روز عاشورا

لاجرم آن شاهد صبح ازل
پادشاه دلبران عزوجل
چون جمال بی مثال خود نمود
ناظران را عقل و دل از کف ربود
پس شراب عشقشان در جام (پيمانه)ريخت
هر يکی را در خور اندر کام ريخت
باده شان اندر رگ و پی جا گرفت
عشقشان در جان و دل مأوا گرفت
جلوه ی معشوق شور انگيز شد
خنجر عاشق کشی خونريز شد
پس به راه امتحان شد رهسپار
خواست تا پيدا کند آلات کار
بانگ برزد فرقه ی ناکام را
بی نصيبان نخستين جام را
کای زجام اولين تان اجتناب
جام ديگر هست ما را پر شراب
ظلم می ريزد از اين لبريز جام
ساقيش جام شقاوت کرده نام
مستی آن عشرت و عيش و سرور
نشئه ی آن نخوت و تاز و غرور
هر دو می ليکن مخالف در خواص
هر يکی را نشأه يی ممتاز و خاص
آن ي

• سه شنبه
• 25
• مهر
• 1391
• ساعت
• 16:56
• نوشته شده توسط
• مرتضی پارسائیان

نامه های یک جهان اصرار مي داني كه چيست؟
اشتیاق و بعد از آن انکار مي داني كه چيست؟
شیعیان گویا هوای کربلا دارد حسین
از برای امر دین ایثار مي داني كه چيست؟
باتمام هستی اش آمد به دشت کربلا
گریه های کودک تبدار مي داني كه چيست؟

العطش های حرم صبر و امان را می برید
آبروی یک یل غمدار مي داني كه چيست؟
غرش تکبیرهای شبه جدش، اکبرش
غصه دل کندن از یک یار مي داني كه چيست؟
دادن یک پیرهن،رفتن به سمت قتلگه
ناله های زینب غمخوار مي داني كه چيست؟
اسب ها نقش مهمی در هیاهو داشتند
تاختن بر یک بدن شش بار مي داني كه چيست؟
دشمنان دائم هجوم آرند به سمت خیمه ها
یک سپاه بی سر و سردار مي داني كه چيست؟
اشک های دختر شیرین ت

• شنبه
• 18
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 04:43
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

چون خودی را در رهم کردی رها
تو مرا خون، من ترایم خونبها
هرچه بودت، داده ایی اندر رهم
در رهت من هر چه دارم می دهم
شاه گفت ای محرم اسرار ما
محرم اسرار ما از یار ما
گرچه تو محرم به صاحبخانه ایی
لیک تا اندازه ای بیگانه ایی
آنکه از پیشش سلام آورده ایی
وآنکه از نزدش پیام آورده ایی
بی حجاب اینک هم آغوش منست
بی تو رازش جمله درگوش منست
از میان رفت آن منی و آن تویی
شد یکی مقصود و بیرون شد دویی
گر تو هم بیرون روی نیکوترست
زآنکه غیرت آتش این شهپرست
جبرئیلا رفتنت زینجا نکوست
پرده کم شو در میان ما و دوست
رنجش طبع مرا مایل مشو
در میان ما و او حایل مشو
از سر زین بر زمین آمد فراز
وز دل و جان برد بر جانان نماز

• سه شنبه
• 25
• مهر
• 1391
• ساعت
• 16:59
• نوشته شده توسط
• مرتضی پارسائیان

شيعتــــي يا كـــرام يا عظـــام المقــــام
فانـــدبوا ياحسيـــن بفــؤاد حــــــزيــــن
شيعتي إني غريب بين أقوام بغاة
وأنا الضامي وأسقى من كؤوس النائبات
قطعوا رأسي ظلماً بسيوف مرهفـــات
رفعوه بعد قتلي فوق أطراف القــناة
ذاك رأســـي مشال في رماح طوال
وقطيــــع الوتيــــن بفؤاد حزيـــــــن
شيعتي إن غاب عنكم في سماء الموت فرقد
فاذكروا الأكبر لما غاله السيف المجـــرد
واقتيلاً فوق الأرماح والأسياف سجــد
وبه قد صرعوا فوق الثرى جسم محمد
وشبيه الرســـــول وطأتــــه الخيـــول
وفقدت البــــــــنين بفؤاد حزيـــــــن
شيعتي ما إن سمعتم من مناد وأخاه
فاذكروا العباس لما قطعت منه يداه
جئته نحو الفرات قاصداً كي

• سه شنبه
• 25
• مهر
• 1391
• ساعت
• 17:32
• نوشته شده توسط
• مرتضی پارسائیان

ای شاه بی لشگر بگو پس لشگرت کو ؟

گر تو سلیمانی بگو انگشترت کو ؟

ظرف دو ساعت اینهمه نیزه شکسته ؟

بوی تو می آید بگو پس پیکرت کو ؟

با ناله های فاطمه اینجا دویدم

گر تو حسین مادری پس مادرت کو ؟

یک جای بوسه در تنت باقی نمانده

خاک دو عالم بر سرم موی سرت کو ؟

آقای من پیراهنت کو ؟ خاتمت کو ؟

سیمرغ قاف عاشقی بال و پرت کو ؟

گیرم سرت را از قفا آقا بریدند

آن بوسه ای که داده ام بر حنجرت کو ؟

از تو توقع دارم ای تندیس غیرت

برخیزی از زینب بپرسی معجرت کو ؟

این دشت دشت چشم های خیره سر شد

آقا کمک کن خواهرت را دخترت کو ؟

علی اشتری

www.boyepirahanehoseyn.blogfa.comوبلاگ بنده

• شنبه
• 23
• مهر
• 1390
• ساعت
• 11:03
• نوشته شده توسط
• ایمان

تمام کربلا را این خبر بود
صدای خواهر تو بی اثر بود
نخاع گردنت را قطع کردند
نمیدانم...که خنجر یا تبر بود...؟؟

شاعر : حیدر عیسایی

• دوشنبه
• 24
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 13:46
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

یک تیر،دوتیر،نَه هزار و نهصد و پنجاه تیر

این حجم بدن کجا و آن هجمه تیر

شاعر:محمدمهدی عبدالهی

لطفا حق روضه ادا شود.

• جمعه
• 14
• مهر
• 1391
• ساعت
• 16:32
• نوشته شده توسط
• محمدمهدي عبدالهي

خــون خــدا

آن روز کــه از گلــوی تــو خــون می‌ریخت
خــون از رگ آفــتــاب،گـلــگـون می‌ریخت
ایــن خــون خــدا بــود، کـه از رگ رگ تــو
با جوشش سرخ عشق، بیرون می‌ریخت

• شنبه
• 5
• آذر
• 1390
• ساعت
• 10:22
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

خوب دقت کن تماشا کن ، این غروب ارغوانی را
خوب در خاطر نگه دار این رستخیز ناگهانی را
بیش از اینها صبر کن آری تا که در یادت نگه داری
شرح درد خطبه هایی که بعدها باید بخوانی را:
غنچه های زخمِ پروانه... بالهای کنده از شانه ...
رد شلاق خزان روی لاله های قد کمانی را...
این شقایق زار ، طفل من ! دفتر نقاشی عشق است
با خودت تکرار کن نام این زمین آسمانی را
کودکم مشق شبت این است با سرانگشتان زخمت بر
دفتر افلاک بنویسی درد دلهای نهانی را
بعد فردا مرد خواهی شد مردی از جنس همین پاییز
تا بفهمانی به یک تاریخ فصل های جاودانی را
بعدها وقتی که انسان از نسل آزادی سوالی کرد
در جوابش شرح خواهی داد مو به مو نام و نشانی

• دوشنبه
• 6
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 11:18
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

خرد بودم کوچه ها را دیده ام

آتش نامردمان را دیده ام

با برادر در پس دیوار و در

اشک های مادرم را دیده ام

در نبود مادرم بابای من

ناله ها فریاد هارا دیده ام

روز های بی قراری میگذشت

مسجد و محراب و خون رادیده ام

باز هم در کوچه ها در پشت در

کودکان و کاسه هارا دیده ام

تا کنون داغ برادر دیده ای؟

من چنان داغ برادر دیده ام

زهر در قلب حسن جا کرده بود

گوییا شیب الخزین را دیده ام

بر فراز منبر بابا بزرگ

هر شغال و گرگ صحرا دیده ام

پایه های آسمان میریخت گر

دیده بودش هرچه را من دیده ام

.نامه ها دریافت کردم یک به یک

نامه های کوفیان را دیده ام

با سپاهی عازم صحرا شدم

گر ندیدی کربلا را ، دیده ا

• دوشنبه
• 14
• آذر
• 1390
• ساعت
• 11:50
• نوشته شده توسط
• علی

در كوير آتش و خون، ديده ي تنها كجاست

درميان نيزه زاران، گو هزار ما كجاست

گو تو اي ماه دو عالم، كو يد بيضاي تو

گوهر آل شجاعت، اكبر طاها كجاست

آه اي ناي صغيرم، اين سفير آتش است

اين صفير ناي خونين، خود بيان حال ماست

مي سرايد از لب عطشان سرودي از سرور

تا بخشكاند ستم، در هر زمان و هر كجاست

صخره و گرداب ظلم آن كشتي عشقم شكست

نيست اين باور مرا حق برفراز نيزه هاست

چون به ميدان آمد آن مه كربلا چون بدر گشت

نيمه ي مه را بديدم، نيمه ي ديگر كجاست

چون كه آمد تيغ، ظلمت چاره اش را فرق گفت

بين خامس تا ولي آن يك سر از تن جداست

خواهد اكنون بر شود جان از ميان خون و خاك

اين سرشت ديگر است اين راه ديد

• دوشنبه
• 20
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 08:54
• نوشته شده توسط
• احسان نيازي

هر صدایی که به دنبال تو پژواک نشد
رعد هم بود اگر راهی افلاک نشد
تو کدام آخته ی تیغ زبان ور بودی
که پس از هر چه قرون خون شد و در خاک نشد؟
پیش آن حنجره که نعره ی خون داشت به دوش
قیل و قال همه جز خرمن خاشاک نشد
هستی از غیرت فریاد تو بر خود لرزید
که به جز عشق درین قافله کولاک نشد
گرچه خون ریخت ز تاراج گلوگاه غزل
آن خزان ریشه کنِ برگ و بر تاک نشد
داغ عطشان تودر شیهه ی اسبان هنوز
به کویری نشد الهام که صد چاک نشد
آه ! در باد هنوز اینهمه آواز از توست
لب توحید که جز قاری لولاک نشد
□
((از صدای سخن عشق ندیدم خوش تر))
زخمه ی شوق که از گوش زمین پاک نشد

شاعر : سودابه مهیجی

• دوشنبه
• 6
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 09:12
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

كربلاخونمه، از چی دل بكنم
حق دارم كه بگم، با تو هم وطنم
بارون ِ بارون،چشمای گریون
این شبا گریه عادتم شده
توی رویاشم،كربلا باشم
برای كی دو ساعتم شده
خیلی بی تابم،نكنه خوابم
حالا كه دیگه نوبتم شده
واااكرببلا،واااكرببلا
باز ببین اومدم، با یه چشمای خیس
جزو گریه كُنات، اسمم و بنویس
من و اشكام،همین و میخوام
كه اینا یادگاری میمونه
مامیریم اما، از ما تو دنیا
یه دنیا بی قراری میمونه
باتومیدونم، دل دیوونم
تو پاییزم بهاری میمونه
بارون ِ بارون،چشمای گریون
این شبا گریه عادتم شده
توی رویاشم،كربلا باشم
برای كی دو ساعتم شده
خیلی بی تابم،نكنه خوابم
حالا كه دیگه نوبتم شده
واااكرببلا،واااكرببلا
دنیامیگذره و فكر

• سه شنبه
• 18
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 05:21
• نوشته شده توسط
• علی

داری تو شلوغی به سمتم میای
به سینه م درست و به جا میزنی
یه جاهایی دیدم همین صحنه رو
چقدر واسه من آشنا میزنی

یه بار چشم عباسو دزدیدی و
یه بارم گلوی علی اصغرو
الانم میای توی آغوش من
پر از زخمه سینه م، چرا میزنی

رها میشی از تو کمون و میای
هدف اینه که زخم کاری بشی
ولی سد راهت نمیشه کسی
یه تیری، چرا پس سه تا میزنی

تو سینم میشینی و حس میکنم
واسم طعم این ضربه ها عادیه
یه جاهایی حس کردم این ضربه رو
چقدر واسه من آشنا میزنی

شاعر : محمد کاوه

• دوشنبه
• 6
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 08:42
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

گلهای سرخ رنگ

از بسکه خورد بربدنش نیزه و خدنگ
شد پیکرش شکفته چو گلهای سرخ رنگ

از تیر غم چو ابر بهار آسمان گرفت
باران خون بگلشن او داد آب و رنگ
مردم به یک طرف بدنش داشت گردشی
تاچرخ بر نشانه زند تیر بیدرنگ
می جست راه ترک قفس مرغ جان او
تیر بلا ز بسکه نمود آشیانه ننگ
لبریز شد چو از بدنش چشمه¬های خون
برگرد او بچید فلک ظالمانه سنگ
پوشیده شد عذار حسین از غبار خون
آئینه جمال خدائی گرفت زنگ
قرآنیان به پیکر قرآن کشیده تیغ
اسلامیان گرفته عجب شیوة فرنگ
دشمن در انتظار و مهیای غارت است
تاگوشوار و معجری آرد مگر به چنگ
بر شد حرم ز غلغلة وا محمدا
شد هم صدا بزینب غمدیده طبل جنگ
طبع حسان چگونه دهد شرح ماجرا
ا

• شنبه
• 5
• آذر
• 1390
• ساعت
• 04:35
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

یا حسین:

ماتم کرب و بلا تا به ابد پابرجاست

روضه خون خدا هم شده قسط سحرم

شاعر:محمدمهدی عبدالهی

• شنبه
• 15
• مهر
• 1391
• ساعت
• 14:13
• نوشته شده توسط
• محمدمهدي عبدالهي

یا حسین:

یک تیر،دو تیر،نَه، هزار و نهصد و پنجاه تیر

این حجم بدن کجا و آن هجمه تیر

شاعر:محمدمهدی عبدالهی

• شنبه
• 15
• مهر
• 1391
• ساعت
• 14:16
• نوشته شده توسط
• محمدمهدي عبدالهي

بارد چه؟ خون زدیده، چه سان؟ روز و شب! چرا؟
از غم،كدام غم؟غم سلطان كربلا!
نامش چه بد؟حسین!ز نسل كه؟از على!
مامش كه بود؟فاطمه!جدش كه؟مصطفى‏
چون شد؟شهید شد!به كجا؟دشت ماریه
كى؟عاشر محرم! پنهان؟ نه،بر ملا
شب كشته شد؟نه،روز،چه هنگام؟وقت ظهر
شد از گلو بریده سرش؟نى،نى،از قفا!
سیراب كشته شد؟نه!كسى آبش نداد؟داد!
كه؟شمر،از چه چشمه!از سر چشمه فنا!
مظلوم شد شهید؟بلى!جرم داشت؟نه!
كارش چه بد؟هدایت!یارش كه بد؟خدا
این ظلم را كه كرد؟یزید!این یزید كیست؟
ز اولاد هند، از چه كس؟ از نطفه زنا
خود كرد این عمل؟ نه،فرستاد نامه‏اى
نزد كه؟ نزد زاده مرجانه دغا
ابن زیاد،زاده مرجانه بد؟نعم
از گفته یزید تخلف نمود؟ لا!
این نا

• یکشنبه
• 5
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 05:23
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

یا حسین:

هر نیزه ای که بر بدن اطهرت نشست

از شرم روی تو ، به لبش بود یاحسین

شاعر:محمدمهدی عبدالهی

• شنبه
• 15
• مهر
• 1391
• ساعت
• 14:11
• نوشته شده توسط
• محمدمهدي عبدالهي

ای آشنای زینب ، در خاک و خون چرایی

بگذار بینم ات سیر ، هنگامه جدایی

من می روم شکسته ، با دست و پای بسته

تو روی نی نشسته ، ای نور کبریایی

شوری فکن بر آرد ، ابری که خون ببارد

این انجمن ندارد ، بی روی تو صفایی

خون است کام ام از شب ، محض رضای زینب

زخمی بزن مرتب ، بر تار نینوایی

گرچه سرت بریده ، روی نی آرمیده

داود هم ندیده ، این صوت کبریایی

با قامتی چنین خم ، من مانده ام در این دم

چون از تو دور گردم ، در من نمانده نایی

با من بگو برادر ، اینگونه از چه دیگر

پنهان ز چشم خواهر ، در بین نیزه هایی

من از تو شرمسارم ، چون مرهم ات گزارم

جز اشک خود ندارم ، بر زخم تو دوایی

ای زخم پر ستاره ، با

• سه شنبه
• 8
• آذر
• 1390
• ساعت
• 12:29
• نوشته شده توسط
• علی اشرفی راد(عین الدین)

قتله گاه

سنان با نیزه ای بر پهلویت زد

یکی دیگر همی بر بازویت زد

ولی گستاخ دیگر با جسارت

خراشی بر جبین و ابرویت زد

شاعر:محمدمهدی عبدالهی

• سه شنبه
• 18
• مهر
• 1391
• ساعت
• 17:24
• نوشته شده توسط
• محمدمهدي عبدالهي

گودال قتله گاه

صف به صف نیزه ز جسم تو عیادت می کرد

آن طرف شمر سرت بر نوک خنجر می کرد

شاعر:محمدمهدی عبدالهی

• شنبه
• 15
• مهر
• 1391
• ساعت
• 14:12
• نوشته شده توسط
• محمدمهدي عبدالهي

ظهر امروز، غزل نذر تو ابروش شکست
خواست تا شانه کند، هر خم گیسوش شکست
خاست تا وزن بگیرد حرکتهای تو را
نفسش تاب نیاورد و دو زانوش شکست
ظهر امروز سماع تو سماوات آشفت
این چه رقصی ست کزان گنبد مینوش شکست؟!
هر کسی پیش تو از عشق لبش را تر کرد
دیگران را همه در حسرت این نوش شکست
بی شک امشب که به مهمانی مادر رفتی
صد گلو بغض تو در گرمی آغوش شکست..

• دوشنبه
• 19
• آبان
• 1393
• ساعت
• 10:33
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

(حسین ا ا ا وا وا ا ا ا 4)
از رسم زمونه خستم
در کویت بنده ای پستم
تا مرگم پای تو هستم

(حسین ا ا ا وا وا ا ا ا 4)
محتاج کرمت هستم
مشتاق حرمت هستم
من خاک قدمت هستم
(حسین ا ا ا وا وا ا ا ا 4)
من از کوچه یه رندان ام
من از خیل مریدانم
کلب حضرت سلطانم
(حسین ا ا ا وا وا ا ا ا 4)
قلبم را تو هوایی کن
جانم را تو خدایی کن
ما را کرب وبلایی کن
(حسین ا ا ا وا وا ا ا ا 4)
من دلداه ی تو جانانه
من مستانی مستانه
اهل گوشه ای میخانه
(حسین ا ا ا وا وا ا ا ا 4)

دانلود سبک

• شنبه
• 28
• مرداد
• 1391
• ساعت
• 14:34
• نوشته شده توسط
• جواد

اتمام حجّت امام با سپاه کوفه

روبه‌صفتان! من پسر شیرخدایم
ریحانۀ دامان رسول دو سرایم
هم، در یم طوفان زده، کشتیّ نجاتم
هم، در دل ظلمتکده، مصباح هدایم

هم سیّد و آقای جوانان بهشتم
هم رهبر و مولا و امام شهدایم
با شیرۀ جان، پرورشم داده محمّد
بوده ز سر انگشت نبی، آب و غذایم
گر اهل نمازید شما، جان نمازم
ور اهل دعایید، همان روح دعایم
هم حجرم و هم زمزم و هم رکن و مقامم
هم کعبه و هم مروه و هم سعی و صفایم
دانندۀ اسرار سماوات و زمینم
فرمانده جیش قدر و ملک قضایم
هم ذبح عظیم آمده در وصف مقامم
هم معنی والفجرم و هم شمس ضحایم
اسلام شود، یکسره سیراب ز خونم
هر چند که خود، تشنه‌لبِ کرب‌وبلایم
در ماه حرام از چه ح

• یکشنبه
• 13
• آذر
• 1390
• ساعت
• 21:44
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

روز عاشورا

قرآن زهرا را، به خاک و خون، کشیدند
با کام عطشان از حسینش سر بریدند

واشهیدا حسین واقتیلا حسین
یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین

یا رحمة للعالمین، حقّت ادا شد
رأس حسین، از تن، به ده ضربت جدا شد

کشته شد از جفا ذبیحاً من قفا
یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین

رنگ از رخ صدیقۀ کبری پریده
خون خدا جوشد، ز رگ‌های بریده

وای از این مصیبت فاطمه تسلیت
یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین
شمس ولایت سرنگون، از صدر زین شد
یا عرش رب‌العالمین، نقش زمین شد

پیکرش، چاک‌چاک صورتش روی خاک
یا حسین یا حسین یا حسین یا حسین

امروز قرآن، در میان نیزه‌داران
هم سنگ باران می‌شود هم تیرباران

خیزد از سنگ‌ها این ندا ی

• یکشنبه
• 13
• آذر
• 1390
• ساعت
• 21:49
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

ما نوکران حلقه به گوشان در گهیم
سر جز به درب خانه مولا نمی نهیم
مامور قبض روح خدا گرد ما نگرد
ما کربلا ندیده به تو جان نمی دهیم
تا پای روضه ها همه مستانه می رویم
با ذکر یا حسین همه دیوانه می شویم
گر دست و پا ز ما ببرند ز تیغ عشق
ما تا به کربلا حسین با سر می دویم
عشاق کربلا همه دیوانه منصب اند
سینه زنان هر دم هر روز و هر شب اند
مریم به گوش حضرت عیسی چنین به گفت
معلم های تو همه شاگرد زینب اند

دانلود سبک

• یکشنبه
• 29
• مرداد
• 1391
• ساعت
• 16:51
• نوشته شده توسط
• جواد

روز عاشورا
هستی فاطمه، هدیه بر خدا شد
که سر حسینش از بدن جدا شد

واقتیلا حسین واشهیدا حسین

زخم‌ها مثل گل مانده بر پیکرش
نالۀ آب‌آب آید از حنجرش

واقتیلا حسین واشهیدا حسین

گشته دریای خون گودی قتلگاه
کشتن میهمان با کدامین گناه

واقتیلا حسین واشهیدا حسین

عصمتِ کبریا حضرت فاطمه
گه روَد قتلگاه گه روَد علقمه

واقتیلا حسین واشهیدا حسین
دست عباس کو نجل حیدر چه شد
علی‌اکبر کجاست علی‌اصغر چه شد

واقتیلا حسین واشهیدا حسین

شمر دون، شرم کن از رسول خدا
سر مبر از حسین دستت از تن جدا

واقتیلا حسین واشهیدا حسین

تیغ‌ها سایه‌بان، زخم‌ها پیرهن
خون شده آب غسل خاک صحرا کفن

واقتیلا حسین واشهیدا حسین
یک ماه خون

• یکشنبه
• 13
• آذر
• 1390
• ساعت
• 21:57
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

اشعار عصر عاشورا – روضه امام حسین(ع)

حالا كه غير از چشمهاي تر نداري

تنهاي تنها ماندي و ياور نداري

بگذار تا زينب لباس رزم پوشد

تا كه نگويد دشمنت لشگر نداري

من آب مي آرم براي اهل خيمه

ديگر نگو آقا كه آب آور نداري

بگذار لخته خون ز لبهايت بگيرم

آخر مگر اي نازنين خواهر نداري

تعبير كن خواب مرا اي يوسف من

حالا كه غير از چشمهاي تر نداري

مي آيم امشب بهر ديدارت به گودال

هر چند دير است و تو ديگر سر نداري

سید محمد جوادی

• دوشنبه
• 14
• آذر
• 1390
• ساعت
• 02:22
• نوشته شده توسط
• جعفر ابوالفتحی

به عصر عاشورا

دوباره ضربه ی سیلی نشست بر رویی

به تازیانه کشیدند باز ، بازویی

اگر چه هیچ دری وا نشد،ولی آن روز

به جای میخ به نیزه زدند ،پهلویی

شنیده ایم که یک عصر پای یک خیمه

به دست باد پریشان شده است ،گیسویی

شنیده ایم که یک ظهر روی یک نیزه

بدون آب جوانه زده است ،شب بویی

و ماجرا که به اینجای کار ختم نشد

چقدر زخم زبانها شنید ،بانویی

تمام دغدغه ی من زماجرا این است

که خم نگشت در آن روز هیچ ابرویی

نادر حسینی

• دوشنبه
• 14
• آذر
• 1390
• ساعت
• 02:26
• نوشته شده توسط
• جعفر ابوالفتحی