حضرت علی اصغر (ع)

کودکی در عهد مهد استاد عشق
داده پیران کهن را یاد عشق
طفل خرد اما به معنی بس سترگ
کز بلندی خرد بنماید بزرگ
خود کبیر است ار چه بنماید صغیر
در میان شعبهٔ سیاره تیر
عشق را چون نوبت طغیان رسید
شد سوی خیمه روان شاه شهید
دید اصغر خفته در حجر رباب
چون هلالی در کنار آفتاب
چهرهٔ کودک چو دردی برگ بید
شیر در پستان مادر ناپدید
با زبان حال آن طفل صغیر
گفت با شه کی امیر شیر گیر
جمله را دادی شراب از جام عشق
جز مرا کمتر نشد زآن کام عشق
گر چه وقت جان فشانی دیر شد
مهلتی بایست تا خون شیر شد
زان مئی کز وی چو قاسم نوش کرد
نو عروس بخت در آغوش کرد
زان مئی کاکبر چو رفت از وی ز پا
با سرآمد سوی میدان وفا
جرعه ای از جام

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

بر نیزه روی پای خودت ایستاده ای
مردی شدی برای خودت ایستاده ای
مثل بـزرگ های قبیله چـه با غرور
بر پای ادعای خودت ایـستاده ای
شانه به شانه ی همه سـرهای قافله
همراه مـقتدای خودت ایستاده ای
تو پا به پای اکبر و عباس بر سنان
تنها بـه اتکای خودت ایستاده ای
ذبـح عـظیم بـت شکن پـیـر کـربلا
در ودای مـنای خـودت ایـستـاده ای
ای خضر تشنه کام! در این گوشه ی کویر
بر چشمه بقای خودت ایستاده ای
ما بین نـاقـه هـای من و عـمّه زینبت
در مروه و صفای خودت ایستاده ای
رأست چگونه بر سر نی بند می شود؟
بی شک تو با دعای خودت ایستاده ای
در آسـمان ابری سنگ و کلوخ شهر
بـا سعی بال های خودت ایستاده ای
پیـش سپاه ابـرهــه ی عـابـ

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

آن قدر توان در بدن مختصرت نیست
آن قدر که حال زدن بال و پرت نیست
بر شانه بینداز خودت را که نیفتی
حالا که توانایی از این بیشترت نیست
فرمود: حسینم، به خدا مسخره کردند
گفتند: مگر صاحب کوثر پدرت نیست
گفتی که مکش منت این حرمله ها را
حیف از تو و دریای غرور پسرت نیست
حالا که مرا می بری از شیر بگیری
یک لحظه ببین مادر من پشت سرت نیست؟
***
تو مثل علی اکبری و جذب خدایی
آن قدر که از دور و برت هم خبری نیست
آن قدر در آن لحظه سرت گرم خدا بود
که هیج خبر دار نگشتی که سرت نیست
این بار نگه دار سرت را که نیفتد
حالا که توانایی از این بیشترت نیست
شاعر:علی اکبر لطیفیان

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:58
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای تیر، خطا كن! هدفت قلب رباب است
یا حنجره سوختهٔ تشنهٔ‌ آب است؟
كوتاه بیا تیر سه شعبه، كمی آرام
هو هو نكن این شاپرك تب‌زده خواب است
او آب طلب كرده فقط، چیز زیادی است؟
گیرم كه ندادند ولی این چه جواب است؟
رنگش كه پریده، دو لبش مثل دو چوب است
نه، تیر! تو نه، چارهٔ كارش فقط آب است
□
این طفل گناهی كه نكرده كمی انصاف
این جاست،‌ ببینید كه حالش چه خراب است
این مرثیه را ختم كنید آی جماعت!
یك جرعه نه، یك قطره دهیدش كه ثواب است
شاعر:سید محمد بابا میری

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:01
• نوشته شده توسط
• یحیی

شش ماهه‌ بود و رنگ‌ جمالش‌ پریده‌ بود
از هوش‌ رفته‌ یا كه‌ به‌ ناز آرمیده‌ بود
شمان‌ خود گشود و ز گهواره‌ زد برون‌
هل‌ من‌ معین‌ غربت‌ بابا شنیده‌ بود
او محسن‌ است‌ یا كه‌ از او در نیابت‌ است‌
خاكستری‌ كه‌ حاصل‌ عمر شهیده‌ بود
لب‌ تشنه‌ بود از عطش‌ غربت‌ پدر
آمد ولی‌ به‌ جان‌، غم‌ بابا خریده‌ بود
یك‌ لحظه‌ هم‌ درنگ‌ نكرد خصم‌ خیره‌ سر
انگار تا به‌ حال‌ سپیدی‌ ندیده‌ بود
تیر سه‌ شعبه‌ای‌ كه‌ زد از جنس‌ میخ‌ در
از گوش‌ تا به‌ گوش‌ علی‌ را دریده‌ بود
باور نداشتند، علی‌، دست‌ و پا زند
هجم‌ سه‌ شعبه‌ چون‌ نفسش‌ را بریده‌ بود
آیا شتاب‌ تیر كمك‌ كرد یا حسین‌
خود تیر را ز حنجره‌ بیرون‌ كشیده‌ بود
شاعر

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:03
• نوشته شده توسط
• یحیی

یک پر نه، دو پر نه! سهم تو تیر سه پر شده
سهم تو از بقیه کمی بیشتر شده
تیری که از سه جای گلویت دریده است
بیرون کشیدنش چه قدر درد سر شده
لشگر نگفت حرمله پیش پدر نزن
شش ماه بیش نیست که آقا پدر شده
آن قدر بی هوا سر تو ذبح تیر شد
که تازه دست خونی من با خبر شده
یک نیزه دست حرمله هم خواب دیده بود:
تا شام و کوفه با سر تو همسفر شده
دیگر گلوت نیزه نشینی نمی کند
از بس که رشته رشته و زیر و زبر شده
حالا چگونه خیمه روم با چه کودکی
با کودکی که ذبح عظیم پدر شده؟
شاعر:رحمان نوازنی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:04
• نوشته شده توسط
• یحیی

ز خاک داغ بیابان مریز بر سر خویش
لباس سرخ علی را مگیر در بر خویش
رها کن این سبد گاهواره را بس کن
تو مانده ای و سراب علی اصغر خویش
عجیب عقده یک ضجه در دلت مانده
به روی نیزه که دیدی سر کبوتر خویش
علی تمام شد...تو بعد از این بگذار
وداع تلخ علی را میان باور خویش...
عروس فاطمه رویت کبود شد برگرد
بکش ز شعله سوزان به چهره معجر خویش
شاعر:علی آمره

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

چه کرده عدو با تو و حنجرت؟
که خون کرده قلب من و مادرت
چه کرده سه شعبه گلوی تو را
که پاشیده گردیده سرتاسرت
و رفتی نگفتی که بعد از تو من
چه باید کنم با تو و پیکرت؟
تو ای غنچه ی سرخ کرببلا
چه دستی تو را می کند پرپرت؟
الا ای کبوتر مزن بال و پر
خودم می کشم تیر را از پرت
سر کوچک و نی سواری عجب!
چگونه تحمل کند مادرت؟
تو همبازی خواهرت بوده ای
تو رفتی و تنها شده خواهرت
شاعر:امیر حسین محمود پور

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

ظهر عاشور در خیام حرم
تشنگی برد تاب اصغر هم
گل نشکفته ی ریاض حسین
لفظ بسم الله بیاض حسین
لب چون غنچه بی کلام گشود
طاقت زینب و رباب ربود
کودک تشنه را نه آب و نه تاب
دل اهل حرم خراب و کباب
عطش آن دم که ترک تاز آورد
جگر غنچه در گداز آورد
اصغرش را ربابِ پاک نهاد
هم چو مصحف به روی دست نهاد
آمد از خیمه با شتاب برون
دلش از ناله های کودک خون
گفت با شاه دین ربابِ فگار
اصغرم را نمانده تاب و قرار
تشنگی برده تاب از این کودک
تاب همراه خواب از این کودک
برسان خود به کام آب او را
که عطش می دهد عذاب او را
خسرو دین گرفت اصغر خود
هم چو جان عزیز در بر خود
دید لب ها چو غنچه پژمرده
عطش از کالبد رمق برده
چشم ها چون

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:07
• نوشته شده توسط
• یحیی

گهواره تکان می خورد آرام نگیرد
از سینه خشکیده دگر کام نگیرد
حالا که شنیدست ندا ‌«ینصرنی» را
جز عزم به میدان٬ کمک انجام نگیرد
تشنه ست٬ ولی معرفت این است که دیگر
از دست کسی غیر نبی، جام نگیرد
با گریه ی بی اشک صدا کرد پدر را
تا یکّه به میدان بلا گام نگیرد
بر سینه خود تنگ گرفتش شه والا
آن گونه که کس یار دلارام نگیرد
آورد به میدان به سر دست که گویی
جز بر سر دست پدر آرام نگیرد
در مذهب آن بی صفتان بود و گر نه
با تیر٬ کس آهو بچه ای رام نگیرد
خندید به روی پدر آن دم که رها شد
مرغی که دگر دانه از این دام نگیرد
شاعر:سید حسن رستگار

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:14
• نوشته شده توسط
• یحیی

باید كه رد غصه بر دل جا بماند
داغ لب او بر دل دریا بماند
وقتی عطش با كام او ناسازگار است
دیگر چرا در معرض گرما بماند
او بیش از این طاقت ندارد با لبی خشك
چشم انتظار مشك یك سقا بماند
دور و بر گهواره را خالی نمایید
شش ماهه می خواهد كمی تنها بماند
از گونه داغ و كبود او بفهمید
باید بنوشد آب زنده تا بماند
وقتی رباب از شیر دادن گشته مأیوس
تا عصر فردا روضه اش حالا بماند
آماده میدان شده شاید نخواهد
بعد غم بابا در این دنیا بماند
خندید بر روی پدر زیرا كه می خواست
این خاطره در ذهن او زیبا بماند
كودك تلظّی كرد اما تیر می گفت
باید كه داغش بر دل بابا بماند
شاعر:محمدرضا طالبی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:20
• نوشته شده توسط
• یحیی

دارد به سوی تو نظر چشمان مردت
اشک از نگاهت پاک كن با دست سردت
بی شک كه دشمن شاد می گردیم با این
ابروی درهم رفته و رخسار زردت
خود را برای بعد از این آماده تر كن
چون تا كنون بوده سر آغاز نبردت
الحمد لله، ذكر لب های تو باشد
وقتی كه می بینی سر نی، راس مردت
راضی اگر باشی به تصمیم خداوند
روز قیامت، حق اگر راضی نكردت!!!
با این همه، با خود كمی معجر بیاور
بی شک كه آن ها می خورد جایی به دردت
با صبر بعد از ذبح طفل شیر خوارت
كی می رسد چون هاجری، محشر به گردت؟
شاعر:محسن مهدوی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:54
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای پاره پاره حنجر من! دست و پا مزن
روی مرا به خون گلویت حنا مزن!
لب های خشک تو جگرم را ترک زده
شرمنده ام، دگر سخن آب را مزن!
از خونِ گرمِ حنجرِ پاکِ تو سوختم
با داغ خویش، لرزه به عرش خدا مزن
ناله زدی و مادر من دایه ات شده
حرفی ز تشنگی، بَرِ خیر النسا مزن
ای شیره خواره! سنگ، ز داغ تو آب شد
با خنده ات شرر به دل ما سِوی مزن!
ای کاش این سه شعبه بگوید به حرمله
این حلق کوچک است، روی نیزه ها مزن
شاعر:محمد فراهانی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:58
• نوشته شده توسط
• یحیی

گفتند كه بابای تو تنها شده اصغر
در زير غم و غصه قدش تا شده اصغر
پلكی بزن و چشم گشا تا كه ببينی
چشم پدرت ساحل دريا شده اصغر
در اوج غريبی حسين گفت سكينه
از داخل خيمه كه : پدر پا شده اصغر
بر منبر دستان پدر خوب نشان داد
مهر سند غربت مولا شده اصغر
ای كاش كه می ماندو جوان می شدو داماد
تا اينكه بگويند كه بابا شده اصغر
راس تو چگونه به سر نيزه نشسته؟
اندازۀ سر نيزه معما شده اصغر !؟
بر نيزه كنار سر عباس ببينيد
شش ماهه دگر نيست،چه آقا شده اصغر

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

از روی دست حضرت ارباب پر کشید
شش ماه ای که میل به ماندن دگر نداشت
سوی نگاه کوچک او سمت آسمان
فکری به جز غریبی بابا به سر نداشت
اتمام حجت پدرش را که می شنید
از چابکیِ تیر سه شعبه خبر نداشت
وقتی که دست و پا زدنش سخت گشته بود
جز با تبسمی که به بابا نظر نداشت؟
وقتی میان خیمه و خیل سپاه ماند
دیگر حسین جز غم و خون جگر نداشت
زینب به ناله گفت که ای مهربان اخا
"ای کاش هیچ وقت ربابت پسر نداشت"
شاعر:سید سعید پور هاشمی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:03
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای پاره پاره حنجر من! دست و پا مزن
روی مرا به خون گلویت حنا مزن!
لب های خشک تو جگرم را ترک زده
شرمنده ام، دگر سخن آب را مزن!
از خونِ گرمِ حنجرِ پاکِ تو سوختم
با داغ خویش، لرزه به عرش خدا مزن!
ناله زدی و مادر من دایه ات شده
حرفی ز تشنگی، بَرِ خیر النسا مزن!
ای شیره خواره! سنگ، ز داغ تو آب شد
با خنده ات شرر به دل ما سِوی مزن!
ای کاش این سه شعبه بگوید به حرمله
این حلق کوچک است، روی نیزه ها مزن!
شاعر:محمد فراهانی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

راحت بخواب حاجيِ شش ماهه ي حرم
دركم كن اي پسر كه به والله مادرم
عمّو كه رفت ، گفت به خواهر برادرت
من مي روم براي شما آب آورم
امّا نشد به خيمه رساند سبوي آب
آخر به خون نشست علمدار باورم
حالا كه در سرِ تو هواي پريدن است
تا آسمان دست پدر ، اي كبوترم
باشد ، بپَر ، ولي دلِ من گيرِ حلق توست
حالا كه دلخوشم به نظرهاي آخرم
رفتي به روي دست پدر جا گرفته اي
پَر مي كِشي و خود به خود از جاي مي پَرَم
مردي شدي براي خودت بعدِ چند ماه
گفتي ميان معركه همتاي اكبرم
از بينِ خيمه چشم من افتاد سوي تو
تيري نشست بر گلويت ، خاك بر سرم
حالا ذبيح اكبرِ كرب و بلا شدي
حالا شدي سند به غريبيِّ شوهرم
وقتي كه ديدَمَت به بلنداي

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای اهل عزا اجر شما با علی اصغر
مهمان حسینیم بگو یا علی اصغر
این کودک شش ماهه گل باغ رباب است
پر پر شده در گلشن زهرا علی اصغر
هر کس که به گهواره ی دل جا دهد او را
او را بدهد در حرمش جا علی اصغر
ای سینه رنان دامن شش ماهه بگیرید
چون کرده به هر درد مداوا علی اصغر
طفلش مشماری که بود باب الحوائج
پرونده ما را کند امضاء علی اصغر
احرام عزا بند که با ناله بگوییم
لالا پسر فاطمه لالا علی اصغر
بر مجلس یاران حسین سر زند از لطف
همراه عمو گیرد اگر پا علی اصغر
یاران همه جمعند بیا با علی اصغر
شاعر:استاد کلامی زنجانی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:12
• نوشته شده توسط
• یحیی

مرگ را پنداشت شیر و تیر را پستان گرفت
با تبسم هم پدر را داد جان هم جان گرفت
شوق جان بازی تماشا کن که آن تفتیده کام
جای لب با حنجرش آب از سر پیکان گرفت
در حرم آن قدر از شوق وصال حق گریست
تا به میدان حاجتش را با لب خندان گرفت
چشم بست و لب گشود و خنده کرد و جان سپرد
تیر از حلقش پدر با دیده گریان گرفت
گر چه از پستان مادر گشت با سختی جدا
تیر قاتل آمد و او را ز شیر آسان گرفت
م پسر آرام خفت و هم پدر خاموش گشت
آسمان گفتی که با هم عمرشان پایان گرفت
یوسف زهرا پی اثبات مظلومی خویش
بر سر دست آن بدن را هم چنان قرآن گرفت
تا به دستش خط فرمان شفاعت را دهند
کرد با آن خون خضاب و از خدا پیمان گرفت
هر کسی پیش طبی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:21
• نوشته شده توسط
• یحیی

یه حدیث می خوام بخونم، واسه هر دلی که خوابه
گفته پیغمبر به دست، تشنه آب دادن ثوابه
ببینید بچه م هلاکه، چارشم یه چیکه آبه
به خدا گناه نداره، آب بهش بدید ثوابه
ل من رو نسوزونید، دنیاتون آتیش می گیره
نمی بینید روی دستم، شیرخوارم داره می میره
الهی آتیش بگیرن ، نه فقط دل می سوزونن
کوفیا هر جوری باشه، زهرشونو می رسونن
تیری که برای صید، شیر کربلا میارن
کوفیا برای حلق، شیرخواره کنار می ذارن
اگه تیر سه شعبه باشه، دیگه حنجر نمی مونه
اگه طفل شیرخواره باشه، به خدا سر نمی مونه
خونای حلق علی رو، سمت آسمون می پاشه
می گه بعد علی اصغر، می خوام این دنیا نباشه
یه قدم به سمت خیمه، یه قدم به سمت لشگر
می شینه پا می

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

باغبان آغوش خود را باز کرد
فصلی از دیوان عشق آغاز کرد
گوهر دردانه اش در جان کشید
با خدایش این چنین آواز کرد
داده ام قربانیان بی شمار
عشق تو با من چنین اعجاز کرد
در میان گفتگو دستی ز کین
تیر دیگر در کمانش ساز کرد
تیر آمد ناگهان بر گل نشست
برگ برگش صحبت از یک راز کرد
نوگل زیبای باغ باغبان
زخم بر حنجر برایش ناز کرد
از سه سو خون از گلویش می چکید
آسمان را غرق در پرواز کرد

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

در تنگناي حادثه بر لب نوا گرفت
از بي قراري‌اش دل هر آشنا گرفت
با شوق پر کشيدن از اين خاک بي فروغ
در بين گاهواره قنوت دعا گرفت
اعلام کرد تشنه‌ي‌ صبح شهادت است
آنقدر ناله زد که گلوي صدا گرفت
آنقدر اشک ريخت که خورشيد تيره شد
از شرم چشم غرق به خونش، هوا گرفت
در آخرين وداع غريبانه اش پدر
او را به روي دست براي خدا گرفت
ناگاه يک سه شعبه سراسيمه سر رسيد
ناباورانه فرصت يک بوسه را گرفت
تا عرش رفت مرثيه‌ي سرخ حنجرش
جبريل روضه خواند و خدا هم عزا گرفت
از شرم چشم هاي پر از حسرت رباب
قنداقه را امام به زير عبا گرفت
‹
شاعر نوشت از کرم دست کوچکش
آخر از او حواله‌ي يک کربلا گرفت
شاعر:یوسف رحیمی

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:27
• نوشته شده توسط
• یحیی

چرا بریده بریده است گفت و گوی رباب
مگر که تیر سه شعبه است در گلوی رباب
چه خوب شد که علی اصغرش به میدان رفت
اگر نبود که میرفت آبروی رباب
دو قطره اش نرسیده به حنجر طفلش
چگونه آب شود مایه ی وضوی رباب
به جای اینکه عزیز دلش به حجله رود
به نیزه رفت در این دشت آرزوی رباب
دوباره آمده از پشت خیمه ها انگار
نتیجه بخش نبوده است جست و جوی رباب
چقدر خواسته گهواره را عقب بزند
ولی دو مرتبه برگشته است سوی رباب
فقط مقابل زینب نبوده است سری
سری به نیزه بلند است روبروی رباب

شاعر : مجید تال

• سه شنبه
• 6
• آبان
• 1393
• ساعت
• 14:23
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

تو دلمه مادر راز نگفته
همش میترسم سرت از نیزه بیفته
حتی اگه من بمیرم
گهوارت و پس میگیرم
آه...جواب خدا رو چی میدن
سر شیرخوارم و بریدن
امون امون ای دل
******
ناله میزنم تا روضه خونِت شم
نشد تو آفتاب پسرم سایه بونِت شم
میدونی از چی میسوزم
تشنه لبی تو هنوزم
آه...روی چادر مادر تو
میریزه خون از حنجر تو
امون امون ای دل
******
سر عموت و کاش دیگه نبینم
آخه خجالت زده ی اُمّ بنینم
رفت برا تو آب بیاره
شد بدنش پاره پاره
آه...سر تو به نی پشت سرِ
سرِ عموی آب آوره
امون امون ای دل

شاعر : سعید پاشازاده

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 27
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 14:04
• نوشته شده توسط
• یحیی

(به سبک بین همه دلبرای دنیا)

مادر نگاهش به آسمونه داره دعای بارون می خونه

اصغر اگه باز دووم بیاره
کاش تا دم ظهر بارون بباره
دیگه، رنگ علی پریده
عطش، تَونِشو بُریده
آه، لای لای علی اصغر
******
حتی اگه آب براش بیارن
ین بچه دیگه داره میمره
این سه شعبه عباس و زمین زد
اصغر بدنش نصفِ این تیره
وای، تیر سه شعبه میاد
علی، دیگه صداش نمیاد
آه، لای لای علی اصغر

شاعر : حسین ایزدی

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 27
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

پسرفاطمه فرمود که جان در تعب است اصغرم تشنه لب است
طفل شش ماهه ام از سوز عطش مضطرب است اصغرم تشنه لب است
******
سه شعبه تیر دشمن تا رها شد سر اصغر جدا شد
میان خیمه ها غوغا به پا شد سر اصغر جدا شد
********************
دم پـاره
بریده حنجر من علی اصغر من
******
گلوی اصغر هدف تیر شد به خیمه مادرش زمین گیر شد

• دوشنبه
• 8
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

گهواره تو شد قبله عالم بالا 2
خون گلوت شده آبروی آسمونها 2
یه خار سه شعبه تو بهشت حنجر
گوش تا گوش بریده سر علی اصغر
لالایی می خونه اون تیر سه شعبه
خوابیده رو دست من غنچه پرپر 2
لای لای لای لای/ای طفل شیرین، گل پرپر لای لای لای لای/فدات بشم علی اصغرم
علی لای لای
غنچه ناز من داره رو دستم می خنده 2
خدا چیکار کنم داره چشماش و می بنده 2
تا که آروم بشه قلب بی قرارم
رو گلوی پاره ی تو سر می ذارم
تو خودت به من بگو ای گل معصوم
این تیر و چه طوری از گلوت درآرم 2
زهرا 2/بگیر علیم و توی آغوش رباب تو بین خیمه ها رفته از هوش
علی لای لای

دانلود سبک

• شنبه
• 13
• مهر
• 1392
• ساعت
• 15:58
• نوشته شده توسط
• جواد

لحظه ی وصل تو لحظه ی تلخ زدگیم
نقطه ی اوج تو نقطه ی اوج بندگیم 2
ای علی اصغرم می روی از برم
اوج عروج تو به دست مادرم
وای واویلا 2 وای گل پرپر من
بر قنوت حسین دعای خیر مستجابی
من خجل از توام تو تشنه یه جرعه آبی 2
میان معرکه، ترس، تو را گرفت
ز دست من خودش تو را خدا گرفت
وای واویلا 2 وای گل پرپر من
طفل من پر زدی به سوی آسمان معبود
این همه هلهله برای قتل یک علی بود 2
حسین دگر شده اسیر غصه ها
میان معرکه گم کرده دست و پا
وای واویلا 2 وای گل پرپر من

شاعر : رضا تاجیک

دانلود سبک

• شنبه
• 13
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:02
• نوشته شده توسط
• جواد

غنچه ي تشنه ي آبم/ گريه هات ميده عذابم/ اين قدر نكن تقلا
اشك غم به پات مي ريزم/ آخرش ميري عزيزم/ تو آغوش گرم زهرا
رفته عمو براي تو علي آب بياره
قولش خودت كه خوب مي دوني ردخور نداره
اصغر براش دعا كن با دو دست كوچيكت
تا كه عمو با ساق دست علم نگه داره
مادر منو مي سوزوني- زبون مي گردوني- به دور لبهات
مادر خيمه چه دلگيره - هي سياهي ميره - چشاي زيبات

شاعر : رضا تاجیک

دانلود سبک

• شنبه
• 13
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:25
• نوشته شده توسط
• جواد

به ظاهر گرچه من طفلی صغیرم بزرگان دو عالم را امیرم
گلویم را به راه این سه شعبه صد و ده بار دیگر هم بگیرم
شدم من هم مرد پیکار به میدان آمد این سردار نوه ی حیدر کرار
وای حسین وای حسین وای حسین وای 3
****
که گفته غنچه ای کم سن و سالم هزاران آیت الله در پناهم
که گفته تشنه ام، چونکه بجوشد هزاران چشمه از چشم سیاهم
نخورده شیر مثل شیرم بلند است ذکر تکبیرم برای بابا می میرم
وای حسین وای حسین وای حسین وای 3
****
تنش در بین قنداقِ عذاب است دوباره دست حیدر در طناب است
میان آسمان ها شد حکایت علی اصغر خودش عالیجناب است
گل سینه ی بابایم شده مردم این آوایم که اولین سر جدایم
وای حسین وای حسین وای حسین وای 3

ش

• شنبه
• 13
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:05
• نوشته شده توسط
• جواد