مدح حضرت ابوالفضل العباس

ذكر نبى مصطفى جانم اباالفضل
ذكر على مرتضى جانم اباالفضل
دستِ خدا بنوشته با خط حسينى
بر روى پيشانى ما جانم اباالفضل
باب الحسين فاطمه عباس عباس
آواز دل هر كجا جانم اباالفضل
محشر به دست فاطمه دست بريده
آنجا دم خيرالنسا جانم اباالفضل
روز قيامت بهر خشنودى زهرا
گويند كل انبيا جانم اباالفضل
چون نيزه را در دست مى‏چرخاند عباس
فرياد مى‏زد مرتضى جانم اباالفضل
شاه كريمان مجتبى او را چو مى‏ديد
مى‏گفت با شور و نوا جانم اباالفضل
لبخند بين گريه‏ى ارباب او بود
ورد لب ارباب ما جانم اباالفضل
زينب كه از ديدار او خسته نمى‏شد
با قلب خود مى‏زد صدا جانم اباالفضل
در علقمه وقتى به خاك افتاد
زهرا مى‏خواند با حال بكاء جا

• چهارشنبه
• 26
• آذر
• 1393
• ساعت
• 04:53
• نوشته شده توسط
• محمد

یا ابو الفضل العباس علیه السلام

قمر آسمان مولایی

بی نظیری... عزیز و آقایی

مادرت گرچه نیست بنت نبی (ص)

تو عزیز وجود زهرایی (س)

دستهایت سخاوت محض اند

مفتخر گشته ای به سقایی

از میان تمام عالمیان

تو علمدار آل طاهایی

آسمان بهشت سهم تو است

از ازل، اهل عرش اعلایی

گاه دلداده ای و گه دلدار

گاه مجنون و گاه لیلایی

در وفاداری و ادب ، کامل

نام زیبای تو ، ابوفاضل (ع)

ای خدای ادب... اطاعت محض

غیرت بی کران... شرافت محض

خار چشمان منکران علی(ع)

یل ام البنین، شجاعت محض

مشک تو روی بال جبرائیل

دست بارانی ات سخاوت محض

آیه های وجودت عشق و یقین

هستی ات ذوب در ولایت محض

نوکرِ نوکران تو عباس (ع)

• یکشنبه
• 26
• اردیبهشت
• 1395
• ساعت
• 05:39
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

مظهر جود وسخا عباس است
با ادب اهل وفا عباس است
آنکه یک عمر بگفتا مولا
به حسین جای اخا عباس است
شیر غران نبرد صفین
هاشمی ماه خدا عباس است
هم سپهدار وعلمدار حسین
به صف کرببلا عباس است
آنکه با هیبت حیدر می کرد
زینب از غصه رها عباس است
آنکه شرمنده زاو گشت فرات
تشنه ی دست جدا عباس است
آنکه بی دست به دندان بگرفت
مشک از روی وفا عباس است
آنکه شد فرق سرش خونین با
ضربه ی گرز جفا عباس است
آنکه بشکست زهجران وغمش
کمر خون خدا عباس است
حاجت شیعه روامی کند او
باب حاجات خدا عباس است

شعر:اسماعیل تقوایی

شاعر : اسماعیل تقوایی

شاعر : اسماعیل تقوایی

• سه شنبه
• 26
• مرداد
• 1395
• ساعت
• 06:05
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دستان تو بحر را به هم ریخته است
لبخند تو قهر را به هم ریخته است

آن سر که ز روی نیره ها می افتد
آرامش شهر را به هم ریخته است

شاعر : محمدرضا ناصری

• چهارشنبه
• 12
• آبان
• 1395
• ساعت
• 11:15
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

به دل شور و نوا دارم اباالفضل
دلی درد آشنا دارم اباالفضل

اگر چه تازه برگشتم ولی باز
«هوای کربلا دارم اباالفضل»

شاعر : یوسف رحیمی

• شنبه
• 6
• آذر
• 1395
• ساعت
• 15:42
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

سخت است بی تو بودن در جستجوی دریا

ای بی نیازِ از آب ای آرزوی دریا

تا ریخت موج بوسه بر ساحل دو دستت

یک لحظه توی خانه پیچید بوی دریا

امروز از لب تو سیراب شد حسینت

یک روز هم می آیی با مشک سوی دریا

دستت به شط تشنه آن روز اگر نمیخورد

می رفت تا قیامت هی آبروی دریا

بر دوش تو رقیه آرام آرمیده

مثل شقایقی که خوابیده روی دریا

شاعر : محمد رضا طالبی

• شنبه
• 21
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 11:51
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

دلهای عاشق حلقه بر در دارد امشب

باران لطافت مثل کوثر دارد امشب

حیدر میان خانه حیدر دارد امشب

عباس می آید علم بر دارد امشب

مردی به بی همتاییِ دریا می آید

بهر حسین بن علی سقا می آید

وقتی علم در دست این آقا می آید

«کفر تمام نیزه ها بالا می آید»

امشب شب شور و شب ذکر و نماز است

امشب به سوی آسمان ها راه باز است

هر کس که جنس خواهشش جنس نیاز است

بر دامنش دست توسل چاره ساز است

از گوشه ی چشمش غضب می ریزد این مرد

از زلف هایش راه شب می ریزد این مرد

از قد و بالایش ادب می ریزد این مرد

از کنج لب هایش رطب می ریزد این مرد

باید خدا در وصف او قرآن بسازد

یا بلکه تندیسی خود از ایمان بسازد

یک چشمه

• شنبه
• 21
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 11:48
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

با بودن اوســـت آسمانــم آبـی ست
آرامش دلهـــای پـر از بی تابـی ست
عبـاس هدایت گر هــر درمانده ست
چون خاصیت قمرشب مهتابی ست

سیدحسین میرعمادی

• چهارشنبه
• 8
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 07:22
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

مى نويسم حسين با عباس
در كنار حسين يا عباس

مى نويسم به خط زيبايى
يا علمدار كربلا...عباس

كاشف الكرب..كاشف الكربات
مرهم دردهاى ما عباس

رفع الله راية العباس
شده عشق خودِ خدا عباس

يك پيمبر اضافه شد به جهان
شده پيغمبر وفا عباس

امشبى جان ما بگير عباس
لك لبيك يا امير عباس

شاعر : آرمان صائمی

• پنج شنبه
• 27
• مهر
• 1396
• ساعت
• 14:32
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

دامانِ پُر مهرت همه لبریزِ احساس
اوّل تویے ام ّالحسین و بعد عَباس
از عشقِ بے حدِّ تو عالم مات و مبهوت
فرزندِ تو قربانِ فرزندِ گلِ یاس

تصویرِ تو مانندِ تصویرِ بهار است
عباسِ تو مشکل گشایِ هر چه کار است
در تارو پودت ریشه دارد عشقِ زهرا
در عمقِ جانت این حقیقت اشکار است

در پاکے همچون صورتِ آیینه اے تو
بر گردِ گلهاے علے پروانه اے تو
خود گفته اے اینجا کنیزِ خانه ام من
این افتخارت خادمِ این خانه اے تو

اے مادرِ گلهاے ایثار و شهادت
در وصفِ تو گل واژه ها عینِ صلابت
در پایِ سجّاده چو زهرا در قنوتی
دستانِ تو لبریزِ آمینِ اجابت

شاعر : هستی محرابی

• یکشنبه
• 12
• آذر
• 1396
• ساعت
• 07:47
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

تا تو هستی شب جمعه شب رحمت باقی ست
در دل خسته ی من شوق زیارت باقی ست
‌
هر چه جز عشق تو محکوم به گرداب فناست
جلوه ی سرخ تو تا صبح قیامت باقی ست
‌
" نحنُ بِحماک" ؛ ابالفضل ع مرا دریابید
خواهش این دلِ در بندِ حمایت باقی ست
‌
اربعین روزی من دیدن صحن تو نشد
نشد اما به یقین فرصت بیعت باقی ست
‌
آب خوش از گلوی غمزده پایین نرود
حرف مشک تو که باشد عطش غربت باقی ست
‌
پدر آب امید پدر خاک تویی
تا توهستی شرف و عشق و شهامت باقی ست
‌
عاصی ام از همه اما دل ن عباسی ست
در دل خسته ام امّید شفاعت باقی ست
‌
اربعینی همگی با شهدا می آییم
پا به پای شهدا کرببلا می آییم

• جمعه
• 22
• دی
• 1396
• ساعت
• 02:47
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

#توسل_به_ساحت_باب_الحوائج_حضرت_عباس_ع

ساقیِ کربلاست، حامیِ خیمه هاست
نامِ او آشناست، چون عزیزِ خداست
به حسین اقتداست، عاشق و با وفاست
حرمش با صفاست، ادبش ماوری ست

گر دو دستش جداست، ولی مشکل گشاست
بخدا نامِ او، مستجابِ دعاست

همه جا یارِ ماست، یار و غمخوار ماست
دل و دلدارِ ماست، هم هوادارِ ماست
چون که مشکل گشه او، در گره ی کارِ ماست
همه جا چاره گر، این غمِ بسیارِ ماست

گر دو دستش جداست، ولی مشکل گشاست
همه جا نامِ او، استجابِ دعاست!

#هستی_محرابی

• چهارشنبه
• 29
• فروردین
• 1397
• ساعت
• 20:21
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

#شب_جمعه_حسرت_کربلا

حرم پُر گشته از عطرِ گلِ یاس
همه صحن و سرا لبریزِ احساس
شبِ جمعه کبوتر روضه خوان شد
امان از روضه ی دستانِ عباس!

#هستی_محرابی

• پنج شنبه
• 19
• مهر
• 1397
• ساعت
• 23:18
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

پوشیده زره را و مهیای سفر بود
می‌رفت ولی از همه دلسوخته‌تر بود

خورشید که در بدرقه‌اش دست تکان داد
از مشتریان پر و پا قرص قمر بود

در آل عبا حل شده بود و جریان داشت
عباس گره خورده به این پنج نفر بود

افتاد نگاهش به لب خشک برادر
لب‌های پدر تشنه‌تر از هر دو پسر بود

امواج به پابوسی او آمده بودند
یک کشتی طوفان‌زده در حال گذر بود

عطر نفس فاطمه در علقمه پیچید
آن روز مگر بر لب ساحل چه خبر بود

بگذار که یک روضۀ کوتاه بخوانم
ای کاش که نه کوچه، نه دیوار، نه در بود

هر کس به رجزخوانی او گوش فرا داد
در تاب و تب‌ «ها علیُ کیف بشر» بود

«تا ماه بنی‌هاشمی از راه می‌آمد
انگار جناب اسدالله می‌آمد»

• سه شنبه
• 16
• مهر
• 1398
• ساعت
• 14:05
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دم زدم ازآب،لب دربازدم شرمنده شد
واي برمن،واي سقاي حرم شرمنده شد
باغضب برآب چشم خيس ساقي خيره شد
ازنگاهش تاقيامت آب هم شرمنده شد
مشك اوبرخاك افتاد و غرورش را شكست
گفت آخرپيش زهرا،مادرم شرمنده شد
سعي خود را كرد تاآبي رساند برحرم
عاقبت اما خداوند كرم شرمنده شد
زد حسين ابن علي بوسه به دستش بين راه
ازلب خشكش دوتادست قلم شرمنده شد
گفت جان كودكانم تاحرم با من بيا
بيشترازپيش او با اين قسم شرمنده شد
بسكه كوشش كرد درحفظ علم تادست داشت
ازدوتا دست علم گيرش علم شرمنده شد

• چهارشنبه
• 28
• آذر
• 1397
• ساعت
• 17:27
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای تشنه به سرچشمۀ احساس بیا
با دامنی از شقایق و یاس بیا
تا سجده کنی روح جوانمردی را
با ما به «مقام دست عباس» بیا
با یاد اباالفضل دلم آسوده‌ست
با او دلِ ما را سَر و سِرّی بوده‌ست
در حاشیۀ علقمه گفتم نکند
یک عمر دو دست در تنم بیهوده‌ست!
عباس که صف‌شکن بُوَد تکبیرش
خواندند به بیشۀ شجاعت شیرش
در معرکۀ کرب‌وبلا، برق بزن!
ای جرأت ذوالفقار از شمشیرش
عباس که بوسه زد به چشمانش تیر
شد شوق علمداری او عالمگیر
پیشانی او شکست، اما پیچید
آوازۀ پیروزی خون بر شمشیر
حُسن تو به ماه طعنه می‌زد عباس
مانند تو سرو برنخیزد، عباس
غیر از تو ندیدیم کسی دستش را
در پای برادرش بریزد، عباس
در کرب‌وبلا کسی عطش‌باور نیست
آتش

• پنج شنبه
• 22
• آذر
• 1397
• ساعت
• 20:45
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

می رسد آخر دنیای تماشا به ابالفضل
نسب‌‌ ماه‌ترین‌ خنده‌ی‌ دنیا به ابالفضل

لذتی دارد عجیب اینکه هر آیینه خدا را
وسط‌ گریه‌ بخوانی‌ دل شبها به ابالفضل

دست در دست مرا تا حرم او‌ برسانید
ابر و باد و مه خورشید ‌شما را به ابالفضل

فاطمیون‌ همه‌ جمع‌اند در خانه‌ی زینب
تا سر نیزه‌ پریشان نشود خواب ابالفضل

زندگی‌ چیست‌ بجز‌ این‌ که‌ رگت‌ را‌ زده‌ باشی
اول روضه ی هر هفته بفرما به ابالفضل

ختم‌ خواهد شد از امروز چنان‌ رود‌ به‌ دریا
داستان‌های‌شفاعت‌ همه‌ یک‌جا‌ به‌ ابالفضل

دل‌ مصرّ است‌ بگوییم‌ ولی‌ من‌ چه‌کنم‌ با
کفر لاحول ولا قوةالا بابالفضل

• دوشنبه
• 3
• دی
• 1397
• ساعت
• 17:21
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

گاهی به حضور مهر، ای ماه برو
تا جاذبهٔ سِیْر الی‌الله برو
زینب به طنین گام تو دلگرم است
گاهی جلوی خیمهٔ او راه برو

• پنج شنبه
• 6
• دی
• 1397
• ساعت
• 14:00
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

آخرِ فاطمیه ها،دِلا ابالفضلی میشه
به لطف اُمُّ الشّهدا،دِلا ابالفضلی میشه
کیه ابالفضل
اونی که گل پسرِ حضرت مولاس
کیه ابالفضل
خادمِ بچه های امّ ابیهاس
کیه ابالفضل
اونی که تو علقمه زائرِ زهراس
آی سینه زن ها
بگید با سوز عشق آتشینی
واللهِ اِن قَطَعتُمو یَمیني
اِنّی اُحامی اَبَداً عَن دیني

واللهِ اِن قَطَعتُموا یَمیني
اِنّی اُحامی اَبَداً عَن دیني...

حکایت مشک و عَلَم،دلیل چشمای تَره
دستِ بُریده راویِ،روضهٔ دست مادره
دلا بسوزه
شده پرپر با لبِ تشنه گل یاس
دلا بسوزه
میخونم نوحهٔ غم با شور و احساس
دلا بسوزه
به یاد بوسهٔ تیر به چَشم عباس
به عشق سقّا
بگو به سوز و نالهٔ حزینی
واللهِ اِن قَطَعتُمو یَمین

• سه شنبه
• 2
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 14:27
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

با توام عباس هر جا سربلند
سربلندم با تو سقا سربلند

تو شدی سقا و شد از منصبت
تا قیامت موج دریا سربلند

مادرت ام البنین از هر نظر
عاقبت شد پیش زهرا سربلند

بسکه آقائی ابوفاضل شده
نوکرت در هر دو دنیا سربلند

ماه هم خود را به تو چسباند و شد
در زمین و آسمان ها سربلند

اصلاً آقا میشود با تو نشد
در حساب محشر آیا سربلند

راس تو بر نیزه ها بالا نرفت
نیزه ای هرگز نشد با سر بلند

من که میگویم خود سقا نکرد
از خجالت پیش سرها سر بلند

• پنج شنبه
• 18
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 18:39
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

نامتان را امير بايد گفت
عاشقت را اسير بايد گفت

پسر بوتراب را قطعأ
چشمه اي از غدير بايد گفت

نحوه ي جنگ تو شبيه پدر
به تو بي شك دلير بايد گفت

پس به درياي بي تو يا ساقي
تا قيامت كوير بايد گفت

و به جاي ابوفضائل هم
به تو جوشن كبير بايد گفت

شوكتت را وقار بايد خواند
چشم تو محو يار بايد خواند

نام عباس را به هر فرهنگ
اسد بيشه زار بايد خواند

در مواسات بي همانندي
و تو را غمگسار بايد خواند

تو يقينأ بصيرت محضي
از تو با افتخار بايد خواند

قطعأ امسال سال مادر توست
چار فصل اش بهار بايد خواند

در تو نور اميد بايد ديد
عاشقت را شهيد بايد ديد

عبد صالح،اطاعت مطلق
در تو حق را نديد بايد ديد

در رجز خواني تو

• پنج شنبه
• 4
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 21:45
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

برای مشک رقیه پدر اباالفضل است
امیر عاشقی از هر نظر اباالفضل است

قسم به شمس و به نور و به فجر و آیاتش
در آسمان دوعالم قمر اباالفضل است

اگر چه تیغ به دستان حیدری نگرفت
ولی برای امامش سپر اباالفضل است

نبی ست شهر علوم و علی ست آن را باب
حسین شهر کرامات و در اباالفضل است

به وقت بدرقه ام البنین پس از گریه
چهار مرتبه گفته پسر اباالفضل است

کسی که کرده جوابش طبیب میداند
دعای خسته دلان را اثر اباالفضل است

نمازهای شب ارزانی همه خوبان
برای ما که دعای سحر اباالفضل است

بدون شک خبری در تمام عالم نیست
خبر دهید به یاران خبر اباالفضل است

• پنج شنبه
• 18
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

مدح تو را عزیز پیمبر گفت
جبریل خواند وحضرت حیدر گفت

هرکس که بود تشنه در این عالم
از "ساقی" بن "ساقی کوثر" گفت

گفتند شیر سرخ عرب هستی
این نکته را تمامی لشگر گفت

استاد عشق مدح تو را یک عمر
بر روی پله پله ی منبر گفت

نام تو را شبیه به تسبیحات
باهر نفس شمرد ومکرر گفت

اوج کمال ولطف تو را زینب
از هر چه گفته ایم فراتر گفت

مادر رسید وسیر نگاهت کرد
از زخمهای کهنه ی دیگر گفت

وقتی که دید مثل علی هستی
در کوچه های بی کسی از"در"گفت

باید زبان "چشم" تو را فهمید
تا از ارادتت به برادر گفت

جان کلام "جان برادر" بود
نا گفته ای که لحظه ی آخر گفت!

• جمعه
• 23
• فروردین
• 1398
• ساعت
• 14:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

عشقی که نمودست چنین عزم تو را جزم؟
ای با علی و مالک اشتر شده هم‌رزم

مبهوت‌ تو هستند امامان و شهیدان
مفتون‌ تو هستند رسولان اولوالعزم

با آمدنت ولوله افتاد در آن دشت
این شیر چه شیری‌ست که راهی شده با عزم

ای شهد لب خشک تو سوغات سمرقند
جولانگه یل‌ها شده با رزم تو خوارزم

دستان تو راهی شده، راهی شده تا عرش
چشمان تو ساقی شده، ساقی شده در بزم

از قامت سرو تو به هم ریخت قوافی
وصف تو نگنجید در آشفتگی نظم

رؤیای تو تعبیر شده حضرت ساقی
آیات تو تفسیر شده حضرت ساقی

• جمعه
• 23
• فروردین
• 1398
• ساعت
• 14:14
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

اي آنكه مراد همه صاحب نفساني
بايد كه شرابي به لب ما بچشاني

جمع است ببين دور و برت كشته فراوان
ما كشته ي چشميم و دو ابروي كماني

بين المللي شد همه جا از تو گدائي
از تو بنويسيم بگو با چه زباني

عالم همه سلمان شود اي ماه قبيله
يك روز اگر دامن خود را بتكاني

در رگ رگت از عشق اثر بوده از اول
سرداري و مستي تو سر بوده از اول

حيران تو و رزم تو شد مالك اشتر
جنگ آوري ات مثل پدر بوده از اول

تو يك تنه بر لشگر كفار حريفي
همراه تو همواره جگر بوده از اول

هم ميرعلمداري و هم ساقي طفلان
چشم همه از عشق تو تر بوده از اول

يوسف شده بر عشق تو در خواب گرفتار
تعبير شد و شد به تو ارباب گرفتار

تو عبد خدا هستي و مع

• سه شنبه
• 14
• اسفند
• 1397
• ساعت
• 16:25
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

نظری کن فضا مُعَطَّر شد
شب لبخند ماه و اَختَر شد
ز عنایات حضرت سبحان
بار دیگر چنین مُقَدَّر شد
شد پدر حضرت ابوالحسنین
مادر ام البنینِ اَطهر شد
زد قدم دلبری که از عشقش
دل هر عاشقی مُنَوَّر شد
هاتفی با دو صد شعف خوانَد
شب میلاد ماه حیدر شد
نه فقط مه !! که ذوالکرم آمد
صاحب بیرق و علم آمد

دُرّ گنجینه ی ولا آمد
ماه شبهای کربلا آمد
پا نهاد آنکه از ازل گویا!!
بر ادب بوده ناخدُا آمد
قدرت الله و شیر جنگ آور
یلِ اولاد مرتضی آمد
خنده کن از صمیم دل زیرا
شه مشکل گشای ما آمد
می بزن عاشقانه مستی کن
که علمدار باوفا آمد
آمد آنکس که کوه احساس است
اسدُالحیدراست و عباس است

چه بگویم از او که دل خواه است
خَطّ ما

• جمعه
• 16
• فروردین
• 1398
• ساعت
• 16:54
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

اگر قطره بالمّره دریا شود
و گر زهر دمساز صهبا شود

اگر لیلۀ تار و پر اختناق
درخشنده چون یوم بیضا شود

اگر بوم ِ شوم خرابت نشین
شبی ، پرتهوّر چو عنقا شود

اگر هر ولی نعمت و عارفی
به صاحب دمی چون مسیحا شود

وگر ماه ِ تحت ِ مَحاق ِ سحاب
چُنان آفتاب ، عالم آرا شود

اگر چون حریری شود بوریا
جهان تار و پودی ز دیبا شود

اگر حوض کوثر مرکّب شده
قلم هم درختان دنیا شود

زمین سربه سر لوح گردد اگر
نویسنده جبریل حتّیٰ شود

برازندۀ لوح این مطلب است
یقین دارم این جمله امضا شود

محال است درعرش و فرش خدا
یَلی چون ابوالفضل پیدا شود

• چهارشنبه
• 28
• فروردین
• 1398
• ساعت
• 11:55
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دستی كه طرح چشم تو را مست می‌كشید
صد آسمان ستاره از آن دست می‌كشید

بُرد بلند شرقی پیشانی‌ات به روز
خورشید را به كوچۀ بن بست می‌كشید

دست هزار عاطفه در كارگاه عشق
هر جلوه را به نام تو دربست می‌كشید

عاشق‌ترین، قشنگ‌ترین، باوفاترین
انگار هر چه درخور عشق است می‌كشید

امّا...كنار علقمه دستان روزگار
تصویر یک شجاعت بی‌دست می‌كشید...

خون می‌گرفت صورت عباس و او، هنوز
شرمنده، كز برادر خود دست می‌كشید

• دوشنبه
• 2
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 18:38
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

شکست باورت، ای کوه! پشت خنجر را
نشاند در تب شک، غیرت تو باور را

برادری به وفاداری تو معنی یافت
که از گلوی تو فریاد زد برادر را...

فرات آینه شد، پیش چشم غیرت و آب
مگر نشان بدهد حیرت مصوّر را

نگاه کردی و دیدی حرم در آتش بود
و در طواف حرم، فوجی از کبوتر را

گذشتی از سر آب و به خاک افتادی
که سر به سجده گذاری هر آن مقدّر را

فرات بعد تو عمری‌ست تا که می‌گرید
عطش جز این نشناسد زبان دیگر را

تویی که نام تو با هرچه رود پیوسته‌ست
و بی تو آب نمی‌بیند آن طرف‌تر را

• دوشنبه
• 2
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 18:51
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

آب از دست تو آبرو پیدا کرد
مهتاب، دلِ بهانه‌جو پیدا کرد
دست تو به آب خورد و خورشید فرات،
در دستت فرصت وضو پیدا کرد

• دوشنبه
• 2
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 18:54
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور