شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

در ابتدا عذرخواهی می کنم به دلیل این که در فایل صوتی ضمیمه شده به علت سرماخوردگی صدای حقیر اصلا مطلوب نیست ولی از آنجایی که هرف رساندن ملودی و آهنگ قطعه شعر مورد نظر بود بالاجبار با همین صدای گرفته این قطعه اجرا شد.

این قطعه زیبا در سال ۱۳۸۲ در هیئت انصاراالرضا (ع) مشهد مقدس توسط مداح اهل بیت هادی عبدی خوانده شد که به علت این که خیلی به دل بنده حقیر نشست در حافظه ام نیز ثبت شد.

به دلیل گذشت زمان نسبتا طولانی و احتمال خطای حافظه شاید برخی از کلمات کمی پس و پیش شده باشد به همین دلیل اگر احیانا به نظرتان این شعر مشکلی داشت بنده را در جریان بگذارید.

زهرا ای سرو خمیده قامت

ای یاس بنفشه پیکر

هم

• یکشنبه
• 19
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 11:39
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

اونا که فصل بهارو به روز سیاه کشوندن

جمع شدن با چن تا هیزم باغ لاله روز سوزوندن

جاری شدپایین چشمات چشمه آب کبودی

بال پروازت شکسته توی آسمون دودی

زخمی شد درخت عمرت وقتی که تبر پا می زد

غیرتش خرج نگا شد هر کسی دلش جا می زد

اونا که روزیشونو از سفره لطف تو بردن

عمریه آب حیات از چشمه مهر تو خوردن

چی شد از صدای سیب گریه بهشتی خستن

پل اعتراضشون رو به روی اشک تو بستن

ریسمون انداختن به جون دستای حیدر کرار

بوسه گاه مصطفی رو میخ زدن به قاب دیوار

قدر یوسف شما رو ندونستن و فروختن

برای قامت خونت پیرهن عزا می دوختن

پاشیدن نمک به روی صدای زخمی خونه

علی رو تنها گذاشتن بدون عذر وبهونه

شما یکتنه

• یکشنبه
• 19
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 19:06
• نوشته شده توسط
• محسن

عاقبت از بند غم شد خسته جان فاطمه

پرگرفت از آشيان مرغ روان فاطمه

گر بسوزد عالمى از اين مصيبت نى عجب

سوخته يكسر زآتش كين آشيان فاطمه

وامصيبت بعد مرگ احمد ختمى مآب

دادن جان بود هردم آرمان فاطمه

آسمان شد نيلگون چون ديد نيلى روى او

خُرد شد از ضربت در استخوان فاطمه

محسن شش ماهه اش در راه داور شد شهيد

ريخت خون در ماتمش از ديدگان فاطمه

نيمه ی شب بهر تدفينش مهيّا شد على

عاقبت شد در دل صحرا مكان فاطمه

منع كرد از ناله طفلان را ولى ناگه ز دل

ناله ها زد همسر والانشان فاطمه

اى فلك ترسم شوى وارون كه افكندى شرر

از غم مرگش به جان كودكان فاطمه

نيست «مردانى» نشان از تربت پاكش ولى

مهدى (عج) يى آ

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 11:41
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ای کشتی شکسته که پهلو گرفته ای

برگو چرا تودست به پهلو گرفته ای

گل را خدا برای سرور آفریده است

ای گل چرا به غصه وغم خو گرفته ای

گاهی زدرد شانه زدل آه می کشی

گاهی زدرد، دست به بازو گرفته ای

ازماجرای کوچه نگفتی به من بگو

اکنون چرا زمحرم خود رو گرفته ای

دیوار گشته است عصای تو باز هم

بینم که دست برسر زانو گرفته ای

دیشب نماز ناقله ی تو نشسته بود

دیدم که دست خویش به پهلو گرفته ای

هرگه که دربه روی علی باز می کنی

خوشحال می شوم که تو نیرو گرفته ای

رنگی زداغ گرکه «وفایی» به شعر توست

چون لاله ها زباغ ولا بوگرفته ای

• دوشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 19:55
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

شوق عراق و شور حجاز است در دلم

جامه دران و سوز و گداز است در دلم

پل می زنم به خویش مگو از کدام راه

راهی که رو به آینه باز است در دلم

قد قامت الصلاه من از جای دیگر است

قد قامت کدام نماز است در دلم

شب را چراغ گم شدن روز کرده ام

ذکرت چراغ راز و نیاز است در دلم

تشبیه نارساست ، حقیقت کلام توست

ابهام و استعاره ، مجاز است در دلم

مجموعه ی نیاز تویی ای نماز ناب

دیگر چه حاجتی به نیاز است در دلم

یاس کبود پیش تو خار است فاطمه (س)

نامت گل همیشه بهار است فاطمه( س)

شب را خدا ز شرم نگاه تو آفرید

خورشید را ز شعله ی آه تو آفرید

شمسی تر از نگاه تو منظومه ای نبود

صد کهکشان ز ابر نگاه تو آفرید

آه

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 11:42
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

فصل غم است ای دل غمدیده گریه کن

بنشین به کنج خلوت و پوشی ده گریه کن

ایام فاطمیه رسید و در این فضا

عطر عزای فاطمه پیچیده گریه کن

از شعله های داغ جگر سوز او چو شمع

آتش بگیر ای دل تفتیده گریه کن

در ماتم حبیبه و محبوبه اش خدا

اکنون که سوز دل به تو بخشیده گریه کن

همراه غنچه های گلستان مرتضی

بر آن گلی که دست ستم چیده گریه کن

چون کودکی یتیم به خلوت سرای غم

با یاد مادری که نخندیده گریه کن

شبها به پشت پنجره های بقیع او

تا اشک دیده تو نخشکیده گریه کن

تنها نه فاطمیه(وفائی)که تا ابد

فصل غم است با دل تفتیده گریه کن

سید هاشم وفائی

• دوشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 20:16
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

اي آفتاب روشنم اي همسرم مرو

اينگونه از مقابل چشم ترم مرو

با تو تمام زندگيم بوي سيب داشت

اي ميوه بهشتي پيغمبرم مرو

جان مرا بگير خدا حافظي مكن

از روبروي ديده ي نا با ورم مرو

تا قول ماندن از تو نگيرم نمي روم

اي سايه بلند سرم. از سرم مرو

لطف شب عروسي دختر به مادر است

پس لااقل به خاطر اين دخترم مرو

علی اکبر لطیفیان

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 11:47
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

عشق یعنی معنی بالا بلند
عشق یعنی دوری از هر دام و بند
گر که خواهی عشق را معنی کنم
بحر باشم بایدت باشی چو نم
تا که آگه گردی از معنای عشق
باخبر گردی تو از سودای عشق

عشق یعنی با سر اندر خون شدن
در ره لیلای خود مجنون شدن
عشق یعنی در بدر در کوه و دشت
در بدر گشتن پی سلطان هشت
عشق یعنی پای نشناسی ز سر
در پی محبوب خود شو در بدر
عشق یعنی واله و شیدای یار
از پی دلدار گشتن دلفکار
عشق یعنی نام خود بردن زیاد
همچو مجنون نام لیلا در نهاد
عشق یعنی سر بزیر پای دوست
عشق یعنی هر چه او خواهد نکوست
عشق یعنی نام دلبر بر زبان
نام او چون شکر اندر عمق جان
عشق یعنی آتش اندر جان شدن
سوختن در آتش و درمان شدن
عشق یعنی نا

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 11:36
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

از آسمان آمدم من از سمت عرش يگانه
از آن طرفـها كه بامش هرگـز ندارد كرانه
اول بنـا بود چندين و چنـد روزي بمانم
در گوشه اي از مدينه در برهـه اي از زمانه
نزديك هجده نفس بود عمرم در اين خاك خاكي
يك عمر هجده بهاره يك عمر پيغمبرانـه
مي خواستم پر بگيرم برگردم آنجـا كه بـودم
بالم شكست و نشستم دو ماه در كنج لانه
كردند كاري كه هر شب پيش نـگاه مدينه
سر مي زدم كوچه كوچه ، در مي زدم خانه خانه
هم دستم از شانه افتـاد هم شانه از دستم افتـاد
تـا كه پريشان بمانـد اين گيسوي دختـرانه
بالم اگر پربگيرد پـرواز از سر بگيـرد
ديگـر نمي ماند از من حتي نشان ِ نشانه
من مال اينجـا نـبودم تـا كه در اينجـا بمانـم
از آسمان آم

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 11:51
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ای یل خیبر شکن ابکنی یا اباالحسن
گریه بر زهرا کن و گریه بر طفلان من

ای زحق محروم علی
اولین مظلوم علی

خانه ات را یا علی آب و جارو کرده ام
شستشو با اشک خود زخم پهلو کرده ام

ای زحق......

گر دوباره بعد من دشمن آتش آورد
تو بمان در خانه و پشت در زینب رود

ای زحق.....

باغبان شرمنده ام شعله بر گلشن گرفت
غنچه ات را ضربه ی میخ در از من گرفت

ای زحق محروم....

• سه شنبه
• 1
• اسفند
• 1396
• ساعت
• 15:49
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

وقتش شده نگاه به دور و برت کنی
فکری برای این همه خاکسترت کنی
عذر مرا ببخش، دوایی نداشتم
تا مرهم کبودی چشم ترت کنی
امشب خودم برای تو نان می پزم ولی
با شرط اینکه نذر تب پیکرت کنی
مجبور نیستی، که برای دل علی
یک گوشه ای بنشینی و چادر سرت کنی
من قبله و تو در شرف روبه قبله ای
پس واجب است روی به این همسرت کنی
زحمت مکش خودم به حسین آب می دهم
تو بهتر است، فکری برای پرت کنی
ای کاش از بقیه ی پیراهن حسین
معجر ببافی و کفن دخترت کنی
من، زینب، حسن، همه ناراحت توایم
وقتش شده نگاه به دورو برت کنی

علی اکبر لطیفیان

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 11:53
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

اين روضه ها امروز و فردا کردنش سخت است

بايد بگويم گرچه معنا کردنش سخت است

لکنت گرفته پلک تو در بين آن کوچه

اين راز سربسته ست افشا کردنش سخت است

چشمي که دست سنگي آن بي حيا بسته

مقداد مي دانست که وا کردنش سخت است

دستي که بين کوچه ها از پا تو را انداخت

فهميد قدّ حيدري تا کردنش سخت است

حالا که داري خواهشي تابوت مي خواهي؟

اسباب مرگ تو !؟ مهيّا کردنش سخت است

با غسل زير پيرهن فکر علي بودي

زخم نود روزه تماشا کردنش سخت است

‹

داغ کبود کوچه ها آنقدر روشن بود

فهميد دست فتنه ، حاشا کردنش سخت است

شاعر : یوسف رحیمی

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 21:08
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

روز شادى رفت و با شام عزا سر مى كنم
افسر از فرقم فتاد و، خاك بر سر مى كنم

اى رسول هاشمى! باب گرامى! بعد تو
لعن و نفرين بر جهان سفله پرور مى كنم

برگرفتى از سرم تا سايه اى تاج شرف
جامه ى ماتم زهجران تو در بر مى كنم

همچون يعقوب از فراق يوسف، اى والا پدر
بيت الاحزان مى نشينم، گريه را سرمیکنم

تافتى اى مهر عالمتاب تا روى از جهان
آسمان دامن خود را پر اختر مى كنم

آتش غم بس دلم در سينه مى سوزد چو عود ز
دود آه از سينه بيرون همچو مجمر میکنم

اى در مقصود خلقت! در عزايت روز و شب
مردمان ديده را در خون شناور مى كنم

اى دُر مقصود خلقت در عزايت روز و شب
مردمان دیده را در خون شناور میکنم

تا عدو، روى مرا ن

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 11:57
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

خشکانده بود رایحه ی باغ سیب را

دستی که بسته بازوی مرد نجیب را

از دست داده اند ز گل های پیرهن

یعقوب های عاطفه صبر و شکیب را

با پای خسته ندبه ی خود تا بقیع برد

مردی که عرش می بَرَد امن یجیب را

باید علی بماند و زهرا سفر کند

باید چه کرد قسمت خود را نصیب را؟

تنها به چاه می شود این بار باز گفت:

آن طعنه های مردم دنیا فریب را؟

تابوت مرگ را به سر دوش می نهد

امشب مسیح شانه گرفته صلیب را

شاعر: جواد محمد زمانی

• دوشنبه
• 22
• اسفند
• 1390
• ساعت
• 13:33
• نوشته شده توسط
• میلاد محمودی

نه شمع و چراغ نه صحن و رواق نه گلدسته و گنبد

نه ایوون طلا نه صحن و سرا چقدر خاکیه مرقد

قربون اون کبـوتری کـه خـاکیه بال و پرش تو بقیع

هر زائری اونجا میره غصه می شه همسفرش تو بقیع

هنوزم داره خاکش ، تب نالة مادر
که می شد گل اشکش ، کنار بقیع پرپر

-------------------------------

نه یک سایه بون داره تربتش نه حتی یه سنگ قبر

غریب بوده و غریب می مونه چیه چاره غیر از صبر

اون آقـای غریبی که خاکی ترین مرقده صحن و سراش

خدا گواست که یه روزی می کشیدند سجاده از زیر پاش

شهادت میده این خاک، با چشمایی غرق خون
که شد پیکر لاله ، یه روز اینجا تیر بارون

شاعر:یوسف رحیمی

سبک واحد

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 21:29
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

این روزا که ، غربت و غم

با شمیم یاس پرپر ، می پیچه تو صحن قلبم

پا می گیره ناله هامون ، هم نوای فاطمیه

می سوزیم لحظه به لحظه ،‌ پا به پای فاطمیه

آخر حاجت می گیریم وای وای

که از داغش بمیریـم وای وای

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

رو دلامون ، غم می شینه

بعضیها هم مثه مادر ، نگاهاشون نمی بینه

بسکه با گریه و شیون ، می کوبند سرو به دیوار

بسکه می زنند تو روضه ، لطمه و سیلی به رخسار

دل عـالم گرفـته وای وای

خدا هم دم گرفته وای وای

********

روزیمونه ، دل پر خون

سه ماهه در اعتکافِ ، غم مادره چشامون

توی روضه مثه مادر ، پشت در آتیش میگیریم

توی کوچه های خاکی ، صد هزار دفعه میمیریم

چ

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 21:44
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

هر کی تو دنیا سیاپوش عزای فاطمه می شه

خدا می دونه رو سپید محشر واهمه می شه

توی هیئت ، زیر سایه ت ، عمریه که برا تو سینه زنم

توی محشر ، می شه مادر ، پیرهن مشکی عزات کفنم

نذر نگاه تو کرده مادر ، خدا هم آیات کوثرش رو

داده به دست تو ای شفیعه ، شفاعت روز محشرش رو

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دست خودم نیست بیقرارم قبرشو آخر ببینم

یا که پائین پای صحن حرم خاکیش بشینم

دلم خونه ، پریشونه ، بسکه غربت می باره از حرمش

چه دلگیرم ، که می میرم، آخر از درد و داغ عمر کمش

کبوتر خسـتة دل من ، تو آسمونا رهائه امشب

یه پای دل گیره تو مدینه ، یه پای دل کربلائه امشب

************

شوق زیارت تو روا

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 21:40
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

شبیه چشمات دل من ، رنگ و بوی غم میگیره

تو قفس دلواپسی ، زینبـت آخر می میـره

مادر سادات ، اکثر اوقات ، ابریه چشمات

گرد پیری رو سرت نشسته هرچند جوونی

تو می خوای شونه کنی موی منو نمی تونی

چند روزه که میری پشت در خونه می شینی

آروم آروم برا محـسنت لالایی می خونی

ماتم می گیره دور و برتو ، غم می ریزه از چشم تر تو

زخمیه چرا بال و پر تو

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شکسته آتیش بلا ، حریـم بال و پـرتو

الهی زینب بمـیره ، خاکی شده معجر تو

سورة مریم ، مادر عالم ، ملیکة غم

هرم نـاله مـی ریزه از آسمون نفسـات

ابری و بارونیه تو این روزا حال و هوات

خوب می دونم چرا آروم و قرار نداری تو

در

• پنج شنبه
• 23
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 21:47
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

آیینه ام شکسته من از او شکسته تر

او خسته زمانه و من نیز خسته تر

بغضی نشسته در وسط سینه من و..

بغضی درون سینه زهرا شکسته تر

این روزها نفس زدنش با شماره است

اما نفس نفس زدن من گسسته تر

دست علی که بسته شود بسته می شود

دست زمین و پای زمان نیز بسته تر

از این به بعد خانه من فاطمیه است

پیدا نمی کنید مکانی خجسته تر

از لطف فاطمه است اگر هیئتی شدید!

در حلقه های سینه زنی دسته دسته تر

محسن ناصحی

منبع: سایت شیعتی

• جمعه
• 24
• اردیبهشت
• 1389
• ساعت
• 20:25
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

به طوفان وجودم موج ناله
من و تاریکی و آب و پیاله
عجین با خون شده هر برگ جسمت
تو را من یاس گویم یا که لاله؟

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 12:54
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

اي ماه من رو شونه هات كوهي ز آهه
رخسار تو در پشت يك ابر سياهه
نزار در خونه دل و بكوبه
خورشيد عشق من نگو وقته غروبه
با چشم كم سو،اون دست و بازو
كردي تو ياري با وجود درد پهلو
حيدر غريبه (4)
از چشم من سيلاب خون گرديده جاري
ميل تراوش دارد ابر نو بهاري
رسيده به اسمون به خدا پژواك آهم
نزار ز نفس،بيفته علي،اي تكيه گاهم
حرف نگفته، رودل دل نهفته
تنهام نزار اي كشتي پهلو گرفته
حيدر غريبه(4)
مونده حسن با غصه و افسوس كوچه
دق مي كنه فرزندم از كابوس كوچه
بگو چي شده ،كه چشم تو زهرا تار تاره
به وقت بلند شدن كمكت ديوار داره
دل پر شرر كن،رفع خطر كن
از اين سفر اي خوب من
صرف نظر كن
حيدر غريبه(4)
چه مي شد گر مرا ما

• پنج شنبه
• 11
• اسفند
• 1390
• ساعت
• 10:33
• نوشته شده توسط
• جواد

در یم عشق و کرم لولوء لالایم من بنگریدم که همان ام ابیهایم من
پدرم ختم رُسُل اشرف مخلوقات است بنتِ محبوب خدا عترت طاهایم من
همسرم مظهر عدل است و جلال حق است صورت عشق خدا،جلوه ی مولایم من
شیر حق شوهر شایسته و شایان من است همنشین شه بی یاور و تنهایم من
پدر و همسر من هر دو یم عرفانند ساحل پر گُهر بین دو دریایم من
دختر ختم نبی اُمِّ امامت هستم نزد حق صاحب این رُتبه ی والایم من
من چراغ رهِ ظلمانی دنیای شما ساقی فائضه ی حوض تولّایم من
حق منم،لطف منم،عدل منم، داد منم سرورِمحشرم و محشرِ فردایم من
سوره ی قدر منم ،قدر شناسید مرا لابه لای همه آیات هویدایم من
من همان کوثرِ اعطاء شده ی رحمانم ابتران! چشم گ

• چهارشنبه
• 2
• مهر
• 1393
• ساعت
• 02:46
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

یا زهرا(س)
روزی که حُرمتِ حرم مصطفی شکست

در بینِ هجمه‌ها درِ بیت‌الولا شکست

کوچه شلوغ بود و ارازل به صف شدند

طوری به در زدند که از چند جا شکست

شهر مدینه لایق لطف و صفا نبود

از بی بصیرتی دل آل عبا شکست

خصمِ پلید در وسطِ کوچه‌ها چه کرد

بُغضِ نَهُفته‌ی پسرم بی‌صدا شکست

ظلم مغیره، زندگیَم را خراب کرد

از دست این پلید، دلم بارها شکست

زهرا مقابل حسن افتاد بر زمین

پس بیشتر غرورِ من و مجتبی شکست

کارِ قلاف بود که یارم ز دست رفت

کارِ قلاف بود که شیرِ خدا شکست

بودند کلِ شهر، ولی یک نفر نگفت

جرمش چه بود و بازوی زهرا چرا شکست

با اینکه خم نگشت قدم زیرِ بارِ ظلم

دیدی چگونه داغ تو پشت مرا شکست

• دوشنبه
• 2
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 17:56
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

یادت نرود چه نو بهاری داریم

محبوب تر از بهار، یاری داریم

هنگام ورود خود به ما گفت بهار -

با «سیصد و سیزده» قراری داریم!

شاعر: سعید حدادیان

• سه شنبه
• 16
• اسفند
• 1390
• ساعت
• 15:19
• نوشته شده توسط
• میلاد محمودی

خدا داند دلم چون گریه می کرد

به حالم دشت و هامون گریه می کرد

ندیدم زخم پهلو را در آن شب

ولی دیدم کفن خون گریه می کرد

شاعر: غلامرضا سازگار

منبع : کمیت

• سه شنبه
• 16
• اسفند
• 1390
• ساعت
• 15:10
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

طرفدار علی ..
پاشو مادری کن برایِ دلِ زینب
گرفتار علی ..
صدا نالۀ تو منو میکشه هر شب
پاشو یار علی ، طرفدار علی ..

مویِ زینب ، دو سه ماهه که شونه نخورده عزیزم
پاشو خانم ، تا که دنیارو رویِ قدمات بریزم
دیدی چی شد ، نشد آخر سر پسرمُ ببینم
این روزا من ، تویِ خونه نشستمُ خیلی مریضم

سرم سنگینه زهرا
تویِ کوچه مغیره تا منو میبینه زهرا
غم عالم رویِ قلبِ علی میشینه زهرا
امون از کارِ دنیا .. امون از کارِ دنیا ..

نرو جان علی ..
که هنوز تو جوونی و علی جوونه
بمون پیش علی ..
که علی به هوای تو زنده بمونه
نرو جان علی .. نرو جانِ علی ..

دیدم هر شب ، که رو بسترِ تو پر لالۀ خونه
دیده زینب ، میگن همسایه ها ماد

• پنج شنبه
• 17
• بهمن
• 1398
• ساعت
• 11:23
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

هر دم به ضريح بي نشانت اي ماه

بسته ست دخيل، قلب من با هر آه

عمري ست تپش هاي دلم مي گويد:

«يا فاطمه اشفعي لنا عندالله»

شاعر: یوسف رحیمی

• سه شنبه
• 16
• اسفند
• 1390
• ساعت
• 15:46
• نوشته شده توسط
• میلاد محمودی

زخمي است دوباره خاطر هر كوچه

دلگير ترين خاطره ها در كوچه

مانند تو شعرم از نفس افتاده

چادر خاكي، دوشنبه، مادر، كوچه

شاعر: یوسف رحیمی

• سه شنبه
• 16
• اسفند
• 1390
• ساعت
• 15:51
• نوشته شده توسط
• میلاد محمودی

افتادی و آفتاب ها سرخ شدند

جاری شدی و کتاب ها سرخ شدند

از داغ گل محمدی، مادر آب

آن شب همه گلاب ها سرخ شدند

شاعر: بیژن ارژن

• سه شنبه
• 16
• اسفند
• 1390
• ساعت
• 15:54
• نوشته شده توسط
• میلاد محمودی

دادند به حكمت و به لطفي به شما

از اين همه سوره، سوره ي كوثر را

كوتاه ترين سوره ي قرآن، يعني

كوتاه ترين راه رسيدن به خدا

شاعر: بیژن ارژن

• سه شنبه
• 16
• اسفند
• 1390
• ساعت
• 15:58
• نوشته شده توسط
• میلاد محمودی