روز عاشورا

بهر فرزند رباب

حرم آل عبا در تب و تاب بهر فرزند رباب
هر طرف رفته کسی در پی آب بهر فرزند رباب
می کَشد هر که از این غصه عذاب بهر فرزند رباب
می چکد از دل و از دیده گلاب بهر فرزند رباب
هر طرف سایه زده سوز عطش واویلا
طفل بی شیر حرم رفته به غش واویلا
از عطش خورده ترک لعل لبش واویلا
علقمه چنگ دو صد عربده کش واویلا
قحط آبست و هوا سوزان است واویلا
آب ها دست سیه روزان است واویلا
هر طرف شعله بر افروزان است واویلا
دورة نیزه به لب دوزان است واویلا
حرم آل عبا در تب و تاب بهر فرزند رباب
می مکد اصغر لب تشنه دهان واویلا
آمده طفلک شیری به زبان واویلا
در تقلّا شده اند پیر و جوان واویلا
برسانند به لبش آب روان وا

• یکشنبه
• 18
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 12:06
• نوشته شده توسط
• سجاد

قد برافرازید! یک عالم شقاوت پیش روست
پرده بردارید! صد آیینه حیرت پیش روست

ای حسینی مشربان! در معبد آزادگی
تا نماز آرید، محراب عبادت پیش روست

عقل می‌نالد: حریفان، تیغ در خون شسته‌اند
عشق می‌غرد: نظرگاه شهادت پیش روست

عقل می‌گوید که: بال خسته را پرواز نیست
عشق می‌بالد که: اوجی بی‌نهایت پیش روست

دوستی را پاس می‌دارم که در هُرم عطش
سایه‌ساری در گذرگاه محبت پیش روست

سبز می‌مانم که در حال و هوای رُستنم
تشنه می‌رویم، که باران طراوت پیش روست

ای تمام مهربانی در نگاهت یا حسین!
با تو باید آشنا بودن که غربت پیش روست

• دوشنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 20:16
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

به یاری تو به میدان کارزار نیاید
جماعتی که به رزق حلال، بار نیاید

اگر چه تشنۀ یاری، ‌امید و بیم نداری
اگر هزار بیاید وگر هزار نیاید

هزار بار شنیدیم، ذوالجناح تو آمد
ولی چه می شود این‌بار، بی‌سوار نیاید

مباد آن‌که بیاید عطش به کشتن طفلان
مباد آن‌که عمویی سرقرار نیاید

بدا به آتش اگر راه خیمۀ تو بگیرد
بدا به آب اگر با لبت کنار نیاید

خدا کند که بمیریم و باز آخر مقتل
سه‌شعبه جانب آن طفل شیرخوار نیاید

خدا کند که بمیریم و باز زینب کبری
به سوی مقتل تو از دل غبار نیاید

بس است درد یتیمی، بس است رنج اسیری
کنار قافله‌، ای کاش نیزه‌دار نیاید

منبع : شعر هیئت

• سه شنبه
• 10
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 12:17
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ظهر عاشورا زمان دست از جان شستنت
آب‌ها دیگر نیاوردند تاب دیدنت

چشمۀ نوش لبت می‌سوخت از هُرم عطش
هم لبانت خشک بود از تشنگی، هم گلشنت

آب می‌گرید برای لعل عطشانت هنوز
خاک می‌نالد برای جسم بی‌پیراهنت...

آسمان لرزید آن ساعت که طفلت حلقه کرد
دست‌های کوچک خود را به دور گردنت...

ای تماشایی‌ترین خورشید، عالم زنده شد
بر ستیغ نیزه از آوای قرآن خواندنت...

