم فاطمه نقش زمین شد

باید بگویم حق پیغمبر ادا شد

با یک لگد یک آیه از کوثر جدا شد

باید سخن از دستهای بسته گویم

خون گریم و از پهلوی بشکسته گویم

باید بگویم فاطمه یار علی بود

تا پای جان تنها طرفدار علی بود

جز محسن شش ماهه یاور داشت؟ هرگز

دست از امیرالمؤمنین برداشت؟ هرگز

زهرا غم و درد علی را مشتری شد

تنها طرفدار ولایت بستری شد

از پای تا سر درد بود اما نمی گفت

با فضه گر می گفت با مولا نمی گفت

رمز جهاد او ولایت پروری بود

حتی میان بسترش هم حیدری بود

در هر نفس با مرگ هم آغوش می شد

کم کم چراغ عمر او خاموش میشد

شد بسته چشم نیم باز آن حزینه

روز علی شد مثل شبهای مدینه...

تلفیق و گلچین دو مثنوی

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 11:34
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

سلام، حکمت، ولایت، مصیبت، دفاع از امام

سلام خالق سلام خلقت سلام احمد سلام امّت

سلام رضوان سلام جنّت سلام غلمان سلام حورا

سلام آدم سلام حّوا سلام مریم سلام عیسی

سلام یاسین سلام طاها به جسم زهرا به جان زهرا

مهین صفیه بهین امینه نهال مکه گل مدینه

رسول حق را سرور سینه ولی حق را یگانه همتا

جلال منّان جمال سبحان روان قرآن زبان فرقان

قرار امکان مدار ایمان رسولهء حق بتول عذرا

در اوست پنهان کمال سرمد از اوست پیدا جمال احمد

ریاض حسنش گل محمّد بیاض رویش بهشت بابا

دُرِ نبوت گل ولایت محیط رحمت یم عنایت

رسل به نورش شده هدایت یکی به جودی یکی به سینا

هزار یوسف به تخت شاهی هزار یونس به بطن ماهی

به عصمت او دهد گواهی به مدحت او هماره گویا

به هر کلامش هزار حکمت به هر پیامش هزار حجّت

به هر نگاهش هزار جنّت به هر قیامش هزار طوبی

اگر تو داری به او مودت و گر مرا هست از او محبت

تو را به باغ جنان چه حاجت!؟ مرا ز قعر سَقَر چه پروا!؟

ضلالت از ما هدایت از او توسّل از ما عنایت از او

اطاعت از ما ولایت از او ولایت از او اطاعت از ما

زبان گشودم به مدحت وی "سنائی" ام گفت بگوش هی هی

«به کنه ذاتش خرد برد پی اگر رسد خس به قعر دریا»

خدا به قرآن کند ثنایش رسول خیزد به پیش پایش

علی به حسن خدانمایش جمال حق را کند تماشا

فلک به کویش پناه دارد ملک به سویش نگاه دارد

دو آفتاب و دو ماه دارد دو عالم افروز دو عالم آرا

ائمه حجّت برای امت تو بر ائمه هماره حجت

کنند از تو همه اطاعت چنان که از ذات حق تعالی

بهشت وحی آشیانۀ تو صدای قرآن ترانۀ تو

بدین جلالت ز خانۀ تو شرار آتش گرفت بالا

ز گریه بسته ره گلویت ز غصه گشته سفید مویت

چو خورد سیلی به ماه رویت جهان سیه شد به چشم مولا

قسم به قرآن عدو ترا کشت به پیش چشمان مرتضی کشت

یکی نپرسید از او چرا کشت یکی نگفتا چه کرده زهرا!؟

تو جان خود را به کف نهادی زدست رفتی زپا فتادی

گه اوفتادی گه ایستادی رها نکردی امام خود را

خزان جفا کرد به لاله ی تو که رفت از کف سلالۀ تو

مدینه لرزید ز نالهء تو پرید رنگ علی اعلا

استادسازگار، گلچینی از قطعه

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 12:35
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

قرآن، نماز، تربیت نسل، شفاعت، شهیدهء ولایت

کیستی!؟ کوثر رسول الله

دختر و مادر رسول الله

دل احمد کتاب منقبتت

از نبی تا خداست مرتبتت

نور طور هزار موسایی

مریم یازده مسیحایی

تو سراپا پیمبری زهرا

رکن قرآن و حیدری زهرا

یافته یکسره ز قلب رسول

کلّ قرآن به سینهء تو نزول

کوثر و قدر و نور و فرقانی

تو به قرآن، تمام قرآنی

زآن نبی صورت تو را بوسید

که در آن صورت خدا را دید

بود بر پا و دست تو آماس

این به محراب و آن یک از دستاس

در توحید جاری از دو لبت

روز هم عاشق نماز شبت

دل سجّاده آسمان و تو بدر

هر شبت را هزارها شب قدر

زینبت هر چه داشت ایمان بود

فضّه ات هر چه گفت قرآن بود

با وجودی که او کنیز تو بود

بر تو چون دختر عزیز تو بود

هل اتی در ثنای فضّه ی تو

همه عالم گدای فضّه ی تو

منجلی از تو نور کلّ علوم

ای تمامیّ چارده معصوم

صوت ربّ جلیل می شنوی

وحی، بی جبرئیل می شنوی

من ندانسته از تو می خوانم

کیستی چیستی چه می دانم؟

پرتو عصمتت مرا افروخت

پر و بال براق طبعم سوخت

چه شود با نگاه ربّانی

بحر را در سبو بگنجانی

نظری کن مگر که طوطی وار

با تو مدح تو را کنم تکرار

شب معراج در حریم وصال

که نبی بود و قادر متعال

در مقامی که کس نبود جزاو

مصطفی بود و ذات اقدس هو

کرد حق از نبی پذیرایی

با چراغ جمال زهرایی

آری آن شب تو را به احمد داد

هستی خویش بر محمّد داد

سوره ی نور را تو مصداقی

جفت شیر خدایی و طاقی

باغ «الطیّبات» گلشن توست

نسل«الطّیّبین» ز دامن توست

جسم و جان تو هر دو افلاکی ست

بر سرت گر چه چادر خاکی ست

مادری زیر پای اوست بهشت

که سر بندگی به خاک تو هشت

دو امام از مقام والایت

صورت خود نهاده بر پایت

ای دل ختم الانبیا حرمت

روز محشر عیان شود کرمت

انبیا اولیا در آن صحرا

با تو دارند کار، یا زهرا

همه آرند سوی احمد رو

او ندا می دهد که فاطمه کو؟

ناقه ات آیتی ز نور بهشت

هدیه ات برگه ی عبور بهشت

گرچه بر حشر سلطنت داری

باز با خود وسیله می آری

می دهی دوستان خود را پاس

با دو دوست بریده ی عباس

بر کف دست هات خون خداست

سر خونین سیّدالشّهداست

باز داری دو غنچه ی پرپر

نامشان محسن و علی اصغر...

ای ملک را به درگه تو رجا

در آتش زده کجا تو کجا!؟

این پیام از تو بر روی بازو

ثبت شد با غلاف تیغ عدو

فاطمه کشته شد برای علی

شیعهء فاطمه فداى على...

استادسازگار، گلچینی از یک مثنوی

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 13:26
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

خیر کثیر، ام ابیها، غربت مولا

گل، بی تو رخصت چمن‌آرا شدن نداشت

گل نه که غنچه نیز دل وا شدن نداشت

بی مهر ماه روی تو، هرگز ستاره‌ای

ای زُهره روی! زَهره‌ء زهرا شدن نداشت

خیر کثیر! قدر تو این بس که غیر تو

کس افتخار کوثر طاها شدن نداشت

تطهیر، بی طهارت تو لفظ بود و بس

لفظی که هیچ مایه‌ء معنا شدن نداشت

غیر از تو هیچ دختری، ای مادر پدر!

شایستگیّ «امّ ابیها» شدن نداشت

نخلی که بود سایه‌نشینِ سرشک تو

در ریشه هیچ حسرتِ طوبی شدن نداشت

دانم چرا ز خاک تو لاله نمی‌دمید

سرّ مگوی تو، سرِ گویا شدن نداشت

گم‌گشته تربت تو اگر چهره می‌نمود

تا حشر، کعبه فرصت پیدا شدن نداشت

تنهاست چاه، همدم تنهایی علی

او بی تو، میلِ همدمِ تن‌ها شدن نداشت

تابوت تو، علی، غم هجران، چهار طفل

«شب، مانده بود و جرأت فردا شدن نداشت»

جواد هاشمی

مصراع آخر از سلمان هراتی

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 14:01
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

حدیث کساء، فقاهت، شفاعت، راز رسالت

هر کس هر آن چه دیده اگر هر کجا تویی

یعنی که ابتدا تویی و انتها تویی

در تو خدا تجلّیِ هر روزه می‌کند

"آیینه تمام نمای خدا" تویی

نخل ولایت از تو نشسته چنین به بار

سرچشمه ی فقاهت آلِ عبا تویی

غیر از علی نبود کسی هم‌طراز تو

غیر از علی ندید کسی تا کجا تویی

تو با علی و با تو علی روح واحدید

نقش علی است در دل آیینه، یا تویی؟

شوق شریفِ رابطه‌های حریم وحی

روح الامینِ روشن غارِ حرا تویی

ایمان خلاصه در تو و مهر تو می‌شود

مکه تویی، مدینه تویی، کربلا تویی

زمزم ظهورِ زمزمه‌های زلال توست

مروه تویی، قداست قدسی! صفا تویی

بعد از تو هر زنی که به پاکی زبانزد است،

سوگند خورده است که خیرالنّسا تویی

شوق تلاوت تو، شفا می‌دهد مرا

ای کوثرِ کثیر! حدیث کسا تویی

هنگام حشر جز تو شفاعت‌کننده نیست

تنها تویی شفیعه ی روز جزا، تویی

در خانه ی تو گوهر بعثت نهفته است

رازِ رسالت همه ی انبیا تویی

«آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند»

بی تو چه می‌کنند؟ تویی کیمیا، تویی

قرآن ستوده است تورا روشن و صریح

یعنی که کاشفِ همه آیه ها تویی

درد مرا که هیچ طبیبی دوا نکرد

آه ای دوای دردِ دو عالم! دوا تویی

من از خدا به غیر تو چیزی نخواستم

ای چلچراغ سبز اجابت! دعا تویی

"پهلوشکسته‌ای تو و من دل شکسته‌ام"

دریابم ای کریمه! که دارالشفا تویی

ذکر زکیّه ی تو شب و روز با من است

بی‌تاب و گرم در نفس من رها تویی

پیچیده در سراسر هستی ندای تو

تنها صدا بماند اگر، آن صدا تویی

گفتم «تو»؟ ای بزرگ! خطای مرا ببخش

لطفت نمی‌گذاشت بگویم «شما» تویی

باری، کجاست بقعه ی قبر غریب تو؟

بر ما بتاب، روشنی چشم ما تویی

مرتضی امیری اسفندقه، گلچین قصیده

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 14:31
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

بهترین ذکر و دعا یاعلی و یا زهراست
همه ی کار جهان با علی و با زهراست
کعبه ی کعبه علی کعبه ی مولا زهراست
برکت سفره ی ما از دم زهرا زهراست

مادری کرده برای همه حتی پدرش
شده سالار شهیدان دو عالم پسرش

خطی از دفتر مدحش همه ی قرآن است
پای دین فاطمه الگوی همه مردان است
قبراو در دل هر شیعه ی او پنهان است
سرور کل زنان همه ی دوران است

چادر کهنه ی او کار رسالت کرده
به امامان به خداوند امامت کرده

نور خورشید چراغیست کنار نورش
دوجهان هست به فرمان بری از دستورش
او سلیمان بشود هست سلیمان مورش
مدح او هرچه بگویی بکنی محصورش

هیچ جا جا نشود شرح هجایی از او
میرسد رزق دو عالم ز گدایی از او

هرکه دیوانه ی زهراست بدان عاقل اوست
سوره ی کوثرِ بر قلب نبی نازل اوست
عقل کل اسوه ای از عابده ای کامل اوست
دلبر این دل مجنون شده و بی دل اوست

درک او از سر ادراک بشر لبریز است
تا قیامت بنویسیم ازاو ناچیز است

روز و شب بعد خدا برلب حیدر زهراست
روح مابین دو پهلوی پیمبر زهراست
آنکه در حشر کند یک تنه محشر زهراست
راه را گم نکند شیعه که رهبر زهراست

عشق زهرا شده ما بنده ی عشقیم همه
عاشق مادر بانوی دمشقیم همه

#محمد_داوری

#شعر_شیعه

• دوشنبه
• 13
• بهمن
• 1399
• ساعت
• 21:41
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

#ولادت_حضرت_زهرا

سپاس آن بانویی که شد جهان محو کراماتش
زمان می ایستد از شوق هنگام مناجاتش
ندارد هیچ کس غیر از خدایش درکی از ذاتش
دلش آرام می گیرد علی وقت ملاقاتش

تمام خانه ی زهرای اطهر رنگ احمد داشت
فقط جبریل در این خانه اذن رفت و آمد داشت

تمام آسمان ها و زمین تحت فرامینش
اجابت می چکد وقت دعاکردن از آمینش
ملائک بی قرار صوت "والزیتون" "و التینش"
قیامت شرم خواهدکرد آتش از محبینش

نمازش را ببین ، پشت سرش صدها مَلَک دارد
که زهرا با خدایش رازهایی مشترک دارد

ملائک روز و شب تسبیح می گویند زهرا را
نمی خواهم بدون عشق زهرا صبح فردا را
مزین کرده زهرا با قدومش عرش اعلی را
خدا از نور زهرایش پدید آورد دنیا را

شکوه فاطمه پنهان شده در جمله ی لولاک
ثنا گوی صفات قدسی اش افلاک در افلاک

خدا قبله نما را می کِشد سمت نگاه او
که حتی کعبه هم زانو زده در پیشگاه او
علی از قصه ی "قالو بلی" شد تکیه گاه او
ستون عرش را بر لرزه می انداخت آه او

علی وقت سحر محو تماشای نماز اوست
چه بانویی...خدا هم عاشق راز و نیاز اوست

فقط سنگ علی را می زند بر سینه اش زهرا
که ذکر هر قنوت او شده مولای یا مولا
به تسبیحش دخیل عشق بسته بی گمان حوّا
تمام راز خلقت جمع شد در "نونِ" اعطینا

زمین و آسمان روزی خورِ دست کریمِ اوست
یقین دارم علی تنها صراط المستقیمِ اوست

نخی از چادر او نیز اعجاز آفرین باشد
که حتی فضه اش هم با ملائک هم نشین باشد
به وقت خطبه خواندن، نطق زهرا آتشین باشد
تمام هستی اش نذر امیر المومنین باشد

یقین دارم مزار پاک او پیدا تر از پیداست
که هر جا ابر می بارد ، مزار مخفی زهراست

به نص آیه ی تطهیر اصل هر "طهارت " اوست
پناه و دستگیر شیعه در روز قیامت اوست
کسی که جان خود را داد در پای امامت اوست
نخستین پاسدارِ خانه ی وحی و ولایت اوست

جهان را تا ابد از عشق حیدر می کند سرشار
به دست اوست آری پرچم یا حیدر کرار

بهمن ۹۹

• چهارشنبه
• 15
• بهمن
• 1399
• ساعت
• 11:00
• نوشته شده توسط
• احسان نرگسی

در جهانم فاطمه حتی نگاهش نعمت است
نوکری و خادمی والله ز راهش نعمت است

دولت ایران به سر دارد چو لطف فاطمه
یک دعا و دولت و فوج سپاهش نعمت است

زیر پرچم امدیم اعمال خود بیمه کنیم
در دو عالم یک نخ از چادر سیاهش نعمت است

ما همه سائل ز کوی فاطمه هستیم و لیک
یک نگاهی و دعا وقت پگاهش نعمت است

در شب اول قبر توشه چه داری ای بشر؟
در همان شب گردی از ارامگاهش نعمت است

در صراط و برزخی گر راه ندن ما را ، ولی
فاطمه شافع شود زیرا گواهش نعمت است

گر امیدم روزی از اهل زمین قطع گر شود
زیر این پرچم به والله پناهش نعمت است

این همه عاشق همه مستند ز چای روضه اش
بر من عاشق عزا و بزمگاهش نعمت است

ما دل دادیم به او و اهل بیت پاک او
بر من دیوانه چون عباس ماهت نعمت است

ای "خدایی" جا بده خود را ز زیر سایه اش
زین که لطف فاطمه گاه گاهش نعمت است

• جمعه
• 15
• مرداد
• 1400
• ساعت
• 20:43
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

اگر نبود فاطمه
جهان نبود و جان نبود
اگر نبود فاطمه
زمین و آسمان نبود
اگر نبود فاطمه
وجود کهکشان نبود
اگر نبود فاطمه
ز این و آن نشان نبود

اگر نبود فاطمه
وجود بوالبشر نبود
اگر نبود فاطمه
خلایق دگر نبود
اگر نبود فاطمه
ز هیچ کس خبر نبود
اگر نبود فاطمه
اثر ز خیر و شر نبود

اگر نبود فاطمه
نشانی از ملک نبود
اگر نبود فاطمه
فلاسف فلک نبود
اگر نبود فاطمه
قضیه فدک نبود
اگر نبود فاطمه
خلاصه ما ملک نبود

اگر نبود فاطمه
خبر ز هیچ کس نبود
اگر نبود فاطمه
هوا نبود هوس نبود
اگر نبود فاطمه
ز هیچ کس نفس نبود
اگر نبود فاطمه
نفس نبود و بس نبود

اگر نبود فاطمه
الف نبود و با نبود
اگر نبود فاطمه
بلی کجا بلا نبود
اگر نبود فاطمه
بلا و للولا نبود
اگر نبود فاطمه
نه کعبه کربلا نبود

اگر نبود فاطمه
نه لوح و نه قلم نبود
اگر نبود فاطمه
عدم نبود و دم نبود
اگر نبود فاطمه
ملال و درد وغم نبود
اگر نبود فاطمه
نبود و بود هم نبود

اگر نبود فاطمه
که جان نبود و تن نبود
اگر نبود فاطمه
علی ابوالحسن نبود
اگر نبود فاطمه
حسین نبود حسن نبود
اگر نبود فاطمه
جهنم و عدن نبود

اگر نبود فاطمه
خطوط انبیا نبود
اگر نبود فاطمه
صفوف اولیا نبود
اگر نبود فاطمه
حضور اولیا نبود
اگر نبود فاطمه
حیات و موتها نبود

• یکشنبه
• 24
• مرداد
• 1400
• ساعت
• 11:34
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

کسی چون روز من دیگر نبیند
بلای شام غم پرور نبیند

خبر داری یهودیها چه کردند ؟
(مسلمان نشنود ، کافر نبیند)

• شنبه
• 5
• شهریور
• 1401
• ساعت
• 11:58
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

بشر را روز محشر روز واویلاست باور کن!
زبس گرمست بازار مُکافات عمل ای دل
خُدا را تا نرفتی زین جهان کاری بکن زیرا
به ترک معصیت ای دل مکن امروز را فردا
زبان و گوش و دست و پا و سرتورا گوید
عنان نفس سرکش را به دست آرزو مسپار
حسابت را بیا قبل از صدور حکم روشن کن
به میزان عمل اعمال ما را وقت سنجیدن
به مولا کن توسّل زانکه فرمودست پیغمبر
به هر پرونده ای مُهر ولایت خورد در عالم
من ژولیده میگویم به نص آیه قرآن
به دیوان عمل هنگامه ای برپاست باورکُن

میان آنهمه تن آدمی تنهاست باور کُن
در آنجا پَرده ها از کار ما بالاست باور کُن

شهادت دادن اعمال تو با ماست باور کُن
که امروز من و تو، داعی فرداست باور کُن

که آنچه می کشی از نفس بی پرواست باور کُن
که حکم محکم حق لازم الاجراست باور کُن

پسند ذات بی همتای حق تقوی است باور کُن
شفاعت اختیارش در کف مولاست باور کُن

به دست فاطمه آماده امضاست باور کُن
که نیکی و بد جمع، کار مامنهاست باور کُن

• یکشنبه
• 7
• شهریور
• 1400
• ساعت
• 14:16
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

هر کس به نام فاطمه رو بر سما کند
رب جلیل حاجت او را روا کند
چون فاطمه حبیبه ی خلاق داور است
پس هر چه را که فاطمه خواهد ، خدا کند
در وصف فاطمه، چه بگویم که مصطفی
او را به نام ام ابیها صدا کند
در روز حشر بخشش امت به دست اوست
زهراست که شیعیان علی را جدا کند
تقوا به پیش گیر که در یوم پر خطر
زهرا تو را ز آتش دوزخ سوا کند
بر شیعه ننگ باشدش افتد به دام دیو
گر دست، از ولایت و قرآن رها کند
زهرا شده شهیده ی راه امام خویش
هر کس ولائی است بر او اقتدا کند
باید در این مسیر چو سلمان شوی، تو را
طاها مدال عزّت منّا عطا کند
از جمکران، تخلص من (ماه پرور) است
لطفیست( عینی فرد) نمود و بجا کند

• شنبه
• 17
• تیر
• 1402
• ساعت
• 16:30
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

سیّدهء کاملهء نشأتین
زوج علی، جان نبی، نور عین

مادر پیغمبر ختمی مآب
همسر شاهنشه مالک رقاب

حجت حق بر حجج کردگار
بهجت دل بر شه والاتبار

پاک شده با ید پرودگار
رِجس زُدا از اُمَمِ روزگار

ناب ترین گوهر بحر جمال
پاک ترین میوهء باغ جلال

نازترین شاهد بزم ازل
خوب ترین جلوه گه لم یزل

گردزُدا از ره آن مه جبین
تاج مَلَک حضرت روح الامین

عارفهء بی بدل روزگار
عاکفهء سجده برِ ذووقار

کاسه به دستی به درش آفتاب
خوشه چن خرمن او ماهتاب

باب فلک مام زمین تا شمار
گر بگذارند بدینسان قرار

تا که یکی همچو بتول آورند
هیچ نیارند که حسرت برند

گوشه نشین تا نشدی مصطفی'
همچو شب اقرا و غار حرا -

تاک ستان کی شدی از کردگار
تا بدهد در دل خُمَّش قرار

حاصل آن خلوت و آن تاک پاک
فاطمه آن سامع روحی فداک

قابله اش مریم و سارا شده
آسیه و حضرت حوّا شده

قبل چهل سال که از امر پاک
سفرهء عقدش بشود زیب خاک -

با دل و جان در زِبَرِ کهکشان
خطبهء او خوانده حقِ لامکان

گر نَبُدی شمس ضحی لافتی'
کس نَبُدی همسر آن مه لقا

خمس زمین مهریهء عقد اوست
اهل زمین جیره خور نقد اوست

گفت چنین احمدِ صادق پیام
هر که گذارد به زمین جای، گام

گر بُوَد از دشمن این خوش خرام
راهروی کرده یقین از حرام

فاطمه نورست چه دانم چه نور
فاطمه حورست چه گویم چه حور

فاطمه سیبیست ز باغ خدا
فاطمه ماهیست به بام سما

فاطمه دیباچهء حسن ازل
فاطمه خود سالکهء بی محل
@NEGINPOEM
فاطمه معشوقهء ذات خداست
فاطمه مستورهء بزم علاست

فاطمه را نابغه گفتن خطاست
فاطمه را فاطمه گفتن سزاست

بحر ازل تا که گهر پرورید
گوهر نابی چو تو کی آفرید

گوهریان صارف تو کی شوند
آب رخ خویش ز صرفت برند

صارف تو غیر خدا نیست کس
صارف تو عقل ازل هست و بس

گوهر تو ناب تر از هر گهر
گوهر تو لعل دهِ صد کمر

احمدِ جان گفته دو صد بارها
ای به فدای دل تو مصطفی'

مادر اب ام ابیهاستی
مرضیه و زهرهء زهراستی

ای بفدایت همه مادران
خیل زنان و پسران، دختران

مادری از نام بلندت بلند
جمله کسان در کنفت پایبند

از کرمت عصمتیان مادرند
کاسه بدستان و همه بر درند

فاطمه بر کون و مکان مادر است
گر همگان خاک، هم او چون زر است

اسوهء نسوان جهان مادریست
کو به یقین جلوهء پیغمبریست

فاطمه را روح نبی خوانده اند
رِجْس و دَنَس از دل او رانده اند

مُفتخر خيرِ كثیر آمدست
در دو جهان همچو خودش نآمدست

ناقه سوار طَفِ واحسرتا
شافع نازک دل کُلُّ الوری'

جفت زن دادزنان امان
راست کُنِ صوت نواپیشگان

فاطمه چون ناقه سواری کند
دست ازل بر همه یاری کند

ظلّ ظلیلش به همه افکند
خوف و هراس از همه دلها کَنَد

فاطمه چون پای بمحشر نهد
فاطمیان جمله ز دوزخ جهد

فاطمیان در دو جهان فایقند
لطف خدا را ز کرم لایقند

فاطمیان در دو جهان خرّمند
بزم خدا را به ولا محرمند

فاطمه هم دین من آئین من
فاطمه آن نور جهان بین من

فاطمه ای مادر درد و بلا
شیرده شیرزن کربلا
@NEGINPOEM
فاطمه ای مادر صلح و قیام
مادریت سایهء دَه یک امام

شیر تو صدشیر ژیان پرورد
هر یک از آن صد گَلِه روبه دَرَد

شیر تو دین پرور و جان پرورست
شیر تو شیر و عسل داورست

فاطمه ای ساقی صبح ازل
جام مِیَت جام میِ بی بدل

جرعه ای از جام یقینم بده
با میِ خود مذهب و دینم بده

هر که خورد جرعه ای از جام تو
غرقه شود در یم انعام تو

ای ز غمت سوخته جان بهشت
هر که غمت یافت جنان را بهشت

سرّ گمان سوز خدا دانمت
پردگی راز خدا خوانمت

وای بر این عقل تهی پای من
دست تهی آمده از وهم و ظن

از دل و از دیده به تنگ آمدم
با دل و با دیده به جنگ آمدم

دیدهء من گردفزایی کند
دیدهء تو دیده گشایی کند

دیدهء من دیده گه خودنما
سرّ خود و سرّ خدا را نما

بوالعجا عاشق شیدا شدم
قطره نیم طالب دریا شدم

آمده در شأن تو خیر کثیر
مدح مرا همچو یکی قدح گیر

وصف تو را مصحف یزدان بگفت
درّ سخن را به ید خود بسفت

قطره من و پهنهء دریای تو
ذرّه من و چشمهء بیضای تو

ناطقهء الکن من از کجا
شرح دهد وصف مدیح ترا

گر بپذیری به درت چون سگان
فخر کنم بر همه شاهنشهان

تا که (نگین) باشد و این روزگار
سوزد از آن آتش اندوه بار

این چه حدیث است اَیا گلعذار
لاله باغ ملکوتیّ و نار؟

شعله فروزان که درت سوختند
خار به گلبرگ طری توختند

میخ دَر از شعله کین تا گداخت
بر دَر و بر سینهء تو جای ساخت

گل که فتاد از شرر خار میخ
یک سِوُم باغ برون شد ز بیخ

مردک دوُّم که شرر زد به باغ
غنچهء سادات فرو شد به راغ

• سه شنبه
• 30
• شهریور
• 1400
• ساعت
• 20:46
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

در جلالت کی زنی صدّیقه ی کبری شود
دختر خیرالوری محبوبه ی یکتا شود

بانوان عالمش جاروب کش در آستان
خاک پایش سجده گاه مریم و سارا شود

زوج وی آئینه ی صنع الهی مرتضی
از کلامُ ا..َّ. به فرقش تاج کَرَّمنا شود

آسمان یازده کوکب مدار نیرین
روشن از نور جمالش عالم اعلی شود

مادر گیتی نزاید همچو زهرا دختری
گر هزاران بار ز آدم حامله حوّا شود

مثل و مانندش ندیده دیده ی دنیا هنوز
ای به قربانش همه دنیا و مافیها شود

زن مگو مرد آفرین روزگارش بازخوان
زن مگو، کی زن بدین شان و شرف دارا شود

زن به عالم گر بود چون دخت طاها تا ابد
کاش آبستن به دختر مادر دنیا شود

با چنین شان و جلالت کی روا باشد فلک
نیلگون آن عارض همچو گل احمر شود

صدمه بیند از جفای خصم دون پهلوی او
پشت در از صدمه پرپر غنچه ی زهرا شود

درگهش را سوخته ثانی دهد سرمشق شمر
خیمه گاه شاه دین در کربلا یغما شود

گر نسوزاندی عمر باب همایون بتول
کی شدی آتش به خرگاه حسین پیدا شود

بیشتر کن لطف مادرجان به جان زینبت
نطق فرزندت (حسینی) بیش از این گویا شود

• شنبه
• 3
• مهر
• 1400
• ساعت
• 20:05
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بر اهل جهان راه هدایت زهراست
در ارض و سما راه سعادت زهراست
بفرست دمادم به جمالش صلوات
در حَشْر فقط کلید جَنَّتْ زهراست

قدسیان مدهوش نام فاطمه
عرشیان مست از کلام فاطمه
ارضیان مبهوت این زیبا سرشت
قلب ما هم گشته رام فاطمه

بر بال فرشته نوشته زهرا
زیبایی ذات و سَر نوشتهِ زهرا
بانوی جَنان به روی دستان نبّی
خندید به مانند فرشته زهرا

حیدر پدر و مادر ما شد زهرا
حامی و انیس ما بُود در هر جا
ماریزه خورخوان کریمانه ی او
در حَشْر ، گذرنامه نماید امضا

• پنج شنبه
• 22
• تیر
• 1402
• ساعت
• 15:12
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

خسته و مضطر شدی هرگاه؛ یازهرا(س) بگو
بسته شد وقتی به رویَت راه؛ یازهرا(س) بگو

تا که مِهرش در وجودت بیشتر جاری شود
با دلی از عاشقی آگاه؛ یازهرا(س) بگو

در میانِ سجده حاجت کن! ولیکن پیش از-
ذکرِ یا اللهُ یا ربّاه؛ یازهرا(س) بگو

توبه ات تا که قبول افتد بگو: جانم حسین(ع)
تا شوَد کوهِ گناهَت کاه؛ یازهرا(س) بگو

با دعایش دور خواهد کرد از عصیان تو را
تا نباشی لحظه ای گمراه؛ یازهرا(س) بگو

دلبری کن از علی(ع) در زیرِ ایوانِ نجف
هر سحر با نغمه ای دلخواه؛ یازهرا(س) بگو

در میان روضه هر چه از فراق کربلا-
گریه کردی و کشیدی آه؛ یازهرا(س) بگو

إذنِ پابوس پسر بی واسطه با مادر است
کربلا رفتی اگر گهگاه؛ یازهرا(س) بگو

روی تلّ زینبیه مثل زینب(س) بیقرار...
خیره بر گودالِ قتلگاه؛ یازهرا(س) بگو!

• یکشنبه
• 11
• آذر
• 1403
• ساعت
• 20:46
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

هر دختری که دخت پیمبر نمی شود
هر همسری که همسر حیدر نمی شود

در عالمین گل به گلستان چه بی شمار
عطر گلی چو یاس ! معطر نمی شود

در بحث مهر ،لطف و صفا هیچ آدمی
دلسوز تر از حضرت مادر نمی شود

گشتم ، ندیده ایم همه در عرش مادری
هر مادری که مادر بی سر نمی شود

قرآن به لطف حق پُر سوره ست نابِ ناب
هر سوره ای که سوره ی کوثر نمی شود

تنها زنِ عفیفه و هم فاضله تویی
غیر از تو زن ، فدایی همسر نمی شود

فرموده : بَضْعَةُ مِنِّی به شأن اوست
جز فاطمه که پاره ی پیکر نمی شود

برگو به شیعیان که به جز تو شفیع خلق
در روز رستخیز، وارد محشر نمی شود

حامیِ دین و امام و وَلّی خویش
چون فاطمه مدافع رهبر نمی شود

«ساقی» به مهر بگو بر پدر کسی
هیچ دختری به شیوه ی مادر نمی شود

• پنج شنبه
• 22
• تیر
• 1402
• ساعت
• 15:09
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

ای نور کردگار ، ام المقاومه
بانوی حق مدار ، ام المقاومه

بنت الجلالی و ، شمس جمال حق
هم کفو ذوالفقار ، ام المقاومه

با استقامت و با خطبه خوانی ات
شد شیعه ماندگار ، ام المقاومه

از نور مدفن ، پنهان و اقدست
حق گشته آشکار ام المقاومه

روشن شده دل و جانم به نور تو
ای شمع بی مزار ، ام المقاومه

ام الائمه و ای حجت حج
الگوی هشت و چار ام المقاومه

منصوره فی السما ، فی الارضِ فاطمه
شأن تو بی شمار ، ام المقاومه

ذکر و توسلِ شیعه فقط تویی
در بین کارزار ، ام المقاومه

بی حد و بی عدد ، یا فاطمه مدد
بر سینه ها قرار ، ام المقاومه

تو مادری کنی ، بر کل شیعیان
آرام روز گار ، ام المقاومه

ای زنده از دمت ، شور مقاومت
ای اصل اقتدار ام المقاومه

هم بر عبادت و هم بر شجاعتت
حق کرده افتخار ،ام المقاومه

از سیل گریه ات ، خانه خراب عدو
ای تیغ آبدار ام المقاومه

تفسیر واستقم ، در پای مرتضی
نه سال آزگار ، ام المقاومه

• یکشنبه
• 4
• آذر
• 1403
• ساعت
• 10:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

من غلامی زغلامان توام یا زهرا
مستمندی به سر خان توام یا زهرا
از زمانی که به خودآمده ام فهمیدم
خاطر آشفته وحیران تو ام یازهرا

من دعا بودم ز روز ازل برلب تو
ذکری از نیمه سوزان تو ام یازهرا
متولد شده عشق تو ام بی بی جان
آه پرورده دامان توام یا زهرا
بیت الحزان دلم شاهد اشک سحرت
اشک آن دیده گریان تو ام یازهرا
از ال لطف تو شد شام حالم آری
تا ابد در خور احسان تو ام یا زهرا
شد یهودی زنخ چادرت اسلام شناس
فخرم ای بس که مسلمان توام یازهرا
ای یتیمان مدینه همه از پخت تو سیر
طالب لقمه ای نان تو ام یازهرا

• چهارشنبه
• 31
• فروردین
• 1390
• ساعت
• 22:59
• نوشته شده توسط
• سعيد رضايي

اى بلند اختر كه ناموس خداى اكبرى
عقلِ كل را دخترى و علمِ كل را همسرى

زینت عرش خدا پرورده دامان توست
یازده خورشید چرخ معرفت را مادرى

آن كه بُد منت وجودش بر تمام ما سوى
گشت ممنون عطاى حق كه دادش كوثرى

تاج فرق عالم و آدم بود ختم رسل
بر سر آن سرور كون و مكان تو افسرى

از گلستان تو یك گُل خامس آل عباست
اى كه در آغوش خود خون خدا مى‌پرورى

مقتداى حضرت عیسى بود فرزند تو
آن چه در وصف تو گویم باز از آن برترى

در قیامت اولین و آخرین سرها به زیر
تا تو با جاه و جلال حق، زمحشر بگذرى

بر بساط قرب بگذارد قدم چون مصطفى
تو بر او هستى مقدم ، گرچه او را دخترى

كهنه پیراهن چو بر سر افكنى در روز حشر
غرقه در خون

• پنج شنبه
• 15
• اردیبهشت
• 1390
• ساعت
• 06:45
• نوشته شده توسط
• سعيد رضايي

فاطمه ای درّ دریای شرف
فاطمه ای همسر شاه نجف
فاطمه امّ ابیهای پدر
در مقام قرب ما فوق بشر

مخمل سرخ نجابت روی تو
باغ رضوان بارور از بوی تو
ای ملائک پاسبان در گهت
بال جبریل امین فرش رهت
ای تولّد یافته از صلب نور
مادر عیسی کنیزت در حضور
کوثر ای برتر ز ماه و آفتاب
در بلاغت معنی امّ الکتاب
کوثر ای معنای عرفان و سجود
بهترین آئینه ی غیب و شهود
کوثر ای بانوی عصمت آفرین
خاتم صبر و صلابت را نگین
خوشه های نور را خرمن تویی
ما همه جسمیم و روح تن تویی
از وجود توست این شور و شعف
از تو شد معنای سرّ او کشف

