شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

رباعی شهادت حضرت زهرا
خدايا فاطمه رفته ز دستم
ز داغ ماتمش از پا نشستم
به دست بى رمق با اشك ديده
دو چشم نيمه بازش را ببستم

دا داند دلم چون گريه مى‏ كرد
به حالم دشت هامون گريه مى ‏كرد
نديدم دست بر پهلو نهان كرد
ولى ديدم كفن خون گريه مى‏ كرد
يا فاطمه روز حشر ستارى كن
دلسوختگان را زكرم يارى كن
ما با همه گفتيم كه با زهرائيم
ليكن تو بيا و آبرو دارى كن
خونمون اين طرفه كجا ميرى بيابيا
چيزى تا خونه نمونده جون بابا راه بيا
ديگه داريم مى‏رسيم اين همه رو خاكا نشين
بذا تا گوشواره تو بردارم از روى زمين
فلك ديدى چه خاكى بر سرم كرد
به طفلى رخت ماتم در برم كرد
الهى بشكند دست مغيره
ميان كوچه ‏ها بى مادرم كرد
خ

• چهارشنبه
• 30
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 05:07
• نوشته شده توسط
• جواد

امشب حیدر دلش چه بی سامونه2

ای وای انگار زهرا نمی مونه2

ای دل ای دل ای امان صدها فغان از این مدینه

کشته شد در پشت در زهرای من از ضرب کینه

ای گل زهرا - بقیة الله - اجرک الله از این مصیبت

آه و واویلا (3) از این مصیبت

رفتی قلبم بی تو می گیره2

زهرا حیدر بی تو می میره2

رفتی وآتش زدی بر این دلم زهرا

بعد تو با چاه کنم درد و دلم زهرا

ای گل زهرا - بقیة الله - اجرک الله از این مصیبت

آه و واویلا (3) از این مصیبت

رفته سایت از سرم زهرا2

راحت بخواب همسرم زهرا2

کرده حیدر با دودستش کفنت زهرا

پیش چشمان حسین و حسنت زهرا

ای گل زهرا - بقیة الله - اجرک الله از این مصیبت

آه و واویلا (3) از این مصیب

• چهارشنبه
• 30
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 05:25
• نوشته شده توسط
• شاکرحق

(بستر)

باغبان گریه کن تا همیشه
یاس ما رنگ نیلوفری شد
بال پرواز او را شکستند
مادر ما دگر بستری شد

مرو مادر

تا سحر غصه های دلش را
می نهد مرحم اشک و ناله
میکند تا که پهلو به پهلو
بسترش میشود باغ لاله

مرو مادر

سوره ی قدر پیغمبر است و
در غریبی خود جان سپارد
صد دعا بهر همسایگان برد
یک ملاقاتی اما ندارد

مرو مادر

• پنج شنبه
• 3
• اسفند
• 1396
• ساعت
• 15:36
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

حرفي نداشت چشم ترم جز رثاي تو

جاريست بين هر غزلم رد پاي تو

هر سال فاطميه دلم شور مي زند

در کوچه هاي غربت و اشک و عزاي تو

بگذار ما به جای تو خون گريه مي کنيم

ديگر توان گريه نمانده براي تو

ديدم چقدر قلب تو بی صبر می شود

با شکوه های بی کسی مرتضای تو:

اينقدر رو گرفتنت از من براي چيست

حالا دگر غريبه شده آشناي تو

از گرية شبانه و نجواي كودكان

بايد به گوش من برسد ماجراي تو

بانو كمي به حال حسينت نظاره كن

حرفي بزن كه دق نكند مجتباي تو

حالا ببين که روضه گرفتند كودكان

در پشت درب خانه براي شفاي تو

برخيز و با نگاه ترت يا علی بگو

جان می دهد به قلب شکسته صدای تو

ديدم تو را که آرزوي مرگ مي کن

• چهارشنبه
• 30
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 05:53
• نوشته شده توسط
• جواد

اين روزها مسير حياتش عوض شده

شهر مدينه اي که صراطش عوض شده

از ياد رفت «آل محمد» به راحتي

بعد از پيامبر، صلواتش عوض شده

هيزم کنار خانه‌ی زهرا براي چيست؟

ترحيم مصطفاست، بساطش عوض شده

بر آستانه‌ی در «جنت» دخيل بست !

حتي مرام شعله‌ی آتش عوض شده

باران تازيانه و گلبرگ هاي ياس؟

اين شهر، بارش حسناتش عوض شده

اما چرا نشسته به پهلوي فاطمه

انگار ميخ در ثمراتش عوض شده

اين فاطمه ‌ست که ز علي رو گرفته است؟

يا آفتاب خانه صفاتش عوض شده

عطري کبود مي وزد از سمت معجرش

در بين کوچه ها نفحاتش عوض شده

او رفتني است، اين در و ديوار شاهدند

اين روزها اگر حرکاتش عوض شده

نه سنگ قبر و گنبد و گلدسته و ضريح

• چهارشنبه
• 30
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 05:59
• نوشته شده توسط
• جواد

خدا برا کس نیاره خونه ای مادر نداره دخترکی بی قراره تا صبح بیداره

افتاده به یاد مادر چادر او داره بر سر غم تو سینش بی شماره تا صبح بیداره

دل تنگ نگاش یاد اون خندهاش شبا تا می گرفت سر و رو شونه هاش

فاطمه بی تو تنها زینبِ اشک چشماش هر شبِ شبیه بارون

فاطمه بی تو عالم غم زده خونمون ماتم زده شبیه زندون

امون امون ای دل ای دل 3 وای

میون تموم دردا بی مادری خیلی دردِ داغی که عالم رو کرده یه عمری دیوونه

خاطره ی کوچه و یار خاطره ی درب و دیوار سینه ی زخمیِ مسمار قبری که پنهونه

امون از چشم تار سینه ی بی قرار امون از لکُه ی خون روی دیوار

فاطمه بی تو تنها زینبِ اشک چشماش هر شبِ شبیه بارون

فاطمه بی

• دوشنبه
• 4
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 05:14
• نوشته شده توسط
• شاکرحق

منم تنهای تنها و تویی تنهاترین یارم

مرو مگذار تنهایم که من تنها تو را دارم

تو هم جان علی ع هم حافظ جان علی ع بودی

چگونه پیکرت را در درون خاک بگذارم

منم مشکل گشای خلقت و دست خدا زهرا س

ببین بی تو چه مشکل ها که افتاده است در کارم

همه غم های عالم بین ما تقسیم شد آری

که تو از درد می نالی و من از غصّه بیدارم

دو چشم بسته و قدِّ خم و ضعف تنت گوید

که امشب می روی از دستم ای مظلومه بیمارم

از آن روزی که شد در ابر سیلی صورتت پنهان

بود هم سوز آن در سینه هم دردش به رخسارم

من آن نخلم که تو هم برگ من، هم بار من بودی

خدا داند دگر بی تو نه برگی مانده نه بارم

بزن چادر کنار از رخ که هنگام جدایی شد

• پنج شنبه
• 1
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 14:53
• نوشته شده توسط
• علی

ماتم از راه رسید
کمر غصه خمید
تا علی از مسجد
بسوی خانه دوید
همه دیدند که چشمان امامت تر بود
پهلوانی که زمین خورد یل خیبر بود
یا علی یا مظلوم

چشم تر گریه کند
میخ در گریه کند
نوحه خوان شد خورشید
با قمر گریه کند
تا علی روبروی همسر مجروح نشست
نزد کشتی شکسته به فغان نوح نشست
یا علی یا مظلوم

خانه در محنت شد
صحبت از غربت شد
زخم مسمار بگفت
فاطمه راحت شد
دست گلچین به خزان گل صد برگ آمد
آنقدر پا به در سوخته زد ، مرگ آمد
یا علی یا مظلوم

• پنج شنبه
• 3
• اسفند
• 1396
• ساعت
• 15:51
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

مادر از زندگی خویش تو بیزار مشو

ای قرار دل من خسته زدلدار مشو

خیز و تا جمع کنم بستر خونین تو را

مرو از هوش دگر خسته وبیمار مشو

فقط از بهر شفا کن تو دعا وپس از این

طالب مرگ خود از خالق دادار مشو

با نگاهت به خدا قلب مرا سوزاندی

اینقدر جان حسن خیره به مسمار مشو

من خودم زیر بغل های تورا می گیرم

تو فقط پیش علی دست به دیوار مشو

حسن جواهری

• دوشنبه
• 4
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 21:59
• نوشته شده توسط
• حیدریم

هرگاه دیده تر من گریه میکند

اشکم به ماه منظر من گربه میکند

با هر نفس که میکشم من زخم سینه ام

بر زخم های دیگر من گریه میکند

هرگاه دیده تر من گریه میکند

اشکم به ماه منظر من گربه میکند

با هر نفس که میکشم من زخم سینه ام

بر زخم های دیگر من گریه میکند

با شانه شکسته زدم شانه موی او

دیدم چو ابر دخترمن گریه میکند

چون میکند نظاره به مسمار در حسین

گوید که ای وای مادر من گریه میکند

زانو بغل گرفتن حیدر زد اتشم

میسوم او برابر من گریه میکند

من گریه می کنم به غم غربت علی

او هم به حال مضطر من گریه میکند

سخت است مرد گریه کند پیش همسرش

غربت ببین علی بر من گزیه میکند

میزد مرا مغیره و دیدم به چشم

• دوشنبه
• 4
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 21:50
• نوشته شده توسط
• حیدریم

ناگه ستون عرش الهی خراب شد حتی نفس کشیدن مادر،عذاب شد

مردی میان کوچه ومادر،پشت در ازآن به بعددیدن مادرسراب شد

آهسته گویمت نکندبشنودکسی قلبش میان شعله آتش کباب شد

مجموعه اشعار شاعر

• سه شنبه
• 5
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 14:07
• نوشته شده توسط
• نفس

غریبی مرا آنان چو دیدند

به درب خانه ام اتش کشیدند

لگد بر در زدو دیدم به چشمم

چگونه یاس را از شاخه چیدند

غریبی مرا آنان چو دیدند

به درب خانه ام اتش کشیدند

لگد بر در زدو دیدم به چشمم

چگونه یاس را از شاخه چیدند

نبینم دست بر پهلو بگیری

به درد و غصه هر دم خو بگیری

الهی بشکند دست هرآنکس

که باعث شد تو از من رو بگیری

به یاد کوچه شد دل پر شراره

که من دیدم به چشم پر ستاره

چنان از کینه زد سیلی به رویت

که از گوش تو افتاد گوشواره

علی را تا که من بی یار دیدم

خودم را در بر اغیار دیدم

به یاریش چنان خوردم سیلی

که در کوچه حسن را تار دیدم

حسن جواهری

• دوشنبه
• 4
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 21:47
• نوشته شده توسط
• حیدریم

کجا یی یثرب امروز تا کنم شیون

به پهلویی که بشکست از قفا

بر درسرای خویش

کجایی تا که گویم ناله ای جانسوز

که گم گشت در این خاموشی دلها

که در یثرب نماند جز صدایی

که بر طبل قدرت کوبد وآنگه

دگر هیچ نشنود جز هلهله

چونان که شاد گشت از خشکی کوثر

توگویی تا ابد جز تخت موهوم خلافت

بر گرده مردم دگر هیچ ناید بر جهان

ناید بر جهان جز حکمرانی برخلائق

ازیرا که ناموس رسول از قفا پهلو شکستند

ازیرا مادر پیغمبری را از قفاپهلو شکستند

ازیرا بر در عصمت آتش کین را گشودند

کنون بنشسته ایم ما نظﱢاره گر براین همه دلواپسی

که از عمق هزارتودردل تاریخ

نوای یار خواهی و

به همراه دل شیر و

به دستی تیغ عدل و

به

• چهارشنبه
• 6
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 04:12
• نوشته شده توسط
• نادر امینی

شمـع وجود فاطمـه سوسو گرفتـه است

شب با سکوت بغض علی خو گرفته است

آتـش گـرفت جـان علی با شرار آه

وقتی که از ولی خدا رو گرفته است

در دست ناتوان خودش بعد ماجرا

این بار چندم است که جارو گرفته است

قلب تمام ارض و سماوات و عرش و فرش

یک جـا بـرای غـربـت بـانو گـرفته است

حـتی وجـود میخ و در و تـازیـانـه ها

عطر و مشام از گل شب بو گرفته است

بـا ازدحـام مـوج مخـالف بیـا ببین

کشتی عمر فاطمه پهلو گرفته است

***

مردی که بدر و خیبر و خندق حماسه ساخت

سـر در بغــل گـرفتــه و زانــو گـرفـته است

مجید لشکری

• پنج شنبه
• 7
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 08:54
• نوشته شده توسط
• جواد

