شهادت امام حسین (ع)

تا ابد كوثر توحید ز پیمانه ی اوست
سینه ی سوختگان شمع عزاخانه ی اوست
شعله های عطشش در نفس خسته ی ما
كوه سنگین غم ما به روی شانه ی اوست
حرم اوست حریمی كه بود كعبه ی جان
دل بشكسته بهشتی است كه ویرانه ی اوست
دل آتش زده ی ما كه جهانی را سوخت
شعله اش از شرر دامن ریحانه ی اوست
گوهری را كه خدا قیمت آن داند و بس
دُرّ اشكیست كه تقدیم به دُردانه ی اوست
طُرفه بیتی است از آن شاعر شیرین سخنش
یك جهان عاطفه در ساغر و پیمانه ی اوست
«این حسین كیست كه عالم همه پروانه ی اوست
این چه شمعی است كه جانها همه پروانه ی اوست»
تا از این نُه فلك و هفت رواقش اثر است
سر نورانی او بر سر نی جلوه گر است
سندی را كه به خون گلوی خ

• شنبه
• 25
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:26
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای منتظرْ اجابت من بر دعای تو
دل برده از تمامی عالم صدای تو
من خالق تو هستم و تو عبد پاك من
تو كشته ی من هستی و من خون بهای تو
از لحظه ای كه دست ز هستی كشیده ای
ماه گشته ای و در بغل ماست جای تو
هر جا جای توست تجلّای حُسن ماست
هر دل كه جای ماست بُوَد كربلای تو
گودال قتلگاهِ تو بزم وصال ماست
لبخند ماست در دهن زخم های تو
تو تشنه ی وصال من هستی، فرات چیست؟
دریاست تشنه كام لب جان فزای تو
از چشمه های زخم تو جاری ست خون ما
در دست ماست تا صف محشر لوای تو
تو فخر می كنی كه مرا بنده ای حسین
من دارم افتخار كه هستم خدای تو
تو در میان خون مناجات كن حسین
تا بشنوم دوباره صدای دعای تو
باشد به یك زیارت تو صد هز

• چهارشنبه
• 6
• آذر
• 1392
• ساعت
• 12:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

قلم به دست گرفتم كه ماجرا بنویسم
غریب‌وار پیامی به آشنا بنویسم
نرفته یك غمم از دل، غمی دگر رسد از راه
ز خانه‌ی دل تنگ و برو بیا بنویسم
غریبی من و دل را كسی چه داند و بهتر
كه مویه‌های غریبانه با رضا بنویسم
پی رضای امام رئوف بودم و گفتم
روم به طوس ولیكن ز كربلا بنویسم
به یاد كودكی و درس و مشق و مدرسه افتم
دوباره مشق ز بابا و طفل و آب بنویسم
چه كودكانه و خوش‌باورانه بود و فسانه
نه آبی آمد و نه یادی و من چرا بنویسم؟
گهی ز پشت حسین و گهی ز فرق اباالفضل
یكی‌یكی كه شنیدم، دو تا دو تا بنویسم
به یاد قامت عباس و دست و همت سقا
رسا اگر چه نگویم ولی رسا بنویسم
به جای دست روی چشم تیر نهادم
مركّبی ز بصیرت بی

• شنبه
• 9
• آذر
• 1392
• ساعت
• 06:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای حسین ای از ازل پا بست ما
ای به دستت اختیار هست ما
در غریبی آشنای عالمی
عبد مایی و خدای عالمی
زخم، روی زخم از ما خواستی
تا شهادت را به خون آراستی
روز پیمان تو و پیوند ماست
چاک هر زخمت گل لبخند ماست
ما تو را با زخم تن آراستیم
از تو در دریای خون، سر خواستیم
ای تو را الله، شاءَ اَن یُراک
با لب عطشان و جسم چاک‌چاک
پیشتر زین چار مام و هفت باب
کربلا را بر تو کردیم انتخاب
آسمانِ اوفتاده بر زمین
مقتلت آغوش رب ‌العالمین
ما شراب از خم لایت داده ‌ایم
جام لبریز از بلایت داده‌ایم
ما تو را در کربلا آورده ‌ایم
ما تو را در خویش، فانی کرده‌ ایم
زخم ما گردیده بر تن جوشنت
خون ما جاری‌ است از پیراهنت
ما پسندیدی

• شنبه
• 9
• آذر
• 1392
• ساعت
• 06:59
• نوشته شده توسط
• یحیی

به شکوه علم تودل سپردم
به صفای حرم تودل سپردم
موج عشق توکشاندم به هرسو
که به دریای غم تودل سپردم
خوشادلی که نذر این ماتم شد
که دم به دم به خون دل همدم شد
محرمی دراین حرم محرم شد
حسین حسین مولااباعبدالله
سرگذشت مابودازسرگذشتن
سرنوشت مابه روی نیزه رفتن
زندگانی سربه سریک یاحسین است
ای فدای نام تواین جان واین تن
کجارویم اگربرانی مارا
کجابریم دگردل شیدارا
خودت ببین حسرت این دل ها را
حسین حسین مولا اباعبدالله
*************

دانلود سبک

• شنبه
• 21
• شهریور
• 1394
• ساعت
• 16:32
• نوشته شده توسط
• مجید قنبری

جانا به تیغ ابروی همچون هلال تو

خون مرا بریز که بادا حلال تو

گاهی به مهر و گاه به ماهت زنم مثل

ای بی مثال کو به دو عالم مثال تو

ما را اگر به بندگی خود کنی قبول

کی کم شود از آن همه قدر و جلال تو

در محفلی که سرو قدان انجمن کنند

پستند پیش قامت با اعتدال تو

گفتم بتا تو ماهی و دیدم نشست ماه

هندو صفت به کنج لبت جای خال تو

چیزی نمانده است که قالب تهی کنم

پرسیده دلبرم که چگونه است حال تو

دانلود سبک

• جمعه
• 17
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 14:28
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

به بی آبرو اعتنا میکنند

همانها که مس را طلا میکنند

زمینگیر را آسمان میدهند

و با باخته خوب تا میکنند

گنهکار شرمنده را میخرند

سرسفره خود گدا میکنند

اگرچه دعاگویشان نیستیم

ولی باز مارا دعا میکنند

مریض گناهی خجالت نکش

بیایی به اینجا دوا میکنند

به یمن کمیل و به یمن علی

مرا با خدا آشنا میکنند

چه آسان به بند خدا میکشند

چه آسان ز دنیا جدا میکنند

شب جمعه از لطف ری جمع را

همه راهی کربلا میکنند

خودش دید زینب که سرنیزه ها

تن شاه را جابجا میکنند

شاعر : سید پوریا هاشمی

• یکشنبه
• 1
• آذر
• 1394
• ساعت
• 08:37
• نوشته شده توسط
• حمید

حبیبی نظری ....

بر خاک راه خود نظر کردی طلا شد
در یک بیابان پا نهادی کربلا شد
من یک دقیقه از غم تو گریه کردم
ای شکر حق آن یک دقیقه ، "سالها" شد

بی بال و پر آمد ، ولی بالا نشین رفت
فطرس شد آنکه با غم تو آشنا شد
اکثیر نام تو عجب خاصیتی داشت
"غرق فنا" با نام تو "خضر بقا" شد
خاک ره آنم که او خاک ره توست
تربت کنار پای تربت ها گدا شد
من "آب رو" دادم که "آبرو" بگیرم
هر شوره زاری تا که تر شد پر بها شد
حاتم که آمد نزد تو مه روترین بود
من تازه فهمیدم چرا مثل حنا شد
هر دفعه که صحبت ز خاک نینوا شد
الماس، نسبت به خودش بی اعتنا شد
در کربلا قانون سنخیت به هم خورد
جوون سیه چرده چو یار مه لقا شد
مقتل نوشته ک

• چهارشنبه
• 31
• شهریور
• 1395
• ساعت
• 18:25
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

نفس نفس زنان وقتی میدادی جان
دور تو خندیدند هم خولی هم سنان
بانیزه و شمشیر و سنگ و چوب
زخمی بر جسمت میزنند هر یک
ناله زینب پیچیده در دشت
والشمر جالسٌ عَلی صَدرِک
وای قتیل الله 4

زهرا با اشک و آه میرسد قتلگاه
میخواند نوحه در مقتل ثارالله
مادر بمیرد برایت جانا
بُنَیَّ ذَبحوکَ عَطشانا
لباس پاره ات را هم بردند
بُنَیَّ طَرَحوکَ عُریانا
وای قتیل الله 4

پیچیده عطر سیب گفتی أناالغریب
گفتی أینَ مُسلم گفتی أینَ الحَبیب
سرت برنی جسمت مانده زمین
سلام ٌعَلی مَقطوعِ الوَتین
بوسه زد خواهر بر رگهای تو
نادَت زینبُ بِصَوتِ حَزین
وای قتیل الله 4

شاعر : محسن حنیفی

دانلود سبک

• پنج شنبه
• 22
• مهر
• 1395
• ساعت
• 15:08
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

بین مقتل دیدمت افتاده ای بی سر حسین 2
هستی خواهر حسین 2

بر تنت مانده نشان از نیزه و خنجر حسین 2
هستی خواهر حسین 2

شاعر : جابر عابدی

دانلود سبک

• پنج شنبه
• 22
• مهر
• 1395
• ساعت
• 15:20
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

آه دلم گرفته باز شراره یه لحظه هم آروم نداره
تو این کویر خشک و بی آب چی دیدی که چشات میباره
آه چه سرزمین سوت و کوری عجب دیار کم عبوری
میترسونی منو برادر آخه چقد میگی صبوری
با چشم بسته/ دلِ شکسته
چیه داداش غمی که رو دلت نشسته
کنار هر آه/ اعوذبالله؟
چیه حکایتش بگو امیر خسته
عزیز مادر 2 حسین من 2

آه با گریه گرم خاطراتی پی نشونی از فراتی
یا خیره به سپاه کوفه یا خیره به مخدراتی
آه نگاه تو برام عجیبه داداش منو ندون غریبه
چه موجیه آخه تو این خاک همش یا تلّه یا که شیبه
چه کربلایی!/ چه نینوایی!
میاد از این زمین داداش بوی جدایی
بگو که اینها/ چی میخوان از ما
نشه داداش ببینمت رو نیزه هایی
عزیز مادر 2 حسی

• جمعه
• 24
• مهر
• 1394
• ساعت
• 06:41
• نوشته شده توسط
• مجید قنبری

منو از سر خودت وا نکن يه لحظم ۲
تا زمانی که غلام تو باشم می ارزم ۲
دل من شد مصفا / تا واست گریه کردم
خیالم تخته هر جا / چون به تو تکیه کردم
ياحسين يابن الزهرا ۴

توي هيئت که ميام انگاری تو بهشتم ۲
نوکرت حساب شدم چه خوبه سرنوشتم ۲
اگه ارباب تو باشی / نوکر عاليجنابه
دلم آباده باتو / بی تو حالم خرابه
ياحسين يابن الزهرا ۴

نمک سفرتو خوردم چقدر شيرينه ۲
دلخوشم که مادرت نوکريمو می بينه ۲
ميدونم روز محشر / ميرسی تو به دادم
همه گريونن اون روز / ولی من شاد شادم
ياحسين يابن الزهرا5

شاعر : محمد رضا شجاعی

دانلود سبک

• پنج شنبه
• 30
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 17:14
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

سلام میکنم از دور بر تو و حرمت
سلام من به بلندای بیرق و علمت

سروده اند فراوان برای تو اما
هنوز نقش کتیبه است شعر محتشمت

اگر که سر به هوا هستم و پریشانم
زمین زدم دل خود را به احترام غمت

گدایی در این خانه سربلندم کرد
مرا جدا نکن از خیمه های محترمت

چگونه نام تو را هر نفس صدا نکنم؟
که شاملم شده یک عمر دائماً کرمت

"زمان مرگ به راهت دخیل می بندم"
بیا که سر بگذارم به محضر قدمت

• شنبه
• 1
• مهر
• 1396
• ساعت
• 09:13
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

تمام دشت به حالم نظاره ميكردند

به يكدگر پي ِ غارت اشاره ميكردند

برايِ بردنِ يك گوشواره ي ناچيز

حراميان به خدا گوش پاره ميكردند

شاعر : محمد حسن بیاتلو

• شنبه
• 1
• مهر
• 1396
• ساعت
• 09:18
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

افتاده ای روی زمین و سر نداری
در این بیابان یک نفر یاور نداری

ازبس جراحت بر تنت جا خوش نموده
یک جای سالم در همه پیکر نداری

بگذار تا که جان دهم پیش تن تو
اصلا تصور کن دگر خواهر نداری

درخیمه ها هرکودکی چشم انتظار است
خیز و بگو عباس آب آور نداری

با من بگو پیراهن و عمامه ات کو؟
بگذر از این انگشت و انگشتر نداری!

دوروبرم یک مشت نامحرم...سه نقطه
دیگر مگو زینب چرا معجر نداری

شاعر : محمد حسن بیاتلو

• شنبه
• 1
• مهر
• 1396
• ساعت
• 09:21
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

عاقبت دشمنی از دور برت می آید

آه ای گل چه بلائی به سرت می آید

ته گودالی و هرم نفست سنگین است

ناله ی "واعطشا" از جگرت می آید

شاعر : محمد حسن بیاتلو

• شنبه
• 1
• مهر
• 1396
• ساعت
• 09:28
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

نشسته مادری و دست بر کمر دارد
کمک کنید در از این تنور بردارد

هنوز آه کشیدن برایِ او سخت است
هنوز پهلویِ او دردِ مختصر دارد

چکید اشکی و آمد صدایی و فهمید
تنورِ سرد کمی خاکِ شعله‌ور دارد

کشید شانه‌ای و گفت شانه هم مادر
برای زُلفِ گره خورده دردسر دارد

تو را به معجرِ خود پاک میکنم اما
چقدر کُنجِ لبت لخته‌یِ جگر دارد

هنوز جای تَرَکهای تشنگی پیداست
هنوز رویِ لبت زخمهایِ تر دارد

از این به بعد گلویت نمی‌چکد از نِی
به بند آمدنش شعله هم اثر دارد

به رویِ دامن من تا به صبح مهمان باش
که میزبانِ تو امروز طَشتِ زَر دارد

شاعر : حسن لطفی

• سه شنبه
• 11
• مهر
• 1396
• ساعت
• 19:49
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

خواندی حدیث خود را، هیهات منّا الذله

پیچید بین صحرا ، هیهات منّا الذله

تو فاطمی سرشتی، با خون خود نوشتی

در موجی از بلایا ، هیهات منّا الذله

تو حیدری مرامی، تو حجتی ، امامی

گفتی به پیش اعدا ، هیهات منّا الذله

خون و شرف به پیکار، در روز عشق و ایثار

یکجا شده است معنا ، هیهات منّا الذله

تو جوشش جهادی، بر نیزه تکیه دادی

پر گشت از تو صحرا ، هیهات منّا الذله

هم روی خاک صحرا ، هم پیش چشم زهرا

بنوشت خون سقا ، هیهات منّا الذله

با داغ اکبر تو ، با خون اصغر تو

حک شد به آسمان ها ، هیهات منّا الذله

با نغمۀ رضائک ، صبرا علی بلائک

گفتی تو در مصلا ، هیهات منّا الذله

ای در گلوی نیزه، حتی به روی

• پنج شنبه
• 28
• آبان
• 1394
• ساعت
• 08:46
• نوشته شده توسط
• حمید

من کبوترم وا شده پرم
می خوام این شبا تا حرم برم
من یه نوکرم منو مادرم
کرده نذر روضه ی دلبرم
من یه نوکرم اینه باورم مدیونم به زحمت مادرم
من یه نوکرم اینه باورم میمیرم بی روضه ی دلبرم
من یه نوکرم اینه باورم که میاد آقام دم آخرم
من یه نوکرم
آقام ای آقام4

دم من تویی یم من تویی
حتی بین قبر غم من تویی
فدای غمت تو محرمت
منو هم بخر واسه ماتمت
من غلامتم من به نامتم عمری کفتر روی بامتم
من غلامتم من به نامتم از نمک گیرای مرامتم
من غلامتم یه سلام میدم عاشق جواب سلامتم
من غلامتم
آقام ای آقام4

با سعادت با لیاقته
روزی ی کسی که شهادته
شاه بهترین من وهم ببین
تا بشم شهید مدافعین
آبروی من آرزوی من شده شادی ی د

• شنبه
• 6
• آبان
• 1396
• ساعت
• 08:07
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

حالا که نیس چاره به جز رفتن میدون و ودا(ع)
برو عزیز دل من میسپرمت دست خدا
میدونم داداش که این آخر راس
میدونم که حرفای آخر ماس
میدونم، میدونم
ساعت دیگه تو میدون/موی تو میشه پریشون/میخونم با چشم گریون
قتل الحسینُ بکربلا
ذبح العطشان بنینوا

چی شد عزیز دلم من اون همه دلدادگیا
نشی داداش تسلیم مرگ آخه به این سادگیا
میسوزم به آب و آتیش میزنم
میسوزم چطور ازت دل بکنم
میسوزم، میسوزم
لحظه ها همه گواهه/وقت اشک و سوز و آهه/این نوای قتلگاهه
قتل الحسینُ بکربلا
ذبح العطشان بنینوا

حنجرتو می بوسمو دوباره هق هق میکنم
میبینی از غصه ی تو دارم داداشم دق میکنم
آهسته که صبر من سر میرسه
آهسته که داره مادر میرسه
آهسته

• چهارشنبه
• 5
• آبان
• 1395
• ساعت
• 12:34
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

(شور - امام حسین سلام الله علیه)

کی گفت یه روز عاقل بودم من از ازل دیوونه تم

دیوونه ی عشق حسین همین جوری می مونم

دل من از روز ازل حسینو میشناخته

ز خاک نعلین حسین خدا گلم رو ساخته

دیوونه ی حسینم و کاری با عقل ندارم

عقلو میخوام چیکار کنم وقتی حسینو دارم

به جرم عشق و عاشقی میگن تو کافر استی

بذار ملامت بکنن عشق است حسین پرستی

عقلی تو سرم نبوده که بگم یه روز پریده

چشم جهان مثل ماها دیوونه ای ندیده

-----------

دیوانه ام دیوانه ام

عبد در میخانه ام

رخسار زیبای حسین

شمع است و من پروانه ام

من از حسین دم میزنم

آتیش به عالم میزنم

عشق حسین یار منه

دیوونگی کار منه

دانلود سبک

• پنج شنبه
• 16
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 13:34
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

دستامو ول نکن

برگ نوکریمو باطل نکن

مثل غریبه ها

نگاه به روی این سائل نکن

یا مرگ یا کربلا

تو رو خدا این دل اون دل نکن

آقا بیا منو

حرم ندیده زیر گل نکن

قلبم رو زخمی از

داغ صحن ابوفاضل نکن

کرب و بلا یه طور دلم رو کرده خون

مجنونتم آقا نشون به این نشون

روضه ی تو شده برام دارالجنون

حسین

آقام آقام حسین

---------

می میرم آقاجون

آخر به پای روضه و جنون

بعد مرگم بیا

به من بگو پاشو روضه بخون

از خاک قبر من

رد شو خاک عباتو بتکون

وقت سوال قبر

تو رو خدا خودت رو برسون

اون دنیا هم آقا

بیا هیئتم رو بده نشون

آخرش می میرم به زیر پرچمت

بعد مرگم بیا به لطف و کرمت

انتقالم بده به صحن و حرمت

• پنج شنبه
• 16
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 14:20
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

بوی کربلا
بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا ، کربلا یا کربلا
در دلم ترسم بماند آرزوی کربلا ، کربلا یا کربلا
******
ای شهید خفته در غُربت سلام
یاحسین با نیت قُربت سلام
بر ضریح عشق و ایوان طلا
مرقد و گُلدسته و تُربت سلام
کعبة قلب منی ای کربلا
جان و تن را می دهی هر دم جلا
کاش می شد چون کبوتر پر زنم
روی بام و زیر ایوان طلا
به عشق تو اسیرم الهی که بمیرم
ولی ضریح شش گوش به دست خود بگیرم
بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا ، کربلا یا کربلا
******
بر مشامم عشق پاکت می رسد
عطرجان افزای خاکت می رسد
گر بخوانی بار دیگر گویمت
زائر از دل هلاکت می رسد
بارگاهت بوی جانان می دهد
جلوة نابی به یاران می دهد
شیعه با

• دوشنبه
• 27
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 09:04
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

شه بی لشکر
ای شهِ بی لشکر ای سرِ بی پیکر ای غریب مادر
ای امیـد خواهر ای یـل بی یاور ای غریب مادر
ای بریده حنجر ای به زیر خنجر ای غریب مادر
ای شهید بی سر تشنه کامی پرپر ای غریب مادر
ای گل تشنـة بی سر به فـدای سر تو
مُردم آن لحظه که دیدم به زمین پیکر تو
مانده بر خاک بلا سوی دگر با دلِ خون
بر سـرِ تـلِّ عـزا چشـم ترِ خواهـر تو
تا تو را تشنه به زیر نِی و خنجـر دیدم
بر سـرِ سینـة تو شمـر ستمگـر دیدم
مثل کوهـی به سـرم بارِ غمِ عالـم شد
به دو چشمم پسـرم بی سر و پرپر دیدم
ای امیـد خواهر ای یـل بی یاور ای غریب مادر
ای شهِ بی لشکر ای سرِ بی پیکر ای غریب مادر
پنجـة قاتـل بی رحـم و مُرُّوت لغزیـد
از دم خن

• سه شنبه
• 28
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 08:30
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

یک نفر از یکطرف دارد سرش را میکشد
یک نفر از یکطرف هم پیکرش را میکشد

دستباف فاطمه را دست‌رشته میکند
بسکه نیزه یادگار مادرش را میکشد

دستهای ساربان هم عاقبت خالی نماند
دارد از دست حسین انگشترش را میکشد

بوسه زینب به حنجر کار را دشوار کرد
شمر خیلی روی حنجر خنجرش را میکشد

آه دارد پای دشمن می رسد بین حرم
شمر دارد سمت خیمه لشگرش را میکشد

گرچه میبیند رقیه خیمه میسوزد ولی
خارج از این خیمه دشمن معجرش را میکشد

شاعر : آرش براری

• جمعه
• 26
• آبان
• 1396
• ساعت
• 20:20
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

بسکه نیزه سمت او سرباز ها انداختند
عاقبت از روی مرکب شاه را انداختند

نیزه ها قرآن حق را تکه پاره کرده‌اند
صفحه هایش را به زیر دست و پا انداختند

داشت از دین پیمبر حرف میزد ناگهان
سنگ را سمت دهانش بی هوا انداختند

مثل اینکه حرصشان از کشتنش خالی نشد
نعل‌تازه زیر سم اسبها انداختند

آنقدر با سرعت این سربازها سر میبَرند
از روی نیزه سرش را چند جا انداختند

آه دور از چشم‌های غیرت الله حرم
چشمهاشان را به ناموس خدا انداختند

طفلکی خوابیده بود و با کسی کاری نداشت
دخترش را از روی ناقه چرا انداختند؟

شاعر : آرش براری

• جمعه
• 26
• آبان
• 1396
• ساعت
• 20:22
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

با چشم دل برو تا کربلا تا صحن خون خدا کربلا
حالا تو شش گوشه رو می بینی از قاب پایین پا کربلا
کربلا پایین پا رفتنیه شب زیر بارون
کربلا شش گوشه دیدنیه شب زیر بارون
ای چشمای ترم نمی شه باورم
من کجا واینجا کربلا و حرم
کربلا کربلا کربلا
درگیرِ دلبریاتم آقا منکه یک عمره گداتم آقا
وقتی که وارد محشر می شم محتاجِ مهر نگاتم آقا
آقا تو بارون زمزمه ی واعطشایی
سینه سوزِ عشق و شمعِ دلِ شب زده هایی
اربابِ خوبِ من بازم کن رو به من
حالا که برگشتم شاه محبوبِ من
اربابم اربابم اربابم
دوری از تو چشم تو آقا سخته زندگی بی تو برا ما سخته
این ذکر روی لب هر قطره س دوری از آغوش دریا سخته
آقا بی تو هرگز لحظه ای خوشبختی ن

• یکشنبه
• 5
• آذر
• 1396
• ساعت
• 14:35
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

میانِ آتشِ اعداء گلی پرپر زنان می سوخت

که از فریادِ بیدادش، زمین تا آسمان می سوخت

دریغا! بی سر از پیکر، چنان غوطه زنان در خون

عطش افتاده بر جانش، لب و حلق و زبان

می سوخت

به روی ریگِ این صحرا، به زیرِ آفتابِ داغ

که قرآنِ محمّد(ص) در، حریقِ دشمنان

می سوخت

میانِ خاک و خون پرپر، نهد بر خاکِ تیره سر

امان از این ستم بر او، که مغزِ استخوان

می سوخت

شرارِ العطش در جان، به جویِ خون و خاکستر

دلش از تاب و تب های، صدای کودکان

می سوخت

تنش در لجّه ی خون و، سرش بر نیزه ی عدوان

دلی در آه و فریادِ جدایی همچنان می سوخت

بلی حق دارد ار زینب، کند تا معجرش خونی

دریغا آه و واویلا، دل و گل همزمان می س

• شنبه
• 11
• آذر
• 1396
• ساعت
• 11:16
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

افسرده جان گرفت به پایت امید شد

هر قفل بسته نزد تو آقا کلید شد

درسایهٔ مقام تو هرکس قدم گذاشت

خود شد مراد، تاکه به کوی ات مرید شد

اول کشیدروی خودش را به چهره ات

بعداً خدا ز چشمِ جهان ناپدید شد

گفتنداز ازل که به دلها تو مرهمی

عباس هم رسیدُ چه خوشتر نَویدشد

هرجا که هست شور تو آنجا قیامت است

اشکت رسید اولُ و محشر پدید شد

دستی که در عزای تو آمد مقدس است

پایی که دور گشته ز مهرت پلید شد

هرچند سهم اهل حرم شد رخ کبود

هرکس رسید محضرتان روسپید شد

جای خودش جهاد تو ، حتی به بسترش

هرکس که داده جان به ره توشهید شد

• چهارشنبه
• 13
• تیر
• 1397
• ساعت
• 18:43
• نوشته شده توسط
• جواد

‍ ‍ حضور حضرت زهرا سلام الله علیها

در مجلس عزای امام حسین علیه السلام

هر کجا بزمِ عزای یا حسین بر پا شود

اندر آنجا نوحه خوان آن مادرش زهرا شود

او که از داغِ پسر بر سینه وُ سر می زند

زین مصیبت تا ابد در ماتمِ عظمی شود

گوشِ دل گر وا کنی وا یا حسینش می رسد

از دلِ مجلس نوایِ شور و شینش می رسد

بی کس و بی اقربا اندر میانِ قتلگاه

گو هنوز آن ناله ی نورِ دو عینش می رسد

در عزای نازنینش شور و بلوی می کند

با سرِ خونین نشست و دردِ دلها می کند

نخلِ شمشادم چرا در خاک و خون افتاده ای؟

اینچنین با حنجرِ بُبریده نجوا می کند

گوید ای جانِ پسر ای نورِ چشمانِ ترم

بعدِ تو ای مَه جبین شد خاکِ عالم بر سرم

زاده ی زهرا کجا وُ کار زارِ کربلا

خیز و جدّت را صدا کن ای شهِ بی یاورم

کی بگفتا اینچنین آواره ی صحرا شوی؟

در میانِ قتلگه بی یاور و تنها شوی؟

کی بگفتا ای گلِ باغِ جنانِ فاطمه

با لبانِ خشک و سوزان کشته ی اعدا شوی؟

ای پسر رأست جدا گشته چرا از پیکرت؟

کشتند، از چه دِگر بالای نی رفته سرت؟

سینه ی عالم بسوزد از نگاهِ غربتت

گو عدو شرمش نبود آیا ز روی مادرت؟

رأسِ تو بر نیزه وُ جسمت فتاده آفَتاب

زلفِ مشکینت همی با خونِ فرقت شد خضاب

هر کجای پیکرِ تو مانده زخمِ بی حساب

قلبِ مادر ای پسر از زخمِ رویت شد کباب

من به قربانِ تنِ صد چاکِ چاکت ای پسر

کشتند از چه نکردندت به خاکت ای پسر؟

بسترِ خارا فتاده جسمِ پاکت ای پسر

تا به جولانِ بلا دیدم هلاکت ای پسر

گو بمیرد مادرت ای شاهِ بی یار و معین

در تنت جا مانده زخمِ دشنه یِ جلادِ کین

رحمی بر تو نکردند این گروهِ فاسقین

گو به من آخر چرا عطشان فتادی بر زمین؟

خیز و یکدم ای پسر بر دادِ این طفلان برَس

اندر این ویرانه دادِ زینبِ نالان برَس

مضطر و شیون کنان اندر میانِ کشته ها

او که بی معجر به هر سو می رود جولان برَس

خیز و ای جانم ببین آن نا شکفته اصغرت

در میانِ خاک و خون پرپر فتاده در برَت

شبهِ سیمایِ رسول لاله ی احمر کجاست؟

حجله ی خونین به پا کن از برایِ اکبرت

بین فغانِ کودکان را در میانِ خیمه ها

ناله وُ شیون کنان گو در میانِ شعله ها

بس که جولان می رود آن زینبِ بی اقربا

قلبِ پیغمبر بسوزد زین همه ظلم و جفا

با لبِ تشنه فتادی خاک و خونِ کربلا

رأسِ تو گشته جدا از ضربِ تیغِ اشقیا

کو ابالفضلِ دلاور آن رشید و با وفا؟

تا تو را یاری نماید اندر این دشتِ بلا

هر کجا بزمِ عزای یا حسین بر پا شود

در میان نوحه خوان ها سینه زن زهرا شود!

• سه شنبه
• 24
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 00:01
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