امام حسن مجتبی علیه السلام

به نامِ نامی خدای حسن
خالقِ عاشقان و حیِّ ذوالمن

وضو بگیرم زِ مِیِ عاشقی
لب بگشایم و بگویم سخن

مدیحه گویم از سویدای دل
به عشقِ روی دلبرِ موتمن

اگر چه در ثنا و توصیف او
قاصرم و بوَد زبانم الکن

با مددِ علی و اِذنِ احمد
بگویم از حسن ، به هر انجمن

آمده زیبا پسری که عالم
زِ مقدم او شده باغ و گلشن

دود نمایید ، همه اسپند و عود
به کوری حسود و هر اَهرمن

فاطمه مادر و علی پدر شد
درودِ ما به زهرا و بوالحسن

وَه چه رخی ، وَه چه لبی ،چه مهی
یوسفِ کنعانی گل پیروهن

عسل چکد ، زِ لعلِ لبهای این
نگار نازنین سیمین بدن

بوسه رباید علیِّ مرتضی
از لب این کودک شیرین دهن

طعنه زند طلعتِ گلچهره اش
به سوسن و نست

• دوشنبه
• 8
• تیر
• 1394
• ساعت
• 10:13
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

روزگاریست که من عبدِ سرایت شده ام
همه دم زان که نمک گیر عطایت شده ام

تویی ارباب و منم نوکر دربار شما
دل خوشم زان که در این خانه گدایت شده ام

نفروشم به جهان خاک قدم های تو را
شکر لله ز ازل خاکِ عبایت شده ام

نورِ خورشید خجل میشود از نور رخت
منِ مجنون همه دم مستِ لقایت شده ام

همه از فیضِ دعاهای تو باشد به خدا
من اگر شیعه شدم یا که هدایت شده ام

تو کریمی و کرم می چکد از لعلِ لبت
تو کرم کردی و من مستِ ولایت شده ام

جانِ سالار شهیدان تو دعایم بنما
که منِ غمزده محتاجِ دعایت شده ام

خوش به حالش که فدایت شود ای نورِ خدا
کاش الساعه بپیچد که فدایت شده ام

بگذر از جرم من ای حضرت اربابِ کریم
چون که در

• جمعه
• 12
• تیر
• 1394
• ساعت
• 14:26
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

گسترده اند ، سفره ی دارالنعیم را
سوزانده اند ، شعله ی داغ جحیم را

کوثر به جوش آمد و دریا خروش کرد
با خویش برد طعنه ی تلخ عقیم را...!

با هر حسن حسن ، حسناتم زیاد شد
طوری که ، محو کرده تمام بدیم را

کا«مـ«ـل شده است علـ»ـم« و قلـ»ـم« های کال ما
مهرت گذاشت در پی ما ، حرف »مـیم» را

از» من » الی «تو» در رمضان الکریم ها
بگشوده اند ، صد طرق مستقیم را

گویی برای بودن هم آفریده اند
دست من و عبای امام کریم را

بر روی شانه های پیمبر کشیده ای
...تصویر شاعرانه سیب دو نیم را

شیعه بدون لطف امامش شکستنی است
آقای مهربان ..! ، پدری کن یتیم را

ما با توائیم ... با تو ... وَ سوگند میخوریم
در روز حشر هم به تو

• شنبه
• 13
• تیر
• 1394
• ساعت
• 08:04
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دستِ عطای خدا،یا حسنِ مجتبی

کریمِ آلِ عبا،یا حسنِ مجتبی

نورِ اُمیدِ فلق،مظهرِ اسماء حق

آیینه ی کبریا،یا حسنِ مجتبی

کعبه ی حور و مَلَک،محرابِ عرش و فلک

قبله ی اَرض و سما،یا حسنِ مجتبی

به خصلت و خُلق و خو،به هیبت و رنگ و رو

اَشبهِ بر مصطفی،یا حسنِ مجتبی

وصی شاهِ ولی،رهرو راهِ علی

بندِ دلِ مرتضی،یا حسنِ مجتبی

نوای قلبِ حسین،آرامشِ زینبین

زاده ی خیرالنّسا،یا حسنِ مجتبی

به صولت و به قامت،قیامتی قیامت

بالا بلندِ زهرا،یا حسنِ مجتبی

گیسو و رویت بهار،مثالِ لیل و النّهار

جنّتُ الاعلای ما،یا حسنِ مجتبی

سیم تنِ سبز پوش،پرچمِ عشق روی دوش

ماهِ سمای ولا،یا حسنِ مجتبی

نوحِ سفینه ی علم،کوهِ م

• یکشنبه
• 30
• خرداد
• 1395
• ساعت
• 09:15
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

سلام ِ من به حَسَنْ شاهِ بی مِثال و قَرین

سلام ِ من به حَسَنْ نورِ چشم ِ اهلِ یقین

سلام ِ من به صفایَش به صُلحِ بی مَثَلَش

سلام ِ من به حَسَنْ پیشوایِ اهلِ یمین

سلام ِ من به تو ای جلوه گاهِ حضرت حق

سلام ِ من به تو اُستادِ جبرئیلِ امین

سلام ِ من به تو ای قبله ی بدونِ حرم

سلام ِ من به تو ای نورِ آسمان و زمین

سلامْ میدَهَمَت ای سرورِ قلبِ نبی

اِی آنکه حبِّ تو باشد کلیدِ خُلدِ برین

هزارْ شُکرْ که هستم غلام ِ درگَهِ تان

نباشَدَم به جهان منصبی فراتر از این

شاعر : افشین منصوری فر

• یکشنبه
• 13
• تیر
• 1395
• ساعت
• 05:38
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

شکسته بالم، اگر طاقت پریدن نیست
از آسمان تو هم تاب دل بریدن نیست

هر آنکه میوه ی کالی ست در طریقت حق
بدون بندگی ات لایق "رسیدن" نیست

شکوه منظره ات در نـگـاه نقـاشـان
به هیچ بوم و دری قابل کشیدن نیست

فقط شنیده ام از جود و بخششت اما
هزار بار شنیدن که مثل دیدن نیست

بخر به عشق دلم را که خواهشی بر لب
برای عاشق دلخسته جز خریدن نیست...

شاعر : ابراهیم چاوشی

• پنج شنبه
• 22
• مهر
• 1395
• ساعت
• 13:20
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

صحن و حرم و گنبد و گلدسته نداری
بر روی کسی خانه ی در بسته نداری

آنقدر غریبی که در ایام شهادت
در هیچ خیابان علم و دسته نداری

بخشنده ای و کار به این که درِ خانه
مست آمده يا زاهد وارسته نداری

جانم به فداي تو كه در قلب سپاهت
حتي دو سه فرمانده ی دلبسته نداری

افسوس که جز گرد و غبار نفس باد
اطراف خودت زائر پیوسته نداری

در سینه ی هر شیعه حرم داری اگرچه
بالای سرت گنبد برجسته نداری

میترا سادات دهقانی

• جمعه
• 28
• آبان
• 1395
• ساعت
• 14:33
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

تا بخشش عطای کریمان همیشگی ست

در این محیط بوی خوش نان همیشگی ست

آنها گدایشان غم فردا نمیخورد

اینجا بنای سفره احسان همیشگی ست

دست کریم خسته بخشش نمیشود

هر چند التماس گدایان همیشگی ست

آقایی و کمال حسن جان فاطمه

مانند آیه آیه قران همیشگی ست

از عرش و فرش بر در او صف کشیده اند

اینجاست رفت و امد مهمان همیشگی ست

در خشکسال زندگی و قحطی امید

در خانه اش ترنم باران همیشگی ست

لبخند او خلاصه هر مهربانی است

رو به گدا تبسم ایشان همیشگی ست

شاعر : حسن کردی

• چهارشنبه
• 3
• آذر
• 1395
• ساعت
• 14:15
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

تنهایی یک مرد را اینجا نمی فهمند
حتی جواب خوب بودن را نمی فهمند

در بین آن شهری که ظلمت حاکمش گشته
همسفره ات باشند جذامی ها نمی فهمند

وقتی همه در فکر دنیایند و بی دین اند
تقسیم مالت با خدا آنها نمی فهمند

حتی به روی دوش پیغمبر تو را دیدند
اما چرا قدر تو را مولا نمی فهمند

تنهاترین سردار اسلامی و بی لشکر
وقتی که یارانت به جز دنیا نمی فهمند

مظلوم بودی آنقدر آقای ما آن قوم
در پیش جدّت دفن گردی را نمی فهمند

آنها که تیری می زدند بر جسم بی جانت
حال حسین و زینب و سقا نمی فهمند

آخر به روی داغ تو مرهم نهد مهدی
تا او نیاید قدر تو آقا نمی فهمند

الهام نجفی

• شنبه
• 6
• آذر
• 1395
• ساعت
• 17:18
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

از هر غریب در وطنِ خود غریب تر
از هرچه روضه، روضه ات آقا عجیب تر

زهر جفا چه کرد به جسم مطهرت
ای ناله های تو ز جگر پرلهیب تر

خوردی زمین و کاسه ی صبرت شکسته شد
گودال قتلگاه تو در هجره شیب تر

نشنیده ماند ناله ی ای وای مادرت
از بسکه بود همسر تو نانجیب تر

یک عمر یادِ آن در و دیوار بوده ای
از کودکی به جانِ تو غم ها نصیب تر

شاعر : رضا باقریان

• شنبه
• 6
• آذر
• 1395
• ساعت
• 17:24
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بند اول:
مرهم نداری ، محرم نداری، واست بمیرم آقا همدم نداری
داری ولیکن ، خواهر برادر
تا هست حسین و زینب پس غم نداری
بارونم چشمام پرِ ابره آقا! ، حیرونم از این همه صبر آقا ، گریونم بی مضجعه قبر آقا
جبرائیل زائر هر شب تو
تا دنیاست جاریه مکتب تو
جانسوزه، سوز آه و تب تو ، مولانا
(مولانا یا امام مجتبی)(4)
بند دوم:
ای جان جانان ، ای روح و ریحان
ای گوشواره ی عرشِ حق حسن جان
طبعت منیعه ، سفره ت وسیعه
از خوان تو کرم میگیره سلیمان
چشم من ، دنبال حریم یاره
دست من ، تو دست کریم یاره
اونی که، عشق نوکریمه یاره
زخم عشق، به خدا که کاریه
مسکینم، درد من نداریه
خرجم کن، صدقه جاریه ، مولانا
(مولانا یا امام مجتبی)

• شنبه
• 6
• آذر
• 1395
• ساعت
• 17:38
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بوسه به دیوار

دل‌خسته آمدم به درت تا گدا شوم

مهمان غربت حسن مجتبی(ع) شوم

من یاکریم گوشۀ صحنت... پرم بده

تا در بهشت خاکی مادر، رها شوم

با افتخار نوکری‌ات قد کشیده‌ام

یک روز می‌رسد که به پایت فدا شوم

گمنام کوچه‌های مدینه! خودت بگو

تا با غم مدینه کمی آشنا شوم

ای کاش! شعله‌ور شوم و در بقیع‌تان

شمع مزار نور دل مرتضی(ع) شوم

جای ضریح، بوسه به دیوار می‌زنم

رخصت بده که خادم صحن شما شوم

آرام گریه می‌کنم و دم نمی‌زنم

تا با سکوت مهدی(عج) تو هم‌نوا شوم

این بار هم به خاطر سقا(ع) قبول کن

بعد از مدینه زائر کرب و بلا شوم

دل را گره زدم به درِ بستۀ حرم

مگذار از مسیر شهیدان جدا شوم

شاعر : نعیمه

• سه شنبه
• 9
• آذر
• 1395
• ساعت
• 04:19
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

زخم تو خورده نمک

زهر، کاری شده و بال و پرت می‌سوزد

زخم تو خورده نمک... چشم ترت می‌سوزد

نه از آن زهر، که از خاطرۀ کوچه و در

قد و بالای تو... پا تا به سرت می‌سوزد

ردِ خون روی درِ سوخته جا مانده هنوز

مادرت پشت در است و پدرت...! می‌سوزد

ظهرِ یک حادثه در کرب و بلا... می‌دانی...؟

با لب تشنه گلوی پسرت می‌سوزد

جان زینب نفسی تازه کن ای شاه غریب!

دارد انگار تمام جگرت می‌سوزد

از غم خواهر و آن بزم حرامی، جانت

شعله‌ور گشته همه دور و برت می‌سوزد

یادشان رفته که نان و نمکت را خوردند

تار و پود کفنت پاره...، سرت می‌سوزد

نه حرم داری و نه صحن و سرایی آقا

جان شیعه ز دعای سحرت می‌سوزد

هر زمان مادر

• سه شنبه
• 9
• آذر
• 1395
• ساعت
• 04:21
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

از بس که حُسن نام تو شد مشق جوهرم
عطر بقیع می‌وزد از باغ دفترم

شوق بهشت سهم بقیه، ز من مخواه
از گندم مزار شما ساده بگذرم

مسکین، یتیم، اسیر، همه زود آمدند
مثل همیشه در صف این خانه آخرم

نقش است بر کتیبه‌ی خلقت هو الکریم
ثبت است بر جریده‌ی عالم هو الکرم

من خواب دیده‌ام پس از آبادی بقیع
نذر ضریح توست النگوی مادرم

آنقدر حلقه بر در این خانه کوفتم
حالا خودم کلون قدیمی این درم

گفتند سائلان که پس از تو کجا رویم
گفتی که این شما و سرای برادرم

این‌ها دو واژه‌اند که با هم غریبه‌اند
بر صفحه چون دو خط موازی: حسن، حرم

شاعر : میلاد حسنی

• جمعه
• 26
• آذر
• 1395
• ساعت
• 08:06
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

عیسی نبود اما دمش کار مسیحا کرد
یعنی که شهر مرده را با یک دم احیا کرد

ازآسمان عشق ما را تا خودش آورد
با یک اشاره قطره را راهی دریا کرد

موسای ما بی معجزه در شهر فرعون ها
آمد و راه مردمان نیل را واکرد

آمد و در امواج ظلمت، اوج تاریکی
خورشید را هدیه به قلب تیرگی ها کرد

شمشیر و تیر و خون همیشه حافظ دین نیست
گاهی بجای جنگ باید صلح امضا کرد

گاهی اگر که پای حفظ حق وسط باشد
با قاتل توحید هم باید مدارا کرد

شاعر : محمود یوسفی

• چهارشنبه
• 20
• بهمن
• 1395
• ساعت
• 14:25
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

یابن الحسن غیر از تو مولایی ندارم
سر در گمم در خویش ، مبنایی ندارم

بد جور می ترسم...بفهمم آخر کار
هرگز درون قلب تو جایی ندارم

جا مانده ی از کاروان کربلایم
عمری است در راهم..دگر نایی ندارم

دیگر نگو " نوکر شبیه تو نخواهم"
هر چه که باشم...جز تو آقایی ندارم

با عشق تنها زندگی معنا بگیرد
بی تو چه سردم!! هیچ گرمایی ندارم

ای ماه بی تو روزگار من سیاه است
جز بودن پیش تو رویایی ندارم

لب تشنه ام..هر جا که می بینم سراب است
خشک است جانم...چشم دریایی ندارم

دار و ندار من فقط مال حسین است
در چنته ام جز اشک کالایی ندارم

کرب و بلایم را بده که در سر خود...
جز این حرم تصویر زیبایی ندارم

شاعر : محمد سعید ط

• چهارشنبه
• 20
• بهمن
• 1395
• ساعت
• 14:27
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

آواره ی عشق تو شدم در وطن از عمد
ماندم به هواخواهی تو در قرن از عمد
.
دائم گره پشت گره در کار من افتاد
بند است به دامان تو دستان من از عمد
.
من کشته آن برق ضریحم که نداری
کارم شده بر پنجره اش زل زدن از عمد
.
تو شاه کریمی و گدای تو منم من
خالیست ببین سفره ی ما اکثرا از عمد
.
توصیف جمال تو کسی کرد برایم
مستانه دریدم بخدا پیرهن از عمد
.
یک شب وسط شور حسین آخر هیئت
شیرین سخنی کردم و گفتم حسن از عمد

محسن صرامی

• چهارشنبه
• 20
• بهمن
• 1395
• ساعت
• 15:37
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ای روزه داران رحمت یزدان عمیم است

ماه ضیافت سفره اش دست کریم است

از بخشش او ، می‌بارد اعجاز

از خنده ی او ، گل میشود باز

بوی گل سرخ ، عطر چمن شد

عید حسن شد ، عید حسن شد

******

روح الامین می آید از سوی سماوات

نازل شده نام حسن مانند آیات

شمس و قمر شد ، زائر به رویش

زهرا کشیده ، شانه به مویش

از شهد نامش ، شیرین دهن شد

عید حسن شد ، عید حسن شد

******

می ریزد از لب‌های او انوار توحید

پیغمبر ما لعل این دردانه بوسید

گهواره ی او ، شد کعبه ی جان

یوسف رسیده ، در شهر کنعان

جنت به خاک ، او بوسه زن شد

عید حسن شد ، عید حسن شد

شاعر : میثم مومنی نژاد

• چهارشنبه
• 17
• خرداد
• 1396
• ساعت
• 21:41
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

دوباره باز میخوام برم مدینه

دلم اسیر خاك اون زمینه

نمیتونم یه لحظه آروم باشم

آره آره جرم عاشقی همینه

آروم و قرار نداره سینه ی من

آقا بیا امشب دل مارو نشكن

بزار بمیرم به عشق تو یا حسن

مولا مولا مولا آقا آقا

زیبا زیبا زیبا ای گل زهرا

******

فاطمه به به چه گلی رو كاشته

كه تا حالا دنیا مثلش نداشته

خدا پای خلق جمال زیباش

گمونم اینه صد سالی وقت گذاشته

جمال قشنگش ماه بی نظیره

دل یوسفا به زلف اون اسیره

هركی نمیتونه بببینه بمیره

مولا مولا مولا آقا آقا

زیبا زیبا زیبا ای گل زهرا

******

خدای جود و كرمه این آقا

گشتم نبود مثل حسن به ولله

یه لقمه نون خشك سفره شونو

بخدا نمیدم به تموم دن

• چهارشنبه
• 17
• خرداد
• 1396
• ساعت
• 21:46
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

چه دسته گل زیبایی چه پسر آقایی

پسر ارشد علی خدای دلارایی

سبز سبز رنگ لباس قامتش

حقه حقه روی زمین امامتش

عشقه عشقه از دو طرف اصالتش

میوه باغ دو طوباس ثمره ی آل طاهاس

نشونی هایی كه گفتم فقط مال حسن زهراس

عزیز زهرا حسن جان

******

ستاره نورانی آسمون بتوله

هركسی عشقش حسنه نماز و روزه ش قبوله

خیلی زیباس آیینه مسته در برش

بر دو عالم می ارزه یك موی سرش

دست به جیبا كاسه بدست محضرش

خدا كه عشقش رو داشته اسمشو رو عرش نگاشته

با دیدنش یوسف از شرم سر به بیابون گذاشته

عزیز زهرا حسن جان

******

شیرینی قند و عسل نمی زكنج لبش

شاگردی كرده عباس پای درس ادبش

گرچه بوده پرچم صلح او سفید

قدرتش رو ج

• چهارشنبه
• 17
• خرداد
• 1396
• ساعت
• 21:47
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

جلوه اش گاهی کریم العفو شد گاهی حسن
من گمان کردم عوض کرده ست خالق پیرهن

عقل را پای رسیدن نیست آنجایی که عشق
در مصاف تیغ ابرویش به تن دارد کفن

ابر لطفش در زمین نگذاشت فصلی جز بهار
از قدمهایش نمانده هیچ ردی جز چمن

چونکه او باشد شفیع ما به روز رستخیز
می شود بار گناه من به دوزخ طعنه زن

صبح پیشانی او چون روز محشر سر زند
چاره ای بر ما نمی ماند به غیر از سوختن

کاسه ها لبریز خواهد شد اگر روزی شود
قطره ای از صبر او بین دو عالم سرشکن

حسن رو کرد و "خیال" هستیم از دست رفت
در بساطم نیست چیز دیگری جز باختن

شاعر : محمد بختیاری

• پنج شنبه
• 18
• خرداد
• 1396
• ساعت
• 07:40
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

امشب دوباره قصد استغفـار کـردم

یعنی به کوچک بودنم اقـرار کردم

میخواهم از حالا فقط مـال تـو باشم

شرمنده ام آقا که بـد رفتـار کردم

میدیدم اینکه خار چشمت هستم اما

بیهوده بر این کـارها اصـرار کردم

امشب به جـای گفتـن العفـو العفـو

هفتاد دفعـه یاحسـن تکرار کردم

هرشب کنار سفره در فکـر حسینـم

امشب به یاد مجتبی افطـار کردم

من نذر کردم که غلامت باشم آقا

تا آخـر عمـرم بنـامت باشم آقا

ای اولین فرزند زهرا یا حسن جـان

ای دلبر و دلبنـد زهرا یا حسن جان

تو آمدی زهرا و حیدر شـاد هستند

ای معنی لبخنـد زهرا یا حسن جان

مادر تو را هر لحظه در آغوش دارد

یعنی شدی در بند زهرا یا حسن جان

یارب به حق مجتب

• سه شنبه
• 26
• دی
• 1396
• ساعت
• 11:54
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

تو آن شاه کریم و من گدایِ دائمت هستم
ز طفلی گفته ام مرثیّه خوان قاسمت هستم

به دل گلدسته از یاس و ضریح از یاسمن دارم
درون سینه ام با نام تو صحنِ حسن دارم

نفس تا هست جانا سائل کوی تو می مانم
و با اذن شما پیوسته میخوانم حسن جانم

حسن والا حسن طاها حسن حیدر حسن زهرا
حسین است این بدونِ یا حسن بنیان عاشورا

حسن نور و حسن طور و حسن والفجر و الرحمن
حسن دهر و حسن یاسین حسن قلب است بر انسان

حسن مرهم حسن همدم حسن مُحرِم حسن مَحرم
حسن تنهاترین سردار تاریخ است در عالم

عجب نام تو شیرین است ، از کامم مگیر آقا
ببار از عشق خود بر قلب من باران تیر آقا

تمام سوره ی فتح است نقش دست و بازویت
لبت چون مائده مانَ

• دوشنبه
• 17
• مهر
• 1396
• ساعت
• 08:14
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

ای محبان به سماء ماه درخشان حسن است
هر چه خوبی ست در این عالم امکان حسن است

شب جمعه است همه یاد حسین افتادند
صاحب دشت بلاخیز محبان حسن است

قاسمش گفته که احلی، ز عسل شیرینتر
این کلام از لب فرزند، که جان حسن است

حرمش گر چه خراب، آمده در کرببلا
زائر هر شب سالار شهیدان حسن است

محرم سرّ همه آل علی در کوچه
یک تنه همره مادر شده گریان حسن است

بی هوا سیلی کین خورد و زمین افتاده
گوشه‌ای از غم مادر، سخنان حسن است

زائر کرببلا هر شب جمعه تا صبح
همره مادر سادات، پریشان حسن است

شب جمعه‌ست دلم یاد غریب افتاده
روضه خوان حرم شام غریبان حسن است

شاعر : مرتضی محمودپور

• سه شنبه
• 18
• مهر
• 1396
• ساعت
• 08:08
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

چنان که هر زنی صدیقه ی اطهر نمی گردد
یقینا هرکسی هم سبط پیغمبر نمی گردد
دوباره سوره کوثر به احمد میشود نازل
کسی که مجتبایش میدهند ابتر نمی گردد
شمیم اش هر سحر هوش از سر اهل محل برده
حریف عطر و بویش نافه و عنبر نمی گردد
ولایش کیمیا هست و خودش از کیمیاگرهاست
مس جانم بدون مهر پاکش زر نمی گردد
کریم بن کریم است و وجودش روح کرّمنا
کسی از محضر او دست خالی برنمی گردد
هر آن که با نگاه مهربان او مسلمان شد
بمیرد هم برای لحظه ای کافر نمی گردد
ندارد گنبدی تا جلد بام او شوم اما
پری که وا نشد سوی بقیع اش پر نمی گردد
اگر طعم طواف مرقد او را چشد حاجی
قسم بر کعبه دور کعبه هم دیگر نمی گردد
کسی که هدیه بر او میکن

• جمعه
• 28
• مهر
• 1396
• ساعت
• 13:59
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

آخر این شرک خفی را علنی خواهم‌ کرد
و پرستیدن او را شدنی خواهم‌کرد
من به تنهایی از این جام نخواهم‌نوشید
همهٔ اهل جهان را حسنی خواهم‌کرد
تا همه مردم دنیا بچشند از کرمش
همه را از نظر فقر، غنی خواهم‌کرد
همه‌جا از حرم خاکی او خواهم‌گفت
کربلا را و نجف را مدنی خواهم‌کرد
میشود دید چه خون دلی از غم خوردم
سنگ دل را که به یُمنش یَمنی خواهم‌کرد
آرزو نیست، رجز نیست، من آخر روزی
وسط صحن حسن سینه‌زنی خواهم‌کرد

میل اگر داشت فدای حرمش خواهم‌شد
و یکی از شهدای حرمش خواهم‌شد
گرد و خاکم ولی از لطف کریمانهٔ او
خادم صحن و سرای حرمش خواهم‌شد
هر زمان حال و هوای حرمش را بچِشم
شاعر حال و هوای حرمش خواهم شد
شاید آن روز

• جمعه
• 5
• آبان
• 1396
• ساعت
• 16:24
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

غم میخورم با کفترانی که نداری
در حسرت آن آستانی که نداری

این شعر جای روضه هایی که نخواندیم
دفتر به جــای سایبانی که نداری

در خواب دیدم گریه میکردند با هم
رو به ضریحت خادمانی که نداری

رؤیای من , روضه میان "مرقدت" بود
دیگر چه رؤیایی زمانی که نداری

مشهد که رفتم در خیابان هاش حتی
پُر بود از "زائر" , همانی که نداری

میترسم آخر بگذری از قاتلانت
در سینه ات جز مهربانی که نداری ...

شاعر : حمیدرضا محسنات

• جمعه
• 5
• آبان
• 1396
• ساعت
• 18:10
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

حسنم حسن تو را یوسف کنعان دارد
حشمت و جاه تو را ملک سلیمان دارد

در کرم خانه تو هر که نهد پای غنی است
"من و سلوی" تو را موسی عمران دارد

صبرعیوب اگر شهره به آفاق شده است
لطف تو شامل او گشته که عنوان دارد

کشتی از ورطه طوفان بلا ایمن گشت
نوح از فیض تو کی بیم ز طوفان دارد

میوه قلب نبی هستی و زیور به علی
زینت سوره یاسین که به قرآن دارد

این همه حسن از آن پسر فاطمه است
خانه فاطمه بس لولو و مرجان دارد

هر چه گویم به خدا از وجنات تو کم است
باور شیعه نه هر کس به تو ایمان دارد

گرد اولاد علی گنبد و گلزار بسی است
از چه رو سبط نبی مضجع ویران دارد

زَهر جانکاه چنان سوخت دل و جانش را
ماهی بحر بر او دیده

• سه شنبه
• 23
• آبان
• 1396
• ساعت
• 18:24
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

داداش حسن داری میری ما بی قراریم
تو هم بری اینجا دیگه هیچکی نداریم
جدّا وُ جدّه، باب و مادر همه رفتن
دیگه سرو رو شونه های کی بذاریم؟

حسن نرو بدونِ تو زینب می میره
حسین ازم بهونه ی تو رو می گیره

داداش حسن تو رو خدا اینجا غریبیم
تو آتیشِ دردیم و امّا بی طبیبیم
خودت که میدونی ز بغض و کینه حتی
از بوی قبرِ جدّمون هم بی نصیبیم

حسن نرو بدون تو زینب می میره
حسین ازم بهونه ی تو رو می گیره

مدینه بعدِ تو میشه دنیای ماتم
ما میمونیم و کوچه های غربت و غم
جا واسه ی همه پُرِه اِلا برای
زهرای مظلوم و علی و بچه ها کم!

حسن نرو بدونِ تو خواهر می میره
حسین ازم بهونه ی تو رو می گیره

شاعر : هستی محرابی

• یکشنبه
• 19
• آذر
• 1396
• ساعت
• 09:38
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

شد عزای بابِ مظلومت بیا یابن الحسن
جان فدای چشمِ معصومت بیا یابن الحسن

سرورِ دین بابِ تو رفت از جهان
از شرارِ کینه ی عباسیان

ریختند در کامِ او زهرِ سمیم
کرده اند نورِ ولایتِ را یتیم

در کنارش نه طبیب و همدمی
نه به زخمش دارو وُ نه مرهمی

تا که روحِ آن امامِ مهربان
با پدر ماوی گرفته در جنان

سامرا در آهِ غم شد سر به سر
شیعه شد از داغِ مرگش با خبر

با دلی پر خون با اشکِ بصر
آمدند بهرِ وداعِ با پدر

تا ز امرِ خالقِ پروردگار
مانده ای ازصلبِ پاکش یادگار

تا ز امرِ حق لبی بگشوده ای
بر تنِ پاکش نمازی خوانده ای

بعدِ آن از دیده پنهان گشته ای
غایب از چشمِ حسودان گشته ای

تا تو رفتی، رفت از ما حوصله
حا

• یکشنبه
• 19
• آذر
• 1396
• ساعت
• 10:08
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه