عمو حسین، دنیا خراب شد رو سرم
چی شده که نمیذاری میدون برم
دیشه تا صبح فقط این بوده سخنم
فردا می جنگم جای بابا حسنم
حالا میگی، برو تو خیمه ها
باشه می رم اما بدون آقا
دق می کنم، حتماً اگه بشم
بازم یتیم و بی بابا
یتیمی، دردیه درمون نداره
عمو جونم، امانتی دارم برات
نامه ای که حتماً میذاری رو چشات
از کسی که صبرش تو کوچه خورد محک
جلو چشاش مادرش و زدن کتک
جون بابام، بذا منم برم
نسپر منو به بانوی حرم
یادته که، میگفتی قاسمم
فرق نداری با اکبرم
می میرم، اگه عموم نه بیاره
ای وای من، روضه ملائکه
گلاب کی، از نعل اسبا میچکه؟!
جنس حسن، همیشه ناب و پر بهاست
ناخالصی این عسل از نیزه هاست!!
به جای نقل، بارون سنگ
- چهارشنبه
- 7
- آبان
- 1393
- ساعت
- 20:47
- نوشته شده توسط
- سید محسن احمدزاده صفار
