امام رضا علیه السلام

صبح است و در بزم چمن هر گل تبسم می کند
باغ از طراوت حسن یوسف را تجسم می کند
ساقی می باقی به کف مطرب ترنم می کند
موج نشاط و عشق چون دریا تلاطم می کند
شور و شعف غوغا به پا در جان مردم می کند
از شرق عصمت جلوه ها خورشید هشتم می کند
در حیرت درگاه او دل دست و پا گم می کند
باشد که بر دیدار او شیدا شود دل این چنین
پیش از ولادت مادرش دل بست بر پیغام او
آرامش جان یافت از تسبیح صبح و شام او
روزی که عالم گیر شد اشراق فیض عام او
آن روز آغوش پدر شد بستر آرام او
برداشت با آب فرات از روز اول کام او
یعنی ز خم نینوا می ریخت می در جام او
دل برد از موسی ولی نام علی شد نام او
فالله خیرٌ حافظاً بر این وجود نازنین
آ

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 08:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

سلطان کریم تر زتو هرگز ندیده ام
بهر غلامی تو خدا آفریده ام
لطف تو داده جان به تنم یا ابا الجواد
در آن زمان که از غم و محنت بریده ام
مانند کفتران حرم در خیال خود
تا آسمان آبی طوست پریده ام
گشتم خراب حضرت ارباب کربلا
تا کاسه ای ز آب حرم سرکشیده ام
بازیچه گشت عشق خلایق برای من
وقتی که طعم عشق شما را چشیده ام
مجنون اگر که با نمکت می شد آشنا
می کرد لیلی دل خود را دگر رها
حاجت نگفته در حرمت می شود روا
داد آبرو قدوم تو بر سرزمین ما
آرام می شود دل وحشی این سگت
وقتی نظر کند به سوی گنبد طلا
زوار مرقد تو به دستان فاطمه (س)
محشر شوند بین همه مسلمین سوا
دارد حسد مریضی و درد ای ابالحسن
وقتی که می دهی تو به

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 13:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

خورشید به حُرمتت وضو می گیرد
گل در حرم تو آبرو می گیرد
مهتاب به پابوسی تو چون آید
با دیدن گنبد تو رو می گیرد
آهوی رمیده از جفای صیّاد
در دامن پُر مِهر تو خو می گیرد
دستی که رسیده بر ضریح پاکت
از دست محبّتت سبو می گیرد
هرچند که در کویر غفلت ماندیم
با یاد تو دشت رنگ و بو می گیرد
دلداده کُوی مهرت ای روح کَرَم
آنچه طلبیده مو به مو می گیرد

شاعر : رحمت ا... حسن پور

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 14:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

زآن زمان که دلم گشت مبتلای شما
تمام زندگیم وقف شد برای شما
سنین کودکی ام یاد داده مادر من
بگویم و بنویسم ، سرم فدای شما
صفای صحن و رواقت به عالمی ارزد
کبوتران حرم گشته آشنای شما
بهشت من همه در این حرم خلاصه شده
مدام خانه بدوشم دم سرای شما
طواف کوی رضا کردم و بلب گفتم
بجای تلبیه القاب دلربای شما
اگر چه با عملم قلبتان بیازردم
خوشم که دیده و دل گشته مبتلای شما
بدست با کرمت حاجت مرا دادی
فدای رافت و لطف خدا نمای شما
به گوشه گوشه صحنت دلی شکسته شده
برای عرض ارادت گه عزای شما
تمام دلخوشیم تا ابد همین باشد
زیارت حرم و صحن باصفای شما
شفا گرفته مریضی به گریه میگوید
شفاگرفتن من بوده از دعای شما
چه می شو

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 14:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

آستان قدس شاه طوس مي‏باشد پناهم‏
اين سخن از دل برآيد ذات حق باشد گواهم‏
بهر ديدار شه طوس آمدم در شهر مشهد
زائر قبر رضا و خادم اين بارگاهم‏
با کمال خجلت از اين آستان دارم تمنا
تا کند شاه خراسان از ره احسان نگاهم‏
خاک پاي زائران تربت سلطان طوسم‏
در گلستان ولايت کمتر از خار و گياهم‏
دارم اميد شفاعت از رضا شاه خراسان‏
تا نظر فرمايد از لطفش بر احوال تباهم‏
بارالها عفو فرما از کرم عصيان ما را
کن ترحم پر دل بشکسته و بر اشک و آهم‏
خواهم از درگاه فيضش رب دهد توفيق زيرا
سر بزير افکنده با موي سپيد و روسياهم‏
(پيروي) نالد به درگاه خداوند و سرايد
لطف شاه دين علي موسي الرضا باشد پناهم‏
---------------------

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

الا که جانی و جانانه ام سلام آقا
گدای کهنه این خانه ام سلام آقا
الا که مقصد پرواز دل بود حرمت
فدای تو سر و جانم کم منو کرمت
من آمدم که مرا نزد خویش جا بدهی
کبوترانه به دستت مرا غذا بدهی
تمام عمر چو گردی برآستان تو ام
نگاه مرحمتی کن گدای خوان تو ام
اگر چه قلب مدینه زرفتنت خون بود
ولی قدوم تو براهل مرو میمون بود
حدیث سلسله تو کمند پای دلم
به شرط آنکه تو باشی شروطهای دلم
خدا به علم بسی وجهه و نسب داده
تو را که عالم آل نبی لقب داده
زهر کجا که گذشتی شد از رخت پر نور
هنوز عطر تو دارد هوای نیشابور
توای که بر سر پیمان خویش می مانی
گواه حرف من آن پیرمرد سلمانی
سخن گزافه چه گویم چرا که می دانی
تمام هستی

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 14:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

از هزاران زائر درد آشنا، من هم یکی
زین همه مسکین سر تا پا گدا، من هم یکی
هر طرف بسته دلی قفل ضریح مِهر تو
مُهر شد با خون دل، این قفل ها، من هم یکی
هر یکی را کاسه ای از بی کسی پیشت فراز
پُر شده از اشک، دست کاسه ها، من هم یکی
پای بوست را ملائک، صف به صف، پَر ریخته
خوش که ریزم در جوارت دست و پا، من هم یکی
کیمیاگرتر ز مهرت هیچ اکسیری مباد
مس دلان، مسکینِ ایوان طلا، من هم یکی
راه دوری پشت سر دارم، فزون تر پیش رو
رهزنانْ بد کین و لطفت رهنما، من هم یکی
هر غبار مرقدت خاکستر پروانه ای است
سوخته، لب دوخته، بی ادعا، من هم یکی
گرچه خوارم، خار هم با گل نشیند گاه گاه
در گلستان محبان رضا، من هم یکی
---------

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

به شام فراقت، زوصلت سرودم
نبودي بر من، کنار تو بودم
تو غايب زعاشق، کجايي که باشد
گواه حضورت، تمام وجودم
بدون حضورت، نمازي نخواندم
فضا شد معطر، زعطر سجودم
دلي را نديدم، زعشقت نلرزد
چو از تو نوشتم، چو از سرودم
هميشه همه جا، همه روز و شبها
به بامت پريدم، به کويت غنودم
نبودي ببيني؟ که پر بودم از تو
به گاه پريدن، به اوج صعودم
همه کهکشانها، به زير پرم بود
چوبال دلم را به عشقت گشودم
تو احساس نابي، به شعر تر من
تو جاري عشقي، به تار و به پودم
به آهنگ چنگ دلم مي‌نوازي،
سرود غمت را به آواي رودم
تو آن بي‌مثالي که مثلت نباشد
تو آن بي‌بديلي، ترا آزمودم
تو درياي آبي منم قطره، هرگز
که بي تو ندارد بقايي، وجودم

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 14:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

السلام اي خسرو اقليم طوس‏
السلام اي حضرت شمس الشموس‏
السلام اي صاحب مجد و شرف‏
يا شريف النفس يا خير النفوس‏
ايستادن چون به تسليم و رضا
بر سرير ارتضاء کردي جلوس‏
اي رواقت مظهر عرش برين‏
بر فلک افکنده انوارت عکوس‏
سوي ما بين کز ره دور آمديم‏
از براي افتخار پاي بوس‏
دست ما اي خسرو و دامان تو
دست ما گير از بليات و نحوس‏
آبروي ما، گناهان مي‏برد
گر نبارد ابر رحمت اي فسوس‏
دردمنديم و به اميد شفاء
اي تو انفاست شفاء بخش نفوس‏
«آيتي» را نسبتي با حضرت است‏
ذره‏ها دارند نسبت با شموس‏
گر نداريم آبرو در نشأتين‏
نسبتي داريم با جدت حسين‏
----------------------------------

شاعر : عبدالحسین آیتی بیرجندی

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

اي پادشاه عاشقان مولا علي موسي الرضا
وي خسرو کون و مکان مولا علي موسي الرضا
اي نور چشم مصطفي وي زاده‏ي شير خدا
نو باوه‏ي خير النساء مولا علي موسي الرضا
اي ناصر دين خدا، وي هادي و هم مقتدا
هم دستگر اولياء مولا علي موسي الرضا
اي درد و هم درمان من وي دين و هم ايمان من‏
بادا فدايت جان من مولا علي موسي الرضا
روزي که من غافل بدم، مغرور و لاطائل بدم‏
سوي هوي مايل بدم مولا علي موسي الرضا
خواندي مرا از راه دور، با شادي و سور و سرور
جا داديم اندر حضور مولا علي موسي الرضا
اي خسرو ملک حجاز، خواندي مرا با عز و ناز
گشتم مشرف با نياز مولا علي موسي الرضا
چون اول اي جان جهان، دستم گرفتي در زمان‏
آخر مرا از در

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 14:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

نشسته ام به شفاعت،مرا جواب مکن
از استجابت عشق من اجتناب مکن
مرا که تشنه سرچشمه های فیض توام
اسیر وسوسه ساکت سراب مکن
مرا که دلخوش آرامش حضور توام
دوباره دستخوش موج اضطراب مکن
ثواب کوچک ما را،خدا قبول کند
تو هم گناه بزرگ مرا حساب مکن
نهاده ام به ضریحت سر ارادت و عشق
از آستان امیدت مرا جواب مکن

شاعر : صدیقه بابایی

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

اي پادشاه عاشقان مولا علي موسي الرضا
وي خسرو کون و مکان مولا علي موسي الرضا
اي نور چشم مصطفي وي زاده‏ي شير خدا
نو باوه‏ي خير النساء مولا علي موسي الرضا
اي ناصر دين خدا، وي هادي و هم مقتدا
هم دستگر اولياء مولا علي موسي الرضا
اي درد و هم درمان من وي دين و هم ايمان من‏
بادا فدايت جان من مولا علي موسي الرضا
روزي که من غافل بدم، مغرور و لاطائل بدم‏
سوي هوي مايل بدم مولا علي موسي الرضا
خواندي مرا از راه دور، با شادي و سور و سرور
جا داديم اندر حضور مولا علي موسي الرضا
اي خسرو ملک حجاز، خواندي مرا با عز و ناز
گشتم مشرف با نياز مولا علي موسي الرضا
چون اول اي جان جهان، دستم گرفتي در زمان‏
آخر مرا از در

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

یاد تو امید خسته جان است رضا
در قلب تو یک جهان نهان است رضا
در گوش فلک رضا رضا می پیچد
حاجت به بیان نیست عیان است رضا
******************
در غربت شعر آشنایی ای دوست
پژواک صدای بی صدایی ای دوست
طوفانزده موج غم و دردم من
دریاب که تو دست خدایی ای دوست
****************
با دیده دل نظر به روی تو کنم
با پای یقین گذر به سوی تو کنم
ای کاش کبوتر حرممی گشتم
تا با دل و جان طواف کوی تو کنم
--------------------------------------

شاعر : عزیزه احمدپور

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

شمع هدي، نور ولايت، رضا!
از گل و آيينه، روايت رضا!
لاله‏ پرورده‏ دامان عشق!
از تو بهار است، گلستان عشق‏
با تو، دل آينه نوراني است‏
فارغ از اندوه و پريشاني است‏
آينه از جلوه‏ معبود، تو
راه به سر منزل مقصود، تو
قبله‏ سبز تو، حريم خداست‏
بنده‏ درگاه تو، از غم رهاست‏
از تو بود باغ جهان را صفا
از تو، گل سرخ بهار خدا!
زمزمه‏ سبز دعاي مني‏
از تو بود جان مرا، روشني‏
سبز ز گلواژه‏ نام توام‏
منتظر عطر پيام توام‏
با تو، پر از عطر گل باورم‏
بوي رهايي‏ست به بال و پرم‏
با تو، رها از غم ديرينه‏ ام‏
مثل زلال دل آيينه‏ ام‏
با تو، سفرهاست مرا تا خدا
دست نياز و کرمت، يا رضا!
از کرم و لطف تو، دم مي‏زنم‏
در خط سبز

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:03
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقای ما که نیست بدهکار هیچ کس
مدیون نمی شود به دل زار هیچ کس
هرگز کسی نگفت که رنجورم از رضا
جز او نبود جود، سزاوار هیچ کس
ای آشنا به غیر تو از روز اولم
چشمم نبود تشنۀ دیدار هیچ کس
مانند تو میان رئوفان نمی شود
دلدادۀ صدای گنه کار هیچ کس
تو آبروی روی سیه را نمی بری
این گونه کس نبوده خریدار هیچ کس
قلب رئوف تو همه را مهربان کند
ورنه کسی نبود هوادار هیچ کس
آن که سرشت آب و گل فاطمی ما
ما را نساخت غیر تو غم خوار هیچ کس
خوشبخت آن دلی که گرفتار زلف تست
این دل نمی رود پی رخسار هیچ کس
ما را برای عاشقی ات آفریده اند
این گونه نیست نیّت معمار هیچ کس
ما را شبیه آهوی صحرا رها مکن
جز تو نمی شویم گرفتار هیچ کس

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:08
• نوشته شده توسط
• یحیی

بــاز عــنـايــت شــده لـطـف خـدا
باز شــدم زائـــر كـــوي رضــــا
هـمچـو كبوتر به سويش پر زدم
در حـرم و روضــه مــولا رضـا
رفـتـم و ديــدم كـه بـه چشمان تر
گــرد رواقــش هــمــه در الـتجا
صـحـن و سراي شه اقليم عشق
طـعــنـه زنـد بـه جاه عرش علا
بــه يــاد يـاران و عـزيـزان همه
در آســتــان او شـــدم در دعـــا
بـــارخــدايــا شـه مـلـك طـــوس
تو بگذار از ما و بپوشان خـطـا
«حياتي» از خالق سبحان بخواه
طـواف و حـج و نـجـف و كربلا
--------------------------------------------------

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

نکته : با قرار گرفتن این شعر در سایت ، شمار اشعار سایت امام هشت از 17 هزار شعر گذشت

کوی تو مروه جانست و حریم تو صفاست
صحن تو چون عرفات و حرمت همچو مناست
روضه است روضه رضوان و مزار تو بهشت
زان سب موج زنان در حرمت نور خداست
کعبه جانی و زمزم زحریمت جاری
بر گلو سوز عطش زمزم تو آب بقاست
هرکه بر زخم دل خویش شفا می خواهد
خاک تو مرهم زخم است و غبار تو شفاست
شُسته از هر دو جهان دست نیاز خود را
آن که در بارگه جود و سخای تو گداست

تربتت را که بود آیینه دار هستی
جنّت روی زمین گر که بخوانیم بجاست
خورده پیوند دل من به ضریح حرمت
دل از آن روست که آیینۀ ایوان طلاست
تربت پاک ترا زائرم این قبله مراد
مُحرم کوی ت

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

امام ثامن ضامن که جان به قربانش
هزار شمسه خورشید ، شمع ایوانش
عجب ندارد اگه خازن بهشت برین
کند سلام چو روح الامین به دربانش
جفا بود که به آهو شناسمش احسان
شهی که هست، فلک در پناه احسانش
فروغ عرش خداوندگار سبحان است
بیاض قافیه دار ردیف دندانش
به دست قدرت سلطانی جهانگیرش
غذا به سفره نهاده ست پیش مهمانش
به قلب نرم و به فولاد پنجره گونش
که سر نتابم از اینک ز خط فرمانش
-----------------------------------------------------

شاعر : محمد جواد فارسی

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

چشم تو نوازشگر و مهرافروز است
در عمق نگاه تو غمی جانسوز است
یک روز به دست تو نگاهش را دوخت
زیبایی چشم آهو، از آن روز است

شاعر : محمد جواد غفورزاده

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 17:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

بايد كه من براي تو از جان گذر كنم
از هرچه دارم از همه خوبان گذر كنم
دنيا بر اين بناست كه آخر به حق رسيم
پس واجب است از در ِ سلطان گذر كنم
بايد امام ِ كشورمان ضامنم شود
تا از پُل ِ صراط من آسان گذر كنم
قبل از همان سفر كه نبي وعده كرده است
بايد كه يك سفر ز خراسان گذر كنم
شمسُ الشموس ِ كشور ايران، امام ِ عشق
بايد ز روضه هايِ تو گريان گذر كنم
وقتي عبا به رويِ سرت ميخوري زمين
مثل كسي كه ديده پريشان گذر كنم
روز و شبِ تو يادِ شهي تشنه لب گذشت
بايد كه من ز خاطره هاتان گذر كنم
يابن شبيب عمه يِ مارا كتك زدند
پس من چگونه از غم ايشان گذر كنم؟؟؟

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

کيستي؟ اي ماه تابان، کيستي؟
روشناي خلوت جان، کيستي؟
کيستي؟ اي شمع بزم عاشقان‏
نور جمع غمگساران، کيستي؟
طاقت دلهاي در آتش رها!
راحت جان پريشان، کيستي؟
روح سبز آب، شعر سرخ گل!
عطر گلهاي گلستان، کيستي؟
آيه‏ي سبز نجيب روشني‏
آشناي راز پنهان، کيستي؟
بوي گل در وسعت جان مني‏
بوي گل، بوي بهاران، کيستي؟
لاله‏اي، آيينه‏اي، يا باوري‏
آبي گلهاي ايمان، کيستي؟
آفتابي در دل شبهاي تار
يا زلال نور عرفان، کيستي؟
در دل شبهاي بي‏مهتاب ما
ماه زيباي فروزان، کيستي؟
اي بهارستان سبز باورم!
اي سرود سبز باران، کيستي؟
بهتريني از کرامات خدا
اي نشان لطف يزدان، کيستي؟
اي محمد سيرت! اي مولاي من!
اي ز نسل سبز قرآن، کيستي؟
با

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

زائر شدم نسیم صدای مرا گرفت
از دستم التماس دعای مرا گرفت
یک شب کنار پنجره فولاد مادرم
آنقدر گریه کرد شفای مرا گرفت
یک پارچه گره زد تا سالهای سال
سهمیه امام رضای مرا گرفت
صحن تو،آسمان تو،گنبد طلای تو
حتی مجال کرب و بلای مرا گرفت
ایمان نداشتم که ضمانت کنی مرا
تا اینکه آهو آمد و جای مرا گرفت
ای دستگیر صبح قیامت سرم فدات
هم خانواده،هم پدر و مادرم فدات

شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:01
• نوشته شده توسط
• یحیی

گوهر افشان كن زجان اي دل كه مي‌داني چه حاجت
مهبط نورالهي روضه پاك رضاست
در درياي فتوت گوهر كان كرم
آنكه شرح جود آبا كرامش هل آتاست
ظلمت و نور جهان عكسي زموي و روي است
موي او واليل اذا يغشي و رويش والضحاست
قبه گردون ندارد قد خار درگهش
يارب اين فردوس اعلي يا مقام كبرياست؟
سرمه‌اي از خاك پاي او كشيدست آفتاب
موجب اين دانم كه عينش منبع نور و ضياست
اوست بعضي از وجود آنكه در معراج قدس
گرد بغل مركبش روح الامين را توتياست
قبل مي‌گردد روان از بوي خاك در گهش
خاك نتوان گفتنش كز روي عزت كيمياست
قبه پرنورش از رفعت سپهر ديگريست
و اندرو ذات پرانوارش چو مهر اندرشماست
رفع گردون گردان دارد آنكه بر سري
مجمع تقوي

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

معمار می شوی و بنای تو می شوم
مانند یک ضریح برای تو می شوم
قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن
بیمارم و دخیل شفای تو می شوم
بالم به بام هیچ کسی پر نمی دهد
تا یا کریم صحن و سرای تو می شوم
حتی کنار کعبه تو را می دهم نشان
قبله توئی و قبله نمای تو می شوم
میلت اگر کشید ضمانت کنی مرا
آهوی باوفای وفای تو می شوم
روزی اگر بناست فدای کسی شوم
سوگند می خورم که فدای تو می شوم
ناراحتم خدای نکرده ولم کنی
من تازه دارم از فقرای تو می شوم
شبهای قبر منتظرم ایها الرئوف
بیهوده نیست اینکه گدای تو می شوم
دست مرا برای گدایی نوشته اند
رزق مرا امام رضایی نوشته اند

شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:28
• نوشته شده توسط
• یحیی

عارف اگر زشعشعه هو تو را شناخت
سالک زقدر و منزلت" او" تو را شناخت
بیدل به خلق و خوی خداجو تو را شناخت
من بنده کسی که چو آهو تو را شناخت
پیچید چو نی نوای تو در بند بندمان
یا ثامن الائمه رها کن زبندمان
خورشید با جمال جمیلت جمیل نیست
بر درگه جلال تو گردون جلیل نیست
جایی که هم رکاب تو غیر از " خلیل" نیست
دیگر مجال پر زدن جبرئیل نیست
وقتی به محضر تو شرفیاب می شوم
از شرم شعله می کشم و آب می شوم
کوثر پیاله ز شراب طهور توست
طور شهود پرتو فاش ظهور توست
سینای جلوه، شاهد نور حضور توست
خورشید هم از آینه داران نور توست
چشمم که محو حسن ملیح تو می شود
اشکم دخیل بند ضریح تو می شود
خواهی بخوان به پیشم و خواهی

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

هر سحرگاه گل روی شما برخیزد
تا که از جا گدا پشت گدا برخیزد
تا که لب تر کند و دست دعا بردارد
طرف اهل کرم زود صدا برخیزد
دربرت شاه سلامم زجگر می آید
کرمت فرق کند یک به سه جا برخیزد
هر گرسنه به سر خوان تو گر بنشیند
از سر خوان تو والله رضا برخیزد
اصلا انگار مسیر حرمت فرق کند
پای ابریشم تو جاده ها برخیزد
دیده شد در حرم امن تو لالی آمد
تا که آمد ز لبش شاه رضا برخیزد
همه نقاره زنان باز شتابان رفتند
در شلوغی فلجی روی دو پا برخیزد
ای کریمی که نگفته همه را می دانی
ای مقسم !! تو خودت درد مرا می دانی

شاعر : علیرضا عنصری

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

بروی دوش فکندی چو گیسوان سیاه‏
اسیر حلقه‏ی زلف تو شد، عقول و نفوس‏
به دور حلقه‏ی زلفت عقول، سرگردان‏
همت به چاه زنخدان، هزار دل محبوس‏
به یاد قد تو، قد قامت الصلوة حرم‏
به وصف روی تو، در دیر، نغمه‏ی ناقوس
به بوستان صباحت میان ماهرخان‏
خرام خوش، که تو را هست جلوه‏ی طاووس‏
چو ذره‏ام به حقارت مبین، که داد تو را
برم به درگه سلطان دین و شمس شموس‏
امام مرتضوی مهر آیت رضوی‏
که ملک راست خداوند و عدل را ناموس
اگر چه واسطه‏ی فیض، عقل فعال است‏
ولی عقول ازو کرده، اکتساب دروس‏
ز جود او که سراچشمه‏ی وجود بود
ز خجلتش همه جوی است، آب اقیانوس‏
کمال نفس و هدایت، مجوز رسطالیس
شفای درد ضلالت، مجوز جالینوس
که علم

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:28
• نوشته شده توسط
• یحیی

مانند دیدن با دو چشم کور از نزدیک
معنی ندارد فرق بین دور از نزدیک
خیلی برایم گفته اند از طعم اشک شوق
امروز در جان من ست این شور از نزدیک
اندازه‌ی شان شما هرگز نمی‌گنجد
در چشم‌های طاقت این مور از نزدیک
شکلی شبیه گنبدت پیداست وقتی که
دقّت کنی در دانه ا‌ی انگور از نزدیک
آغوش وا کردم ضریحت را و می‌دانم
هستم به آغوش تو خیلی دور از نزدیک

شاعر : مهدی رحیمی

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

دنیا تاریکه یه جوری
که نه فانوسه نه مهتاب
دلمُ به کی ببندم
ته این دهکده ی خواب
اگه یه اتاق کوچیک
اگه یه پنجره باشه
پای اسم کی بمونم؟
که برام خاطره باشه
دنیا تاریکه یه جوری
که چشامُ هم می ذارم
تا که دستمُ بگیری
پامُ تو حرم می ذارم
صحنتون پر از پرنده
آفتاب صلات ظهره
زیر گنبد طلاتون
سر عاشقا رو مهره
برج کاشیای رنگی
طاق نصرتای آبی
سایه روشنای آروم
ایوونای آفتابی
پای حوض نقره پوشت
پیچیده عطر پرنده
سایه ها كوتاهن اما
قد گلدسته بلنده
دنیا تاریکه به جز تو
که چراغ راه دوری
برا هر کی هر چی هستی
برا من سنگ صبوری
تو درست آخر حرفی
اون جا كه ساكته دنیا
خط بین عقل و عشقی
مرز بیداری و رویا
مث بهت یه كبوتر
لب

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

بعد از رکوع و سجده و بعد از قیام از دور
هر شب دو زانو می زنم با احترام از دور
دستی به روی سینه و دستی به سوی تو
روی لبم گُل می‌کند آقا سلام از دور
تصویر زیبایی ست از بالا که می‌بینی
سوی تو می‌آیند آهوهای رام از دور
گاهی نسیمی سوی مشتاقان خود بفرست
گاهی بده این زخم‌ها را التیام از دور
بین من و تو چارده ساعت زمان راه ست
از منزل این هیچ تا ماه تمام از دور
من آشنا هستم به این درگاه از نزدیک
من حتم دارم دعوتم کرده امام از دور

شاعر : مهدی رحیمی

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:42
• نوشته شده توسط
• یحیی