• پنج شنبه
• 29
• اردیبهشت
• 1390
• ساعت
• 17:57
• نوشته شده توسط
• سعيد رضايي

راهنما:

اگر کلمات اول هرمصرع را به هم بچسبانید جمله {{ السلام علیک یا...}}تشکیل میشود

یاعلی ادرکنی

السلام ای حضرت زهرا سلام

لــا فتی الا علیٌ والسلام

ساقی کوثر تو ده جامی به من

لیک مستانه شویم در انجمن

آیی اندر وقت پروازم صنم؟

مال تو باشد جوانی و تنم

عاشقی را از خودت دارم بدان

لــا اله جز خدا بر من بخوان

یا علی گفتم صدوده مرتبه

کارمن در کربلا با یک قمه

یاابوفاضل دمم,تو مادرش

فاطمه آید به پیش خواهرش

آدم و حوا به مدیون تواند

طاهروعصمت چو مجنون تواند

مصطفی من هستم و برتو غلام

هو زنم دم هو و هایم یک کلام

زائر کوی حسینت نی شدم

هم ز جامش چون خرابت می شدم

ره نشانم ده که بی راه تو

• پنج شنبه
• 6
• مرداد
• 1390
• ساعت
• 07:43
• نوشته شده توسط
• مصطفی آزادوار(محب)

حقا که حقی و به نظرها نیاز نیست

حق را به شاید و به اگرها نیاز نیست

تو کعبه ای ، طواف تو پس گردن من است

پروانه را به گرد حجرها نیاز نیست

بی بال هم اگر بشوم باز می پرم

جبریل را به همت پرها نیاز نیست

حرف و حدیث پشت سرت را محل نده

توحید زاده را به خبرها نیاز نیست

گیرم کسی به یاری ات امروز پا نشد

تا هست فاطمه به دگرها نیاز نیست

من باشم و نباشم، فرقی نمی کند

تا آفتاب هست، قمرها نیاز نیست

یا اینکه من فدای تو یا اینکه هیچکس

وقتی سرم که هست به سرها نیاز نیست

حرف سپر فروختنت را وسط مکش

دستم که هست حرف سپرها نیاز نیست

محسن که جای خود حسنینم فدای تو

وقتی تو بی کسی به پسرها نیاز نیست

طاقت

• دوشنبه
• 9
• آبان
• 1390
• ساعت
• 09:46
• نوشته شده توسط
• سعيد

شب است و دیده ای بیدار دارم
دوباره حالتی غمبار دارم
دوباره خاطرم افسرده گشته
به قلبم داغ جانکاهی نشسته
به جای اشک خون از چشم جاری است
هوای دیده ام امشب بهاری است
دوباره مرغ دل پر زد ز سینه
گرفته لانه گویا در مدینه
مدینه محبط وحی رسول است
دینه شهر زهرای بتول است
مدینه رازها داری به سینه
مدینه ای مدینه ای مدینه
مدینه از غمت دلها کباب است
قبور چهار معصومت خراب است
شنیدم هتک حرمت گشت اینجا
قبور اطهر ابناء زهرا
دوباره زنده شد درخاطر ما
مصیبتهای حیدر بعد زهرا
همان روزی که دشمن بی مهابا
نموده عزم نبش قبر زهرا
خبر آمد علی از چه نشستی
تو که پروردگار غیرت هستی
ز جابرخیز ای مولای مردان
که گردد عن غریب آن

• یکشنبه
• 17
• دی
• 1391
• ساعت
• 09:12
• نوشته شده توسط
• یحیی

در روایات ناب معصومین
در احادیث نغز اهل ولا
شرح نورانی مفاخره ای‌ست
آیه آیه تمام نور هدی
روزی از روزها که در صحرا
فاطمه با علی سخن می گفت
از کرامات خالق یکتا
از عنایات ذوالمنن می گفت
ناگهان حین خوردن خرما
چید مولا رطب ز باغ جنان
نور حق جاری از لبانش شد
با گل خنده گفت: فاطمه جان
هیچ دانی پیامبر من را
دوست دارد چو جان شیرینش
بی گمان او نمی دهد ترجیح
هیچکس را به یار دیرینش
گفت زهرا: نمی شود هرگز
که تو باشی عزیز تر از من
میوهٔ قلب او منم زهرا
کی به جز فاطمه‌ست پارهٔ تن
هر دو رفتند با لبی خندان
نزد خورشید عشق، پیغمبر
گفت زهرا: پدر بگو امروز
من گرامی ترم و یا حیدر؟
گفت پیغمبر امین با او:
تو و حیدر ک

• چهارشنبه
• 11
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 09:39
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

من مهدی ام در دست تیغ انتقامم
مادر به قبر مخفی ات بادا سلامم
ای قلب مجروحم کباب از غربت تو
باریده اشکم قرن ها بر تربت تو
مادر دلم خون است از بندم رها کن
دستی برآور بر ظهور من دعا کن
مادر شنیدم بارها از پا فتادی
دیدی علی تنها بود باز ایستادی
ای کاش بودم تا علی را یار بودم
من جای تو بین در و دیوار بودم
کی می شود بردارم از جانت محن را
از خاک بیرون آورم من آن دو تن را
دریا کنم از خون دل چشم ترم را
پرسم چرا کشتید آخر مادرم را؟
شاعر:غلامرضا سازگار

• چهارشنبه
• 28
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:54
• نوشته شده توسط
• یحیی