نیمه شب بود و هوای فاطمیه که دلم دست به سینه پر زنان رفت مدینه که سلامی بدهد عرض ارادت به همان مادر مظلومه که زخمیست ز کینه، که سرت باد سلامت، تویی اسوه ایثار و شهامت و منم خاک کف پای غلامت و دلم سخت به دنبال مزارت که نشیند به کنارت و سراپاش نثارت و سر خویش بریزیم غبارت و نبینیم که پرپر شده گلهای بهارت...

پشت دیوار نشستم و از این غصه شکستم به سرم ناله مولا، به دلم نغمه زهرا، که دلم دید دو گلدسته والا و من غرق تماشا که عجب صحن و سرایی و چه ایوان طلایی و عجب قبله نمایی، چه خوش حال و هوایی، که یکی گفت: "که این قبه مگر خلد برین است که خاک در آن سرمه جبریل امین است و هر شاه و ملک در حرمش گوشه نشین

• سه شنبه
• 5
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 19:41
• نوشته شده توسط
• محمد جواد خراشادی زاده

چشماتو واکن مادرم،دل بیقرارم پرپرزدم نگاهی کن،تنهانذارم

اینجاهمه امید دارن ،نفس بزن دوباره

دلت میاد خودت نگاه،بابارمق نداره

خوب میدونم که دردداری،دعاگوتم خدایی

فقط بمون نگو میری،میمیرم ازجدایی

غصه براچی،هستم کنارت عصا نمیخوای، میام به کارت

مادرنرو،خودت میدونی

خیلی زوده هنوز جوونی

((مادرعزیزم))

یادت میاد تو اون کوچه،ای عزت من مادرچه جور بازی شدش،باغیرت من

خدابگم چیکارکنه،درحق هرچی ظالمه

نمیدونم سزاش چیه،خداخودش یه عالمه

سرو قدت مادر من،قربون قدوقامتت

خواستم سپربشم نشد،سیلی ربوده طاقتت

پاشوتوکوچه،نیست جاتومادر گوشواره ات کو،ناموس حیدر

نزن لگد،این مادرمه

حرمت داره تاج سرمه

((مادر

• پنج شنبه
• 7
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 11:56
• نوشته شده توسط
• عبدالحسین شفیع پور

‍ زبانحال مولا بر بالین حضرت زهرا س

(کار خیلی قدیمی و با سبک سنتی)

خداحافظ گلِ بیمار، خداحافظ گلِ بی خار

یتیمان آمدند بهرِ، واعِ آخرین دیدار

تو بودی مونسِ جانم، طبیبِ دردِ پنهانم

کجایی ای گلِ یاسم، که از دردِ تو نالانم

تو رفتی از کنارِ من، ز هجرِ تو پریشانم

ز بعدِ رفتنت دیگر، خزان شد باغ و بستانم

بمیرم من ز داغِ تو، ز دردِ اشتیاقِ تو

به مثلِ شمع میسوزم، من امشب از فراقِ تو

بگو جانم کجا گیرم، نشانی یا سراغِ تو

کجا بویم گلِ عشقم، شمیمِ عطرِ باغِ تو

خداحافظ گلِ بیمار، خداحافظ گلِ بی خار

یتیمان آمدند بهرِ، واعِ آخرین دیدار

چه شبهایی کنارِ هم، به سجّاده سحر کردیم

بگو تو چه دعاهایی، ب

• سه شنبه
• 1
• اسفند
• 1396
• ساعت
• 22:06
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

چشماتو واکن مادرم،دل بیقرارم پرپرزدم نگاهی کن،تنهانذارم

اینجاهمه امید دارن ،نفس بزن دوباره

دلت میاد خودت نگاه،بابارمق نداره

خوب میدونم که دردداری،دعاگوتم خدایی

فقط بمون نگو میری،میمیرم ازجدایی

غصه براچی،هستم کنارت عصا نمیخوای، میام به کارت

مادرنرو،خودت میدونی

خیلی زوده هنوز جوونی

((مادرعزیزم))

یادت میاد تو اون کوچه،ای عزت من مادرچه جور بازی شدش،باغیرت من

خدابگم چیکارکنه،درحق هرچی ظالمه

نمیدونم سزاش چیه،خداخودش یه عالمه

سرو قدت مادر من،قربون قدوقامتت

خواستم سپربشم نشد،سیلی ربوده طاقتت

پاشوتوکوچه،نیست جاتومادر گوشواره ات کو،ناموس حیدر

نزن لگد،این مادرمه

حرمت داره تاج سرمه

((مادر

• جمعه
• 8
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 16:37
• نوشته شده توسط
• عبدالحسین شفیع پور

تمام اهل عالم دم گرفتند

به حال خانه ی ما غم گرفتند

که روزی روزگاری خانه ی ما

صفایی داشت آن را هم گرفتند

کنون افتاده ناله در دل باد

و حتی آسمان هم ناله سر داد

نمی دانی چه شد در آن سیاهی

خودم دیدم که بین کوچه افتاد

ز چشمش سیلی کین سو گرفته

که حتی از علی هم رو گرفته

خودم دیدم که مادر زیر چادر

دو دستی دست بر پهلو گرفته

به قلب مادرم زخم فدک خورد

دل ریش پدر جانم نمک خورد

خرابم شد به سر انگار دنیا

که پیش چشم من مادر کتک خورد

کمی با درد و شبنم راه می رفت

و با دنیایی از غم راه می رفت

اگر چه دست بر دیوار می زد

ولی با قامتی خم راه می رفت

شدم این روزها غمخوار زهرا(س)

و مدیون سوال چشم

• پنج شنبه
• 14
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 07:57
• نوشته شده توسط
• vahid

تو در بيت ولايت شمع سوزان علي بودي
تو جانان محمد بودي و جان علي بودي
چگونه حرمتت پامال شد اي سوره ي کوثر
چرا نقش زمين گشتي تو قرآن علي بودي

علي حق داشت گر از هجر تو سرو قدش خم شد
تو سرو باغ و بستان و گلستان علي بودي
نه در شام عروسي ، نه ز صبح روز ميلادت
تو پيش از خلقتت در عهد و پيمان علي بودي
تو تا رفتي علي تنهاي تنها شد ، که تو تنها
شريک درد و غمهاي فراوان علي بودي
تو با دست شکسته ، دست حيدر بودي اي زهرا
تو با اشک پياپي چشم گريان علي بودي
ندارد شير حق بعد از تو همتايي و هم شاني
تو همتاي علي بودي و هم شان علي بودي
علي مي ديد مرآت الهي را به ديدارت
چگونه پيش چشم او جسارت شد به رخسارت

منبع: با

• چهارشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 07:06
• نوشته شده توسط
• جواد

شگفتا اهل دوزخ باغ رضوان را زدند آتش
شياطين بيت ذات حي سبحان را زدند آتش
الهي جسمشان در نار قهر کبريا سوزد
که هيزم جمع کرده کعبه ي جان را زدند آتش

به دين کردند با شمشير دين از چهار سو حمله
ز قرآن دم زدند و بيت قرآن را زدند آتش
گُلي را که نبي پرورد با ضرب لگد چيدند
به غنچه حمله کردند و گلستان را زدند آتش
به قرآن مي خورم سوگند سوزاندند قرآن را
به ايمان مي خورم سوگند ايمان را زدند آتش
مسلمان نيستم گر کذب گويم ، نا مسلمانان
از اين بيداد قلب هر مسلمان را زدند آتش
به ناموس الهي حمله ور گشتند نامردان
همان قومي که بيت شاه مردان را زدند آتش
نمي گويم که تنها دخت احد را زدند آنجا
محمد را ، محمد را ، محم

• چهارشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 07:17
• نوشته شده توسط
• جواد

خداي من بهشت و شعله هاي نار يعني چه؟
خطاکاران و بيت عصمت دادار يعني چه؟
جسارتهاي ديو و صورت انسيه الحورا
گل بي خار باغ وحي و نيش خار يعني چه؟

نگاه شير حق و تازيانه خوردن زهرا
طناب خصم و دست حيدر کرار يعني چه؟
اميرالمؤمنين تنها ميان آن همه دشمن
يگانه حاميش بين در و ديوار يعني چه؟
مگر نه سينه ي زهرا ، بهشت مصطفي بودي
بهشت مصطفي و صدمه ي مسمار يعني چه؟
فشار در ، غلاف تيغ ، قتل طفل ششماهه
به ناموس الهي اين چنين رفتار يعني چه؟
مدينه زير و رو شد از صداي ناله ي زهرا
خدايا بي تفاوت بودن انصار يعني چه؟
نه تنها سوختند از آتش کين بيت مولا را
مسلمانان به پيغمبر قسم کشتند زهرا را

منبع:سایت باب الحرم

• چهارشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 07:37
• نوشته شده توسط
• جواد

تو در راه اميرالمؤمنين خود را فدا کردي
تو با ايثار جان حق ولايت را ادا کردي
تو بر حفظ علي با طفل معصومت سپر گشتي
تو حتي بين دشمن چهار کودک را رها کردي

تو زينب داشتي اي بانوي خلقت چه پيش آمد
که چون نقش زمين گشتي کنيزت را صدا کردي
مدال روي بازويت گواهي مي دهد آري
که جان دادي طناب از دست حبل ا... وا کردي
تو از دور علي ، روبه صفت ها را پراکندي
تو در يک شهر دشمن ، ياري شير خدا کردي
تو برگرداندي از مسجد امامت را سوي خانه
تو دختر تربيت بهر قيام کربلا کردي
تو با نطق رسايت خطبه خواندي از علي گفتي
تو ما را با علي تا صبح محشر آشنا کردي
ولايت زنده از نطق رساي توست يا زهرا
غدير دوم ما خطبه هاي توست يا زهر

• چهارشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 07:47
• نوشته شده توسط
• جواد

زهرایت ای علی جان جزنیمه جان ندارد

امید زنده ماندن در این جهان ندارد

خواهم که اشک غربت از چهرات بگیرم

شرمنده ام که دیگر دستم توان ندارد

جز فضه کس نداند در پشت در چها شد

من لب نمی گشایم محسن زبان ندارد

هرکس سراغم آمد با او بگو که زهرا

قدرش عیان نگردید قبرش نشان ندارد

حتی یهودیان هم در خانه در امانند

در بین خانه ی خود زهرا امان ندارد

سروده ی حاج حبیب الله موحد

منبع:سایت مادر بهشت

• پنج شنبه
• 21
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 04:52
• نوشته شده توسط
• جواد

زهرای من غمت به خدا می کشد مرا

ظلمی که شد به تو جفا می کشد مرا

رخسار نیلگون شده از سیلی ستم

پنهان نمودنت ز وفا می کشد مرا

دست مرا رضای خدا بسته نازنین

بی یاوری تو به بلا می کشد مرا

پرپر شدی ز ظلم عداوت برابرم

دوری روی تو بخدا می کشد مرا

هنگام غسل تو شب وروزم یکی شده

دیدم به پیکر تو چها می کشد مرا

پشت و پناه من همه دم یاری تو بود

کردی به خصم خویش دعا می کشد مرا

ای مهربان ودلبر محنت کش علی

هجرت بدون چون وچرا می کشد مرا

بسیار طعنه از کس و ناکس شنیده ام

دشمن جداو دوست جدامی کشد مرا

یک سو غم تو دارم و سویی غریبه ام

اما حدیث کرب وبلا می کشد مرا

سروده ی حاج حبیب الله موحد

منبع:سایت

• پنج شنبه
• 21
• اردیبهشت
• 1391
• ساعت
• 04:58
• نوشته شده توسط
• جواد

چشمات و وا کن مادر من و صدا کن مادر
یه بار برای درد خودت دعا کن مادر
مادر مادر مادر
برات بمیرم شکسته پهلوت عزا گرفتم کبود بازوت
چشمات گریونه دستات،لرزونه زینب ، با گریه روضه ، میخونه
واویلا واویلا 3 مادر
میسوزه چشمات مادر
میلرزه دستات مادر
رمق نمونده دیگر
میون پاهات مادر
مادر مادر مادر
الهی چشمات وا بشه از هم رو گونه هامون نشسته شبنم
جسمت ، بی جونه حیدر ، حیرونه زینب ، با گریه ، روضه میخونه
واویلا واویلا 3 مادر

شاعر : رضا باقریان

دانلود سبک

• پنج شنبه
• 7
• اسفند
• 1393
• ساعت
• 19:24
• نوشته شده توسط
• محمد

معنای فراق را دگر فهمیدم
با دست خودم سنگ لحد را چیدم
شب غسل نمودم بدنت را اما
یک عمر سرت هرآنچه آمد دیدم

در رهگذر عشق چه یکتا رفتی
صد حیف ولی بدون مولا رفتی
امشب که سرم به چاه بردم گفتم
یار من شدی و لیک تنها رفتی

بر در که نگاه می کنم یا الله
از کوچه عبور می کنم گویم آه
ای وای که خاطرم پریشان گشته
تا آخر عمر هم بُود ذکرم آه

محمدمهدی عبدالهی

• یکشنبه
• 15
• مرداد
• 1391
• ساعت
• 14:03
• نوشته شده توسط
• محمدمهدي عبدالهي

مادر من حبیبه‌ي داور است
مادر من شفیعه‌ي محشر است
مادر من کوثر جوشان دین
مادر من بحر خروشان دین
مادر من دخت رسالت بود

مادر من کفو ولایت بود
مهدی‌ام و ناله‌زن کوثرم
آه چه آمد به سر مادرم
*****

مادرمن آینه یاس بود
مادر من باغ پراحساس بود
مادرمن مام امامت بود
مادرمن باب شفاعت بود
مادرمن ذکرجلی بودوبس
مادرمن عشق علی بودوبس
مهدی ام وناله زن کوثرم
آه چه آمدبه سرمادرم
*****

آه بیاناله من گوش کن
روضه مادرزپسرگوش کن
روضه پژمرده ونیلی شدن
خسته دل ازضربت سیلی شدن
بغض علی داشته ها آمدند
مادرمارا همگی می زدند
خصم علی راسوی مسجدکشید
مادرما درپی اومی دوید
یارعلی ازنفس افتاده بود
مادرمن فاطمه جان داده بود

• پنج شنبه
• 8
• تیر
• 1391
• ساعت
• 14:09
• نوشته شده توسط
• جواد

یک عمر قانعند به کم های مشترک
دارند این دو آینه غم های مشترک
این چادر نمازش و انگشتر آن یکی
اینگونه داشتند کرم های مشترک
پهلو و دست بسته، به این دو بزرگوار
یک عمر کرده اند ستم های مشترک
با یا حسن به خانه و در کوچه های شهر
خوردند با حسین قسم های مشترک
تا پشت در رسیده، پس از آن به چاه رفت
برداشتند هرچه قدم های مشترک
حُبِّ علی و فاطمه با ماست، ساختند
این دو به قدر شیعه حرم های مشترک

شاعر : مهدی رحیمی

• یکشنبه
• 17
• اسفند
• 1393
• ساعت
• 19:30
• نوشته شده توسط
• محمد

به میخ بگید: اینجا درِ عالم اسراره، نزن!
به در بگید: کنار این لاله یه دیواره، نزن!

بگید به آتش: نسوزون دامن بانوی منو
شعله به قلب عاشقی که پیش دلداره نزن!

برگِ گُله صورت اون، طاقت سیلی نداره
ـ مثل خدا ـ یاسِ منم یک گل بی‌خاره، نزن!

این در عرشم که نبود، جای لگدهای تو نیست
شش ماهه زهرا تو دلش اسم خدا داره، نزن!

برگه‌ی اثبات فدک، نیست توی دستش به خدا
تنها توی دستای اون گوشه‌ی دستاره، نزن!

پاسخ حرفای یه زن غلاف شمشیره مگه
حداقل تا جلوی چشم یه سرداره، نزن!

وا شدن دستای اون اینهمه شلاق نمی‌خواد
فاطمه از غصه‌ی من چند روزه بیماره، نزن!

دستمو که بستی بسه، با صبر من بازی نکن
نمک به زخم اسیری که ن

• پنج شنبه
• 9
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 03:11
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار