اشعار حضرت ابوالفضل العباس (ع)

پاره به پاره رویِ زمین قرص ماه ریخت
تا علقمه رسید ولی بینِ راه ریخت

پا می‌شود دوباره زمین می‌خورَد حسین
دستِ خودش نبود که بی تکیه‌گاه ریخت

یک دفعه ریخت حجمِ سرش تا عمود خورد
با تیر هم تمام تنش گاه و گاه ریخت

تقصیر حرمله است که مویی سفید شد
تقصیر حرمله است که چشمی سیاه ریخت

خورده هزار تیر ولی دوهزار زخم
در فرصتِ کمی به سرش یک سپاه ریخت

یک فوج نیزه دار سویِ قتلگاه رفت
یک فوج بی حیا به سویِ خیمه‌گاه ریخت

آتش گرفت خیمه و یک حجمِ شعله ور
بر روسریِ دخترکی بی گناه ریخت

بر نیزه بود سایه یِ زینب ولی زَنی
آتش زِ بام بر سر این سرپناه ریخت

می‌خواست تا محاسنِ او را به‌هم زند
اما به رویِ دخترکی اشتب

• سه شنبه
• 20
• مهر
• 1395
• ساعت
• 08:38
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

عمود خوردی و سرو و صنوبرم پاشید
صدا زدی که بیا کاسه ی سرم پاشید

همینکه تا برسم قطعه قطعه ات کردند
قد بلند امیر دلاورم پاشید

کنار علقمه تا لشگر کمانداران
تورا به نخل که بستند لشگرم پاشید

چهار هزار کماندار پیش چشمانم
چقدر تیر به جسم برادرم پاشید

دم وداع که رفتی ز خیمه پشت سرت
دو کاسه گریه ی افسوس دخترم پاشید

همینکه دست تو بر روی خاکها افتاد
به دست حرمله حلقوم اصغرم پاشید

رقیه فاتحه ی گوشواره اش را خواند
خبر رسید که افتاده ای "حرم" پاشید

عليِّ اکبر من... قاسم ام... ابالفضلم...
برای حفط النگوی خواهرم پا، شید

پس از تو امنیت یک قبیله در خطر است
کفیل زینب کبری ، "عقیله" در خطر است

شاعر : رضا

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 17:05
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

دستی از معجزه سرشار تویی یا عباس

قمر حیدر کرار تویی یا عباس

به همان نهر که طوف تو نموده است قسم

کعبه ی گنبد دوار تویی یا عباس

مادر دهر شبیه تو نمی زاید باز

گوهر بی بدل انگار تویی یا عباس

حلقه ی عشق وسیع است و در این حلقه فقط

آن که شد نقطه ی پرگار تویی یا عباس

کاشف الکرب حسینی و به لشگر آنکه

زهره برد از دل کفار تویی یا عباس

جرعه ای بوسه به لب های اباعبدالله

از لب آب طلبکار تویی یا عباس

ساقی مشک به دوشی که لب آب فرات

به عطش می زند افسار تویی یا عباس

دستت افتاد زمین، آب به خیمه نرسید

خجل از فاطمه اینبار تویی یا عباس

هر چه آمد به سرت، نور سرت کم نشده

بر سر نیزه قمربار تویی یا عباس

• سه شنبه
• 20
• مهر
• 1395
• ساعت
• 09:39
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

با وجود این همه رسوایی و خودخواهی ام
هم کنارم ماندی و هم می کنی همراهی ام

با خودم گفتم من آلوده را رد می کنی
ذوالکرم بودی و دیدم واقعا می خواهی ام

رحمت موصوله ات حتی به من هم می رسد
با وجود این همه کم کاری و کوتاهی ام

هر چه می گردم فقط حب تو پیدا می شود
بین اشعار و نماز و روزه و مداحی ام

گر به قول اهل غفلت روضه ها گمراهی است
تا خود محشر به دنبال همین گمراهی ام

مادرت با خط زیبای خودش روز ازل
سر در این سینه ام حک کرده "ثاراللهی ام"

هر کسی در درگهت منصوب بر کاری شده
من سگ عباس، در دربار شاهنشاهی ام

با توکل بر خدا و با دعای مادرت
اربعین، سوی حرم پای پیاده راهی ام

در روایت آمده ماهی برایت گ

• سه شنبه
• 20
• مهر
• 1395
• ساعت
• 10:21
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ساقی تشنه لبان گو چه شده ساغر تو

اینهمه تیر چرا مانده به دور و برتو

تیرهای همه ی حرمله ها خرج تو شد

شده اندازه ی قاسم همه ی پیکر تو

خیزو نگذار بخندند به حالم عباس

همه گفتند به من،ریخت به هم لشگر تو

اینچنینی که سرت ریخته از هم عباس

بیم دارم که سر نی نشود جا سر تو

خیز تا پای حرامی به حرم وا نشود

ترسم آن است که از دست رود خواهر تو

غیرت الله ببین صحبت سوغات شده

چشمها سوی حرم کو غضب حیدر تو

قسمتی از بدنت قسمت سر نیزه شده

خوب شد نیست ببیند بدنت مادر تو

محمود اسدی

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 17:10
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

طوفانِ تیر،کار عمو را خراب کرد

این مشکِ پاره، نقشۀ او را بر آب کرد

میخواست«یاسکینه» به قولش عمل کند

بارانِ تیر،سخت عمو را جواب کرد

شرمندۀ تبِ لبِ اطفال شد عمو

عباس را خجالت زینب مذاب کرد

احساس شد،صدای حروف مقطعه

ارباب را بریده بریده خطاب کرد

نعش مرا به خیمه مبَر جان اصغرت

سقای با وفای تو شرم از رباب کرد

میخواست«یاحسین» به پایت ادب کند

دستان من،مسیر تو را انتخاب کرد

دستی،یمین و دست دگر در یسار ماند

این کار،حرفِ علقمه را یک کتاب کرد

دستی نمانده بود،علم بر زمین فتاد

یک بی حیا رسید و بسویم عتاب کرد

آمد عمود و تاجِ غرورِ مرا شکست

دشمن جسور شد،زد و پا در رکاب کرد

خصمِ من از حماسۀ ص

• جمعه
• 23
• مهر
• 1395
• ساعت
• 10:37
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

مثل آشوبی که یک توفان به دریا می دهد
درد، گاهی شکل زیبایی به دنیا می دهد

ابرها را می برد تا سینه ی دریا ولی
حسرت یک قطره باران را به صحرا می دهد

عشق با هفتاد خوانش امتحانت می کند
سنگ هم باشی خودش را در دلت جا می دهد

یک نفر مثل تو عهدش را به آخر می برد
یک نفر در ابتدای ماجرا وا می دهد

از همان اول تو "تنها مرد میدان" بوده ای!
عشق کاری دست آدم های "تنها" می دهد

مادرت از غربت این روزها کم می کند
یک پسر مثل تو را وقتی به زهرا می دهد

می روی و اسب ها از دلهره رم می کنند
دشت امشب یک نفس بوی خدا را می دهد

آن خدایی که زمانی تشنگی را آفرید
غیرت و مردانگی را هم به سقا می دهد!

رویا باقری

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 17:10
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

هم میان دست و بازو فاصله افتاده است

هم میان هر دو ابرو فاصله افتاده است

تیر سوزن شد، که دوزد پیکر او را به هم

بین اعضا از همه‌سو فاصله افتاده است

نکته‌ای سر بسته را بر دوش با خود باد برد

این‌که بین شانه و مو فاصله افتاده است!

تیغ‌ها در پیکرش پهلو به پهلو می‌شوند

در دل هر زخم از این رو فاصله افتاده است

ازدحام تیر شد در سینه که بین نفس

با نفس در این هیاهو فاصله افتاده است

ناامیدی ساخت کارش را همین‌که غرق زخم

دید بین مشک با او فاصله افتاده است

غیر او در هر کسِ دیگر طبیعی هست اگر

بین تیر و چشم و زانو فاصله افتاده است

**

شیر می‌گویند امّا بین ابروهای او

مثل دو بال پرستو فاصله افتاده

• جمعه
• 23
• مهر
• 1395
• ساعت
• 10:59
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ببین که دشمن ازاین پس جلوتر آمده است
ببین که داد حرم از غمت در آمده است

چه خوب شدکه نمی بینی ای رشید غیور
که دست نحس کسی سمت معجرآمده است

ساقی العطاشا

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 17:26
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

هیچ کس مانندِ عباسم مرا یاری نکرد

هیچ کس مثل ابوفاضل علمداری نکرد

دست از دست و سر و از آبروی خود کشید

با مُواساتش کسی اینگونه دینداری نکرد

گفت برگردان امان نامه، امانِ من خداست

هیچ کس با دشمنش اینگونه رفتاری نکرد

کس ندیده،هیچ سقایی بمیرد تشنه لب

یادی از لبهای خود وقت گرفتاری نکرد

بر مقامش غبطه خورده هر شهید و هر امیر

هیچ سرداری چنین بی دست طیاری نکرد

بسکه چشمانش برآن طفلان عطشان خون گریست

از ادب مانند او کس جوی خون جاری نکرد

یا اخی را گفت و از زین واژگون شد بر زمین

وقتِ جانبازی به جز جان باختن کاری نکرد

دید چون یاسِ کبود،،از غصه چشمش تیر خورد

بیش از این عباس با آن یاس دیداری نکر

• جمعه
• 23
• مهر
• 1395
• ساعت
• 10:59
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

پناه حرم
ای پناه حرم وای به حسین قوت جان
از غمت قد حسین تو شده همچو کمان

انکسار کمر من به زمانی رخ داد
که بدیدم تن افتاده جدا از دستان

تشنگی رفته ز یاد همه طفلان حرم
همه گویند عمو را به حرم برگردان

درکنار تن تو گشته عجب غوغایی
من زنم بر سر وگردیده عدویت خندان

بی علمداری من طعنه ی دشمن شده است
خیز از جا وبده طعنه ی دشمن پایان

خون گرفته ست رخت را وبه چشمت تیر ی
مانده ام چون کشم از دیده تو این پیکان

بعد تو جرات دشمن چه فزون گشته اخا
آمده صحبت از غارت خیمه به میان

از تو ممنون که خطابم به برادر کردی
لب گشا وبنما باز تو این واژه بیان

آب شرمنده ی مردانگیت تا به ابد
با وفایان همه در رسم وفایت

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 08:07
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بدون تو شب و روزم نمی شود سپری

به جز تو از تو نداریم خواهش دگری

به عمق داغ تو واقف نگشته سوخته ایم

همین قَدَر که شنیدیم روضه ای گذری

نه شعر که سخن ساده پیش تو سخت است

به غیر گریه ندارم برای تو هنری

ز اشک دیده خود کسب معرفت کردم

تو را شناخته ام با مبانی نظری

اگر غلط نکنم اوج سرّ لولاکی

طفیل هستی عشقند آدمی و پری

اگرچه یوسفی اما من به شیوه ای دیگر

من آمدم سر بازار تو مرا بخری

زهیر را وسط خیمه اش ز خود بردی

نمی شود بروی جایی و دلی نبری

از آن زمان که دم علقمه قدت خم شد

شده ست مبدا تاریخ هجری قمری

شاعر : محمد رسولی

• جمعه
• 23
• مهر
• 1395
• ساعت
• 11:03
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

یاعلی!پهلوان ما رفته

ماه از آسمان ما رفته

جان نداریم جان ما رفته

ساقی خاندان ما رفته

رفته تا با شتاب برگردد

آب با مشک آب برگردد

قوم و فامیل زحمتش دادند

نیمه شب برگ دعوتش دادند

آشناهاش غربتش دادند

پیش زینب خجالتش دادند

یک امان نامه شرمسارش کرد

تا خود صبح بیقرارش کرد

تا شنیده عمو عموهارا

زده بر دوش آرزوهارا

تا کمی تر کند گلوهارا

بخرد کل آبرو هارا

بچه ها آمدند راهی شد

آنقدر رو زدند راهی شد

تیرها ریختند بر بدنش

از نوک پا گرفته تا دهنش

پاره پاره شدست پیرهنش

سوختم پابه پای سوختنش

شک ندارم که او نظر خورده

شاخ شمشاد ما تبر خورده

تکیه قرص من زمین افتاد

با چه وضعی ز صدر زین افتا

• جمعه
• 23
• مهر
• 1395
• ساعت
• 11:05
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

دریا دل سپاه محرم بلند شو
باب الحوائج همه عالم بلند شو

نقش زمین، میانه ی صحرا چه می کنی
لب تشنه در میان دو دریا چه می کنی

ای تکیه گاه خیمه ی خواهر بلند شو
ای کاشف الکروب برادر بلند شو

دارد مصیبت از همه جا می رسد اخا
بعد از تو ناله ام به کجا می رسد اخا

باور نمی کنم که سرت را شکسته اند
ای مرغ عشق، بال و پرت را شکسته اند

پشت و پناه اهل حرم پا نمی شوی؟
با این حساب بین عبا جا نمی شوی

پرچم به دوش لشکر زهرا بلند شو
پشت و پناه زینب کبری بلند شو

دارد سپاه حرمله لبخند می زند
بر دست های خواهر تو بند می زند

دستی که نیست تا که مرا یاری ام کنی
فکری به حال زخم دل کاری ام کنی

پشت و پناه خیمه ی ما این

• چهارشنبه
• 12
• آبان
• 1395
• ساعت
• 10:58
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

(( ذکر لب صاحب عزا ))

همیشه روی لبم ذکر یا اباالفضل است
چراکه حضرت مشکل گشا اباالفضل است

دو دست داده به راه خدا و پس چه عجب
اگر که معنی دست خدا اباالفضل است

به جمله جمله ی یا کاشف الکروب قسم
که استجابت صدها دعا اباالفضل است

نمونه است اباالفضل و در مسیر حسین
کسی که شدهمه چیزش فدا اباالفضل است

از ابتدا به من آموخت مادرم تنها
دوای درد گرفتارها اباالفضل است

چه ترس دارد از آتش,چه ترس از دوزخ
اگر شفاعت هر شیعه با اباالفضل است

خود امام زمان گفته است می آید
به مجلسی که در آن ذکر یااباالفضل است

بگیر ذکر اباالفضل با امام زمان
ببین که بر لب صاحب عزا اباالفضل است

شاعر : مجتبی خرسندی

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 11:30
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بحر طویل

حرم امن است یا عباس علیه السلام

خبر دارم که گیسویت به دست بادها می رفت و می خواند از غم خورشید لب تشنه

خبر دارم ، عمو عباسِ طفلان حرم ، از قول آب و قلب بی تاب رباب و نهر آب و یک سه ساله منتظر در غربت خیمه

خبر دارم ز حُزنت ... حزن عباس علی علیه السلام در جنگ آب و خنجر و دشنه

خبر دارم که ناگه دشت طوفان شد ، غم عالم فرود آمد به قلبت، تیر بر لبهای مشکت خورد ، مشکت مُرد در سوز غم و

امَن یُجیب کودکان بال و پر بسته ،

خبر دارم سرت روییده بر سر نیزه می رفتی ،

دلت دلواپس اهل حرم ، منزل به منزل ،کو به کو ، بی تاب خواهر ، بی قرار حرمت دردانه های حضرت حیدر

و خون می ریخت از رگهای سرخ حنجرت

• دوشنبه
• 19
• تیر
• 1396
• ساعت
• 05:29
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بند اول
ای قمر هاشمیون/مدد یل ام بنین
ساقی دشت کربلا/پور امیرالمومنین
نمونه در ادب تویی/شیر یل عرب تویی
نمونه در شجاعت و/اصیل و با نصب تویی
(تویی معنای،وفا و ایثار و تکیه گاهی،برای سردار)
(شبیه حیدر،به زور و بازو به حجب و حیا،تویی تو الگو)
سیدی الدخیل/به سر سفره ی تو زانو زدم
سیدی الدخیل/به لب ساحل تو پهلو زدم
سیدی الدخیل/وسط مدح تو از جون و دلم
سیدی الدخیل/گفتم از تو نعره ی یا هو زدم
(ابالفضل مدد_سیدی یا ابوفاضل الدخیل)

بند دوم
رفتی شریعه بیاری/آب برای اهل حرم
مشکتو با تیر زدن و/دست تو از بازو قلم
عمود زدن به فرقتو/شکسته شد فرق سرت
همونجا گفتی یا اخا/گفت انکسر برادرت
(تو افتادی و،برادر اومد

• سه شنبه
• 21
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 06:13
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

جواب:
[یا اخا عباس با وفا] ۴
پاشو عباس، علمت کو
مشگ آب ،حرمت کو
غرق خونی ای برادر
اون دو دست قلمت کو
پاشو بریم به خیمه ای عباسم
نشکن دل دختر با احساسم
چرا شدی پژمرده ای یاسم
پاشو تا خیمه قدم بزن
باز علم توی حرم بزن
پیش چشم خواهرم بزن
روسرت جای عموده
بدنت زخم و کبوده
روضه ی تو از تن من
این توونم رو ربوده
"اِنْکَسر ظَهری "خمیدم بعدت
چه طعنه ها که من شنیدم بعدت
رفته دیگه همه امیدم بعدت
کاش دوباره یاورم بشی
باز برام صاحب علم بشی
تکیه گاه لشگرم بشی
رمقی دیگه ندارم
بی تو بی یاور و یارم
تو نباشی بین گودال
روی خاکا سر میزارم
تو دشت غم کی یاوره داداشه
لشگر دشمن پره از اوباشه
تنهام بزار برو برادر ،باشه

• چهارشنبه
• 22
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 04:02
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

بند اول:
از میمنه تا میسره
یکسره جای حیدره
حیدری که مکرره
اباالفضل
ذخر الحسین کربلاس
خار چشمای دشمناس
امید قلب خیمه هاس
اباالفضل
والله اِن قَطعتُم یَمینی
انی اُحامی اَبداً عَن دینی
و عَنْ امام صادق الیَقینی
بند دوم
ته مردیه و ادب
فرزند شاه عرب
قمرِ هاشمی نسب
اباالفضل
قتال الناکثین و
قتال قاسطین و
قتال المارقین و
اباالفضل
عجب امونی از دشمن بریده
که آسمونا لِنگه شو ندیده
رنگ زمین زیر پاهاش پریده
ابلفضل
« یا کاشف الکرب الحسین »
بند سوم:
آرامش قلب همه
فرشته های فاطمه
میره میدون بی واهمه
تو میدون کرب وبلا
گرد و خاکی کرده بپا
نبردش داره ای وللا
زیر و زِبَر میکنه کرب و بلا رو
آره به وجد آورد عرش خدار

• چهارشنبه
• 22
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 12:20
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

بنداول

علقمــه غوغـــــا
خشکیده لبهــــا
کنـــــار سقّــــــا (2)
اومـده زهـــــرا

کنـــــار توام / باشور و احساسم
پاشو پسـرم / پهلـوون عباسـم(2)

بلند شو / ای علمـــــدار رعنـــــا
بلند شو / اومده مـــــادر زهــرا (2)
بلند شو / همه هست من سقّــا

واویلا / آه و واویلا ، اباالفضـــــل (3)

دانلود سبک

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 13:48
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بند اول

باور نمیشه اینجوری شدی همه امیدم

توی علقمه فتادی تشنه لب یل رشیدم

پشتم از غمت شکسته میبینی قدخمیدم

مشک تو هم مثه / قلبم شد پاره داداش

پاشو ببین عدو / قصد بد داره داداش

میترسم که بشه / غارت گوشواره داداش

پاشو نداره / خیمه پناهی

بی تو ندارم / یار و سپاهی

(ماه من ابالفضل)

بند دوم

پاشو برگردیم که منتظر نشستن همه اطفال

علی اصغر من از تشنگی رفته دیگه از حال

ببین آماده شده عدو برا غارت خلخال

کی دستتو جدا / کرد عباس از پیکرت

از ضربه ی عمود / خونی شد پا تا سرت

پهلو شکسته ما / در اومد بالا سرت

ماه سپاهم / تو در خسوفی

پاشو میخندن / این قوم کوفی

(ماه من ابالفضل)

شاعر : سید هاشم

• پنج شنبه
• 23
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 02:46
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

رفته امیر لشکرش را پس بگیرد

از کوفیان آب آورش را پس بگیرد

رفته بگوید تشنگی ها برطرف شد

تا حرف های دخترش را پس بگیرد

یک دستش اکبر بود که کشتند او را

باید که دست دیگرش را پس بگیرد

از مشک باید آبروی رفته اش را

از تیر ها چشم ترش را پس بگیرد

زینب پریشان است , بی دستان عباس

حالا چگونه معجرش را پس بگیرد ؟

حمیدرضا محسنات

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 15:09
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

تا دست بسته باز کنی مشت آب را
داغت شکست هفت کمر پشت آب را

نقش هزار زلزله بر شط پدید شد
تا ریختی به روی زمین مشت آب را

دستت به آب لب نزد و لب به آب ، دست
حیران نهاده‌ ای به لب ، انگشت آب را

از ساحل تو آب عطشناک می‌ رود
در حسرت لب تو طمع کشت آب را

با آب دست و پنجه کمی نرم کرده ، سخت
مالیده‌ ای به خاکِ ادب پشت آب را

شاعر : سید شهاب موسوی

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 15:24
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

یا قمر بنی هاشم (ع)

با دیدن مشک پاره بی تاب شدی

با تیر عدو ز دیده خوناب شدی

زهرا (س) که کنار علقمه نزد تو شد

با دیدن روی یاس تطیاب شدی

پ.ن:

وزن: مستفعل فاعلات مستفعل فع

تطیاب : [ ت َ ] (ع مص ) خوش شدن و خوشبوی شدن و پاکیزه شدن

شاعر : مریم موسوی

• سه شنبه
• 11
• مهر
• 1396
• ساعت
• 10:26
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دیدم کنار علقمه در خون شناورت
گفتم به خویش وای بر احوال مادرت

بود آبروی تو به حرم مشک پر ز آب
با من بگو چه آمده در علقمه سرت

دستت ز تن جدا شد و افتاد روی خاک
دیدم که ریخت پیش دو چشمان من پرت

با گریه گفت دختر من در حرم، رباب
سقا ز پا فتاده و ای وای معجرت!.....

برخیز و کن نظر به حرم ای پناه من
در تاب و تب فتاده از این غصه خواهرت

تا دید مشک آب ز دندان تو فتاد
مرحم گذاشت حرمله بر دیده‌ی ترت

باب الحوائج همه‌ای ای فدای تو
در گوش من بخوان تو ز تشیع پیکرت

شاعر : مرتضی محمودپور

• یکشنبه
• 16
• مهر
• 1396
• ساعت
• 07:53
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

اﻣﻴﺪ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ

بی ﺗﻮ ﺷﺒﺎﻡ ﺗﺎﺭﻩ

ﺑﺒﻴﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺯاﺭﻩ

ﺩﻳﮕﻪ اﺯ ﺻﺪا اﻓﺘﺎﺩ

اﺻﻐﺮﻡ ﺗﻮ ﮔﻬﻮاﺭﻩ

اﻭﻣﺪﻡ ﺗﺎ ﺑﺮﻳﻢ ﺧﻴﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻋﻠﻤﺪاﺭ

ﭘﺎﺷﻮ و ﻳﻪ ﺑﺎﺭﻩ ﺩﻳﮕﻪ ﻋﻠﻢ ﺭﻭ ﺑﺮﺩاﺭ

توی اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻏﻢ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﮕﺬاﺭ

ﻋﻠﻤﺪاﺭ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ بغضی ﺗﻮ ﮔﻠﻮﻣﻪ

ﻋﻠﻤﺪاﺭ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﺣﺮﻑ ﺁﺑﺮﻭﻣﻪ

ﻋﻠﻤﺪاﺭ ﻛﺎﺭ ﺣﺮﻡ بی ﺗﻮ ﺗﻤﻮﻣﻪ

اﺑﺎﻟﻔﻀﻞ ﺑﺮاﺩﺭﻡ

ﻣﺸﻚ و ﺩﺳﺘﺖ ﺩاﺩاﺵ

اﻓﺘﺎﺩﻩ روی ﺧﺎﻛﺎ

ﺭﻓﺘﻲ اﮔﻪ ﺗﺎ ﺩﺭﻳﺎ

ﺁﺏ ﭼﺮا نخوردی اﺯ

ﻧﻬﺮ ﻋﻠﻘﻤﻪ ﺳﻘﺎ

می سوزونی ﺩﻟ ﻮ ﻋﺒﺎﺱ ﭘﻬﻠﻮﻭﻧﻢ

چی ﺳﺮﺕ اﻭﻣﺪﻩ ﻗﺮﺁﻥ ﻏﺮﻕ ﺧﻮﻧﻢ

ﻗﻂﻌﻪ ﻗﻂﻌﻪ شدی ای ﻣﺎﻩ ﺁﺳﻤﻮﻧﻢ

اﺑﺎﻟﻔﻀﻞ به روی ﻣﻦ ﭼﺸﺎﺗﻮ ﻭاﻛﻦ

اﺑﺎﻟﻔﻀﻞ ﻳﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﻪ ﻣﻨﻮ ﺻﺪا ﻛﻦ

اﺑﺎﻟﻔﻀﻞ فکری ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮاﻫﺮا ﻛﻦ

اﺑﺎﻟﻔﻀﻞ ﺑﺮاﺩﺭﻡ

ﺷﻨﻴﺪﻡ ناله ی

اﺧﺎ اﺩﺭﻙ اﺧﺎ

ﻛﺮﺑﻼ

• یکشنبه
• 26
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 03:01
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

بند اول
من امان نامه نمیگیرم ز دستت ای لعین
هستم از اهل یقین(۲)

بند دوم
افتخارم اینکه بابایم امیرالمومنین
هستم از اهل یقین(۲)

بند سوم
ساقی آب آورم هستم غلامت یا حسین
ای تو شاه عالمین(۲)

بندچهارم
میدهم از علقمه هر دم سلامت یا حسین
ای تو شاه عالمین(۲)

شاعر : مرتضی محمودپور

• یکشنبه
• 16
• مهر
• 1396
• ساعت
• 07:57
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

بند اول
ای ساقی طفلان آب آورم عباس
فرمانروای دل در لشکرم عباس
چشم همه طفلان سوی تو و مشکت
در پیش چشمانم ای یاورم عباس
سید و سالار و سقایی
یاس علی یاس زهرایی
ام البنین مادرت گفته
عباس من سرور بالایی
برادرم یا ابوفاضل(۳)

بند دوم
دستت ز تن عباس از چه جدا گشته
فرقت ابوفاضل از چه دوتا گشته
مشکت کجا افتاد پشت و پناه من
بعد از تو در خیمه آتش به پا گشته
خیز و ببین حال من زاره
چشم من از رفتنت تاره
برای یک جرعه‌ی آبی
اهل حرم گرد گهواره
برادرم یا ابوفاضل(۳)

شاعر : مرتضی محمودپور

• یکشنبه
• 16
• مهر
• 1396
• ساعت
• 08:22
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

دل اگر حیران است
وای ز بی برادری رفته عباسم
برادر دلاوری رفته عباسم
نمانده یار و یاوری رفته عباسم
نه ساقی و نه ساغری رفته عباسم
******
ای واویلا علمدارم چه شد ؟ صد واویلا سپهدارم چه شد ؟
ای واویلا مددکارم چه شد ؟ ای واویلا نگهدارم چه شد ؟
در دل دشت بلا بی کس و یاور شده ام
غم نشین غم عباس دلاور شده ام
اشک خونین به دو تا چشم ترم حلقه زده
در دل دجلة اندوه ، شناور شده ام
پیکر پارة سردار رشیدم دیدم
دیگر از جان خود و آب حرم ببریدم
حق گواهست که ندارم به سپاهم یاری
خندة تلخ عدو کرده بسی تهدیدم
وا...ی دل اگر حیران است
وا...ی دیده ام گریان است
آ...ه از غم عباس است
وای ز بی برادری رفته عباسم
******
ای وا

• سه شنبه
• 28
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 03:19
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

ای برادر آبی
اصغرم خفته به گهواره ندارد تابی ای برادر آبی
از عطش بین که نمانده به دو چشمش خوابی ای برادر آبی
******
ای برادر آبی مُردم از بی تابی
عشق این اصحابی به حرم میرابی
ای برادر برسان آب گلی احیا کن
کلبة شوق به گُلخانة دل برپا کن
بانگ عمو برسان آب ز هر سو بشنو
نقش عیسای مسیح در حرمم ایفا کن
تشنگی برده ز رخسار همه شادابی ای برادر آبی
اصغرم خفته به گهواره ندارد تابی ای برادر آبی
******
ای برادر آبی مُردم از بی تابی
عشق این اصحابی به حرم میرابی
مشک بردار و به علقم رو کن آب آور
بهر طفلان حرم این گهر ناب آور
جرعه ای بر لب خشکیدة اصغر برسان
بر تن نازک این طفل حزین تاب آور
از عطش بین که نمانده

• سه شنبه
• 28
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 03:38
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی