شهادت حضرت رقیه

(به سبک ای ماه من می‌ریزد از)
ای باغبان هستی، تو در دامان لاله
محو تماشایت شده پیر سه ساله
ای روی تو قرص قمر بابا بابا
امشب بیا نــازم بخر بابا بابا
امشب مرا بـا خود ببر بابا بابا
هستم سه ساله دخترت بابا بابا
هستم گل نیـلـوفــرت بابا بابا
هستم شـبیه مـــادرت بابا بابا
******
مهمان من از راه دور آمد خوش آمد
مــاه من از كنج تنور آمد خوش آمد
كردی مرا ویران نشین بابا بابا
بگشا دو چشم نازنین بابا بابا
تو جای سیلی را ببین بابا بابا
بگشـا لبت را میهمان بابا بابا
قرآن من قرآن بخوان بابا بابا
كه من نـدارم خیزران بابا بابا
******
با یك نگاه خود زمن دل می‌بری تو
ای ماه من از چه پر از خاكستری تو
ای سر بگو

• چهارشنبه
• 3
• مهر
• 1392
• ساعت
• 07:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

مرا از بر لاله ها می برند

چو مرغی به دام بلا می برند

تو را غرق خون ستم ساختند

مرا هم به بند جفا می برند

جدایم کنند از تو این دشمنان

که سرهای از تن جدا می برند

تو خون خدایی و این مشرکین

تو را کشته نام خدا می برند

اسارت که دیگر ندارد کتک

مرا با زدن ها چرا می برند

به اینان بگو ای پدر جان مرا

چرا می زنند و کجا می برند

کشیدند اینجا چو جانم به خون

کجا دیگر از کربلا می برند

گهم بر روی خارها می کشند

گهم با سر نیزه ها می برند

به طعنی جگرهای ما خون کنند

به قهری دل ما ز جا می برند

به اطفال پاسخ ز سیلی دهند

زمانی که نام تو را می برند

"مؤید" دل ما به حال آورند

چو نامی ز کرببلا می برند

• شنبه
• 4
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

الا اي ماه خونين كه آستانت آسمان بوسد
چه زيبا آمدي تا دخترت هم آستان بوسد
تو با سر آمدي من هم به جان گردم پذيرايت
كه هر عاشق رخ جانانه خود را به جان بوسد
پدر بوسم لبت جايي كه بوسيدست پيغمبر
ولي در طشت زر ديدم كه چوب خيزران بوسد
تو را من هر چه مي بوسم چرا من را نمي بوسي
چو باشد رسم، مهمان را كه روي ميزبان بوسد
اگر وقت وداع آخرين با عمه ام زينب
ندانستم چرا زير گلويت با فغان بوسد
ولي الحال مي فهمم كه مي بينم سرت بي تن
كه رگ هاي گلويت را صبا بويد، سنان بوسد

شاعر : استاد سید رضا موید

• چهارشنبه
• 15
• آبان
• 1392
• ساعت
• 12:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

به جرم اینكه ندارم پدر زدند مرا
شبیه مادر در پشت در زدند مرا
خبر نداشتم این ها چقدر نامردند
خبر نداشتم و بی خبر زدند مرا
خدا كند كه عمویم ندیده باشد، چون
پدر درست همین دور و بر زدند مرا
پدر، وقت غذا تازیانه می آمد
نه ظهر و شام كه حتی سحر زدند مرا
سرم سلامت از این كوچه ها عبور نكرد
چقدر مثلِ تو ای همسفر زدند مرا
چه بینِ طشت، چه بر نیزه ها زدند تو را
چه در خرابه، چه در رهگذر زدند مرا
چه چشم زخم، چه زخمِ زبان، چه زخمِ سنان
اگر نظر كنی از هر نظر زدند مرا
فقط نه كعبِ نِیّ و تازیانه و سیلی
سپر نداشتم و با سپر زدند مرا
پدر من از سرِ حرفم نیامدم پائین
پدر پدر گفتم هر قَدر زدند مرا
مگر به یادِ كه افتاد

• یکشنبه
• 3
• آذر
• 1392
• ساعت
• 04:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

پدر ای عمه جان، از لطف میهمان من است امشب
چراغ دوده طاها به سامان من است امشب
سر خود را به دامان پدر طفلان نهند امّا
ز خوشبختی سر بابا به دامان من است امشب
گرفتم چون که روپوش از طبق شد مقصدم حاصل
دگر بر خلق پیدا، راز پنهان من است امشب
نمی دانم بگریم یا بخندم در چنین حالت
منم حیران و گردون نیز حیران من است امشب
همان دشمن که کرد این سان پریشان خاطر ما را
پریشان خاطر از تأثیر افغان من است امشب
صبا سوی مدینه بگذر و با جده ام برگو
که زیب دامن تو زیب دامان من است امشب
«مؤید» را جواز کربلا خواهم عطا کردن
که با این شعر چشم او به احسان من است امشب

شاعر : استاد سید رضا موید

• یکشنبه
• 3
• آذر
• 1392
• ساعت
• 04:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

با اینکه در خرابۀ شام است جای من
زهـراست زائــر حـرم با صفــای من
قیمت‌گذار گوهر اشکش فقط خداست
هر دل‌شکسته‌ای که بگرید برای من
طفل سه‌ ساله را که توان فرار نیست
دیگر چرا به سلسله بسته است پای من؟
دیشب نماز خوانده‌ام و اشک ریختم
شاید پـدر سـری بزنـد بر سرای من
جان را به کف گرفته‌ام و نذر کرده‌ام
امشب اگر رسد بـه اجابت دعای من
در شام هم که جان بدهم کربلایی‌ام
این گوشـۀ خرابه شـده کربلای من
کارم رسیده است به جایی که کعب نی
گریــد بــرای زمزمــۀ بی‌صــدای مـن
از بس گریستم، دگر از اشک، خیس شد
خشتـی کـه در خرابـه شـده متکای من
یک لحظه در خرابه دو چشمم به خواب رفت
دیـدم کـه روی دامـن باباست جـای من

• یکشنبه
• 3
• آذر
• 1392
• ساعت
• 04:56
• نوشته شده توسط
• یحیی

نفس در سینه از آهم شرر شد
تمام قوت من، خون جگر شد
چه ایامی که از شب، تیره‌تر بود
چه شب‌هایی، که با هجرت سحر شد
چه سود از گریه، هر چه گریه کردم
شرار دل، ز اشکم بیشتر شد
تن صد پاره‌ات در کربلا ماند
سرت بر نیزه با من، هم‌سفر شد
خمیدم، در سنین خردسالی
به طفلی، قسمتم، داغ پدر شد
لب من از عطش، خشکیده بابا
چرا چشمان تو از گریه تر شد؟
زبان عمه، شمشیر علی بود
ولی او بر دفاع من، سپر شد
نگه کردم به رگ‌‌های گلویت
از این دیدار، داغم تازه‌‌تر شد
اجل، جام وصال آورده بر من
خدا را شکر، هجرانت به سر شد
سرشک دوستانم، دانه‌دانه
تمام نخل «میثم» را ثمر شد

شاعر : استاد حاج غلامرضا سازگار

• چهارشنبه
• 26
• فروردین
• 1394
• ساعت
• 06:48
• نوشته شده توسط
• محمد

حضرت رقیه (س)
میهمان امشب روی دامان من نشسته
آمده بابا به تماشای طفل خسته
گر چه طفلی پیرم ، از او بوسه گیرم
با بوسه بمیرم ، واویلا
(بابا یابن الزهرا)3 ، بابا جان
******
آمدی امشب تو بسویم از دشت و صحرا
یوسف زهرا دخترت باشد مثل زهرا
مرگم پدیدار است ، چشم من خونبار است
دستم به دیوار است ، واویلا
(بابا یابن الزهرا)3 ، بابا جان
******
من ببینم این لب مانند ارغوان را
می زنم بوسه تا سحر جای خیزران را
ای عالم آرایم ، محو تماشایم
من باتو می آیم ، واویلا
(بابا یابن الزهرا)3 ، بابا جان
******
کو عموی من تا ببندد این روی نیلی
کو عمویم تا بوسه گیرد از جای سیلی
غرق ناله هستم ، همچون لاله هستم
من سه ساله هس

• چهارشنبه
• 25
• شهریور
• 1394
• ساعت
• 16:14
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

من سه ساله گل ، گلشن ثاراللهم

طفل ویران نشین ، دخت رسولُ اللهم

پیش راس پدر

می زنم بال و پر

واغریبا ، واشهیدا

******

هجر روی پدر ، کشیده ام انتظار

میل وصلش دگر ، برده ز دستم قرار

غرق شور و نوا

می کنم جان فدا

واغریبا ، واشهیدا

******

بسکه خصم شقی ، مرا دوانیده است

همرهش از جفا ، مرا کشانیده است

طالبم مرگ خویش

قلب زار و پریش

واغریبا ، واشهیدا

******

روی ماهت پدر ، مهر نمازم شده

شاهد وصل تو ، سوز و گدازم شده

قلب زارم ببین

شام تارم ببین

واغریبا ، واشهیدا

شاعر : محمد مبشری

دانلود سبک

• شنبه
• 18
• مهر
• 1394
• ساعت
• 09:10
• نوشته شده توسط
• حمید

تو خیمه چشم برات بودم، دیر اومدی بابا، دیر اومدی
حالا که دخترت شده، پیر اومدی بابا، دیر اومدی بابا

من دیگه اون سه ساله، که دیده بودی نیستم
ببخش اگه نمیشه، بازم رو پام بایستم

———

شونه ندارم برای موی پریشونت، الهی قربونت
بذار با دستام پاک کنم لب پراز خونت، الهی قربونت

عمه نذاشت وگرنه، خواستم فدا پدرشم
دلم می خواست توی طشت، برا سرت سپر شم

——–

بذار بگم که دشمنت خدایی بی دینه، چشمام نمی بینه

بذار بگم که دستشون چقدره سنگینه چشمام نمی بینه

یه بار دوبار هزار بار، دیدم با این چش تار
با دیدن من افتاد، از نی سر علمدار

شاعر : محسن عرب خالقی

دانلود سبک

• شنبه
• 16
• آبان
• 1394
• ساعت
• 15:46
• نوشته شده توسط
• حمید

آب و جارو کردم، خرابه رو تا، برسه مهمون 2
از درد فراقش ،چشام همیشه، میباره بارون 2
خسته شدم/ از دوری بابایی
جون من بگو/ پس تو کی میایی؟! 2
قول داده بودی - زود برمیگردی
من رو با غمهات - بیچاره کردی
آه و واویلا 3

انقد گریه کردم، چشام شبیه، ابر بهاره 2
انقد گریه کردم، که دیگه چشمام، سویی نداره 2
گفتم بیا!/ اما نه که با سر!!!
جونم فدات/ ای غریب مادر 2
موهات چرا پس - گردیده پر خون
تا که رسیدی - پیچید بوی نون
آه و واویلا 3

باباجون نبودی، ببینی دشمن، با ما چه ها کرد
توی کوفه و شام، خارجی ما رو، عدو صدا کرد
کف میزدن/ من تنم میلرزید
دختری تو شام/ به موهام میخندید 2
ای وای خدایا - دیگه بریدم
خوب شد دو

• دوشنبه
• 5
• مهر
• 1395
• ساعت
• 20:50
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

نبودی بابا ببینی غربت ما رو
به زیر سیلی ندیدی صورت ما رو
میون بازار شکستن حرمت ما رو
میون بازار، ولوله کردند جلوی چشمام بابایی هلهله کردند 2
منو زدن بابا با سنگ و تازیونه
دست و پاهام ورم داره، عمه میدونه/ عمه میدونه
بابا حسین4

میخوام ببینم تو رو چشام نمیبینه
ضربه ی دست عدوی تو چه سنگینه
به پای عشق تو جون دادن چه شیرینه
رقیه ی تو، واهمه داره ببین کف پام بابایی آبله داره 2
رو صورت من جای بوسه ی لباته
حالا ببین که جای دست دشمناته/ نذر نگاته
بابا حسین4

رقیه ی تو شب و روز بابا بیداره
سهم رقیه ت دیگه کوچه و بازاره
روی سرم سنگ دشمن داره میباره
منتظرم تا، تو رو ببینم پشت سر هم ازت بوسه بگیرم2
سرم رو

• دوشنبه
• 5
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:31
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

چشام هوای گريه داره سر به سرم اينقدر نذاريد
خرابه كم داره يه خورشيد سر بابا جونو بياريد
ديگه نميشه، رو پا بايستم
اميدی نيست به، منِ سه ساله
همه ميخوان كه زنده بمونم
اما می دونم ديگه محاله
با گوشايی كه پاره شده چه جوری بمونم
با تنی كه آواره شده/ چه جوری بمونم ٢
وقتی كه دلتنگه بابام چه جوری بخوابم
وقتی كه می سوزه چشام/ چه جوری بخوابم ٢
بابا حسين 4

با سرِ انگشتی كه سوخته نميشه كرد اين مو رو شونه
خرابه شبها خيلی سرده داره تنم رو می سوزونه
غرور من رو، تو كوچه له كرد
جلوی چشما، لباس پاره
منو زمين زد، ورودی شهر
جلوی چشما، چشمی كه تاره
با چشايی كه تار شده چه جوری بيينم
پاهام آبله دار شده/ چه جوری ببي

• سه شنبه
• 6
• مهر
• 1395
• ساعت
• 14:02
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

از خرابه صدا مياد بارون ِ از چشا مياد
عمه ميگه دختر من گريه نكن بابا مياد 2
بابا مياد ديگه شبای آخره بابا مياد چرا چشات هر شب تره
بابا مياد تو رو با خودش می بره 2
گريه نكن همش نگير بهونه 2
پاشو يه كم بزن موهاتو شونه
همين روزا با هم ميريم به خونه 2
وای 4
⁠⁠⁠⁠

⁠⁠⁠⁠بازم كه اشكات روونه گريه نكن ميريم خونه
اين ورم صورتتو اشك چشات، می سوزونه 2
بابا مياد خرابه چراغون ميشه بابا مياد رو پای تو مهمون ميشه
بابا مياد درد تو درمون ميشه 2
چند روزه كه همش تو اضطرابی
چند روزه كه روضه خون ربابی
كاشكی ميشد شبا يه كم بخوابی 2
وای 4

شاعر : مهدی نظری

دانلود سبک

• سه شنبه
• 6
• مهر
• 1395
• ساعت
• 14:07
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

آتیش گرفته پر و بالم، ببین گرفته حالم
عمه یه وقتی نگی دیگه، رقیه شد وبالم
اونقد دویدم تو این صحرا، پا دیگه پا نمی شه
بس که گره خورده بود گیسوم، از هم جدا نمی شه
هر چی که نازم کنی عمه!، ناز بابا نمی شه
وای! بابام اومده از سفر عمه؟ چرا بی خبر اومده عمه!؟
تنش موند و اومد با سر عمه!
وای! دلش تنگ من بود اگر عمه نگاهم می کرد یه نظر عمه!
با من قهره بابا مگر عمه؟
دعا کن عمه برای من بابا می خوام کو بابای من2

دختر شامی داره می ده، گوشوارشو نشونم
شبیه گوشواره ی من بود، نه...، خودشه گمونم
لباس من رو به تن کردن، یا مشکل از چشامه؟
گفتم سلام، ناسزا گفتن، جای جواب سلامه؟
یکی با دستش نشون می داد، اون آقاهه با

• چهارشنبه
• 7
• مهر
• 1395
• ساعت
• 14:31
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

رو بال و پرم دشمنت پاگذاشت
نبودی ببینی که توی بیابون منو نیمه ی شب چه تنها گذاشت
تا فهمید سه ساله م کشید موهامو
کتک خوردم اما فقط گفتم ای زجر بزار تا ببینم روی بابامو
به پاهام باباجون توونی نمونده به این جسم مجروح که جونی نمونده
چشام خونه، اشک روونی نمونده
ببین چشمای خیسم تاره
ببین دختر تو تب داره
هنوزم پاهام پر از خاره
بابای من وای وای وای وای 3

توی کوفه بالای نی دیدمت
توی رویاهم تا نشستی رو پاهام مثل مادرت خیلی بوسیدمت
نگفتی نباشی منو میزنن!
تا دیدن عمو نیست به هم قول دادن که مث مادرت پهلومو بشکنن
با این پای خسته با این قلب خونم رد تازیونه نشسته به جونم
شبا تو خرابه گرسنه می مونم
زیربارون ت

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 13:26
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

دیروز گفته بودند، تنش کفن ندارد
بابا رسیده با سر، ولی بدن ندارد

این کودک سه ساله،با اشک و آه و ناله
جز گوشۀ خرابه، بیت الحزن ندارد

بگذار تا بسوزم، پای سر بُریده
شمع دلم علاجی ، جز سوختن ندارد

برخارها دویدم، آه از جگر کشیدم
سه ساله دختر تو، جانی به تن ندارد

دربین هجمۀ غم، یک تن نگفت با خود
طفلی که داغ دیده، سیلی زدن ندارد

خوردم زبس که سیلی، لکنت زبان گرفتم
طفلت توان آنکه ،گوید سخن ندارد

یک بوسه از لبانت ،برمن ببخش ای گُل
این غنچه فرصتی تا، پرپرشدن ندارد

بگذار تا کنارت، این نیمه جان دهدجان
میلی به بازگشتِ، سوی وطن ندارد

با اشک غم«وفائی»، برلوح خاک بنویس
بابا کفن ندارد، دختر کفن ندارد

شا

• شنبه
• 10
• مهر
• 1395
• ساعت
• 18:45
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

میهمان امشب نشسته به روی دامانم
فرش مهمانم بود گیسوی پریشانم
ماه زهرا آمد امشب به کنج ویرانه
تا سحر دورش بگردم به مثل پروانه
به من امشب تو سر زدی بابا – در این ویران خوش آمدی بابا
حسین جانم حسین حسین جانم 2
***
آرزو دارم که ای سر کنی تماشایم
ماه زهرا من سرا پا شبیه زهرایم
دختری پیرم که هر شب چشمم گهربار است
میروم راه و ولیکن دستم به دیوار است
بیا ناز مرا بخر بابا – مرا همراه خود ببر بابا
حسین جانم حسین حسین جانم 2
***
ای مه ابرو کمان من قد کمان دارم
از لبت بوسه می گیرم تا آن که جان دارم
گر چه من هستم سه ساله ولی ز غم پیرم
امشب ای بابا کنار سر تو می میرم
بود امشب شب وصال من – کفن شد قامت هلال م

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 14:29
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

ویران‌سرایم امشب شد میهمان‌سرایم
این‌جا که خیزران نیست قرآن بخوان برایم

هر شب صدات کردم امشب دعات کردم
یا در برم بمانی یا همرهت بیایم

زهرا عذار نیلی نگشود بهر حیدر
من هم به محضر تو صورت نمی‌گشایم

گر افکنی جدایی در بین جسم و جانم
دیگر به جان زهرا از خود مکن جدایم

من دختر حسینم هم‌سنگر حسینم
ماه صفر محرم، شام است کربلایم

خواهم در این خرابه دور سرت بگردم
دیوار گشته حائل، زانو شده عصایم

دیشب به شوق وصلت تا صبح گریه کردم
امشب بگو اسیران گریند در عزایم

کی گفته در خرابه شب‌ها گرسنه خفتم؟
بعد از تو بوده هر شب خون جگر غذایم

دانی چرا عدویم تا حد مرگ می‌زد؟
فهمیده بود از اول من دخت مرتضایم

تا دو

• دوشنبه
• 12
• مهر
• 1395
• ساعت
• 19:32
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

اشـگ مـن چـو بـاران ـ مي چکد به دامان
کرده ام چراغان ـ که از سفر رسيده مهمان
رنـگ مـن پـريـده ـ قـد مـن خمـيـده
اي سر بريده ـ خوش آمدي به کنج ويران
سر تا بپا ، پـا تـا بـه سـر تمـام دردم
عمه کمک کن تا که من دورش بگردم
بابا حسين بابا حسين بابا حسين جان (2)
* * * * * * * * * *
سحـرم خـوش آمـد ـ قمـرم خـوش آمـد
پدرم خوش آمد ـ من بوسه از رويش بگيرم
مـن بـه جسـتـجـويـم ـ گـرم گـفـتـگويم
بـاشـد آرزويـم ـ امشـب کـنـار او بميـرم
اي قاري عمه لبت چون ارغوان است
بابا گمانم جـاي چـوب خيزران است
بابا حسين بابا حسين بابا حسين جان (2)
* * * * * * * * * *
مـن بـه پـيـچ و تـابـم ـ اي تـو آفتـابم
تو بگو جوابـم

• سه شنبه
• 13
• مهر
• 1395
• ساعت
• 20:58
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

عمه ببين از سـفر آمـده مهمان من
آمده دامن کشان به روي دامان من
آمـده نـاز مـرا بـخـرد او
آمـده تـا کـه مـرا ببرد او
اي پدر جان اي پدر جان اي پدر جان
* * * * * * * * * *
از تو ندارم گله اگرچه دير آمدي
نيمه شب ديدن دختر پير آمدي
ديـده گـشـا و ببيـن دخـتـر تو
ره مــي رود شـبـيـه مــادر تو
اي پدر جان اي پدر جان اي پدر جان
* * * * * * * * * *
اي مه خاکستري از ره دور آمدي
به کنج ويرانه از کنج تنـور آمدي
جان پدر گنه تو چه بوده است
مثل تنـم دو لب تو کبود است
اي پدر جان اي پدر جان اي پدر جان
* * * * * * * * * *
تو باغبـان هستي و مـن گـل نيلوفرم
اي سر پر خون ببين چه آمده بر سرم
نه کسي ديده نه کـس بشنيده

• سه شنبه
• 13
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:00
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

اي همه دنيـا و دينـم ـ کـرده اي ويـران نشينم
من پريشـانم پريشـان ـ اي پدر جان اي پدر جان
اي بـه دامـانم نشسته ـ خسته تر هستي ز خسته
ديدني شب کنج ويران ـ اي پدر جان اي پدر جان
باغبان هستي و مـن هستم گـل نيلـوفـر تو
کي کني باور که من هستم سه ساله دختر تو
در همه عالم که ديده دختـري را قد خميده
من يقين دارم که آخر چشم خود وا مي کني تو
گـر کني من را تمـاشـا يـاد زهـرا مي کني تو
* * * * * * * * * *
تا سحر بر خود بنازم ـ کردي امشب سرفرازم
گـه بسوزم گـه بسـازم ـ يابن الزهرا يابن الزهرا
مي چکـد اشـگم بدامـن ـ ديـده بگشـا قبله من
ديـدني بـاشـد نمـازم ـ يابن الزهرا يابن الزهرا
زائـر تو هستم و باشـد طبق د

• سه شنبه
• 13
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:09
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

ای میهمان ازمن نشان گرفتی
سراغ طفل قدکمان گرفتی
بگوچرادیرآمدی بردیــدن پیــرآمدی
با با حسین جان با با حسین جان
*******
عمه ببین با شدبه سینه دستم
من زائرسربریده هستم
بوسه زنم به روی او شانه کشم برمـوی او
با با حسین جان با با حسین جان
*******
با با چرا چشمت به خون نشسته
با با چراپیشانیت شکسته
ای سربگو کواکبرت بگوچه شد ا نگشترت
با با حسین جان با با حسین جان
*******
با با ببین من دخترتو هستم
ای باغبان ! نیلوفرتو هستم
قرآن من قرآن بخوان که من ندارم خیزران
با با حسین جان با با حسین جان
*******
گر بینی ا م ا ی ماه بی قرینه
یادآوری ازکوچه مدینه
ببین توباچشم ترت ره می روم چون مادرت
با با حسین جان با ب

• سه شنبه
• 13
• مهر
• 1395
• ساعت
• 21:19
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

خواهر شیرین سخنم

خواهر با محبتّم رقیه

بی تو اسیر محنتم رقیه

داغ تو برده طاقتم رقیه

غرقة این مصیبتم رقیه

******

خواهر شیرین سخنم رقیه

نام پدر در دهنم رقیه

رفتی و با رفتن تو عزیزم

رفته قرار از بدنم رقیه

بی تو شکسته ترم از همیشه

کُشتة دور از وطنم رقیه

لالة پرپر شده در خرابه

یاس من و یاسمنم رقیه

دختر بابای شهیدم حسین

داغ تو مانده به تنم رقیه

در غم تو رفته به اوج افلاک

بانگ فغان و شیونم رقیه

عمه اگر بعد تو شد زمینگیر

صاحب سوگ تو منم رقیه

خواهر با مهر و وفا چگونه

از تو دگر دل بکَنم رقیه

نیمه شب از قافله پَرکشیدی

عاشق این شکفتنم رقیه

کاش شَود عاقبتم به دنیا

در این خرابه مدفنم

• شنبه
• 7
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 13:04
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

قسم به ساحتِ ذکرِ شریف "هو" بابا
به روی من شده این اشک آبرو بابا

"عدو شود سبب خیر گر خدا خواهد"
چه خوب شد که شدم با تو روبرو بابا !

چه حیف شانه نداری که سربر آن بِنَهم
بگویم از غمِ خود شرحِ مو به مو بابا

ازآن شبی که مرا از کجاوه پرتم کرد...
(........................................)

مرا ببخش که نشناختم تو را اوّل
به چهره ی تونمانده ست رنگ و رو بابا!

خداش خیر دهد راهِب مسیحی را ...
که با گلاب تو را داده شُستِشو بابا !

نداشت هیچ ادب خولی و دلم خون شد
کشید دست به روی تو بی وضو بابا !!

نمانده وقتِ زیادی به رفتنم ، حالا.‌‌..
شدم کنارِ سرت گرمِ گفتگو بابا

بیا و باز صدایم بزن "رقیه ی من"
تو ه

• شنبه
• 21
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 09:38
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

داغ باید به دل ِ هر چه دوا بگذارم
مرهمی نیست که بر تاول پا بگذارم

میلم این است کنار سر تو جان بدهم
بگذرم از سر خود ؛ پای شما بگذارم!

شام را با رجزِ گریه به هم می ریزم
تا که یک محشری ازخویش به جابگذارم

آنقَدَر زخم به روی لب تو هست که من
مانده ام تا که لبم را به کجا بگذارم !!

میکشم دست به روی تو و برموی خودم
قصد دارم که ز خون تو حنا بگذارم !

باورم نیست که باید بروم از شام و...
روی این خاک سر پاک تو را بگذارم

شاعر : محمد حسن بیاتلو

• شنبه
• 21
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 10:00
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

رقیه فدا شد

عزا در عزا شد ، رقیّه فدا شد

خرابه شبانه ، چنان کربلا شد

چه شوری به پا شد ، حرم نینوا شد

******

چه هنگامه ای در اسارت بپا شد

شبانه خرابه چنان کربلا شد

میان غم و اشک و آهِ یتیمان

گُلِ ناز مولا رقیّه فدا شد

هوای پدر در سرش بود و پر زد

دمی از جدایی نیاسود و پر زد

چه حالی نصیب دل کودکان شد

به ناله تن عمه فرسود و پر زد

عزا در عزا شد ، رقیّه فدا شد

خرابه شبانه ، چنان کربلا شد

******

دوباره شده بزم اندوه فراهم

یکی بر سر و سینه می زد دمادم

یکی یا رقیّه بگوید پیاپی

یکی اشک خون ریزد از دیده نم نم

چه خوابی مگر دیده بود این سه ساله

که بربسته روی لبان شعر ناله

فقط نام بابا

• یکشنبه
• 5
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 15:50
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بابا،کجایی حالم بده،خودت بیاو ببین،چی به سرم اومده
بابا،زیاده درد وداغم،عمه میگفت این شبا،میخوای بیای سراغم
بیا،ببین که دخترت، تو این خرابه ها، شده زمینگیر
کجا،دیدی بشه بابا، تو سن و سال من،یه دختری پیر
از درد میسوزم باغم میسازم
اما نزدیکه وقت پروازم
" آه و واویلا "
اینجا،باتو میشه بهشتم،بستگی داره به تو،تمومه سرنوشتم
گفتم،به همه تو بابامی، بیا نشونت بدم،به دخترای شامی
اگه، قصد داری که بیای، یه روسری برام، بخر باباجون
اگه، میخوای بیای بری، تو رو خدا منم، ببر باباجون
وقتی برگردی، آروم میگیرم
عمه فهمیده، بی تو میمیرم
" آه و واویلا "

شاعر : صادق اویسی

منبع : گروه شاعران جواز نوکری

دانلود سبک

• سه شنبه
• 21
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 07:09
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

من سه ساله قهرمان عرصه عشق و وفایم

من سه ساله یادگار حضرت خیرالنسایم

مونِسَم اشک دو عین است

ذکر من بابا حسین است

آه و واویلا ، واویلا

******

ای سُرورِ قلب زهرا آمدی در کنج ویران

مقدمت بر دیدگانم ای پدر جان ای پدر جان

من کیَم ، نیلوفر تو

یادگار مادر تو

آه و واویلا ، واویلا

******

در عزای جانگدازت ناله دارد دختر تو

رأس تو در دامنِ من پس پدر کو پیکر تو

لاله تَن بودی عزیزم

بی کَفن بودی عزیزم

آه و واویلا ، واویلا

******

بین که از ظُلم ِ لعینان رنگ رُخسارم پریده

قدّ این دُخت سه ساله همچو زهرا شد خمیده

من شدم ای بی قرینه

مثل بانوی مدینه

آه و واویلا ، واویلا

******

بعد تو از ظل

• جمعه
• 24
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 07:35
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

ضربت سیلی
ضربت سیلی گرفت ، قوّت بینایی ام
من گل باغ ولا ، میوة دانایی ام
غم شده همسایة ، کلبة تنهایی ام
شرم و حیا کن دمی ، زین همه شیدایی ام
******
عمه به دادم برس ، عمه به دادم برس ، عمه به دادم برس

من که یتیمی صغیر ، ساکن کوی غمم
بی کس و بی سرپناه ، زخمة بی مرهمم
از چه سبب صورتم ، گشته ز نیلی کبود
دشمن دون کن حیا ، نور دل خاتمم

ای که چنین می زنی ، بر رخ دخت نبی
یار کدامین گروه ، اهل کدام مذهبی؟
من گل باغ ولا ، میوة دانایی ام
ضربت سیلی گرفت ، قوّت بینایی ام
******
عمه به دادم برس ، عمه به دادم برس ، عمه به دادم برس

هر که رسد می کشد ، گوش من و موی من
سیلی و شلاق و سنگ ، می شکند جام تن
پاره

• سه شنبه
• 28
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 08:53
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی