مناجات با خدا

در بارگاه قدس مرا نیست منزلت
بویی نبرده ام ز بزرگان معرفت
بخشنده ای و بنده ی شرمنده ات منم
بین منو تو نیست خدایا مشابهت
من مدتی است بندگی ات را نکرده ام
عبد خودش نوشته مرا نفس بد صفت
از زهر هر گناه دلم مرد و زنده شد
من را به نار می برد این نفس عاقبت
خیلی گناه می کنم و توبه می کنم
این توبه های گرگ ندارد ولی صحت
قبل از عذاب کار مرا حل و فصل کن
اینجا بگیر گوش مرا جای آخرت
من قصد کرده ام نروم سمت معصیت
می خواهد این مسیر تلاش و مقاومت
چندیست کفش جفت کن بزم هیئتم
دارم من از تمام مقامات این سِمُت
آب و هوای شهر نجف مرحم من است..
بالی گشوده ایم برای مهاجرت

شاعر : محمد کاظمی نیا

• دوشنبه
• 23
• تیر
• 1393
• ساعت
• 14:29
• نوشته شده توسط
• علی

موقع تشنگی لحظه ی افطار فقط میگویم
به فدای لب عطشان تو یا ثار الله
سحری کاش که با مهدی زهرا باشم
داخل صحن معلای اباعبدالله
باز با حال دعا وقت اذان میگویم
هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله

شاعر : نوید اطاعتی

• دوشنبه
• 23
• تیر
• 1393
• ساعت
• 14:49
• نوشته شده توسط
• علی

باران نبارد ، چشم سوغاتی ندارد
لال است آن کس که مناجاتی ندارد
زندانی است آن کس که ملاقاتی ندارد
هر کس رفیقش شد مکافاتی ندارد
با من همان لطفی که قبلا داشتی کُن
دست رفاقت میدهم پس آشتی کُن
عصیان ، هر آنچه کاشته بودم درو کرد
باران غفلت گندمم را رنگ جُو کرد
جز تو به هرکس رو زدم خندید و هو کرد
زخم دلم را بی محلیِ تو نو کرد
حالاکه پیشت آمدم با سر به زیری
دست مرا حتما خودت باید بگیری
دیدم در میخانه وا بود آمدم من
میخانه چون پر سَر صدا بود آمدم من
ساقی علی مرتضی بود آمدم من
بیمار بودم چون دوا بود آمدم من
نادعلی خواندم شکستم موج صف را
دیدم با چشمان خود ایوان نجف را
تنها دلیل آبرویم یاحسین است
امشب تمام

• چهارشنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1393
• ساعت
• 13:14
• نوشته شده توسط
• یحیی

یاغیاث المستغیثین، بنده بیمارآمدم
توبه ها بشکستم اما ، بعد صد بارآمدم

هر کجا رفتم مرا پس می‌زدن مأوای من
تو بده جایی سرخوانت ، گرفتارآمدم

ای که غفارالذنوبی پاسخی بهرم بده
ردمکن این بنده ات را چون گنهکارآمدم

آنقدر خواندی مرا اما محل نگذاشتم
بگذر ازاین جاهلیت ، من که اینبار آمدم

دل اسیر خواب غفلت بوده وعمری گذشت
ده نجاتم ای حبیب حالا که بیدار آمدم

نفس اماره مرا همراه شیطان کرده است
جوشنی برمن عطا کن ، بهرپیکارآمدم

بنده ها داری و مارابنده میخواهی چه کار؟
منزل ومأوایی یارب ! شایدم کارآمدم

(( آنقدر درمیزنم این خانه را دروا کنی ))
بنده یکبارونه صدبار، بلکه بسیارآمدم

ماه تو سوزدعا و اشک وآهی

• شنبه
• 7
• تیر
• 1393
• ساعت
• 12:48
• نوشته شده توسط
• عبدالحسین شفیع پور

دوباره در خونت اومد گدا
دوباره زدی بنده هاتو صدا
شده موقع رحمت عام تو
منم اومدم اومدم ای خدا!
▫▫▫
ببین توشه ام خالی و در عوض
پرم از خجالت پرم از گناه
ندارم امیدی به جز تو خدا
من موسپید و من روسیاه
▫▫▫
الهی! العفو یا ربنا
▫▫▫
جز اینجا اگه جای دیگه برم
ردم می کنن با سرافکندگی
امیدم به لطفت نشه ناامید
دوباره بده رخصت بندگی
▫▫▫
یه عمره گره خورده تو کار من
من اما هنوزم نمی فهممو
منو توی خوبا بخر ای خدا!
شبای دعا کم نکن سهممو

▫▫▫
الهی! العفو یا ربنا
▫▫▫
به هرجا که رفتم شدم ناامید
دلم رو به هر جا سپردم ، نشد
کم از تو طلب کرده بودم خدا!
ولی ذره ای لطف تو کم نشد
▫▫▫
تو هر بار بخشیدی اما ببین
که توبه ش

• یکشنبه
• 8
• تیر
• 1393
• ساعت
• 07:09
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

من غرق جرم و عصیانم تو قدیمَ الاحسانی
ای خالق بنده نواز درد مرا درمانی
آمدم با روسیاهی یا الهی یا الهی...
تا اوج فلک رسیده آه دل پر دردم
جز نا فرمانی یا الله کار دیگر نکردم
عمرم سر شد در تباهی یا الهی یا الهی...
پشت پا بر پیمان خوش عهدی زدم واویلا
تیری به قلب حضرت مهدی زدم واویلا
با هر جرم و هر گناهی یا الهی یا الهی...
ای در بی قراری های دل یاد تو قرارم
جز در کاشانه ی تو جای دیگر ندارم
بی پناهان را پناهی یا الهی یا الهی...
تو اَحکم الحاکمینی تو غفّارُ الذّنوبی
تو اسمَع و السّامعینی تو ستّارُ العُیوبی
من هستم و این گمراهی یا الهی یا الهی...
اِغفِر ذُنوبی یا الله قَسَمَت دهم تورا
به حقّ آن آقایی

• دوشنبه
• 9
• تیر
• 1393
• ساعت
• 13:37
• نوشته شده توسط
• علی

هر ان به دل خویش تذکر باید
هر ساعت از این عمر تفکر باید
گردین محمدی نصیب ما شد
از فاطمه علی تشکر باید
****
خورشید هر انچه بر زمینها تابد
عیدی نتوان چو عید مبعث یابد
ای دل شب خواب ، لیله المحیا نیست
غافل، شب بیداری دل میخوابد
**********
پیغمبری تو مصطفا را عشق است
در اصل ولای مر تضی را عشق است
ما را که به ایوان نجف راهی نیست
ایوان طلایی رضا را عشق است

شاعر : محمود ژولیده

• دوشنبه
• 30
• تیر
• 1393
• ساعت
• 06:35
• نوشته شده توسط
• سبحان

باز در خونه ت شده غلغله خدا!،دور و برت پر گدا
چون خونه ی امید سایله خدا،ما در همیم نکن جدا
آی یا کریم!،پیش تو کار بنده گیره، بس که گناه کرده اسیره
می ترسه که بدون توبه،سر بذاره رو خاک بمیره
آی یا کریم!،دریابم امروز فردا دیره، جوونی من داره میره
نکه با یه توشه عصیان، جونمو عزراییل بگیره
الهی العفو یا مولا یا مولا یا مولا(2)
********
فاما السایل فلا تنهر چی شد؟،گفتی گدا رو رد نکن
گفتی گدا رو می خری،بخر...،چی شد؟ امشبو خوب و بد نکن
من اومدم، هر چی که گفتی حاضرم من، خیلی پریشون خاطرم من
باطنمو کسی نفهمید،بس که اسیر ظاهرم من
من اومدم، می دونی که مسافرم من،تو دنیا حکم عابرم من
به جان زهرا بپذیرم، ای

• دوشنبه
• 16
• تیر
• 1393
• ساعت
• 11:01
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

رمــضان رفــت و دلـم حسّ غريبی دارد
چند روزي است از اين سفره نصيبی دارد
عيد فطر آمد و صد شكر اجل مهلت داد
ثانـيه ثانـيه اش شــور عـجـيبی دارد...

شاعر : محسن زعفرانیه

• چهارشنبه
• 1
• مرداد
• 1393
• ساعت
• 04:58
• نوشته شده توسط
• علی

دوباره باز ، آمدم شرمنده ، از خطا آکنده ، کن قبول از بنده ، توبه اش را
گنه تیر ، سمّی غفلت را ، سوی دل افکنده ، کن قبول از بنده ، توبه اش را
به لب ذکر و آوای منی ، تو خدای منی
توبه ها بشکستم ، غرق خجلت هستم ، بشنو سوز آهم ، روسیاهم
وای من ای وای من ، که چه ها کردم
تو مرا بخشیدی و من خطا کردم
لیکن امشب آمدم ، تا بگویم با غم ، در گذر از جرمم
ای تو روح و جانم ، مهربانم
******
اگر چه از ، معصیت رُسوایم ، غرق این دریایم ، من گدای عشق ، کربلایم
خداوندا ، ای علیّ اعلا ، بشنو این آوایم ، من گدای عشق ، کربلایم
غمین شاه بی کفنم ، من به سینه زنم
با دو چشمان تر ، یاد داغ دلبر ، آن صفای دلها ، سبط طاها
آنک

• یکشنبه
• 22
• تیر
• 1393
• ساعت
• 06:43
• نوشته شده توسط
• علی

یا مجیر ....
نه ... نه .. مرا به سوی جهنم نبر خدا
از چه شده دعای لبم بی اثر خدا ؟
می ترسم از تمام عملهای خود ولی
از آتش جهنم تو بیشتر خدا
بیچاره ام ، اسیر و ندار و فقیر و پست
بر من نظر نما که ندارد ضرر خدا
من را به نور عشق خودت وصل کن حبیب
می سوزد از غمت بخدا این جگر خدا
با اینکه ظالمم ، بدم و غرق غفلتم
اما شدم به عشق علی مفتخر خدا
من را ببخش و عفو نما ایها الکریم
تنها به حق مادر در پشت در خدا
با جلد نازک و تن عاجز چه می کنی ؟
نه .... نه .... مرا به سوی جهنم نبر خدا
سروده جعفر ابوالفتحی

• چهارشنبه
• 22
• مرداد
• 1393
• ساعت
• 13:45
• نوشته شده توسط
• جعفر ابوالفتحی

ﻟﻂﻔﻲ ﻛﻦ و ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ اﻟﻬﻲ
ﺩﺭ ﺑﻨﺪ ﺷﻴﻂﺎﻧﻢ اﺳﻴﺮ اﻟﻬﻲ
ﻫﺴﺘﻢ ز ﺧﺠﻠﺖ ﺳﺮ ب ﺯﻳﺮ اﻟﻬﻲ
ﻋﻔﻮﻡ ﻧﻤﺎ ك ﮔﺸﺘﻪ ﺩﻳﺮ اﻟﻬﻲ
ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ اﻟﻬﻲ
ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎ ﭘﺮ ﮔﻨﺎﻫﻢ
ﺑﺎﺯﻡ ﺷﺪﻱ ﻣﻮﻻ ﺗﻮ ﺳﺮ ﭘﻨﺎﻫﻢ
ﺧﻮاﻧﺪﻱ ﻣﺮا و ﺩاﺩﻩ اﻱ ﺗﻮ ﺭاﻫﻢ
ﻭﺭﻧﻪ ﺑﺪﻭﻥ تو ﺧﺪا ﺗﺒﺎﻫﻢ
ﻳﺎ ﺭاﺣﻢ اﻟﺸﻴﺦ اﻟﻜﺒﻴﺮ اﻟﻬﻲ
ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ اﻟﻬﻲ
اﺻﻼ ﺧﺪا ﻣﻦ ﺑﻨﺪﮔﻲ ﻧﻜﺮﺩﻡ
ﺑﻲ ﺗﻮ ﭘﺮ اﺯ ﻋﺼﻴﺎﻥ و اﻩ و ﺩﺭﺩﻡ
ﮔﻔﺘﻢ ﺭﻭﻡ ﺩﻝ ﺑﺮ ﻛﺴﻲ ﺳﭙﺎﺭﻡ
ﺩﻳﺪﻡ ب ﺟﺰ ﺗﻮ ﻣﻦ ﻛﺴﻲ ﻧﺪاﺭﻡ
ﻳﺎ ﺭاﺯﻕ اﻟﻂﻔﻞ اﻟﺼﻐﻴﺮ اﻟﻬﻲ
ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ اﻟﻬﻲ
ﻏﻔﺎﺭﻱ و ﺭﺣﻤﺎﻧﻲ و ﺟﻮاﺩﻱ
ﺭﻭﺯﻱ ﻣﻦ ﺭا ﺗﻮ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺩاﺩﻱ
اﺯ اﻳﻦ ﺩﻟﻢ ﺗﻮ ﺑﺮﺩﻩ اﻱ ﻛﺴﺎﺩﻱ
ﺣﺐ ﻋﻠﻲ ﺩﺭ ﺳﻴﻨﻪ اﻡ ﻧﻬﺎﺩﻱ
ﻫﺴﺘﻲ ﻏﻨﻲ و ﻣﻦ ﻓﻘﻴﺮ اﻟﻬﻲ
ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮ اﻟﻬﻲ
ﻣﻦ ﻋﺎﺟﺰﻡ ﻏﻴﺮ اﺯ

• یکشنبه
• 22
• تیر
• 1393
• ساعت
• 08:13
• نوشته شده توسط
• علی

یا الهی ....
گدائیکه ندارد با خدای خود سر و کاری
مریض است و ندارد در کنار خود پرستاری
درِ لطف و کرم باز و خدا همین در کمین توست
اگر خواهی برو اما بدان ای بنده مختاری
اگر آیی به درگاهش ز خود باید شوی بی خود
نبینی خویش را اصلاً به قدر نقطه پرگاری
تو خود بینی و ذرات وجود تو خدایت را ؟
بگو تا کی به زندان منیت ها گرفتاری
اگر بنده ... توانستی ز مرگ خود فراری شو
به فکر چاره باش ای جان که ای بیچاره ناچاری
شبی را بهر فردایت به آه و ناله ای سر کن
کجا یکسان بُوَد بودن اسیر نوم و بیداری
سروده جعفر ابوالفتحی

• یکشنبه
• 26
• مرداد
• 1393
• ساعت
• 07:55
• نوشته شده توسط
• جعفر ابوالفتحی

افتاده در دام بلا پایم دوباره
غرق نوای “وای” و “ای وای”م دوباره
وقتی نباشم با تو، جایی جا ندارم
بی سر پناهی شد همه جایم دوباره
با “خودسری” کردن مرا از خود جدا کرد
افتاده ام از چشم مولایم دوباره
بیراهه دارم میرم، گر دست گیری_
تا عمر دارم راه می آیم دوباره
خیلی تقلا می کنم اما چه حاصل
هی میزنم بال و همین جایم دوباره
دریای غفلت برد من را، برنگرداند
من “سامریّ” ام، کن تو موسایم دوباره
در خانه ی خود این گدا را تربیت کن
ای سرپناهم!، بی تو تنهایم د.باره
امشب که با سینه زنی طی شد ولی من
در فکر رزق صبح فردایم دوباره
تا با “سلام”ی رو به مرقد اذن گیرم_
اذن زیارت از تو آقایم دوباره
از عصر عاشورا رقیه زیر

• دوشنبه
• 23
• تیر
• 1393
• ساعت
• 14:25
• نوشته شده توسط
• علی

پر شکسته ی من را ببین خدای کریم
ببین چگونه شدم مُستکین خدای کریم
نشسته ام سر راهت مگر نظر بکنی
تویی غنی و منم خوشه چین خدای کریم
به هر که رو زدم اصلاً به من محل نگذاشت
نزن تو روی مرا بر زمین خدای کریم
خمیده ، با سر زانو ، شکسته و نادم
به سویت آمده ام این چنین خدای کریم
به یاد حرف اویسم ... ببخش عبدت را
که با غریبه شدم همنشین خدای کریم
نریز آبرویم را به پیش چشم همه
نگیر بر گنهم ذرّه بین خدای کریم
اگر چه روسیهم عاشق علی هستم
شفیع من شده حصن حصین خدای کریم
*****
به خاطر گل روی علی مرا بخشید
همین خدای رحیم و همین خدای کریم
*****
علاج درد گناهم هوای کرب و بلاست
مرا ببر به بهشت برین خدای کریم
بهانه

• شنبه
• 12
• مهر
• 1393
• ساعت
• 01:39
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

امشب که هر درمانده ای،با خویش تنها می شود
امشب بساط آشتی،با تو مهیا می شود
امشب سرِ سال من است،شرمندگی حال من است
آیا نصیبم بخشش است،این شام احیا می شود
در ازدحام خوبها،در این حضور بی ریا
آیا گدا یِ بی نوا،در گوشه ای جا می شود
ای کاش می گفتی به من،با این همه شرم و محن
آیا برای در زدن،یک خانه پیدا می شود
گفتم چگونه می شود،با این همه بار گناه
ما را بگیرد در پناه،گفتند حالا می شود
گفتم به داد بی کسان،گفتند ز مولا می رسد
گفتم پناه خستگان،گفتند زهرا می شود
حالم اگر بد حالی است،دستم اگر چه خالی است
امشب روا حاجات ما،با نام سقا می شود
با صاحب تیغ وعلم،امشب گریبان می درم
تا نام او را می برم،کربُبَلا پ

• دوشنبه
• 23
• تیر
• 1393
• ساعت
• 14:31
• نوشته شده توسط
• علی

می رود تا عرش بالا روح انسان در سحر
دل فراتر می رود از حد امکان در سحر
پا گذارد در حریم قرب حی لا یزال
هر که فارغ می شود از راحت جان در سحر
بی ریا از پشت بام خانه می آید به گوش
ذکر یارب یارب مرغ غزل خوان در سحر
روزی خود می کنند از آستان حق طلب
پهن باشد سفره های غرق احسان در سحر
خیز از جا و نظر کن در سکوت خواب ها
خیز و مستی کن میان جمع مستان در سحر
خیز و بر الطاف ذات حقتعالی دل ببند
خانه ی غم را نما از پایه ویران در سحر
خیز از جا و زبان بر شکر نعمت باز کن
شکر نعمت میکند گهگاه طوفان در سحر
مثل حافظ نیمه شب آب حیاتی نوش کن
خیز و بنشین پای درس زهدو عرفان در سحر

شاعر : سید حجت بحرالعلومی طباطبایی

• جمعه
• 7
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 10:40
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بساط عاشقی ما به پاست این شبها
زمان آشتی باخداست این شبها
گناهکارقدیمی دوباره برگشته
صدای زمزمه ها آشناست این شبها
زمان بده به زمین خورده ای اله کریم
اگرمرابزنی هم رواست این شبها
خوشابه حال گدایی که چشم تردارد
که گریه های سحرکیمیاست این شبها
کنارسفره ی افطار،زیرلب گفتم
نگفته ای به خود،آقاکجاست این شبها
قسم به خاک نشسته به چادرزهرا(س)
مراببخش،ببخشی رواست این شبها
زفتنه های زمانه خط امان داریم
چراکه نام علی ،ذکرماست این شبها
گدای صحن وسرای شهنشه نجفم
دلم هوایی ایوان طلاست این شبها
دل شکسته ی ما با سلام ارباب
مسافر حرم کربلاست این شبها
سلام بر لب عطشان سیدالشهدا(ع)
سخن زتشنه لب سرجداست این شبها
ش

• دوشنبه
• 23
• تیر
• 1393
• ساعت
• 14:33
• نوشته شده توسط
• علی

خسته ام از همه و از خودم حتی چه کنم
شده ام بنده ولی بنده ی دنیا چه کنم

بی توکل تر از آنم که به تو تکیه کنم
فکر هر روز من این است که فردا چه کنم

گرم تمجید شدم خو به سخن ها کردم
خواستم دل بکنم از همه اما.... چه کنم

من افتاده اگر پا بخورم می شکنم
نکنی با من بیچاره مدارا چه کنم

روز محشر که همه بر کرمش محتاجند
گر نگاهم نکند حضرت زهرا چه کنم

من صدایش بزنم آه کنم ناله کنم
گر جوابی ندهد حضرت مولا چه کنم

روی پیشانی من مهر گنه داغ نکن
من انگشت نما، بی کس و رسوا چه کنم

منبع: jafarabolfathi.ir

شاعر : جعفر ابوالفتحی

• دوشنبه
• 28
• اردیبهشت
• 1394
• ساعت
• 13:02
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دلم آشفته و حالم مشوش
دو چشمم غرق خون، قلبم پر آتش
به درگاهت پناه آورده‌ام من
شکایت دارم از این نفس سرکش
***
فقیر و بی‌نوا، اَشکُو اِلیکَ
اسیر و مبتلا، اَشکُو اِلیکَ
نشد از خوف تو پُر اشک، هیهات
ز چشم بی‌حیا، اَشکُو اِلیکَ
***
شدم بی‌بال و پر بین قفس‌ها
دگر تنگ است در سینه نفس‌ها
پناه آورده ام سوی تو امشب
من از دست هواها و هوس ها

شاعر : یوسف رحیمی

• پنج شنبه
• 28
• خرداد
• 1394
• ساعت
• 05:59
• نوشته شده توسط
• علی

ما دام که من منتصب کو ی تو باشم
زیباست که اراسته ی خوی تو باشم
خوبست به کار امدم و با تو نشستم
خارم من و پیوند گل روی تو باشم
ای کاش که پیوسته کنار تو بمانم
با هر نفسی نیروی بازوی تو باشم
انگشت ترت کرده زبان دل من باز
خود خواسته ای اینکه سخنگوی تو باشم
وقت است که کامل شوم عبد تو گردم
خود خواسته ام ای یار که اهوی توباشم
مگذار که من زائر یک پنجره گردم
بگذار پناهندهی ابروی تو باشم
احیا شدنم بسته به راضی شدن تست
زیباست که من زنده ز اهوی تو باشم
در حصر گنه باخته ام قیمت خود را
دیگر عوضم کن گل خوش بوی تو باشم
تقوای ضعیفم هنر صبر ندارد
اینجاست که دور از رخ دل جوی تو باشم
بگذار که با جان قدمی سوی تو ا

• یکشنبه
• 29
• تیر
• 1393
• ساعت
• 06:02
• نوشته شده توسط
• سبحان

گرچه بار گنهم بُرده به تبعید مرا
باز با روی سیه یار پسندید مرا
با روی باز چنان بُرد در آغوش خودش
اصلا انگار گنه کار نمی دید مرا
چرخ ها را زده ام آمده ام خانه ی تو
خودمانی ، کسی جز تو نفهمید مرا
بس که از بوی بد معصیتم بیزارند
یکی از لطف خود احوال ، نپرسید مرا
نام رحمن و رحیم تو به من جرات داد
حال ، دست خودتان هست نبخشید مرا
صاحب سفره کریم است که در وقت سحر
بنشاند بغلِ مرجع تقلید ، مرا
حُکم کردند بگوئید سر سفره ، علی
یعنی ار ناحیه ی او بپسندید مرا
ساده آنست که بر سینه زدن سنگ علی
تا به سنگ محک یار بسنجید مرا
حتم دارم که خدا محض گُل روی حسین
می برد کرببلا تا شب عید مرا
آخر ماه عوض اینکه بگوئید بر

• پنج شنبه
• 28
• خرداد
• 1394
• ساعت
• 07:55
• نوشته شده توسط
• علی

شب جمعه شب اشتی کنونه
هر کجا بری گدا فراوونه
شب جمعه ها خدا سری داره
رحمت واسعه اسون می باره
تموم فرشته ها با بالشون
دلا را فراز میدن تا اسمون
درای اسمونو وا میکنن
فقط هم به خاطر یه بی کفن
کجایید اهای دلای پریشون
بار عام میده خدای مهربون
این حسینی که ما رو میخره
دلا رو به کربلا زود می بره
اون که به ما جواب سلام میده
همه ی عالم و بار عام میده
ما که از گنا هامون هرا سونیم
گدا های سلطان خراسونیم
مهمون های ثامن الحجج ماییم
فقیر های سفره دا ر حج ماییم
ما که عمری داریم در میزنیم
یه نیگاه کنی دل از خود میکنیم
ما میخوایم رفیق این اقا بشیم
شیعهی حقیقی رضا بشیم
شب های ماه رجب دارن میرن
هنوزم جا مونده ها

• یکشنبه
• 29
• تیر
• 1393
• ساعت
• 07:36
• نوشته شده توسط
• سبحان

در بین آتشی که خودت ساختی بسوز
تو کل خویش را به هوا باختی ، بسوز
از من تو شِکوِه می کنی ای عبد ناخلف؟
خود پرده ای به روی دل انداختی بسوز
مُردی به مرگ جاهلی و سوخت عمر تو
دیدی امام خویش و تو نشناختی بسوز
بر جاده های ظلم و جفا با هزار شوق
با مرکبی بنام هوس تاختی بسوز
در آتشی که هیزم آن استخوان توست
آتش بگیر بنده ی ناپاک و نادرست

شاعر : جعفر ابوالفتحی

• جمعه
• 29
• خرداد
• 1394
• ساعت
• 05:55
• نوشته شده توسط
• علی

آن حالتی خوش است که مستانه بگذرد
یعنی به زیر مِنّت پیمانه بگذرد
روزیِ ما به دست کریمان آشناست
کفر است پای سفره ی بیگانه بگذرد
تا حال کجای عالم دیدی آدم وقتی می خواد پیش صاحب خونه ی با صفا بره، میخواد مهمون بشه دست خالی بره، با لباس نجس آلوده بره، این نمی دونم ای مهربون من اما من اینو دیدم وقتی کریم سفره وا میکنه مهمونای خوب و تر و تمیزش که میان بدبخت بیچاره ها میان در خونه کاسه ی غذا به دست میگیرن، امشب مهمون بد تو اومده، من که از ماه رجب و شعبان چیزی نفهمیدم، میدونم کار نکردم اما میخوام کاری بکنم دلت به رحم بیاد، دست های خالیت بلند کن بالحسین الهی العفو؛ چی میخوای بگی امشب گدای بی وفا،
سوگند

• دوشنبه
• 30
• تیر
• 1393
• ساعت
• 14:04
• نوشته شده توسط
• علی

دو سه شب مانده که با گریه مباهات کنم
به حسینیه بیایم و مناجات کنم
دو سه شب مانده ابوحمزه بخوانم یارب
از سر خوف و رجا با تو ملاقات کنم
کاش آدم بشوم... محض رضای دل تو
پی عصیان نروم ، بلکه مراعات کنم
رمضان آمد و رفت و من بیچاره فقط
باید اظهار پشیمانی از عادات کنم
مطمئنم وسط روضه مرا می بخشی
یادی از زخم سر مادر سادات کنم
بی نوایم به علی نان و نوایم بدهید
روسیاهم نظری کرده بهایم بدهید
آرزویم همه این است مقرب باشم
میشود که دوسه تا جام بلایم بدهید
سگ اصحاب علی هستم و در خانه ی او
میشود با کرم فاطمه جایم بدهید؟؟
به هوای سفری سوی نجف میمیرم
پر پرواز به ایوان طلایم بدهید
باب رفتن به نجف از گذر کرببلاست

• جمعه
• 29
• خرداد
• 1394
• ساعت
• 05:58
• نوشته شده توسط
• علی

یا الهی بنده ای آلوده ام
عمر خود را در جهالت بوده ام

روسیاهم که جوانی را دریغ
در گناه و معصیّت فرسوده ام

وای از این عمری که ناغافل گذشت
بر گناهانم فقط افزوده ام

با ریا بوده همه اعمال من
خوش خیالم کار خیر بنموده ام

بی خبر از خویش و ازهمسایه ها
در به روی سائلی نگشوده ام

مردن و محشر فراموشم شده
دیده بر هم بسته و آسوده ام

شاعر : حمیدرضا گلرخی

• جمعه
• 5
• تیر
• 1394
• ساعت
• 14:34
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

پیش از آنی که به هر بی سر و پا دلبندم
کمکم کن که به مردان خدا دلبندم
من که باید به بقای ابدی ره یابم
آخر از چیست که بر اهل فنا دلبندم
هیچ کس از من غفلت زده پرسش نکند
که چرا بر سخن اهل خطا دلبندم
من که باید به عنایات تو دل خوش دارم
به چنین نفس بداندیش چرا دلبندم
جسم و جانم شده بازیچه ی شیطانک ها
مگذارید به فرمان هوا دلبندم
نه به قدرت طلبان نه سیاست زدگان
جای آنست کمی بر صلحا دلبندم
درد عصیان سرطان دل بیمارم شد
کو طبیبی که به نامش به شفا دلبندم
دل نا اهل مرا خبره طبیبی بفرست
من نه آنم که به درمان و دوا دلبندم
من که درمان خود از تربت دلبر جویم
به کجا جز حرم کرب و بلا دلبندم
شهدا کرب و بلایی شده و

• پنج شنبه
• 23
• مرداد
• 1393
• ساعت
• 15:52
• نوشته شده توسط
• علی

دل شب آمدم سویت الهی
صدایت می زنم با روسیاهی

زهر جا رانده و آواره گشتم
همه بودند رفیق نیمه راهی

به غیر از تو ندارم بهرِ این دل
انیسی، تکیه گاهی، سر پناهی

به درگاهت به سجده سر به خاکم
غلام حلقه بر گوشم تو شاهی

جوانی را ز دست دادم دریغا
به حسرت می کشم از سینه آهی

سراسر زندگانیم گذشته
به عصیان و گناه و در تباهی

کریما، سیدی، یاربی اَلعفو
تو می بخشی خطا و هر گناهی

رهایی دِه مرا از دام نفسم
به سر افتاده ام در قعر چاهی

به حقِّ حرمتِ ذکر حسین جان
نما گاهی به سویم نیم نگاهی

شاعر : حمیدرضا گلرخی

• جمعه
• 5
• تیر
• 1394
• ساعت
• 14:54
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بمناسبت رسیدن ماه رمضان
مناجات با خدا و امام رضا (ع)
و گریز به روضه حضرت علی اکبر (ع)

مه عشق است بیایید خدا منتظر است
بشتابید که ارباب سخا منتظر است
بهر بخشایش هر جرم و خطا منتظر است
راه گم کرده بیا راهنما منتظر است

کاش باشیم، به دربار سلیمان، موری
تا به کی قسمت ما هست غم مهجوری

سفره ی عشق خدا باز و غذا اشک و بکاست
خوشبحال دل هر کس که دلش پر ز نواست
ریزش کوه خطا راه تو را سد کرده است؟
گریه کن، گریه در این ثانیه ها راه گشاست

هر چه در محفل ما حال بکا می آید
نام صاحب کرمی سبز قبا می آید

من عصیان زده با کوه گنه می آیم
کی من غمزده ی پست به ره می آیم
هیچ در چنته ندارم که به آن فخر کنم
سائلم بر

• شنبه
• 23
• خرداد
• 1394
• ساعت
• 16:47
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار