شهادت امام جعفر صادق

جـلال ايــــزدي جويـــي جـــلال حضـــرت صــادق
صـال ايــزدي خــواهي خصـال حضــرت صــادق
زِسَر تا پـا زِپـــا تا سَر خـــدا را مُظــهِر و مَظـــهَر
بيــــا موسيٰ تماشـا كن جمــــال حضــرت صـــادق
به شهر علــم پيغمبـــر بود چون جــدّ خود حيــــدر
كمـــــال مصـطــفيٰ باشـــد كمــال حضــرت صــادق
مـــه بـــرج سپـــهر ديـــن ازاو رونق گرفت آئيـــن
خرد مات است از جــاه و جـــلال حضــرت صـــادق
زِعــلم و دانـــش و تقـــويٰ نديـــده ديــده ی دنيـــا
به جـــز در عتـــرت طـــاها مثال حضــرت صــادق
بيــــانش معنــي قـــــرآن كـــــلام الله كلامــش دان
بيــا با ديــده ی دل خوان مقـــال حضــرت صــادق
«شكوه

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:04
• نوشته شده توسط
• یحیی

شدم مسموم زهر کینۀ منــــصور مادر جان
روم با یک جهان اندوه و غم در گور مادر جان
چه شبها بی ردا و بـــــــی عـمامه مرا بردی
مــــــــرا تا پای تخت آن زایمان دور مادر جان
زبام اندر ســـــــــرایم ریختندی در دل شبها
کـــــه طفلانم شدندی خسته و رنجور مادر جان
کشیدی تیغ عریان بر سرم منصور بی ایمان
کـــــه بودی از مقام خویشتن مغرور مادر جان
نبـــــــــــــود جّدم اگر پیغمبر رحمت پناه من
بـــــــودم مقتول آن بد گوهر منصور مادر جان
ولیکن عاقبت زهر جفایش سوخت کار من
شـــدم مهمانت ای بانوی خُلد و حُور مادر جان
یتیم و خونجگر موسای من شد از جفای او
مدینه شد ز فتلم ثانی عاشور مادر جا

• چهارشنبه
• 16
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

به تنگ آمد دلم از کینۀ منـــــصور یا جدّا
فَلَک بین با چه کس کرده مرا محشور یا جدّا
نکرده شَرم از روی تو در آن شام ظلمانی
نموده بـــــــــــی حیایی بر سرم مامور یا جدّا
پیاده سر برهنه از پــــــــــی اسبش دواندیم
بــــــه عذر اینکه من مأمورم و معذور یا جدّا
دهد دشنـــــــام گاهی گه زند آتش سرایم را
عَجَب خــوش داشتند حق تو را منظور یا جدّا
نـــــدانستم چه بود تقصیر من کاخر پی قتلم
نهاده زهــــــــــــر کین در دانۀ انگور یا جدّا
اگر خون بارم از دیده بجای اشک جا دارد
چو یاد آرم حسیـــــن و وقعه عاشور یا جدّا
نمی گریم برای خود فغان دارم بر آن شاهی
که شد با عترتش در کربلا محصور یا جدّا

شاعر : سید

• چهارشنبه
• 16
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای سپهر مجد وایمان آفتاب برج دین ماه محراب عبادت سرور اهل یقین
ناخدای کشتی دریای علم و معرفت تشنگان علم را سرچشمه ماءمعین
اصفیا از خوان احسانت سراسر ریزه خوار اولیاء از خرمن فیضت دمادم خوشه چین
جان اهل دل فدایت ای که عمری بوده ای همچو اجداد کرامت صاحب عزم متین
مذهب ما جعفری و دین ما دین نبی فخر ما این بس که باشد مذهب ما این چنین
شیعه می نازد به تو ای قبله اهل وفا وی که باشد خاک کویت کعبه اهل یقین
غرق عصیانم ولی با یک جهان عشق و امید از تو دارم دیده احسان به روز واپسین
جان زهرا مادرت ای شافع روز جزا شو شفیع ما به نزد ذات رب العالمین
گوشه چشمی سوی گوشه نشینان کن زمهر ای فروغ چشم زهرا و امیر المؤ

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:44
• نوشته شده توسط
• یحیی

بنال اي دل كه شور غم به پا شد
مدينه سر به سر ماتم سرا شد
ز طوفان حوادث، كشتي علم
در امواج بلا بي ناخدا شد
امام صادق از بيداد منصور
شهيد مكتب دين خدا شد

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:14
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای سپهر مجد وایمان آفتاب برج دین ماه محراب عبادت سرور اهل یقین
ناخدای کشتی دریای علم و معرفت تشنگان علم را سرچشمه ماءمعین
اصفیا از خوان احسانت سراسر ریزه خوار اولیاء از خرمن فیضت دمادم خوشه چین
جان اهل دل فدایت ای که عمری بوده ای همچو اجداد کرامت صاحب عزم متین
مذهب ما جعفری و دین ما دین نبی فخر ما این بس که باشد مذهب ما این چنین
شیعه می نازد به تو ای قبله اهل وفا وی که باشد خاک کویت کعبه اهل یقین
غرق عصیانم ولی با یک جهان عشق و امید از تو دارم دیده احسان به روز واپسین
جان زهرا مادرت ای شافع روز جزا شو شفیع ما به نزد ذات رب العالمین
گوشه چشمی سوی گوشه نشینان کن زمهر ای فروغ چشم زهرا و امیر المؤ

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای ششم آئينه ی ايزد سرشت
خانه ات برتر ز گلزار بهشت
دفتر دل باز شد دستي ز غيب
روي آن يک آيه از عشقت نوشت
حبّ تو زيباست مثل ياسها
بغض تو چون خارها يعني چه زشت
يک نسيم از تربتت گر بکذرد
جان دهد بر هر چه حتّي سنگ و خشت
با ولايت مي رسد تا شهر نور
امتداد جاده هاي سرنوشت
اين توئي صادق امام عاشقان
روشن از رويت تمام آسمان

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای آن که شدی برهمه سابق وی رهبر راستین صادق
ای ماه منیر و نجم ثاقب اسلام زتو نور و روشنی یافت
ای رهبر جمله ی خلایق
***
از نور جلّی مکتب تو وز خان وسیع نعمت تو
وز لطف عمیم و کثرت تو از فیض کلام و حکمت تو
فیض برده سوابق و لواحق
***
با فهم تو فقه سروری شد بارای تو خلق رهبری شد
وز سعی و تلاش مذهبیّت شیعه به تمامه جعفری شد
***
ای آینه ی جمال هستی سرمایه ی حق و حق پرستی
تو دست خدای مهربانی نیست فوق ید تو هیچ دستی
***
خورشید شده چراغ راهت عالم همه جمله در پناهت
عدنان که رهین مکتب توست
گردد به فدای خاک پایت

شاعر : حاج امیر عباسی

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

آئینه بود و سنگْ دلش را شكسته بود
عمری به پایِ لحظه ی مرگش نشسته بود
آن شب دلش برای زیارت گرفته بود
از شوقِ وصل، بندِ دل از هم گسسته بود
صادق ترین سروده ی دیوان كردگار
از آن همه دروغ از آن شهر خسته بود
تكرار قصه ی علی و بند و كوچه هاست
روشن ترین دلیل همان دست بسته بود
پای پیاده در پی مركب امام عشق
انگار روی اسب، مغیره نشسته بود
بر خاك خورد و گفت كه ای وای مادرم!
آن شب، شبِ زیارت پهلو شكسته بودآئینه بود و سنگْ دلش را شكسته بود
عمری به پایِ لحظه ی مرگش نشسته بود
آن شب دلش برای زیارت گرفته بود
از شوقِ وصل، بندِ دل از هم گسسته بود
صادق ترین سروده ی دیوان كردگار
از آن همه دروغ از آن شهر خسته بود
تك

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

از ماتم مولا جهاني در عزا شد، ماتم سرا شد
دانشسراي جعفري، ماتم سرا شد
آخر فدائي شد براه دين و ايمان
رفت از جهان با پيکر مسموم و نالان
شد يک جهان دانش به زير خاک پنهان
گريان به جنّت زين عزا، خيرالنسا شد
دانشسراي جعفري، ماتم سرا شد
دلهاي اهل دل همي سوزد ز داغت
جانها فداي قبر بي شمع و چراغت
صاحب زمان آيد شب جمعه مزارت
از ماتم مولا جهاني در عزا شد ماتم سرا شد
دانشسراي جعفري، ماتم سرا شد
ظلمت صفتان تکيه به نورم ندهيد
آزار بر اين قلب صبورم ندهيد
زان کوچه که زد عدو به زهرا سيلي
اي ددمنشان مرا عبورم ندهيد

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

دارد ميان هيئت خود گريه ميكند
با اهل بيت عصمت خود گريه ميكند
با داغ ِ هَتك حرمت خود گريه ميكند
دارد براي غربت خود گريه ميكند
آتش گرفت خانه اش اما سپر نداشت
بين ِچهار هزار نفر يك نفر نداشت
مشعل به دستها وسط خانه ريختند
يك عده بي هوا وسط خانه ريختند
اموالِ خانه را وسط خانه ريختند
جمع ِحسودها وسط خانه ريختند
بين نماز بود و مجالش نداده اند
حتي امان به اهل و عيالش نداده اند
بين هجوم بي خبر و يادِ مادر است
ديوارهاي شعله ور و يادِ مادر است
تنها ميان درد سر و يادِ مادر است
افتاده است پشت در و يادِ مادر است
شكر خدا خميده به ديوار و در نخورد
بال و پرش به تيزي مسمار و در نخورد
اين پير ِسالخورده عصا بر ند

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

مسوزان به زهر جفا سينه ام
شده تازه غمهاي ديرينه ام
من و زهر کينه، من و يک مدينه
غريبم غريب، غريبم غريب
غريبم غريب، غريبم غريب
عدو خانه ام را به آتش کشيد
بفهميدم آندم که مادر چه ديد
کنم ياد آن در، بسوزم چو مجمر
غمت شد نصيب، غمت شد نصيب
من و زهر کينه، من و يک مدينه
غريبم غريب، غريبم غريب
غريبم غريب، غريبم غريب
دلم از شراره شد آتشفشان اا
روم تا ز مادر بيابم نشان
به ماتم نشستم، بيادت شکستم
کجائي غريب، کجائي غريب
من و زهر کينه، من و يک مدينه
غريبم غريب، غريبم غريب
غريبم غريب، غريبم غريب

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

باز روي سر تو ريخته اند
شعله پشت در تو ريخته اند
گريه ات را كه بهانه كردند
باز هم حمله شبانه كردند
ريسمان بسته به بازوي تو شد
جاي زخمي روي ابروي تو شد
رحمي آن خصم پليد تو نداشت
حرمت موي سفيد تو نداشت
پشت مركب تن پاكت بردند
پا برهنه روي خاكت بردند
كو عباي تو و عمامه ي تو ؟
پر ز خاك است چرا جامه ي تو ؟
اشك چشم تر تو مي ريزد
قلب اين دختر تو مي ريزد
گيسويت از چه پريشان شده است
دخترت ديده و گريان شده است
مثل جوجه تن او مي لرزد
زودتر گر بروي مي ارزد
ببريدش ولي با لشكر نه !
مي زنيدش ؟ جلوي دختر نه
پيرمرد است مراعات كنيد
احترامي حق سادات كنيد
پيرمرد است زمينش نزنيد
تازيانه به جبينش نزنيد
گرچه آتش به س

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:26
• نوشته شده توسط
• یحیی

آهِ فروردینی ِ داغ ِ شقایق شعله ور شد
شعرم از بیداد پاییز منافق شعله ور شد
باز هم بغض ِ سحر گل کرد در پایانه ی شب
دفتر منظومه های صبحِ صادق شعله ور شد
سینه در محدوده ی آذر سراسر گّر گرفت و
لحظه ها در کودتای صبر عاشق شعله ور شد
کو ضریحی تا بر آن بنـدم دخیلِ واژه ها را؟
این غزل هم پشتِ دیوار حقایق شعله ور شد
یاسِ زخمی می شناسد کوچه ی گلمیخ ها را
ردّپای بیعت خونین سابق شعله ور شد
تا گُل نرگس زیارتنامه اش را خواند.... نم نم
شیعه ی کوی غریب آن مناطق شعله ور شد
شاعری در انزوای حسرتِ رؤیایی خود
در تبِ بوسیدن قرآنِ ناطق شعله ور شد

• سه شنبه
• 22
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 04:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

چه درد ها که نشسته است در زمین خوردن
به پا و دست ، به صورت ، به سر ، زمین خوردن
میان کوچه غریبی ، که میدود پی اسب
و هرچه پیر تر ، ساده تر زمین خوردن
به خاک افتادن سنت است از حیدر
رسیده ارث به او از پدر ، زمین خوردن
دوباره حرف غمش شد ، دوباره فکرم رفت
به سمت کوچه،زنی با پسر زمین خوردن
نشسته بود برای شما دعا میکرد
چرا؟ برای چه هست اینقدر زمین خوردن؟
تو را به جان عزیزت بزن، دلش دریاست
ولی ببند دهنت را که مادرش زهراست
نمیشود که تنش را تو بی امان نبری؟
نمیشود ببری و به تازیان نبری؟
به روی خاک اگر افتاد و گفت یا زهرا
نمی شود فحشی بر سر زبان نبری؟
خودش که پا دارد... سر که نیست، نیزه که نیست
ببر ، اله

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:28
• نوشته شده توسط
• یحیی

این آتشی که شعله زده بینِ خانه‌ام
ارثی بُوَد که ز مادر به من رسید
***
کفن‌ها بر بدن پیچید و فرمود:
خدایا بی کفن جدّم حسین است
***
یاد آن روز که در خانه‌ام آتش افتاد
سر به دیوار زده نام تو را سر دادم
***
ز دستِ کینه‌ی دشمن کجا کنم فریاد
ببین جماعت دنیا چگونه مزدم داد
***
شیعه بی قرآن ناطق گشته است
جسمِ صادق چون شقایق گشته است

• سه شنبه
• 22
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

اینجا دوباره بزم غم یار می زنند
آتش به خانه و در و دیوار می زنند
این شهر را به آتش و هیزم نگاشتند
بر زخم اهل بیت نمکها گذاشتند
اینجاست جای پای سلیمان اهل بیت
از آتش نشسته به دامان اهل بیت
اینجا دوباره روز قیامت رسیده است
بهر مدینه وقت ملامت رسیده است
آتش گرفت خانه و آتش گرفت یار
پیری نشسته بر درِ آتش گرفته، زار
او می گریست بهر خودش نه، ز درد داغ
از بهر آتشی که نشسته به میخ داغ
میخی نداشت در که به قلبش رود ولی
می سوخت قلب او ز شرار غم علی
طفلان او شدند هراسان میان دود
در آتشی که خانۀ ایمان گرفته بود
در یاد او نشست هیاهوی کربلا
از آتشِ نشسته به خیمه به نینوا
طفلان ز ترس راهی صحرا به هر طرف
آتش ز

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

صادق آل زهرا فرزند مرتضایم کنج غربت انیس سوز زهر جفایم
ز فرط پیری کمرم خمیده ز پا نشستم نفسم بریده
دگر زمان اجلم رسیده
آه وا غربتا وا غربتا
عمری برمن گذشت ویک روزخوش ندیدم بااین زانوی لرزان پشت مرکب دویدم
سرشک غربت همه دم فشاندم ز کوچه خود را به زمین کشاندم
به یاد آن شب ز رقیه خواندم
آه وا غربتا وا غربتا
تار و پود مرا با چنگال غم دریدند حتی سجاده را از زیر پایم کشیدند
در آن شب تلخ که پر از بلا بود حریم من در دل شعله ها بود
دلم به یاد غم کربلا بود
آه وا غربتا وا غربتا

• سه شنبه
• 22
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:54
• نوشته شده توسط
• یحیی

برگ تاریخ ورق خورده و از سر آمد
خانه ای غرق خداوند مصور آمد
نیمه شب بنده ای انگار خدا را میخواند
لحظه ای در نظرم ندبه ی حیدر آمد
پیرمردی که چو مجنون پی لیلایش بود
با قدی خم به در خانه ی داور آمد
غرق در حس خدا بود که ناگه دستی
باز هم درصدد فتنه ی دیگر آمد
این چه سّریست که هرکس پسر زهرا شد
عاقبت نزد خداوند مکدر آمد
کوچه ها بار دگر شاهد غربت گشتند
بار دیگر به سر آل علی شر آمد
دست ناپاک کسی هیزم و آتش بود و
شعله هایی که بر دامن آن در آمد
بازهم دست کسی را به طنابی بستند
صحنه ای شد که به تکرار مکرر آمد
رهبر دین خدا را به اسارت بردند
یادم از ناله ی وا حیدر دلبر آمد
یادم از لحظه ای آمد که مادر ، تنها

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

آسمان دل غمین روی لب می کند نوا شیعه دارد عزا در غم پور مرتضی
اشک غم می شود روان تسلیت صاحب الزمان
یابن زهرا یا صادقا
آتش کینه بر درب کاشانه اش نشست غصه مرتضی قامت پیر او شکست
یاد حیدر شده غمش داغ گل مانده بر دلش
یابن زهرا یا صادقا
سر برهنه روان در پی مرکب عدو سلسله راه شام غصة قلب زار او
او که در تاب و در تب است دل غمین یاد زینب است
یابن زهرا یا صادقا

• سه شنبه
• 22
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:56
• نوشته شده توسط
• یحیی

پرپر شده شقایق (2) مولا امام صادق(ع)
مسموم زهرِ کین شد
از غصه دل غمین شد
بنگر که آل زهرا
از داغ او حزین شد
* * *
ماتم گرفته سینه
از هر جفا و کینه
گوید امام صادق
وای از تو ای مدینه
* * *
شیخ الائمه بنگر
گشته تنش صنوبر
زهرِ عدو چه کرده
با جسم پاک و اطهر
* * *
کی دیده در زمانه
یک زاهدی شبانه
در لحظه‌ی عبادت
با زور و تازیانه
با دست بسته او را
دشمن بَرَد ز خانه

مولانا مولانا امامِ صادق (3)
ابرِ سیاهِ غصه پهنه‌ی آسمون رو
گرفته بغضِ ماتم سینه‌ی کهکشون رو
سروِ بلندِ شیعه خسته شده ز کینه
می‌خواد که با فِراقش شروع کنه خزون رو
* * *
استادِ درسِ قرآن، فقه و اصول و ایمان
شیعه به پای درسش نشسته جون گرفته
ز

• پنج شنبه
• 17
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:13
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی آن بی صفت از چشم، حیا را انداخت
با عزیز دل زهرا سر دعوا انداخت
دید از پیش بنایش به زمین خوردن نیست
تازیانه زد و از پشت عبا را انداخت
ذکر یا فاطمه بر روی لبش داشت ولی
ضربهء سیلی آن مرد، صدا را انداخت
با سر شیخ حرم تا سر شوخی وا شد
یکی عمامهء آن مرد خدا را انداخت
وسط کوچه که افتاد، صدا زد: وای از
نیزه هایی که شه کرببلا را انداخت
یکی انگشت اشاره سوی نسوان می برد
آهِ زینب زد و آن بی سر و پا را انداخت

شاعر : حسین قربانچه

• سه شنبه
• 22
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

ومقدر شده که مکتب ها ، تا ابد زیر بال تو باشند
آسمان باشی و همه دل ها ، پر زنان در خیال تو باشند
عشق در تو به آبرو برسد ، شیعه با تو به آرزو برسد
وتمام مناظرات زمان ، راوی شرح حال تو باشند
در سلوکت همیشه گم بشویم ، مثل شاگردهای بی تکلیف
تو خرابات قلب ها بشوی ، شیخ هامان رجال تو باشند
قسمت این بوده پیرو تو شویم ، در بیابان مرتد تاریخ
لحظه هامان همیشه مدیون حکمت بی مثال تو باشند
حکمت این بوده در کلاس حضور، نامت استاد شیعیان باشد
وتمام جواب ها عمری ، پایبند سوال تو باشند
وخدا خواست انقلاب تورا ، شرح تاریخ شیعه
بنویسند
تیترهای حماسی دنیا ، روی تقویم سال تو باشند

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

زآتش دلِ من صحبتي نكن نامرد
سكوت سبز مرا غيرتي نكن نامرد
بزن تمام تنم را كبود كن اما
به نام فاطمه بي حرمتي نكن نامرد

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

بمیرم چه غربتی داری
عجب سوز محنتی داری
یه روزی میشه می بینم که آقا چه هیاتی داری
شبیه جد خود حیدر ابهت و عزتی داری
دل تنگم ببین آقا خجل از این نوکریمه
چه شرمندم که من زندم ولی آقام بی حریمه
می خوام ز الله تو صدر حاجات
بشه مدینه محله سادات
آقام غریبه 4
شدی جاری از غدیر خم تجلی «یذهب عنکم»
آخر یک روز در صحنت وا میشه آقا روی مردم
برای کفتر صحنت میارن نذری گندم
باید کعبه سر سجده بیاره روی مزارت
یه روزی میشه می بینم هزاران خادم کنارت
اگه بیام باز دل بی قرارم
دو شاخه گل رو قبرت میذارم
آقام غریبه 4

شاعر : رضا تاجیک

دانلود سبک

• شنبه
• 2
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 14:54
• نوشته شده توسط
• یحیی

می سوزم از زهر کینه کجایی ای مادر(2)
دارم به تن من نشانه ها از شراره ی تازیانه ها کجایی ای مادر(2)
بی مونس و بی یاورم می سوزد از پا تا سرم در لحظه های آخرم
دیگر ز پا فتادم مادر برس به دادم
دشمن در این شهر کینه بال و پرم را چید(2)
موی سفیدم را ندید بر غریبی و اشک و ناله ام با طعنه میخندید(2)
سجاده ام را این پلید از زیر پای من کشید جانم دگر بر لب رسید
دائم در این نوایم در یاد مجتبایم
مهمان ناخوانده دارم هر شب در این خانه (2)
در شهر پیغمبر آمده با لگد زده بر درخانه شبانه وحشیانه(2)
در پشت ناقه دل غمین من می شدم نقش زمین ذکرم امیرالمومنین
علی و ناله و درد زهرا و آن چهل مرد

شاعر : رضا تاجیک

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

یاد مادر افتاده پشت در افتاده 2
ز خاک عباش معلومه که با سر افتاده
میوفته پشت مرکب غریبونه امشب
تا میوفته می خونه امون از دل زینب
نیمه شب، از چشماش، می ریزه دریای
اشکی که دل رو می سوزونه
یه پیر مردِ، مو سپید و، با گریه پشت این
مرکبش داره می کشونه
کوچه، هیزم، آتش، حیدر، دوباره زنده شد
یاد مادر در پشت در دوباره زنده شد
با بغض و کینه شهر مدینه
بازم لگد زد انگاری به سینه
آه و واویلا 4

شاعر : مهدی نظری

دانلود سبک

• یکشنبه
• 3
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

ميچکد اشک من به روي صفحه هاي قرآن
در دلم زنده شد خاطره هاي بيت الاحزان 2
سايه زد ابر غم اگر به روي من
چرا شکسته شد حرمت موي من
واي واويلا 2
واي ابي عبدالله
ريسماني ضمخت به دور گردنم نشسته
ضرب شلاق او خدا بر اين تنم نشسته 2
اسير گريه و اسير ناله ام
ولي به کوچه ها ياد سه ساله ام
واي واويلا 2
واي ابي عبدالله
شعله ها مي کشد زبانه و به شور و شينم
روضه خوان غم شام غريبان حسينم 2
ياد هجوم بر خيمه ي بي پناه
فرار بچه ها به سوي قتلگاه
واي واويلا 2
واي ابي عبدالله

شاعر : رضا تاجیک

دانلود سبک

• یکشنبه
• 3
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:17
• نوشته شده توسط
• یحیی

آسمونا بیقرارند کبوترا پرواز می کنند زائرا بیاین که دارند در بقیع رو باز می کنند
بارونیه آسمونش لب پنجره ایوونش عالمیه روضه خونش
وای چه حکایتی وای چه زیارتی وای عجب غربتی
بیاوببین مدینه چه اشکی این مردم میریزند توبقیع دارندبرای کبوتراگندم می ریزند
بی ضریح و بارگاهه این زیارت اگه کوتاهه لبریزه از اشک و آهه
حرف دلتو دوباره بگو از خاک پر از ستاره بگو از حرمی که نداره بگو
وای چه حکایتی وای چه زیارتی وای عجب غربتی
یا امام صادق آقا چرا شب غم سر نمیاد حرمی نداری اما ازم که کاری بر نمیاد
سمت بقیع پر کشیدم رو به قبر تو سلام میدم تنها تویی تو امیدم
باز به خاطرت می باره بقیع باز یه زائرت کنار بقیع سر میذ

• سه شنبه
• 22
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:55
• نوشته شده توسط
• یحیی

زهر کینه زده آتش به دل پیر مدینه
ای امان از کوچه پس کوچه ی دلگیر مدینه
وای از درد غربت ظلم بر ولایت 2
واویلا یابن الزهرا وای واویلا یابن الزهرا
شب غمها شب پرپرشدن عترت زهرا
دل خون و روضه های پسر حضرت زهرا
وای از دست مردم باز هم چوب و هیزم 2
واویلا یابن الزهرا وای واویلا یابن الزهرا
قد خمیدم پا برهنه وسط کوچه دویدم
یک نفر هم نکند رحم بر این موی سپیدم
پُرتب روضه بر لب هستم یاد زینب 2
واویلا یابن الزهرا وای واویلا یابن الزهرا

شاعر : رضا تاجیک

دانلود سبک

• یکشنبه
• 3
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 05:26
• نوشته شده توسط
• یحیی