منبع : شعر هیئت

• سه شنبه
• 10
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 12:26
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دمند و باز دم اند
شبیه باز دم و دم همیشه پشت هم‌اند

قسم به عشق قسم
برای یاری ارباب خویش هم قسم‌اند

قدم قدم در رزم
دو رد پا که نه انگار رد یک قدم‌اند

اگر چه بی حرم‌اند
ولیکن این دو برادر مدافع حرم‌اند

واین غم است دوتا
که قد مادر این دو زه ماتم است دوتا

برای نجمه یکیست
برای حضرت زینب محرم است دوتا

به کوفه است یکی
ولی به کرب وبلا ابن ملجم است دوتا

دو تا دو اکبر زینب رسیده اند
به خیمه به محضر زینب

وقبطه می خوردند
رباب ونجمه دو تایی به لشکر زینب

برای گفتن حق
دو پله خم شده در پای منبر زینب

پسر نگو
اصلا بگو به این دو برادر دو قنبر زینب

بگو به جبراییل
دو آیه است در این دشت کوثر زینب

شده رج

• پنج شنبه
• 22
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 10:48
• نوشته شده توسط
• سجاد

برای من دو چشم تر بگیرید
سراغ از یک دل پرپر بگیرید
تن من لایق شمشیرها نیست
دوبیتی‌ها، مرا در بر بگیرید

اگر چه سوگوار و بی‌قرارم
به قدّ یک محرم شرمسارم
لبان کودکان خشکیده و من
دوبیتی با ردیف آب دارم

• سه شنبه
• 10
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 14:11
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

از باغ، گل و گلاب را می‌بردند
گل‌های نخورده آب را می‌بردند
از هر طرفی هجوم می‌آوردند
پیراهن آفتاب را می‌بردند

• جمعه
• 20
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 17:56
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

پس سرخ شد عمامۀ آن سیّد جلیل
تیغ آن چنان زدند که لرزید جبرئیل

زینب به فکر آن که یتیمان اهل‌بیت
چون بگْذرند از برِ آن تشنه‌لب ‌قتیل...

راوی نوشت: پیشتر از کاروان شام
سوی مدینه، قافلۀ ناله شد گسیل

زیرا که گفته بود نشان شهادت است
چون در مدینه خون شود، آن تربتِ اصیل...

در خون خود خضاب شد، آن روی بی‌نظیر
بر نیزه آفتاب شد، آن رأس بی‌بدیل

در ماتمش به تسلیتِ خاتم آمدند
از آسمان، کلیم و مسیح، آدم و خلیل

آنک سری که همسفران را دهد سلام
آیینه‌ای که گم‌شدگان را شود دلیل

بی‌سر به خیل گم شده گوید که «الصّلا»
بی‌تن، سراغ قافله جوید که «الرّحیل»...

• دوشنبه
• 10
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:26
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

‍#مرثیه_زبانحال_حضرت_زینب
#با_امام_حسین_علیه_السّلام
#وحضرت_رقیه_س_سبک_نوشته
#ظلمتونی_ملا_باسم

حسینم وای حسینم وای (۲)
حسینم وای حسینم وای (۲)
برادر خیمه غم بر پاست (۲)
مرو که خواهرت تنهاست (۲)

مرو بی تو شوَد اهلِ حرم تنها
چه سازد خواهرت با این همه غمها؟ (۲)

یا وَیلَنا یا وَیلَنا (۲)
هذا فراقُ بَّینَنا (۲)

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ ⬛ ⬛ ⬛

حسین جان ای گلِ خوش منظرِ مادر
تو که راهی شَوی در جنگِ با کافر
اگر اُفتد به خاک و خون گلِ حیدر
اگر بُرَّند سرت با نیزه و خنجر
اگر بینم تو را صد پاره از پیکر
امان وا از دلِ غم دیده یِ خواهر

منو این دشت و این صحرا
منو با این همه اعدا

مرو بی تو شوَد اهلِ حرم تنها (۲)
چه ساز

• چهارشنبه
• 28
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 11:27
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

#نذر_روز_عاشورا_نوحه_وداع_امام

#حسین_ ع_با_خواهرش_زینب_س

ای عصمتِ الهی، ای خواهرم کجایی؟

شد وقتِ بینوایی، داد از غم جدایی!

شد موسم وصالم، بینی که شرحِ حالم

این تو وُ این بلاها، خواهر نما حلالم

ای دربدر ای خون جگر، امُ المصائب خواهرم

یکدم بیا سیرم ببین، آمد وداعِ آخرم

از بعدِ قتلم خواهرم، جانِ تو وُ طفلانِ من

جان رقیه دخترِ بی معجر و نالان من

خواهر مبادا دشمنم سیلی زند بر روی آن

یا از سرِ جور و غضب هر سو کشد گیسوی آن

اِصبِر علی کلٌِ البلا، قَد یقتُلُونِی الاَشقیا

اَلصٌَبرَ مُختارُ لَنا لا تَندُبی فی غَمٌَنا

وقت هجوم اشقیا، آتش رسد بر خیمه ها

جان تو و زین العباد آن بضعه ی خیرالنٌَ

• چهارشنبه
• 28
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 11:58
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

اذان بگو که شهیدان همه به صف شده‌اند
که تیرها همه آمادهٔ هدف شده‌اند

پیمبرانه به تکبیر باز کن لب را
که از صدای تو ذرّات در شعف شده‌اند

برای چرخ زدن در حوالی خورشید
مدارهای سراسیمه جان به کف شده‌اند

به یُمن بارش احساس در مساحت ظهر
غبارها ز رُخ دشت برطرف شده‌اند

و کربلا شده دریایی از حماسه و شور
و ریگ‌های بیابان همه صدف شده‌اند

نماز عشق فقط سجده‌ای پر از خون است
اذان بگو که شهیدان همه به صف شده‌اند

• شنبه
• 15
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:41
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

صبحِ عاشورا ببین صحنه ی دشت بلا
در حصارِ دشمنند اهلِ بیتِ مصطفی

یک طرف مست میّ و یک طرف سوزِ دعا
رو به پایان می رود انتظارِ لحظه ها

یارِ هفتاد و دو تن این همه لشکر کجا
در نظاره مانده گو جملگی ارض و سما

خیمه ی اهل حرم سر نهاده بر قضا
جمله یاران حسین محضِ تسلیمِ خدا

با دل و جان یک به یک تحتِ فرمان اِلا
تا که دشمن می رسد در حریمِ خیمه ها

شیونِ زینب بلند یا علیِ مرتضی
جانِ جدم ای پدر یک نظر بر ما نما

گردِ غم بنشسته گو بر تمام چهره ها
وا پدر جان الامان از زمینِ کربلا

خیمه ی اهل حرم بی سر و معجر چرا
سر بریدن از حسین گودیِ مقتل چرا

می بُرند انگشت او بهرِ انگشتر چرا
در جلوی دیده ی زینبِ مضطر چ

• پنج شنبه
• 29
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 11:54
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

آن سو، همه برق نیزه و جوشن بود
این سو، دلی از فروغ حق روشن بود
بود آن‌چه شهامت و شهادت می‌خواست
چیزی که نبود، بیمی از دشمن بود

• سه شنبه
• 18
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:50
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

بادها
نوحه‌خوان
بیدها
دستهٔ زنجیرزن
لاله‌ها
سینه‌زنان حرم باغچه

بادها
در جنون
بیدها
واژگون
لاله‌ها
غرق خون
خیمهٔ خورشید سوخت

برگ‌ها
گریه‌کنان ریختند
آسمان
کرده به تن پیرهن تعزیه
طبل عزا را بنواز ای فلک

• یکشنبه
• 23
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:27
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

‍مرثیه زبانحال حضرت زینب کبری س

با برادرش امام حسین ع

برادر قتلگه شده روبرویم

یکی تو بگو تا، یکی من بگویم

من از غربتِ تو، تو از غربتِ من

هر آنچه ستم که به ما کرده دشمن

تو از نیزه ها گو که بر دل نشسته

من از ناقه گویم که بر گِل نشسته

تو از شمر ملعون و خنجر کشیدن

چگونه سرت را ز پیکر بریدن

تنت را به سمّ ستوران کشیدن

من از تل و تپه به مقتل دویدن

تو از آه کشیدن، من از خون چشیدن

تو از قد کشیدن، من از قد خمیدن

بگو شمر بریده چگونه گلویم

بگو آب نداده شکسته سبویم

تو را در کفِ مقتل خون بجویم

به روی سینه ات نشسته عدویم

*برادر قتلگه شده روبرویم

یکی تو بگو تا یکی من بگویم*

تو از شرحِ کشتن

• جمعه
• 30
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 20:01
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

و نخل‌ها که سحر سر به آسمان دادند
صلات ظهر که شد، ایستاده جان دادند

صلات ظهر، درختان اقامه می‌بستند
که روح و راحت خود را به باغبان دادند

چه نخل‌ها که به انگشت‌های نامعلوم
جهانِ گم‌شده‌ای را به ما نشان دادند

کنار نعش افق، ناله‌های نیزاران
غروب بود و چه حالی به کاروان دادند

مسافران غریبی که دیر می‌رفتند
به کاروان نرسیدند، تشنه جان دادند

درست روی همین خاک، یادمان باشد
به عاشقان جهان خطّ بی‌امان دادند

همین مشاهد مظلوم در دیار غریب
به سرزمین شما هفت آسمان دادند...

به تشنگان مجاور فرات نوشاندند
به خستگان سفر، توشه و توان دادند

به احترام شکفتن، جوانه رویاندند
به نخل‌های کهن فرصتی جوان دادند

• دوشنبه
• 17
• تیر
• 1398
• ساعت
• 16:11
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

ظهر عاشورا
او می دوید و من می دویدم – او می رسید و من می رسیدم
بوسیدم انجایی که پیغمبر نبوسید
زهرا نبوسید حیدر نبوسید
مولا حسین جان (۲)
******
صد مرد جنگی دور و بر او – در حال شیون شد مادر او
بوسیدم انجایی که پیغمبر نبوسید
زهرا نبوسید حیدر نبوسید
مولا حسین جان (۲)
******
من سوی گودال تا که دویدم – سر را برید و من دیر رسیدم
بوسیدم انجایی که پیغمبر نبوسید
زهرا نبوسید حیدر نبوسید
مولا حسین جان (۲)
******

• جمعه
• 15
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 19:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

زخمی و غرقابه¬ی خون
بر زمین افتاده شاه بی سپاهی
با قلبی، غمین و مضطر
می¬کند سوی حرم گاهی نگاهی
وای، پیکرش پاره پاره ـ از کفش رفته چاره
وای غارت خیمه¬ها را ـ می¬کند او نظاره
سالار زینب
چون قلبِ، زینب کبری
دل آسمان ز داغ او شکسته
افتاده، میان گودال
شمر ظالم روی سینه¬اش نشسته
وای، در کفش کهنه خنجر ـ می¬بُرد از حسین سر
وای، می¬زند ضربه¬ها با ـ خنجرش روی حنجر
سالار زینب

دست و پا، زند حسین و
مادرش فاطمه رفتی دیگر از حال
با قلبی، شکسته آید
خواهرش به سر زنان به سوی گودال
وای، غرق خون پیکر او ـ بر سنان رفت سر او
وای، دشمنان فکر معجر ـ چه کند خواهر او
سالار زینب
بین این، غروب دلگیر
دشت کربلا شده لبریزِ

• یکشنبه
• 10
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 20:18
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

یا نور
تو روی خاکی و من خاک بر سرم دارم
نگاه هرزه ی دشمن برابرم دارم
تو دست و پا زده در خون بی گناهی خود
ببین که من هم از این دیده ی ترم دارم...
... برای رگ به رگ حنجرت زنم ناله
به بوسه فرصتی از بار آخرم دارم
هنوز گرم مناجات با خدایی و
هنوز من ز گلوی تو بوسه کم دارم
قتیل گریه، مرا تازیانه کاری نیست
به زخم سینه ز داغت هزار غم دارم
دوباره حنجره ای تازه کن بگو خواهر
بگو چه قصه ی تلخی در این حرم دارم
تو را به جان عزیزت بیا حلالم کن
که می برندم و دل بر برادرم دارم

• سه شنبه
• 19
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 02:53
• نوشته شده توسط
• قاصد

لحظه های آخر است دیگر
هرکسی هر چه داشت رو میکرد

پیرمردی سنگ می آورد
و یکی نیزه را فرو میکرد

دیگری پاره های جسمش را
تیر میزد و رفو میکرد

ویکی هم گرفته پیکان را
در دهان و در گلو میکرد

یک ضریح دیده اند پنداری
هرکسی حاجتی از او میکرد

بهترین جایزه ها را شاید
شمر نامرد آرزو میکرد

از همه بی آبرو تر بود
آنکه او را پشت و رو میکرد

• چهارشنبه
• 20
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 10:22
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

جانا چرا تو جای خدا پا گذاشتی
ای سر بریده سر به سر ما گذاشتی

دیروز نیل را به عصایت شکافتی
امروز نام خویش مسیحا گذاشتی

لبخند بر مسیح زدی یعنی این منم
در خاک پای خود دم عیسی گذاشتی

ترسم سری ز خانه ی ترسا درآورم
ای دوست از چه پا به کلیسا گذاشتی

عالم ز خال گونه ی تو میخورد نمک
ای نخل! روی لب ز چه خرما گذاشتی

با آب و آفتاب نگردد دوباره پاک
ننگی که تو به دامن دریا گذاشتی

چشمان خود ز دار جهان بسته ایی و بعد
ما را حرم برای تماشا گذاشتی

کردی اگر چه جمع بساط مرا ولی
قلب غریب را به حرم جا گذاشتی

• شنبه
• 20
• مهر
• 1398
• ساعت
• 19:08
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

خزان غم

خزانِ غم به صفای بهار می افتد

نهیب شعله به آن لاله زار می افتد

و در مقابل شهزاده ها و اهل حرم

گذار نیزه به چشمان یار می افتد

شنیده ای که غریبانه با لب عطشان

میان مقتل خون بی قرار می افتد ..؟!

چقدر چشم حرامی پس از بریدن سر

به قد و قامت آن با وقار می افتد

تنی به زیر سُم اسب ها لگد کوب و

سری به غارت یک نیزه دار می افتد

غریب و بی کفن و تشنه و سراسر زخم

به روی خاک، تن شهریار می افتد

خوش آن تنی که شود شرحه شرحه در ره او

خوش آن سری که به پای نگار می افتد

نعیمه امامی اشلق .22 مرداد 98

• چهارشنبه
• 15
• مرداد
• 1399
• ساعت
• 10:45
• نوشته شده توسط
• نعیمه امامی اشلق

دل که عاشق بشود واله و سر گردان است
چشم هم در پِیِ این عشق فقط گریان است

راه تسکین فراق و غم و محنت اشک است
دل که خشکید فقط چارهء آن باران است

حلقهء روضهء ارباب بُوَد عرش خدا
هر چه فیض است در این دایرهء امکان است

شاه و رعیت درِ این خانه همه مُحترمند
نوکر این حرم عشق خودش سلطان است

این سخن را سرِ بازار محبّت بزنید
هر کَسی شد سگِ دربار حسین انسان است

کربلا یک کلمه هست ولی در معنا
شرح آن باطن آیات همه قرآن است

شرح بی تابی زینب شب عاشورا چیست
که از این مصرعِ غم بر لب عالم جان است

باید امشب به سر و سینه زنان دَم بدهیم
امشبی را شه دین در حرمش مهمان است

ولی افسوس قرار است ببیند زینب
صبح فردا

• شنبه
• 20
• مهر
• 1398
• ساعت
• 19:07
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

- حق روضه ادا شود-

لب تشنه غرق خون شدی آخر! زبانم لال
پا میکشی بر خاکِ دور و بر! زبانم لال

سرنیزه ها در پیکرت محکم فرو رفتند
محکم! چنانکه زرد شد پیکر! زبانم لال

میکرد اثر زهری که بر سرنیزه ها دادند
هر لحظه میشد حال تو بدتر! زبانم لال

شمر(لع) آمد و شد قتلگاهت گوشۂ گودال
زد بیهوا بر حنجرت خنجر! زبانم لال

افتاد بی رحمانه موهایِ تو در دستش
افتاد یک گوشه تنت بی «سر»! زبانم لال

انگشتِ تو افتاد زیر تیغِ یک نامرد
شد غرقِ در خونِ تو انگشتر! زبانم لال

یک لحظه بین خاک و خون چشمت تکانی خورد
از داغ تو افتاد تا خواهر! زبانم لال

می بُرد با خود خاطراتِ خوبِ مادر را
پیراهنت را بُرد! ای مادر! زبانم لال...

رفتند و برگشتند! دیدم حرمله(لع) هر بار...
انداخت نعلِ تازه ای دیگر! زبانم لال!

#صلی_ٱلله_علیک_یا_أباعبدٱلله_الحسین
#آجرک_ٱلله_یاصاحب_ٱلزمان_عج
#شرمنده_یازهرا_س_زبانم_لال
#امان_از_ظهر_عاشورا
#مرضیه_عاطفی

• یکشنبه
• 9
• شهریور
• 1399
• ساعت
• 12:44
• نوشته شده توسط
• مرضیه عاطفی

خورشیدغریب و بیکس و تنها بود
هنگام غروب بیشتر زیبا بود
از چشم ستاره بر زمین خون میریخت
آن لحظه غروب روزعاشورا بود

آن خیمه گهی که عصر عاشورا سوخت
از گرمی شعله های آن صحرا سوخت
از وحشت کودکان مظلوم حسین
بادامن آتشین دل صحرا سوخت

به دشت کربلا غوغاست امروز
حسین بن علی تنهاست امروز
ز قطره قطرهء خون شهیدان
توگویی کربلادریاست امروز

شام عاشوراست مولا یاحسین
وقت واویلاست مولا یاحسین
میزبانت خولی ومهمان تو
مادرت زهر است مولا یاحسین

• پنج شنبه
• 3
• تیر
• 1400
• ساعت
• 11:14
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

شور سینه‌زنی
عاشورا

نرسیده به چشماش رحمت
چشمی که تر نشد تو روضت
دوست دارم پیش تو باشم من
هرشب هرلحظه و هرساعت

زندگی خوبه تا وقتی که
جون ما به غمت وابستست
یعنی حتی تو اون دنیا هم
روضه ی عصر عاشورا هست

لب تولهوفه
دل من هوای روضه داره
تو روضه بخونی
میبینی دلم سر بازاره
یه پا سرگودال
یه پای دیگه دشت خاره

میبینم میباره هوا خون
وقت سوختن خیمه هاتون
قبل از سوختنم توی دوزخ
دلمو با روضت بسوزون

واویلا واویلا واویلا

بند دوم

رو زمین مقتلو میخونم
چشمای اسمون میجوشه
قلب اون خنجر تو حنجر
از غمت داره خون میجوشه

نعره ی قاتلت میپیچه
تا ابد توی گوش مادر
یطرف روضه خونه زینب
یطرف هلهله ی لشکر

شلوغ شده دورت
هدف همه فقط گوداله
همه چی رو بردن
چقدَر دور سرت جنجاله
الهی نبینم
روی خاکا تن تو پاماله

قاتل میره بسمت مقتل
خواهر میره دنبال قاتل
یکی روی سینه میشینه
یکی هم میاد از مقابل

واویلا واویلا واویلا

بند سوم

خس خس حنجر و زینب دید
تیزی خنجرو زینب دید
اولین باری که رو نیزه
میزدن اون سرو زینب دید

پیش چشمای زینب مولا
داده انگشت و با انگشتر
حتی پیراهنش رو بردن
هرچی داشته داده حتی سر

دیگه نفسی نیست
بی پناهه خیمه ها واویلا
سرت رو آوردن
به روی نیزه ها واویلا
یعده زدن رو
غبارا دست و پا واویلا

زینب میگه من موندم و این
سری که رو نی ها بلنده
حسین دیدی اون نیزه دارو
چه جوری داره بم میخنده

• چهارشنبه
• 16
• مهر
• 1399
• ساعت
• 07:52
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

دم ما نوحه است و، آه روضه است
تمام روز سال و ماه روضه است

هزار و نهصد و پنجاه زخمش
هزار و نهصد و پنجاه روضه است

• دوشنبه
• 10
• مرداد
• 1401
• ساعت
• 16:33
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

داستان نعل ها آتش به دل ها می زند
اسم نعل تازه صد شعله به غم ها می زند

مقتل و اجساد و نور چشم زهرا و علی
زیر سم اسب ها مقتل چه غوغا می کند

یک تن گلگون کفن،از نسل آقای کریم
زیر سم اسب ها،صد تکه پیکر می کند

با بدن های بدون سر،شقاوت تا به کی
بر غریب بی کفن،این اسب ها چه می کند

ده سوار نا مروت بر لگام اسب ها
پیکر پاک حسین را اسب باران می کنند

نا نجیبان آمدند،با قصد غربت بهر حق
نعل ها بر پیکر،آن شاه خوبان می کنند

اربأ اربا گشته پیکر،مثل اکبر دلبرش
از ذلالت اشقیا،کی رحم بر پیکر کنند

زین غم عظمی چه گویم سینه مالامال درد
من نمی‌دانم که این روضه چه بر ما می کند

اندرون روضه آید صاحب این غصه ها
تسلیت صاحب زمان این روضه غم وا می کند

ساقیا خاموش دیگر قلب مولایم شکست
تو نمی دانی که این غم با دلش چه می کند

• دوشنبه
• 26
• تیر
• 1402
• ساعت
• 21:49
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

سبک:بهار دلکش

ای حسین جانم حسین ،جان جانانم حسین (2)

روز عاشورا حسین با حالتی زار و حزین
بر سر نعش علی اکبر رسید آ ن دل غمین
دید و در خون جسم آ ن رعنا جوانش گشته است
اربأ آریا اکبر زیبا لقایش گشته است
گفت و دنیا اُفْ به تو کردی بهارم را خزان
اکبرم غرقه به خون کاردی زدی بر استخوان

رفت کنار علقمه یار و علمدارش بدید
دست جدا فرقش جدا سردار و دلدارش بدید
مشک خالی دید و شرم از دیدگان یاورش
یا اخا ادرک اخا بشنید از دلاورش
گفت ابا الفضل رشید سقا و سردارم مدد
بی کس و تنها شدم میر سپاهم کن مدد

ابر و باد و مه و خورشید که در هم رفتند
دشمنان مور و ملخ بر جسم او هم رفتند
یک نفر با نیزه و دیگر به شمشیر یا به سنگ
صد امان از آ ن دل زینب که گردیده چه تنگ
کافری می زد به سنگ بر جسم و پیشانی او
دیگری هم می گرفت خون گلوی او وضو

ای حسین جانم حسین ،جان جانانم حسین(2)

• جمعه
• 23
• تیر
• 1402
• ساعت
• 00:58
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

زینبم من زینبم در کربلایم

ای زمین کربلا کو شش برادر
عون و جعفر ماه هاشم نور دلبر
ای زمین کربلا خون حسینم
آیه های حق و ایمانم حسینم
ای زنان از داغ یاران خون ببارید
در غم مرگ عزیزان جان فشارید

من صبوی آسمانها و زمینم
من گل ناز امیر المومنیم
دیده ی زهرا شده پر خون در اینجا
ای برادر جان کجایی ای حسینم

ذوالفقارت آخرین شمشیر عشق است
ذوالجناح آن اسب با ایثار عشق است
ای صبا بر گو به ما یاران کجائید
اکبرم غلطان به خون بر گو کجایئد

من گل ناز علی مرتضایم
اسوه ی صبر وامید کربلایم
دیده باران غمم ای دل در اینجا
اسوه صبر و غمم یاران در اینجا
ای برادر جان حسین ای جان بابا
ای نوای قلب محزون عشق زهرا

• دوشنبه
• 26
• تیر
• 1402
• ساعت
• 22:06
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری