شعر امام زمان (عج)

بـه جـــای نـیـــش اگر نیشتـــــر شود پیدا
چنـــان عمیــــق زنـــد که جگــر شود پیدا
هـــوای پـر زدن از ســـر نمی رود بـیـــرون
"سفر خوش است اگر همسفر شود پیدا"
هـــوای خیـس نگاهم ز حال دل گویاست
ز چشـمـــه ســار نگه گه گهـر شود پیدا
ز من مجـــوی ســـوال شـــــرابـخواری را
به کفــــر متـهمم گـــر نظــــــر شود پیدا
روال مستــــی ما را مخـــوان به بدنامی
که گـه ز تـلخـی چـایـی شکر شود پیدا
مگیـر دست کم این شعلـه ی دل ما را
ز کاه گـاه چــــو کـوهی شرر شود پیدا
کفـن کشیـــده به خویـشم ز آبـرو داری
مبـــاد عیب من محتـضـــر شـــــود پیدا

شاعر : مجید پوریان منش

• پنج شنبه
• 20
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:30
• نوشته شده توسط
• یحیی

به خدا آخر دنياست بيا آقا جان
بر سرِ نام تو دعواست بيا آقاجان
زندگي كردن ما سخت تر از مردن ماست
معني مرگ همين جاست بيا آقاجان
گيج مانديم همه كوچه ي مهتاب كجاست ....؟
جمعه افسرده و تنهاست بيا آقا جان
مثل آرامش قبل از دلِ طوفاني ما
شهر آبستن فرداست بيا آقا جان
هرنمازي كه بدون تو زمان مي خواند
ديروقتيست ُفراداست بيا آقا جان
به بلنداي افق مي نگرد نبض زمين
تپش عشق محياست بيا آقا جان
گفته بودي بروي بازنمي گردي تا
دهكده دل خوش ِ شبهاست بيا آقا جان
چشم را شسته و يك جور دگر مي نگريم
پشت اين خاطره درياست بيا آقاجان
باز با هر تپش ثانيه ما دل خونيم ...
راستي اين همه غوغاست بيا آقا جان
مدتي مي شود اين مزرع

• پنج شنبه
• 20
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

عشق سوزان است بسم الله الرحمن الرحیم
هرکه خواهان است بسم الله الرحمن الرحیم
دل اگر تاریک اگر خاموش بسم الله نور
گر چراغان است بسم الله الرحمن الرحیم
نامه ای را هُد هُد آورده ست آغازش تویی
از سلیمان است بسم الله الرحمن الرحیم
سوره ی والیل من برخیز و والفجری بخوان
دل شبستان است بسم الله الرحمن الرحیم
قل هو الله احد قل عشق الله الصمد
راز پنهان است بسم الله الرحمن الرحیم
گیسویت را باز کن انا فتحنایی بگو
دل پریشان است بسم الله الرحمن الرحیم
ای لبانت محیی الاموات لبخندی بزن
مردن آسان است بسم الله الرحمن الرحیم
میزبان عشق است و وای از عشق! غوغا می کند
هر که مهمان است بسم الله الرحمن الرحیم

شاعر : مه

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

سال ها رفت و دلم در تب و تاب است هنوز
نقش مستورى من؛ نقش بر آب است هنوز
به طرب حمل مکن سرخى رویم که ز هجر
قلب آکنده ز غم، دیده پر آب است هنوز
من کجا؟ یار کجا؟ طالع بیدار کجا؟
من اسیر غم او، بخت به خواب است هنوز
دامنش گیرم اگر لطف خدا یار شود
لیک افسوس که این قصه سراب است هنوز
سخت من طالب دیدار و تو غایب ز نظر
ز آتش هجر تو این قلب، کباب است هنوز
هم چو یک قطرۀ آبیم به دریاى جهان
زندگى زودگذر، هم چو حباب است هنوز
"ناصر" از عشق تو آموخت سخن گفتن را
زین سبب گفتۀ او گوهر ناب است هنوز

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

دلم خون گشت و پیغومت نیومد
صدایـــــی از بر و بومت نیومد
دو چشمم مونده در راهت حبیبم
طنیـــــــــــــن گام آرومت نیومد
...
گمونم دلخوری از کارم ، آقا !
نمی گیری سراغ خونه ی ما
اگه دست دل ما را نگیـــــری
نه اینجا آبرو دارم ، نه اونجا
...
می ترسم آخرش پیشم نیایی
به درمون دل ریشم نیایــــی
اگه خاکسترم را هم بسوزند
سراغ تل آتیشــم نیایـــــــی
...
بیابون غمم پایــــــــــون نداره
دو چشمم نــم نــم بارون نداره
دلم می خواد که دامونت بگیرم
خدا دونه که دستام جون نداره
...
نمی دونم زمینی ، آسمـونـــــی ؟!
میون دشت های کهکشونــــــی ؟!
همه میگن ، یه روزی خواهی اومد
دلـــــــــم میگه میون مردمونــــــی

• پنج شنبه
• 20
• تیر
• 1392
• ساعت
• 07:44
• نوشته شده توسط
• یحیی

صحبت روى تو را هر دم شنیدن تا بکى
در دلم نقش جمال تو کشیدن تا بکى؟
اى چراغ زندگى روشن نما قلب مرا
بى تو در تاریکى دنیا نشستن تا بکى؟
تو کریمىّ و منم یک طایر بى آشیان
روى بام این و آن دائم پریدن تا بکى؟
راویان گویند روى گونه‏ات خالى بود
یک نظر خال سیاهت را ندیدن تا بکى؟
داغ دوریّت زده بر خرمن هستى شرر
طعم دورىّ و غم هجران چشیدن تا بکى ؟
من خودم دانم نیم لایق براى نوکرى
پادشاه از نوکر خود دل بریدن تا بکى؟
عاشقانت را تو مى‏خوانى بسوى خیمه‏ات
منتظر ماندن براى خواندن من تا بکى؟
یا بُکش یا زنده کن قلبم به نور فاطمى
بى وجودت نازنینا زنده ماندن تا بکى؟
وقت مردن یک نگاه تو به فریادم رسد
بى وجودت مَه جب

• پنج شنبه
• 20
• تیر
• 1392
• ساعت
• 07:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

با چشم شهرآشوب خود ما را زلیخا می کنی
یعقوب چشمان مرا تنها تو بینا می کنی
دیگر نمی داند کسی فرق ترنج و دست را
یوسف! تمام شهر را داری زلیخا می کنی
دروازه های نور را بستند و ما و تیرگی
کی می رسی و ناگهان دروازه را وا می کنی؟
باغ زمستان دیده ام با شاخه هایی یخ زده
کی تو بهار ناگهان! ما را شکوفا می کنی؟
آه ای قیام قامتت آشوب روز واپسین!
چه محشری با قامتت یک شب تو برپا می کنی؟
فردای من امروز شد، امروز من دیروز شد
تا کی بگو ای نازنین امروز و فردا می کنی؟
بی تو گذشت این جمعه هم ای صاحب عصر و زمان
عصر کدامین جمعه را صبح تماشا می کنی؟

شاعر : احمد چگینی

شاعر : احمد چگینی

شاعر : احمد چگینی

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 17:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

فضای سینه شرربار می شود بی تو
بیا که حال دلم زار می شود بی تو
بیا اگر که نیایی رفیق دیرینت
رفیق لشکر اغیار می شود بی تو
ربیع با تو ربیع است ای "صنم" ور نه
بهار بر سرم آوار می شود بی تو
بخر که این دل زنگار خورده ام آقا
خرید نسیه ی سمسار می شود بی تو
عطای دست تو شغل مرا گدایی کرد
گدای دست تو بیکار می شود بی تو
بیا و ملتفت آه سینه ی من باش
محل به سینه ام انبار می شود بی تو
ببین که کاسبی این زمانه ی مردم
به سبک وشیوه ی کفار می شود بی تو
برای امت چشم انتظار فکری کن
جهان به دیده مان تار می شود بی تو
بدون تو سفر کربلا نمی خواهم
مسیر عشق چه دشوار می شود بی تو
یتیم عسگری ای غایب از نظر برگرد
دلم هوای ت

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 17:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

باریم به دنبال سرت اشک بصر را
چون کودک آواره که گم‌کرده پدر را
یک عمر بگو از تن ما جان بستانند
یک لحظه نگیرند ولی خون‌جگر را
هر شب ز فراق تو فشاندیم ستاره
شستیم ز خون‌جگر خویش، سحر را
جان در خبر صبح ظهورت به کف ماست
قربان کسی کآورَد این طرفه خبر را
رخسار تو مانندِ مه نیمه و ما کور
دردا که شبِ نیمه ندیدیم قمر را
چشم تو مگر از دل ما عقده‌گشاید
دست تو مگر بازکند پای بشر را
سوگند به صبح ظفرت تا تو نیایی
خورشید نیارد ز افق صبح ظفر را
فرزند علی، بت‌شکن آل محمّدi
عالم شده بت‌خانه، تو بردار تبر را
کی می‌رسد ای منتقم فاطمه روزی
کز قبر در آری بدن آن دو نفر را؟
افسوس که با ضرب لگد پشت در وحی
افتاد ز پا م

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 16:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

به جز از باغ حسنت گل نچیدم گل نمی چینم
رخت را بس که می بینم گمان کردم نمی بینم
سزد در هر نفس گردم هزاران بار قربانت
به امیدی که یکبار از کرم آیی به بالینم
به خاک پات سوگند از کدامین کوچه می آیی
که گردم گرد و بر خاک ره آن کوچه بنشینم
اگر جانم رود از تن نشاید مهر تو از دل
که رسم عاشقی پیش از ولادت بوده آیینم
تمام لحظه های عمر شد جان کندنم بی تو
تو بازآ تا به پیکر باز آید جان شیرینم
نمی دانم که بودم کیستم آنقدر می دانم
تویی بودم تویی هستم تویی عشقم تویی دینم
دعای عهد خواندم عهد بستم با تو یا مولا
که بازآیی و گل ریزم به پات از روی خونینم
بیا، تا کی صدای مادرت آید ز پشت در
بگو تا کی سر جد تو را بال

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 16:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

حتّی تو را با استکان ها فال می گیرم
حتّی سراغ از خوشه های کال می گیرم
نام تو را با هر زبان و لهجه می پرسم
حتّی جواب از مردمان لال می گیرم
تو نیستی امّا نشان سرزمینت را
یاد از پرستوهای خونین بال می گیرم
زنجیر عشقت بسته پایم را ولی عمری ست
جان از صدای رقص این خلخال می گیرم
در هر کجای دورِ این دنیای پُر سرسام
آرامش از این عشق بی جنجال می گیرم
از نذرهای بی تو ماندن... نه ملالی نیست
من حاجتم را با همین منوال می گیرم.

شاعر : سودابه مهیجی

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:09
• نوشته شده توسط
• یحیی

مانند یک ابر بهاری یابن الزهرا
حال و هوای گریه داری یابن الزهرا
این روزها خیلی دلت را غم گرفته
دلخسته از این روزگاری یابن الزهرا
با واژه ی «مادر» شود آهت کشیده
در لا به لای اشک و زاری یابن الزهرا
«ای وای مادر» های تو می گوید آقا
خیلی برایش بی قراری یابن الزهرا
آقا مگر من مرده ام که مثل حیدر
سر را به زانو می گذاری یابن الزهرا
آقا! تنم، جانم، همه چیزم فدایت
آماده ام بر جان نثاری یابن الزهرا
گریه مکن که طفل اشک بی قرارم
با گریه ات گردیده جاری یابن الزهرا
جز اشک دیده مرهم دیگر ندارم
با عرض پوزش از «نداری» یابن الزهرا
از این که هستم دوستدار مادر تو
حتماً مرا تو دوست داری یابن الزهرا
تا این که باشم

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

به شوق صبح و سحر، شام تار هم خوب است
برای گریه شدن آبشار هم خوب است
تمام هفته خطا و غروب جمعه دعا
کمی خجالت از این انتظار هم خوب است
اگر چه لایق وصل تو نیستیم آقا
ولی کشیدن ناز نگار هم خوب است
گمان کنم که نمی بینمت، بگو غلط است
امید دادن این بی قرار هم خوب است
کسی به فکر شما نیست، همه خوبند
ملال نیست دگر، کار و بار هم خوب است
مرا ببند که من جای دیگری نروم
برای عبد فراری حصار هم خوب است
هوای شهر بد و گریه سخت و حال بد است
کمی هوا وسط این غبار هم خوب است
اگر نشد برسم من به پابوسی تو
برای این دل من وصف یار هم خوب است
برای اینکه به دست آورم دلت را من
قسم به فاطمه داغدار هم خوب است
مرا ببخش به دردت

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:41
• نوشته شده توسط
• یحیی

به آستان تو پر می کشم به دعوت شعر
قلم به یاد تو گل می دهد به حضرت شعر
صدای پای کسی می رسد هوا ابریست
تو و حکایت باران من و حکایت شعر
من و حکایت چشمی که می شود مهمان
شبی به چای تغزل شبی یه شربت شعر
شبی به شربت شعر از تو می نویسم و بعد
ستاره می شمرم سالها به حسرت شعر
اگر قلم به جز از تو نوشته باشد هم
امان نمی دهدش لحظه ای شکایت شعر
شکایت از تو ندارم که دیر می آیی
شکایت من ازین مردم است و غربت شعر
کجاست آنکه دلم را به نام می خواند؟
کجاست آنکه به او می رسد اشارت شعر:
زمان آمدن آن بهار نزدیک است
دوازده غزل از تو گذشته ساعت شعر!

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای سفر کرده دلم همسفرت می باشد
اشک من هدیه ی چشمان ترت می باشد
باعث گرمی میخانه اگر گردیدم
اثر لطف و دعای سحرت می باشد
گرچه توفیق به مهمانی تو دارم من
کارهای بد من درد سرت می باشد
ماه امیدُ، مه ایمنی از شرِّ گناه
گلی از گلشن، پرِ بال و پرت می باشد
تو اباصالح و من عاصیم و بد نامم
هر که صالح شده گویا پسرت می باشد
گاه گاهی که دلم یاد تو باشد سوزد
این هم از سوزش زخم جگرت می باشد
ای گل نرگس و ای یوسف بادیه نشین
چشم زهرا به خدا منتظرت می باشد

شاعر : جواد حیدری

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 17:03
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو یک غروبِ غم انگیز می رسی از راه
که می بَرند مرا روی شانه های سیاه
صدای گریه بلند است و جمله هایی هم
شبیهِ تسلیت و غصه و غمی جانکاه
به گوش یخ زده اَم می رسد وَ فریادی
شبیهِ حُرمَتِ این لااِلهَ اِلا الله!
وَ چشم هام، که چشم انتظار تو هستند!
"اگر چه منجمدند و نمی کنند نگاه"
وَ بغض می کند آن جا جنازه ی من که
«تو» را همیشه «نَفَس» می کشید و «خود» را «آه»!
چقدر شب که تو را من مرور کرده ام وُ
رسیده ام به: غزل، گُل، شکوفه، دریا، ماه !
بدون تو، همه ی عمرِ من دو قسمت شد:
دقیقه های تکیده، دقیقه های تباه
اگر چه متنِ بلندی ست درد دل هایم
سکوت می کنم و شرحِ قصّه را کوتاه –
که باز جمعه رسید و نیامدی و شدن

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 17:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

رفیق حادثه های به رنگ تقدیری
اسیر ثانیه هایی شبیه زنجیری
در این رسانه ی دنیا میان برفک ها
نه مانده از تو صدایی نه مانده تصویری
رسیده سن حضورت به سن نوح اما
شمارِ مردم کشتی نکرده تغییری
هزار جمعۀ بی تو گذشته از عمرم
هزار سال پیاپی دچار تاخیری
شبیه کودک زاری شدم که در بازار...
تو دست گمشده ها را مگر نمی گیری؟

شاعر : کاظم بهمنی

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 17:07
• نوشته شده توسط
• یحیی

یگانه منتقم شاه کربلا مهدی
تو را به حرمت خون حسین بیا مهدی
ندارد هیچ صفایی بدون تو کعبه
قسم به کعبه تویی کعبه را صفا مهدی
هزار همچو سلیمان به درگهت خادم
هزار حاتم طایی تو را گدا مهدی
مسیح از دم پر فیض تو مسیحا شد
کلیم بر در تو دارد التجا مهدی
گدا همیشه به دست کریم می نگرد
تویی کریم دو عالم منم گدا مهدی
به کار خلق گره کور کی دگر ماند
اگر که دست تو باشد گره گشا مهدی
هلاک می شود از خدعه های دشمن تو
اگر که شیعه خود را کنی رها مهدی
عزیز فاطمه زهرا ز تو کمک خواهد
میان آن در و دیوار زند صدا مهدی

شاعر : احسان جاودان

• پنج شنبه
• 20
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

بی مزد و مواجب است کار من وتو
مال خودمان نشد بهار من و تو
آقا همه کارهایمان مثل هم است
غیر از عمل وقول وقرار من وتو

شاعر : حامد انتظام

• دوشنبه
• 6
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 12:40
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ای آرزوی چشم تر عاشقان بیا
ای لنگر ثبات زمین و زمان بیا
آقا بیا که کاسه ی صبرم سر آمده
خونابه از نگاه دلم شد روان بیا

دارد کمیت کار دلم لنگ می زند
تا لزره نیست در خم این زانوان بیا
طوفان گرفته دور و برم را امام عشق
ای کشتی نجات دل شیعیان بیا
گر مهلتم نداد اجل تا ببینمت
یک دم کنار تربت این بی نشان بیا
ای وارث غریبی حیدر ظهور کن
ای روضه دار ماتم قدّ کمان بیا
آقا قسم به داغ دل نازدانه ها
ای داغدار طشت زر و خیزران بیا ...

شاعر : وحید محمدی

• پنج شنبه
• 9
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 10:45
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بايد بپذيريم كه معضل بودم
يك معضل غير قابل حل بودم
عادات بدم حكايتش طولاني ست
از آخر صف هميشه اول بودم!
در جا زدنم كلافه مي كرد تو را
در درس حساب عشق تنبل بودم
با منطق و جبر غيبتت بيگانه
استاد بزرگ حل جدول بودم!
از زاويه ي ديد همه؛ غير شما
شايسته ي تنبيه مفصل بودم
چشمان شما عيار سنج خوبي ست
ديدي كه نيازمند صيقل بودم
با تركه ي لبخند مرا چوب زدي
آدم شدم عاقبت، عجب خوب زدي

شاعر : حجة الاسلام نیر تبریزی

• چهارشنبه
• 19
• تیر
• 1392
• ساعت
• 07:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

من غریب افتاده ام اندر دیار بی کسان
من یکی جا مانده هستم از تبار بی کسان
ای سفر کرده بیا که کشت ما را هجر تو
پس تو کی پایان دهی بر انتظار بی کسان
گر بیفتم در میان بستر مرگم غریب
می شود حاضر شوی در احتضار بی کسان
در کنار ما نشد منزل نمایی اختیار
می شود آیا بیایی بر مزار بی کسان
بعد پیر میکده رنگ خزان بر دل زدند
سوی ما برگرد ای زیبا بهار بی کسان
خوبرویان جمله در هجران تو رفتند و ما
مانده ایم اندر رهت ای گلعذار بی کسان
بی قراری تو بهر ما بود ظاهر ولی
ما به فکرت نیستیم ای بیقرار بی کسان
کاش از شرم و حیای تو نصیب من شود
تا به سوی تو شوم من هم قطار بی کسان

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

ترسم آخر که شب هجر به پایان نرسد
روز وصلت به من بی سر و سامان نرسد
هر چه از آتش دل، سوزم و فریاد کنم
کس به داد منِ غمدیدۀ نالان نرسد
دوش گفتم غم دل را به طبیبی، گفتا
درد عشق است، یقین دان که به درمان نرسد
دل دیوانۀ ما، گشته چه خوش جای گزین
شانه ای کاش بر آن زلف پریشان نرسد
گو به یعقوب، تو را صبر فراوان باید
یوسف گمشده ات زود به کنعان نرسد

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

به شوق صبح و سحر، شام تار هم خوب است
برای گریه شدن آبشار هم خوب است
تمام هفته خطا و غروب جمعه دعا
کمی خجالت از این انتظار هم خوب است
اگر چه لایق وصل تو نیستیم آقا
ولی کشیدن ناز نگار هم خوب است
گمان کنم که نمی بینمت، بگو غلط است
امید دادن این بی قرار هم خوب است
کسی به فکر شما نیست، همه خوبند
ملال نیست دگر، کار و بار هم خوب است
مرا ببند که من جای دیگری نروم
برای عبد فراری حصار هم خوب است
هوای شهر بد و گریه سخت و حال بد است
کمی هوا وسط این غبار هم خوب است
اگر نشد برسم من به پابوسی تو
برای این دل من وصف یار هم خوب است
برای اینکه به دست آورم دلت را من
قسم به فاطمه داغدار هم خوب است
مرا ببخش به دردت

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

دستی که چشم ناز تو زیبا کشیده است
ما را به دار ِ عشق ِ تو بالا کشیده است
از حال ِ ما مپرس ، بیا و خودت ببین
کار ِ جنون ِ ما به تماشا کشیده است
تنها دعا و لطف ِ کریمانه ی تو بود
دل را به مجلس ِ غم زهرا کشیده است
وقتی گریزِ روضه ی مادر به کربلاست
دیدم که ماجرا به کجاها کشیده است
دنبال ِ حیدر و ..... مادری بین ِ قتلگاه
روضه ز کوچه تا دل ِ صحرا کشیده است
مسمارِ خونی و .. سر ِ هر نیزه خونفشان..
زخمی عمیق بر جگر ما کشیده است
این جمعه هم گذشت ، تو اما نیامدی
گویا دوباره وعده به فردا کشیده است

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقــا دلم برای شـــما تـنـگ میشود

وقتی که آسمان ز غمت رنگ میشود

مولا برای دیدن یک لحظه ی رخت

دستم به ریسمان دعا چنگ میشود

هر صبح جمعه از غم عشقت به ندبه ام

هر چند طول هفته دلم سنگ میشود

یک روز با تو ٬ روز دگــــر با غریبــه ها

در من همیشه بر سر تو جنگ میشود

بس طرح تازه می کشم از روی ماهتان

صبح ولادتت همه پر رنگ میشود

اما ز عصر نیمه ی شعبان که بگذرد

ذهنم اسیر فتنه و نیرنگ میشود

افسوس می خورم که زبان و دلم دوتاست

با یک نگاه ٬ هر دو هماهنگ میشود

پرسی ز من ؟ که با غم دوری چگونه ای؟

آقا دلم برای شما تنگ میشود

شاعر : سید حسن رستگار

http://harfhaye.blogfa.com/

• شنبه
• 2
• مهر
• 1390
• ساعت
• 00:16
• نوشته شده توسط
• سیدحسن رستگار

پایان سال و وقت حساب و کتاب شد
پیشانی ام به محضرتان خیس آب شد
هر روز با گناه دلت را شکسته ام
بین من و تو این همه عصیان حجاب شد
گفتند پای نامۀ ما گریه می کنی
حال شما ز دیدن نامه خراب شد
با این وجود تا که گره خورد کار من
یا صاحب الزمانِ دلم مستجاب شد
این عمر بی وفا و تو هم دیر کرده ای
آوای اَلرحیل به جانم عذاب شد
امسال هم گدای شب جمعۀ حرم
با یک دعای مادرتان بی حساب شد
ما را بخر عزیز دل شاه کربلا
جان کسی که صورتش از خون خضاب شد
نازم به بانویی که به معراج قتلگاه
در پاسخش نوای الیّ خطاب شد
گودال فوق عرش و تجلی رب آن
در پاره حنجر پسر بوتراب شد
عمری ست روضه خواندم و باور نمی کنم
زینب چگونه وارد بزم ش

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 14:17
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو نیستی و عید، ببخشید! عزای ما
اصلا صفا ندارد عزیزم برای ما
تو نیستی و خنده فراموشمان شده
برعکس بی تو آنقدر این اشک های ما
با ما که نیست ورنه همش گریه می کنیم
این شهر بسته است کمی دست و پای ما
حالا نمی شود که بیایی و با خودت
چیزی بیاوری شب عیدی برای ما
چیزی شبیه مرهمی از جنس عاشقی
چیزی شبیه تذکره ی کربلای ما

• شنبه
• 22
• تیر
• 1392
• ساعت
• 14:18
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای غافل از احوال من زار برون آی

از پیله مخمور خود آزار برون آی

کم تهمت ناجا به جفا کاری ما زن

با رشته مهری پی دیدار برون آی

دندان عجب لب نگزان در پی انسان

بینی فقط از کوچه انکار برون آی

چرخ فلک ار کرده مرا یاغی مهرت

هرگز نستاند زمن ای یار برون آی

آواره پی خانه و کاشانه پی توست

ای حادثه از خانه آوار برون آی

خواهم که زنم طبل هویدایی او را

محض عجب ای گمشده این بار برون آی

خاموشم اگر لب نتکانی به حضوری

لطفی کن و با نیت گفتار برون آی

طومار خزان بر دل ما خورده و بشنو

این عمر"بهشتی"است به طومار برون آی

• جمعه
• 1
• مهر
• 1390
• ساعت
• 20:05
• نوشته شده توسط
• حبیب بهشتی

گفتم غزلی دوباره با " جمعه ی بعد "
مرغ دل من پریده تا ، جمعه ی بعد
این جمعه نمی شد که بیایی آقا؟!!!
حالا تو به من بگو چرا جمعه ی بعد؟
نقدی ست که نسیه های فردا بُردند
کی زنده و کی مرده ست ... تا جمعه ی بعد
این هفته ی سرد هم بدون تو گذشت
لطفی کن و لاأقل بیا ... جمعه ی بعد
ما منتظر لحظه ی سبز فرجیم
باشد همه ی امید ما ، جمعه ی بعد
آری همه جا کرببلا خواهد شد
وقتی برسی با شهداء ... جمعه ی بعد
آقا به خدا عجب صفایی دارد
باتو ... حرم کرببلا ... جمعه ی بعد
تو یاور سیّد خراسان ، هستی
تو ضامن انقلاب ایران ، هستی

• سه شنبه
• 25
• تیر
• 1392
• ساعت
• 12:27
• نوشته شده توسط
• یحیی