چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
دوبیتی ویژه وفات حضرت ام البنین(س)
امشب عزا گرفتهي غوغاي مادرم
هستم خموش و گوش به آواي مادرم
گر منصبم چنين شده «سقاي تشنه لب»
مرهون لطفِ هُرمِ دعاهاي مادرم
ممنونم از تو مادر، من را تو پروراندي
شهد وفا و غيرت، بر جان من چشاندي
گفتي كه همچو بابا، از هر گُنه برّي باش
رفتي ميان ميدان، همواره حيدري باش
من اين همه ادب را، درس از شما گرفتم
من از صفاي روحت، روحِ وفا گرفتم
از زحمت تو مادر، شد حالِ من خدايي
با شورِ تو ابالفضل، گرديده كربلايي
وقت وداع آخر، گفتي به شور و شينی
در كربلا تو عباس، قربانيِ حسينی
وقتي كه تو شنيدي، گشتم شهيد و عطشان
گفتي به شور و شوقي صد مرحبا پسر جان
تا ذكر يا حسينت، من در جنان شنيدم
در پيش روي زهرا، كردي تو رو سفيدم
بنال اي دل شب ام البنين است
شب تاب و تب ام البنين است
صداي قطرههاي آب لرزان
غم روز و شب ام البنين است
به طفلان حال عباسش بگويد
وفا چون مذهب ام البنين است
ميان نالهها امشب بنالد
ابالفضلم گلِ ام البنين است
اگر شد كار عباسش دليري
شجاعت مكتب ام البنين است
اگر عباس او باب كرم شد
سخاوت منصب ام البنين است
كتاب غيرت و عشق و شهادت
نمي از مشربِ ام البنين است
#ام_البنین
دارایی من محبت آل عباست
ذکر لب من ناد علیّ و زهراست
دل گشته اگر شهر ابالفضل آباد
بی شک اثر دعای امّ الشّهداست
کرامت امّ البنین سلام الله علیها
ای بانوی پاکیّ و طهارت
ای مادرِ گلهای شهادت
سرسبزترین دامنِ عشقی
تو پاکترین گلشنِ عشقی
عباس ز دامنِ تو رویید
از شیرِ گوارای تو نوشید
از عنبرِ سینه ی تو بویید
با خنده ی لبهای تو خندید
ای جانِ تو لبریزِ صفا است
در باورِ تو عشقِ خدا است
تو مادرِ دومِ حسینی
در معرفتت گمِ حسینی
احسنت به انتخابِ مولا
همچو تو نشانده جای زهرا
ای صاحبِ روحِ با کرامت
عباسِ تو یک جهان سخاوت
صد باغِ ثنا به روحِ پاکت
ای بانوی پاکیِ و طهارت!
#هستی_محرابی
السّلام عَلیکِ یا امّ البنین س
آهای رفیقِ دردم، آهای صدای خسته
امشب میونِ روضه، اگه دلت شکسته
سر و بزار رو زانو، آروم آروم صداش کن
یه گوشه ای تو مجلس، با زینبش نشسته
بهش بگو بی بی جون، تو رو به جونِ عباس
همون که باشه اسمش، کلیدِ قفلِ بسته
اونی که جونِ او بر، حسینِ زهرا بنده
خوب و بدا رو در هم، او یه جا می پسنده
اگه دلت اسیره، از این زمونه سیره
یکی رو میشناسم که، دستِ تو رو میگیره
دلِ خودش که خونه، دردِ تو رو میدونه
هر شب برات تو روضه، ام یُجیب میخونه
بانوی ما اگر چه مضطر و دل غمینه
دامنِ او وسیعه، چونکه امّ البنینه
نامِ قشنگِ عباس، بابُ الحوائجِ ماس
یه مادرش گلِ عشق، یه مادرش گلِ یاس
زمینه سینه زنی
وفات حضرتامالبنین(س)
من ادیب ادبم
فدایی ام ابم
بیت ولا را محرم و
خدمتگزار زینبم
من باغبان لاله و یاسم
امالبنین مادر عباسم(۲)
تو آسمون کربلا این پسر من قمره
کوکب بخت مادر و ستارهی در سحره
عباس علمدار حسین(۴)
بنددوم
مادر آینه و آب
مونس غمهای رباب
ذکر لالایی به لبش
اینگونه میدهد جواب
گوید که من شرمنده از رویت
هرلحظه که آیم سر کویت(۲)
گهواره خالی طفلت قاتل جون منه
هر روز و شب چشمونه گلگون منه
عباس علمدار حسین(۴)
حضرت _ام البنین_ سلام الله علیها
ام البنین بعد از حسین ام الادب شد
شاگرد درسش ، کربلا امّ وهب شد
در تربیت بر مادران هم مادری کرد
شیر آفرینی که چُنین فخر عرب شد
خود را کنیز خانه می دانست اما
از لطف اهل خانه او زهرا نسب شد
حتی ادب پیش ادب هایش ادب کرد
حتی وفا هم از وفایش در عجب شد
ام القمر یعنی که نوری در سیاهی
یعنی که فرزندش چراغ راه شب شد
در آن هیا هو حق مادر را ادا کرد
نگذاشت روی خاک سر ،زهرا سبب شد...
علی اصغر یزدی
از غم یار سرشک مژه دریا کردند
دل من خون،چو دل زینب کبرا کردند
این شنیدم که ابوالفضل من از پا افتاد
یوسف فاطمه را بی کس و تنها کردند
این شنیدم که همان ها که به تو تیر زدند
تا که خوردی به زمین،نیزه مهیا کردند
این شنیدم که تو رفتی و پس از رفتن تو
کودکان در وسط خیمه خدایا کردند
باورم نیست که از نیزه زمین خورد سرت
و ز پهلو سر نیزه سر تو جا کردند
باورم نیست که با بودن تو عباسم
زینبم را سر بازار تماشا کردند
شیر من باد حلال همه فرزندانم
که سر و جان به فدای گل طاها کردند
اشک میریزم اگر در غم طفلانم نیست
اشک ریزم که چه با یوسف زهرا کردند
نه فقط بر بدنش زخم روی زخم زدند
نیزه را در بدن زخمی او تا
وفات حضرت ام ابنین (مادر علمدار???
بعد کوثرتوفقط لایق مولا بودی
لایق همسری آن شه والا بودی
بعد زهرا تو فقط درخورشأن مولا
برترین فرد میان همه زنها بودی
همسرحضرت حیدرنبود کم حرفی
مادران شیریلان حضرت سقا بودی
روزاول که علی بوسه به دستش می زد
نگران پسر حضرت زهرا بودی
گفتی عباس فدای پسرفاطمه است
مادر روح ادب با دل دریا بودی
اگرعباس یلی شد به کلاس ادبت
چون که تو خادمه زینب کبری بودی
کاروان پسرفاطمه را درغربت
یاوری کردی و توصاحب یل ها بودی
خبرازواقعه آوردبشیرو توفقط
نگران شه دین و مه لیلا بودی
گفت عباس تو در علقمه افتاد به خاک
توبه دنبال حسین زاده زهرا بودی
تاشنیدی که سرش گشت جدا درگودال
نگر
بند اول
زن دلاور عرب،کنیزه خونه ی علی
تو بعد زهرا شدی،عزیزه خونه ی علی
تو خونه بودی ولی،نبودی جا فاطمه
گفتی به حیدر منو،نزن صدا فاطمه
تو شیرزن باوقار از،قبیله ی بنی کلابی
تو بعد زهرا عزیزه،جون واسه ابوترابی
تو الگوی هر زنی در،عفاف و بحث حجابی
همسر یعسوب دین
مادر ماهه زمین
سلام ام البنین
سلام ام البنین...
بند دوم
زن دلاور عرب،معلمی تو به ادب
به کار عباسه تو،همه جهان در عجب
تو تربیت کرده ای،گل پسری بی بدیل
که تا رسید به فرات،نزد به آب حتی لب
تو یاد دادی به ابالفضل،حجب و حیا و وفا رو
تربیتش کردی تا که،یاری کنه دین خدا رو
کنار داداش حسینش،نشون بده کربلا رو
همسر یعسوب دین
مادر ماهه زمین
سلا
پس از شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها یکی از بانوانی که امیرمومنان علی علیه السلام با او ازدواج کرد ام البنین بود.
امام علی علیه السلام به برادرش عقیل که نسب شناس بود فرمود: زنی را که از خاندان شجاع باشد برای من خواستگاری کن.
عقیل عرض کرد: چنین زنی را برای چه می خواهی؟
امام فرمود: برای اینکه فرزندی شجاع از او متولد گردد.
عقیل ام البنین را که فاطمه نام داشت و دختر حزام بن خالد از دودمان شجاع بنی کلاب بود و از کمالات و فضائل بهره کافی داشت خواستگاری نمود.
امیرمومنان علی علیه السلام عقد او را برای خود جاری ساخت اولین فرزند او حضرت عباس علیه السلام در تاریخ چهارم شعبان سال 26 هجری در مدینه به دنیا
اُمُّ البَنین چون فاطمه ناموس عشق است
چون کوکبی رخشنده در قاموس عشق است
زهرای اَطهر مادر عشق است امّا
امّ البنین هم دایه ی ملموس عشق است
حُجب و حَیا و عفّتش، اُلگوی نسوان
چون مَریم قِدّیس او قدّوس عشق است
بَه بَه ارادت را ببین روز عروسی
در آستان خانه درگه بوس عشق است
رخت عروسی را سزای خود ندیده
چون در طریق معرفت مَلبوس عشق است
خود را کنیز زینب و کلثوم میخواند
در عالَمِ نامادری مبعوث عشق است
چون خادمی در خدمت آلعبا و
هم مسلک و همسنگر و مأنوس عشق است
چون چشمه ای پاک و زلال و پاکدامن
جاری به سوی بحر و اقیانوس عشق است
هم مادر شایسته ی طفلان زهرا
هم مادر ارزنده ی ققنوس عشق است
نامادری را م
امشب چو شمع، تا به سحر گریه میکنم
بر مادر چهار پسر گریه میکنم
از آه او که در غم عبّاس پیر شد
بر سینهام فتاده شرر گریه میکنم
او مینشست با دل غمبار، در بقیع
میگفت: با دو دیدهی تر گریه میکنم
با این که میروم ز جهان، باز، مانده است
چشمان من به راه و به در، گریه میکنم
زین شهر رفتهاند ولی برنگشتهاند
بر کاروان رفته سفر گریه میکنم
یارب! به من ز کربوبلای خلیل تو
این گونه آمدهست خبر گریه میکنم
گویند: یک رباعی من را به تیغ ظلم
تقطیع کرد اهل سقر گریه میکنم
میگریم و غم از دل من کم نمیشود
بعد از نماز بار دگر گریه میکنم
با یاد قدّ و قامت عباس دلربا
تا میکنم به سرو نظر گریه میکنم
بند اول
سلام،مادر ابالفضل/سرِ،سفرتون نشستم
از این،که دادی لیاقت/بِهِم،ممنون تو هستم
سلام،ای زن دلاور/دادی،دل به مهر حیدر
بودی،واسه بچه های/علی،تو به جای مادر
سلام،ای معلم عشق/تویی،جلوه ی رشادت
تویی،معنیِ سخاوت/تویی،مادر شجاعت
به تو،مدیونه ولایت/واسه،دین کشیدی زحمت
خدا،واسه زحماتت/به تو،هدیه داد یه نعمت
بهت ثمر داد
یه گل پسر داد
زیبا قمر داد
تربیتش کردی که ولایی شه
بزرگ بشه و یه کربلایی شه
واسه حسینت بره فدایی شه۲
تربیش کردی واسه عاشورا
بشه غلام بچه های زهرا
تو کربلا منصبش بشه سقا۲
سلام،مادر ابالفضل...
?بند دوم
چرا،منتظر نشستی/مگه،تو خبر نداری
خبر،از گلات نداری/دیگه،ام بی بنینی
میخوای،ب
◾دو دمههای وفات
◾حضرت امالبنین(س)
◾بنداول
از نجف آمد بدنبالت امیرالمومنین
حضرت امالبنین(۲)
◾بنددوم
خاک قبرت سجدهگاه و قبله اهل یقین
حضرتامالبنین(۲)
◾بندسوم
مادر عباسی و جایت بود عرش برین
حضرت امالبنین(۲)
◾بندچهارم
گشته در کرببلا عباس تو نقش زمین
حضرتامالبنین(۲)
◾زمزمهی وفات
◾حضرت ام البنین(س)
ای مردم مدینه، مادر سقا منم
ام بنین هستم ومونس غمها منم
ای مردم مدینه، همنفس زینبم
تو خونهی مرتضی، مجنون لیلا منم
با تموم بچه هام دور حسین میگردم
با همهی وجودم کنیز زهرا منم
دست ادب به روی سینه به پیشحسن
خاک قدمهای این بچهها تنها منم
ای مردم مدینه دیگه پسر ندارم
ام بنین نیستم و غریب صحرا منم
تو کربلا بچههام چو لاله پرپر شدن
حالا دیگه مونس زینب کبری منم
گریهی من برای شهید کرببلاست
آنکه کند گریه براکبر لیلا منم
بجای عباس از رباب شرمنده ام
خاک نشین از غمش بجای سقا منم
تو مادر نجابت و حجب و حیا شدی
بودی فرشته ای و از آدم سوا شدی
در رتبه ی بلند تو باشد همین دلیل
که همسری برای ولی خدا شدی
ام البنین شدی که قمر هدیه آوری
تو مادر امیر و شه کربلا شدی
گرچه حسین فاطمه مادر به بر نداشت
تو مادری برای شه سر جدا شدی
بودی تو محرمی به غم زینب علی
محنت کش مصیبت آل عبا شدی
گفتی به راس ساقی عطشان کربلا
شکر خدا که در ره جانان فدا شدی
با این همه مقام و تقرب به اهل بیت
بی شک شما شفیعه ی روز جزا شدی
#وحید_زحمت_کش_شهری
یا ام البنین(س)
بعد زهرا همسر حیدر تویی
یار نیک فاتح خیبر تویی
کودکانی ماند از زهرا به جا
آنکه بوده بهرشان مادر تویی
بود ه ای مادر ترین نامادری
بر گلان فاطمه دلبر تویی
برحسین وبرحسن،برزینبین
بعد مادر بهترین یاور تویی
در وفاداری، شجاعت، یکه ای
بین زنهای عرب، مهتر تویی
باپسرهایت قیامت کردهای
کربلا را صاحب لشگر تویی
چار فرزندت شهید کربلا
مادر عباس نام آور تویی
قبل عاشورا تویی ام البنین
بی بنین از بعد آن،مادر تویی
گریه ها بهر حسینت کرده ای
داغدار اصغر واکبر تویی
ناله هایت در مدینه جانگداز
کربلا را خوب یاد آور تویی
همره زینب زبعد کربلا
بهر دلداری آن خواهر تویی
بانوی مهر ووفا ام البنین
ش
◾توسل به حضرت امالبنین(س)
◾بمناسبت وفات آن بانوی بزرگوار
ایهاالناس روح احساسم
مادر آب مادر یاسم
ادب نوکری به پیش حسین
داده ام درس من به عباسم
من ز مشک وعلم ،دلم خون است
چشمهایم همیشه گلگون است
گوهربخت من دگر گم شد
تیره از کین میان مردم شد
میروم در بقیع و میگریم
ناله و آه من دمادم شد
فخرم این بس کنیز زهرایم
همچو مجنون میان صحرایم
در بقیع نالهام بگوش آید
همهی غربتم بجوش آید
بانسیم سحر ز خاک بقیع
مادری مضطرب به هوش آید
گوید ای جان من فدای حسین
ریختم هستیم به پای حسین
سر به زیر آمده چوسقایم
از خجالت به پیش مولایم
گر چه من مادر گل یاسم
عاشق بچه های زهرایم
من خجالت کشیده ام ز رباب
چونکه عباس
ای گل گلزار دین ام البنین
محرم اسرار دین ام البنین
بعد از زهرا همدم و هم سنگری
بر امیرالمومنین ام البنین
همسری حیدر کرار بود
لطف خلاق مبین ام البنین
بوده ای در خاندان اهل بیت
هم امینه هم امین ام البنین
بین زنها همچو زینب بوده ای
بعد زهرابی قرین ام البنین
بحرمواج ولایت را تویی
همچنان در ثمین امالبنین
گشته از لطف خدای مهربان
خانه ات خلدبرین ام البنین
بر تو می بالد که هستی همسرش
آن امام متقین ام البنین
گفته ای هستم کنیز فاطمه
بر علی یار و معین امالبنین
ای کنیز حضرت زهرا تویی
در سخاوت بهترین ام البنین
آمدی و مرهم زینب شدی
ای علی را همنشین ام البنین
بر تو مینازد دو عالم فاطمه
دخت ختم المرسلین ام
تو گل گلزار ولاهستی
همسر پاک مرتضی هستی
بعد داغ حسین و عباست
دیده گریان کربلا هستی
آه و واویلا آه و واویلا
تو سراپا شوری واحساسی
بیت حیدر غرق گل یاسی
مرهم درد زینب و کلثوم
یار حیدر مادر عباسی
آه و واویلا آه و واویلا
تو شنیدی گل ها شده پرپر
تو ندیدی بریده شد حنجر
تو شنیدی شهادت اکبر
تو ندیدی صد پاره شد پیکر
آه و واویلا آه و واویلا
تو شنیدی عباس تو جان داد
تو شنیدی بر او شده بیداد
تو ندیدی ز صدر زین افتاد
تو ندیدی که تشنه لب جان داد
آه وواویلا آه و واویلا
تو شنیدی زینب خمیده شده
تو ندیدی گلو بریده شده
تو شنیدی که غنچه چیده شده
تو ندیدی به خون تپیده شده
آه و واویلا آه و واویلا
تو شنیدی آتش ب
تو گل گلزار. عترتی و ام البنینی
بر شیعیان حیدر وزهرا. حبل المتینی
آجرک الله
فرموده ای که. کنیزه ام در. خانه زهرا
تو افتخاری بر حسنین و. زینب کبری
آجرک الله
بر خاندان آل محمد حساس هستی
تو نور چشم فرزند پاکت عباس هستی
آجرک الله
بعد از نثار جان گلانت جز غم ندیدی
تو افتخار. فاطمه هستی ام الشهیدی
آجرک الله
تمام عمرت. با چشم گریان در شور و شینی
یاد علمدار کربلا و یاد حسینی
آجرک الله
شنیده ای شد. صد پاره پیکر علی اکبر
ندیده ای تو غرق به خون شد حنجر اصغر
آجرک الله
شنیدهای که حضرت عباس جانش فدا شد
ندیده ای تو از پیکر او دستش جدا شد
آجرک الله
شنیده ای شد. زینب کبرا. قامت خمیده
ندیده ای تو. پیکر
دوبیتی وفات حضرت ام البنین(ع)
مرثیه ی سرخِ جگرش را می خواند
می گفت حسین و پسرش را می خواند
تنها وسط حجره به صورت می زد
تا روضه ی مشکِ قمرش را می خواند
مادرترین نامادری
مادرترین نامادری ام البنین است
ازبعد زهرا حیدرش را بهترین است
اولاد زهرا راچو جانش دوست دارد
براین امانتها نگهداری امین است
گوید کنیرم بهر فرزندان زهرا(س)
بر این ادب از او،هزاران آفرین است
در بین زنهای عرب همتا ندارد
انگشتر ایثار را همچون نگین است
آموخته رسم وفا را بر بنینش
هر یک زآنها جانفدای شاه دین است
قربان عباسش علمدار حسینی
کو اسوه ی مهر ووفا بر مومنین است
قربان آن دستان از پیکر جدایش
قربان آن سقاکه گریان،شرمگین است
کرببلا، ام البنین، ام شهیدان
زینب به سوگ آن برادرها حزین است
بهر پسرهای خودش گریان نباشد
گریان برای سید ابرار دین است
از بعد عاشورا شده تنهای تنها
ب
#حضرت_ام_البنین سلام الله علیها
اين بانوى روضه خوان دلش پر شرر است
از مرحمت شوهر خود با خبر است
شايد كه بيايد به سر بالينش
در لحظه ى احتضار چشمش به در است
دوبیتی وفات حضرت ام البنین(س)
گر چه عباس شما هیبت محشر دارد
در شجاعت جگرِ حضرت حیدر دارد
لیکن اوجِ ادب و خُلقِ وفاداری خویش
همه از ام بنین حضرت مادر دارد
درمنقبت حضرت امالبنین(س)
مادر ادب و ادیب کربلا
در دوعالم من کنیز فاطمه امالبنینم
بعد زهرا بانو بیت امیرالمومنینم
کلنا عباس یا زینب بود نقش جبینم
نام نامی حسین باشد همه دنیا و دینم
مادر عباسم اما پیشمرگ زینبینم
جرعهنوشان ساغر سقای دشت کربلایم
مادر سبطین اکبر رازدار مرتضایم
نای نی از سوز دل مینالد از نای نوایم
سینه سوزانم به داغ لالههایی مبتلایم
من عزادار شهید کربلا یعنی حسینم
چهار فرزندم به راه کربلایش هدیه کردم
گر که بانویم ولی در راه حق مرد نبردم
تا نفس دارم ز راه حق یقینا برنگردم
هم خودم هم بچههایم گرداین قنداقه گردم
از ازل مبهوت و حیران شهید عالمینم
شیرهی جان دادهام بر کودکان خست
یه مادر داره از احساس میگه
داره از روضه ی حساس میگه
گمونم روضه خون ام البنیه
داره از قامت عباس میگه:
قد و بالای عباسم نظر خورد
به چشم شیر من تیر سه پر خورد
خود من از بشیر اینو شنیدم
عمود آهن دشمن به سر خورد
شنیدم کوفیا دورش رسیدن
شنیدم دست عباس و بریدن
شنیدم بچمو شرمنده کردن
شنیدم مشکشو تیرا دریدن
تا وقتی روضه خون ام البنینه
ربابم گوشه ی مجلس میشینه
تا وقتی حرف مشک پاره میشه
رو لب گل میکنه داغ سکینه:
همین قد میگم از داغ زیادم
نگاه مهربونش مونده یادم
الا ام البنین شرمنده ام من
خودم دسته عموجون مشک دادم
شدیم آواره با زخم و تب و درد
سر ما نعره میزد شمر نامرد
پایین نی رد خونو میدیدم
عمو بالای
"السّلام عَلیک یا امّ البنین س"
عباس اگر نامش حماسه آفرین است
چون از بهشتِ دامنِ امّ البنین است
هم کفوِ مولا بعدِ زهرا غیرِ او کیست
این مادرِ عباس شاهِ مَه جبین است!
#هستی_محرابی
