امام رضا علیه السلام

قد کشیدم لحظه لحظه با ولایت یا رضا
ذکر لالایی من شور و نوایت یا رضا

مادرم نام ترا در گوش من خواند و شدم
از همان روز نخست عبد و گدایت یا رضا

جرعه آبی ریخت بر کامم ز سقاخانه‌ات
روضه خوان گردیده‌ام من از برایت یا رضا

کاش من ابن شبیب و خانه‌زادت میشدم
تا سپر گردم به هر درد و بلایت یا رضا

خاک کویت برتر از خلد برین در پیش من
در سرم نبود به جز حال و هوایت یا رضا

زائر کوی تو زوار خدا در عرش شد
زین سبب آورده‌ام رو بر سرایت یا رضا

من کیم تا که رضا از تو شوم در این حرم
شرط بخشش از سوی حق شد رضایت یا رضا

نام سلطانی فقط زیبنده‌ی نام شماست
عالم و آدم همه یکسر فدایت یا رضا

مرد سلمانی شده منّا به درگا

• چهارشنبه
• 19
• مهر
• 1396
• ساعت
• 07:57
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

قصد کن زیارت و پا به پای دل بیا
می رویم‌ مشهد و شاه می خرد گدا

از نگاه خود بیا إذن را بگیر و بعد
اشک حلقه زد ببین! راه دادنت بیا!

ألسلام یا غریب٬ باز حال خوش بده
با علیکِ نابتان ای امام ِ خوب ها

صحن تان چه صحنهٔ بکر چشم های من
پلک میزنم! عجیب می چکد از آن طلا

از لب نقاره ات می وزد ثنای تو
یاأبالحسن رضا(ع) یاأبالحسن رضا(ع)

پر کشیده از حرم تا حرم دلم... ولی
قسمتم نمی شود یک نظر بکن مرا

زیر قبّةُ ٱلرضا(ع) یادِ قبّةُ ٱلحسین(ع)
جور کن برای من یک برات کربلا!

شاعر : مرضیه عاطفی

• پنج شنبه
• 20
• مهر
• 1396
• ساعت
• 16:01
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

خوشبحال هرکسی که دل به حضرت میدهد
خادم این آستانه بودن عزت میدهد
از شکوه و ازجلال نوکرش فهمیده ام
نوکری بر نوکر آقا ابهت میدهد
هیچ کس مانند مولا دست و دلبازی نکرد
دست پینه بسته ی سائل شهادت میدهد
عمر اگر پشت در این خانه طی شد نعمت است
رزق رعیت را خود ارباب برکت میدهد
جز در این درگاه جای دیگری زانو نزن
بوسه ها بر پای صاحبخانه لذت میدهد
از ثواب یک زیارت نامه خواندن غافلیم
روز محشر این خود اقاست قیمت میدهد
بی گمان موی سفید خادم این بارگاه
آبرو و اعتباری در قیامت میدهد
هر که عشقش بیش پس ارج و مقامش بیشتر
عاشقانش را رضا اذن شفاعت میدهد
هرچه ما بد میکنیم اقا محبت میکند
با محبت کردنش ما را خجالت میده

• شنبه
• 29
• مهر
• 1396
• ساعت
• 14:20
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

السلام علیک یا ابالحسن یا علی بن موسی الرضا

سلامی می فرستم بانسیمی تاخراسانت
دلم را می فرستم تانشیند برسرخوانت

یقین دارم خداازروز اول مقصدش این بود
تورا از بهر سلطانی فرستاده به ایرانت

عجب صحنی عجب حالی عجب فواره ای داری
بهشتی را که می گویند گم گشته در ایوانت

شنیدم خسته هارا بیشتر تحویل می گیری
زمن هم خسته تر داری چنین باشد پریشانت؟!

دل بشکسته ای دارم تو از من می خری آقا؟
دلم را می سپارم دست پیرمرد دربانت

نه در دنیا نه درعقبا نداردهیچ جا جایی
کسی که می کشد دست گدایی را ز دامانت

یقینا دست خالی ازدرتو برنمی گردد
گر از باب الجواد تو بیایدصحن، مهمانت

شفا،نقاره،ایوان،صحن،گنبد پنجره فولاد
بد

• سه شنبه
• 26
• تیر
• 1397
• ساعت
• 14:12
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

حرفِ من حرف دلای بی کَسه
یه امام رضا دارم واسم بَسه

میدونم صدام به آقام میرسه
یه امام رضا دارم واسم بسه

من همون کبوترم که جا نداشت
لونه حتی رویِ شاخه‌ها نداشت

هیچ نگاهی آب و دونم نمیداد
مثل هر غریبه آشنا نداشت

حالا اما عمریه رو گنبدام
بچه ی محله ی امام رضام

دنیا بی صحن و رواقش قفسه
یه امام رضا دارم برام بسه

حرف دل من حرف دلای بی کسه
یه امام رضا دارم برام بسه
(حسن لطفی)

#یاشبیر
#کانال_اشعار_دکتر_حسن_لطفی
@yashobeyr_hassan_lotfi

• جمعه
• 29
• تیر
• 1397
• ساعت
• 12:35
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

شور امام رضا علیه السلام

میون دلم یه آهو دارم، همیشه بیقرار طوسه
یه آهویی که شب و روزاش و، مسافر دیار طوسه
بیقراریام امون نمیده، آهوی دلم آروم بمونه
وقتی می بینه تنگه دلش، میره سقاخونه
باز می‌گیره بارون، توی صحن این چشامون
تا که تو به ما آقاجون، می‌دی گنبدت رو نشون
بی تو من، زندنی تو قفسم
می‌گیره، بی عشق تو نفسم
می‌پرم تا پیش تو برسم
ای همه کار و کسم
یا علی، علی موسی الرضا

----------
کرامت دست مهربونت، چه محشره چه بی‌نظیره
دعای چشام همیشه اینه، خدا تو رو ازم نگیره
تو آشوب صحرای قیامت، میام آقا پیدات می‌کنم
عاشقونه من فقط تو رو، تماشات می‌کنم
عشق دلپذیرم، ای آقای بی‌نظیرم
بیا وقتی من می‌میرم،

• شنبه
• 30
• تیر
• 1397
• ساعت
• 22:19
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

شور مناجاتی
امام رضا علیه السلام

من باشم گدای تو ، مست و مبتلای تو ، خیلی خوبه
می افتم به پای تو ، تو ایوون طلای تو ، خیلی خوبه

شب تا صب تو مرقدم ،باز خیره به گنبدم ، خیلی خوبه
هی میگم اگه بدم ، نکرده آقا ردم ، خیلی خوبه

خیلی خوبه که هنوز هوامو داری
که منو به جا میاری
بخدا تو حرف نداری

خیلی خوبه که به من محل میذاری
من خزونم تو بهاری
بخدا تو حرف ندار ی

سلام ای ، آقای آقاها
سلام ای ، لیلای لیلاها
سلام ای ، امید فردا ها

سلام ای ، آقاجونم رضا

وقتی که تورو دارم ، با اینکه گنهکارم ، من خوشبختم
تو باشی کس و کارم ، به عشقت گرفتارم ، من خوشبختم

من امام رضایی ام ، با لطفت خدایی ام ، من خوشبختم
ب

• شنبه
• 30
• تیر
• 1397
• ساعت
• 23:08
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

حضرت امام رضا علیه السلام شور

پدر و مادر و جسم و جان
بفدای حضرت سلطان

ملکا ذکر تو گویم که تو نور ربنایی
که تو سرّ در زمینی که تو شمس در سمایی
نه بشر توانمت گفت نه که گویمت خدایی
به علی قسم علی یی به رضا قسم رضایی

پدر و مادر و جسم و جان
بفدای حضرت سلطان

تو شهی و با نگاهی بنواز این گدا را
همه هست آرزویم که ببینمت نگارا
بخدا ز دیدن تو بشود اجل گوارا
پسر همای رحمت تو چه آیتی خدا را

به نگاه رافت تو همه دم امیدوارم
اگرم جدا شود دست ز تو دست برندارم
بخداست آرزویم که به وقت احتضارم
تو قدم نهی به چشمم تو نشینی در کنارم

به مشام جان رسیده نفحات عطر مشهد
به طواف مرقد تو دل ما به رفت و آمد
چه شود که

• یکشنبه
• 31
• تیر
• 1397
• ساعت
• 13:42
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

هوای بارون دارم هوای حرم
یه قلب مجنون دارم برای حرم
دوباره یادم افتاد شبای حرم

آی زائری که بااشک روون
رفتی سلام مارم برسون
منم ازاینجا میخونم برات
بازائرای آذری زبون

قوربان اولوم او آدیوه ای شاه خراسان
آقا سنه قوربان
بیچاره گلیب محضریوه حضرت سلطان
آقا سنه قوربان

کرببلای ایران
مشهدته رضاجان
قبله ماه و خورشید
گنبدته رضاجان

یاعلی موسی الرضا
*
دلم شبیه آهو تودام توعه
لبم همیشه گرم سلام توعه
عادتکم الاحسان مرام توعه

نقاره خونه ت وقتی می زنه
حس قشنگی آدم می گیره
دست خودم نیست تو رواق تو
اذون که می گن گریه م می گیره

رخصت بده صحنو بزنم بامژه جارو
یاضامن آهو
اصلا اومدم که بزنم پیش تو زانو
یاضامن

• چهارشنبه
• 3
• مرداد
• 1397
• ساعت
• 11:20
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

به بهانه‌ی روز زیارتی مخصوص

حضرت رضا(ع)

(بالای سر حضرت ایستاده بودم یک روستایی ساده با امام رضا(ع) بلند بلند صحبت میکرد گویی‌که‌درمحضر امام حاضر و امام را میبیند بسیار تحت تاثیر قرار گرفتم تصمیم گرفتم تمام درد و دل آن زائر ساده‌ی امام رضا(ع) را در این قالب به عاشقان آن امام همام عرضه کنم)

روستایی زاده‌ام از راه دوری آمدم

با هزار امید از بهر حضوری آمدم

سینه‌ام از مهرتان آکنده از امید بود

با تمام اشتیاق از بهر نوری آمدم

من‌دراین‌ظلمتکده گم‌کرده‌‌راهم یارضا

بین ره چشم انتظار روی ماهم یا رضا

دست خالی آمدم گفتم تو آقای کریم

پر کنی دستم اگرچه روسیاهم یارضا

گفته‌ام من با همه حکم برائت میده

• یکشنبه
• 14
• مرداد
• 1397
• ساعت
• 00:43
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

ماه خراسان، سلام علیک
ماه خراسان، سلام علیک
مامن ایران، سلام علیک

کعبه دلهای همه شیعیان
قبله ایمان، سلام علیک

ای که شفا می دهی وشافعی
شمس فروزان، سلام علیک

ای که خدا راضی از اعمال توست
مرضی سبحان، سلام علیک

مشهد تو مرکز امید هاست
منبع احسان، سلام علیک

بیسر و سامان توام یا رضا
ای سر وسامان، سلام علیک

ما همه بیمار ومسیحا تویی
دارو ودرمان، سلام علیک

هشت زتو آبرویی یافته
هشت امامان، سلام علیک

گشته دلم تنگ شبستان تو
شمع شبستان، سلام علیک

کاش حرم آیم وگویم به اشک
آه..رضا جان، سلام علیک

شاعر:اسماعیل تقوایی

• یکشنبه
• 14
• مرداد
• 1397
• ساعت
• 14:15
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

از زمانی كه به درگاه تو راهم دادند
آبرو مند شدم عزت وجاهم دادند

به مقامی كه نبردند سلاطين راهی
من مسكين بخدا رفتم و راهم دادند

تاشدم معتكف كوی تو ای شمس شموس
مژده روشنی شام سياهم دادند

گرمی وشور طلب كردم ازاين جا چون شمع
چشمه اشك غم و آتش آهم دادند

خواستم با تو بگويم كه خجالت زده ام
عرق شرم به عنوان گواهم دادند

درحريم تو خدا را به تو دادم سوگند
نامه عفو گنه بهر گناهم دادند

چه غم از تابش خورشيد قيامت دارم
تا كه درسايه مهر تو پناهم دادند

سوخت درآتش غم جان«وفایی» وسرود
درغم آل علی حال تباهم دادند

• پنج شنبه
• 15
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 12:30
• نوشته شده توسط
• سجاد

درگلشن خود به احترام آقاجان
دادی به همه تو بار عام آقاجان
گفتم که کلید اشنایی ها چیست؟
گفتند سلام است ،سلام آقا جان

• سه شنبه
• 24
• مهر
• 1397
• ساعت
• 20:14
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

کسی که تا حرم تو پیاده می آید
سوار بال ملائک به جاده می آید
چقدر جذبه ی عشق تو می کشد او را
که با اراده ی تو بی اراده می آید
چنان غبار براین آستان رحمت خیز
گهی نشسته وگاهی ستاده می آید
تمام رنج سفر را خریده بر جانش
«فقط به خاطر روی گشاده» می آید
به پاس درک مقام تو ای امام رئوف
هزار عاشق وعارف فتاده می آید
کسی که گوهری ازمعرفت به کف دارد
توحاجتش بدهی یا نداده می آید
رسیده بردر بیت الجواد زائر تو
به پای اشک به دار العباده می آید
چه دیدنی است شبی که سلاله ات مهدی
پی سلام، به دارالسیاده می آید
چه حاجت است«وفایی» دری دگربزند
همیشه در پی این خانواده می آید

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 10:45
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

مشهد حرم مطهر سلطان است
قم مرقد پاک بانوی باران است
گویند که حد فاصل این دو حرم
بین الحرمین کشور ایران است

• چهارشنبه
• 14
• آذر
• 1397
• ساعت
• 21:54
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

به کارم گیر افتاده خودت مشگل گشایی کن
در این دریای طوفانی دوباره ناخدایی کن
اجابت با دعای توست، عنایت در عطای توست
کرامت با خدای توست،خدایی کن خدایی کن
به جای تو به مردم رو زدم نومید برگشتم
اگرچه بی وفا بودم تو اما با وفایی کن
ببین خالی تر از هیچم، نه یاری نه کمک حالی
دخیل افتاده ام بر غربت تو آشنایی کن
سلام من به سقاخانه هایت، کفش کن هایت
به شوق گنبدت رنگ نگاهم را طلایی کن
کبوتر بچه قلبم پر پرواز میخواهد
کمی گندم بیاور باز هم ما را هوایی کن
تویی مشهور شرق و غرب در آقایی و احسان
به جان مادرت زهرا، علی موسی الرضایی کن
تو هشت و چهار هستی در عبایت پنج تن پیدا
دلم شش گوشه میخواهد مرا هم کربلایی کن

• چهارشنبه
• 14
• آذر
• 1397
• ساعت
• 22:09
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دل را نظر لطف تو بی‌تاب کند
مس را به خدا، طلا کند، آب کند
اشکم که چکید پشت این «پنجره»، گفت:
«فولاد» که دیده، درد را آب کند
آیینه‌دلان از تو صفا می‌گیرند
آیین محبت و وفا می‌گیرند
باور کنم این پنجره از فولاد است؟
اینجا که شفاعت و شفا می‌گیرند
این روضه، محل بار عام دل‌هاست
این صحنِ مبارک امام دل‌هاست
«فولاد» اگر آب شود نیست عجب
این «پنجره» محو ازدحام دل‌هاست

• پنج شنبه
• 22
• آذر
• 1397
• ساعت
• 18:23
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

قلم به دست گرفتم، خدا خدا بنویسم
به خاطر دل خود، نامه‌ای جدا بنویسم
اگرچه اشک ندامت امان نمی‌دهد اما
خدا کند بتوانم که نامه را بنویسم
به نامۀ عمل خود نگاه کردم و گفتم
که از کجا بنگارم؟ که از کجا بنویسم؟
به کارنامۀ خود، رنگی از ثواب ندیدم
مگر که چند خط از جرم و از خطا بنویسم
دلم گرفته و ابری‌ست، ای خدا کمکم کن
که شرح غربت خود را به آشنا بنویسم
اگرچه خانه‌خراب گناه غفلت خویشم
اثر به جوهر اشکم ببخش، تا بنویسم
کنار جادۀ حیرت، دوباره زمزمه کردم
که نامه را، ننویسم به یار، یا بنویسم؟
ولی به خاطرم آمد که عرض حاجت خود را
به آستان ولی نعمتم، رضا بنویسم
طبیب جان و دل عاشقان! اجازه بفرما
که چند جمله‌ای از

• جمعه
• 7
• دی
• 1397
• ساعت
• 15:12
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

از شدت شوق عاشق ديوانه جان داد
وقتي برايم پرچمت دستي تكان داد

پرواز كفترهاي تو در شهر مشهد
رنگ و لعاب ديگري بر آسمان داد

از اولش هم لال مادر زاد بودم
اين پنجره فولاد تو من را زبان داد

من با همه گفتم گداي شاه طوسم
روزي من را اين امام مهربان داد

رو كرد حتي كعبه سمت گنبد تو
وقتي موذن زاده در صحن ات اذان داد

پرسيدم از قبله نما از قبله روزي
چرخي زد و ايوان طلايت را نشان داد

اينجا اجل هم تحت فرمان تو باشد
بر هر كسي كه امر فرمودي زمان داد

بابا خودش هم نان خور اين آستان بود
با ما غلط گفتند بابا آب و نان داد

• پنج شنبه
• 4
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 21:29
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

یا امام رضا
دل من تنگه آقا برا حریم با صفات
کفتر دلم میخوادبیاد میون کفترات

بیاد و دونه خور صحن مقدست بشه
پر زنون بره بشینه روی گنبد طلات

دل من از کوچیکی اسیرته امام رضا
تویی سلطان عنایت وکرم،منم گدات

جونفدای توام ونوکریت افتخارمه
دوست دارم بیام به مشهد جونمو بدم
برات

تا میام پابوس تو قلب من آروم می گیره
تویی آرامش قلب تمومی نوکرات

جلوی پنجره فولاد مریضا صف کشیدن
باشه امید همه این ناعلاجا به شفات

دل من لک زده آقا برای زیارتت
بطلب تا بیام و بریزم هستیمو به پات

شعر:اسماعیل تقوایی

• پنج شنبه
• 5
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 13:26
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

هر کس که شود پاک سرشت از این‌جاست
تعیین مسیر سرنوشت، از این‌جاست
ای دل! به هزار راه و بیراهه مرو
گر مرد رهی، راه بهشت از این‌جاست

دیدم دل خسته، در به در می‌گردد
دنبال بهانۀ سفر می‌گردد
برگشتم و خاک توس را بوسیدم
هر چیز به اصل خویش بر می‌گردد

دل، داشت، تمنای نگاهی به بهشت
گاهی به تو فکر کرد، گاهی به بهشت
دل غافل از این بود که باید ببرد
از «حصن ولایت» تو راهی به بهشت

در عشق تو، اشک حجت کامل ماست
در موج حوادث این حرم، ساحل ماست
وقتی به دلم نگاه کردم، دیدم
آیینۀ خورشید ولایت، دل ماست

دل، هشت دلیل و هشت آیت دارد
تا تکیه به خورشید ولایت دارد
در نزد خدا «راضیةً مرضیه» کیست؟
آن کس که «رضا» از او ر

• جمعه
• 6
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 18:14
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

سلام ای طبیب طبیبان سلام
سلام ای غریب غریبان سلام

الا ماهتاب شبستان توس
الا حضرت نور، شمس‌الشموس

غریبم من از راه دور آمدم
به دنبال یک جرعه نور آمدم

شبم، آه یک جرعه ماهم بده
پناهی ندارم پناهم بده

ببخشا اگر دور و دیر آمدم
جوان بودم، امروز پیر آمدم

منم زائری خام و بی‌ادعا
کبوتر کبوتر کبوتر دعا

اگر مست و مسرور و شاد آمدم
من از سمت باب‌الجواد آمدم

من از عطر نامت بهاری شدم
تو را دیدم آیینه‌کاری شدم

تو این خاک را رنگ‌وبو داده‌ای
به ایران من آبرو داده‌ای

ببخشای این عاشق ساده را
ببخشای این روستازاده را

تو را دیدم و روشنایی شدم
علی‌بن‌موسی‌الرضایی شدم...

• چهارشنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 14:52
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

نشسته‌ام به رواقی به گوشۀ حرمش
رها رهای رها زیر آبشار غمش

یقین به چشمۀ تسنیم دوست متصل است
که نور می‌چکد از روزن سپیده دمش

چه سال‌ها که هم‌آوای نوبتی‌خوانان
رسیده است به گوشم طنین زیر و بمش

به کاظمین و به مشهد سلام و عرض ادب
به حس و حال غریبانۀ شبیه همش

دم مسیح خراسان به لطف حق گرم است
برایتان چه بگویم ز لطف دم به دمش

چو پا گذاشت به ایران هزار چشمه شکفت
هزار جان گرامی فدای هر قدمش

هوای روضۀ رضوان اگر به سر داری
بیا به سمت خراسان و روضۀ ارمش

به پادشاه و گدا و به عارف و عامی
خبر دهید که عام است سفرۀ کرمش

گره گشوده ز کارم به طرفةالعینی
به نام پاک جوادش چو داده‌ام قسمش...

هر آنچه داده به

• چهارشنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 14:57
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

در آغوش آیینه‌ها بوده‌ام
نمی‌دانی ای دل کجا بوده‌ام...

تو گویی در این سیر چون عطر گل
روی شانه‌های صبا بوده‌ام...

به دور حرم توی صحن عتیق
کبوتر کبوتر رها بوده‌ام

نه در قید دنیا نه در بند خویش
که فارغ از این ماجرا بوده‌ام

طلا شد مس روحم امشب که من
کنار رواق طلا بوده‌ام...

میان دل عاشق من کسی
اگر بوده او بوده تا بوده‌ام

گرفتم از او هرچه می‌خواستم
به والله حاجت‌روا بوده‌ام...

اگر شاعرم بی‌خبر نیستید
که من ریزه‌خوار شما بوده‌ام

برای شفا تا سحر ملتجی
به دیوار دارالشفا بوده‌ام

من آخر به مهمانی حضرتِ
علی بن موسی الرضا بوده‌ام

• چهارشنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 15:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

از تو دارد نفسم عطر خوش الحانی را
شور عاشق شدن و شوق غزلخوانی را

نه من از حاجت خود دست نخواهم برداشت
تا نشانم ندهی قدرت سلطانی را

نخورد لطمه به آوازه اقیانوست
اگر آباد کنی قطعه بیابانی را

حسرت کرببلا را ز دل من بردار
از غم آزاد نما این دل زندانی را

لحظه واشدن درب بهشت حرمت
تو به آغوش بکش زایر بارانی را

موج در موج تمام حرمت نورانیست
جلوه ات خیره کند چشم هر انسانی را

عاشقی که به نگاه کرمت دل بسته
به ریاست ندهد لڌت چوپانی را

از نجف کرببلا گرچه تو زایر داری
نفروشی به جهان زایر ایرانی را

شب احیا قدح بندگی ام را پر کن
جای خالی همه زندگی ام را پر کن

• سه شنبه
• 4
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:49
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای تا به قیامت علم فتح تو قائم
سلطان دو عالم، علی موسی کاظم

در دیده و دل نور تجلی تو باقی
بر چهرهٔ جان لمعهٔ دیدار تو دائم...

شد غنچهٔ شاخ شجر وادی ایمن
از نطق تو با موسی عمران متکلّم

دست تو همان دست بود کز سر قدرت
شد قرص قمر را به گه معجزه قاسم...

از شمع سراپردهٔ قدر تو که آنجا
پروانهٔ تو مشتری و مهر ملازم

روشن نشود شمع جهان‌تاب مه و مهر
هر شام و سحر تا نرسد رخصت خادم...

آن شب که پی روشنی کار دو عالم
شد صاحب معراج در آن کوکبه جازم

با نور نبی لمعهٔ انوار رخت بود
تا منزل مقصود به هر مرحله عازم

ای نور تو بر سرّ ضمیر همه حاضر
وی ذات تو بر راز نهان همه عالم

در کُنْهِ صفات تو که آیینهٔ ذات

• چهارشنبه
• 5
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:58
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

در مشت خاک ریشۀ شمشاد می‌دود
همچون نسیم در قفس آزاد می‌دود

جسم مرا نگاه مکن، بی‌تو روح من،
آتش گرفته‌ای‌ست که در باد می‌دود

ما را به سرزمین دگرگون خود ببر
آنجا که صید در پی صیاد می‌دود

آنجا که با عبور تو از روی قبرها
خون دوباره در رگ اجساد می‌دود

آنجا که کوچه کوچه خراسان شبیه رود
پای پیاده سمت سناباد می‌دود

می‌ایستم کمی به تماشای کودکیم
دارد میان صحن گهرشاد می‌دود

گویا شفا گرفته کسی باز در حرم
عالم به سوی پنجره فولاد می‌دود

من آمدم تو نیز می‌آیی، به این امید
عمرم به سوی لحظۀ میعاد می‌دود

• سه شنبه
• 11
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:08
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

هرکجایی به محبان شما رو کردیم
همره پرچم تو، عطر تو را آوردیم

هرکه برپرچم سبزتو نگاهش افتاد
اشکش افتاد به دامان و به تو صد دل داد

کرد احساس که بوی حرمت آمده است
سائلت گشت که وقت کرمت آمده است

زائر تو شد و از دیده ی خود اشکی سفت
ازهمان جا یه شما درد دلش را می گفت

به خداوند قسم غرق کرم شد دل من
آه آقا، چقدر تنگ حرم شد دل من

ازهمین جا به شما عرض سلامی دارم
زائری خسته دلم، برتو پیامی دارم

سائلی آمده بر درگهت ای مهر منیر
مهربان سایه ی خود را زسر ما تو مگیر

• چهارشنبه
• 12
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:05
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

جان بر لب من آمد و جانان به بر من
ای مرگ برو عمر من آمد به سر من

زیباست رخ ماه پس از نم‌نمِ باران
ای اشک مَیا، آمده تنها پسر من

این طفل، عزیز است و جگرگوشهٔ زهراست
بهتر که نداند چه شده با جگر من

ز آن لحظه که با کعبه خداحافظی‌ام دید
دانست که برگشت ندارد سفرِ من

ای دیده مکن گریه که شد وقت تماشا
ای اَبر برو، تا ز در آید قمر من

نُه ساله مگو، ماهِ شب چارده است او
زین روست به در دوخته شد چشم تر من

بُردم به دل خاک، دل چاک و پس از مرگ
گیرید ز داغ دل لاله خبر من

• دوشنبه
• 17
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:32
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

می‌رسم خسته می‌رسم غمگین
گرد غربت نشسته بر دوشم
آشنایی ندیده چشمانم
آشنایی نخوانده در گوشم

می‌رسم چون کویری از آتش
چون شب تیره‌ای که نزدیک است
تشنهٔ آفتاب و بارانم
دیده کم آب و سینه تاریک است

آمدم تا کنار مرقد تو
دامنی اشک و آه آوردم
مثل آهوی خسته از صیّاد
به حریمت پناه آوردم

آمدم تا خزان قلبم را
با نگاهی پر از جوانه کنی
بشکند بغض و اشک‌هایم را
مثل تسبیح دانه‌دانه کنی

در طواف تو مثل پروانه
هستی‌ام را به باد خواهم داد
تا نگاهم کنی تو را سوگند
به عزیزت جواد خواهم داد

• دوشنبه
• 17
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:33
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور