شهادت امام موسی بن جعفر الکاظم

سال ها افسرده ام از چرخه ی تكرارها
حك نمودم روزها را بر تن دیوارها
واژه ی «امید» لكنت بر زبانم آورد
مرده در من اشتیاق فرصت دیدارها
دانه های سرخ اشكم در قنوت هر نماز
می زداید از غل و زنجیر تن، زنگارها
سرگذشتم امتداد قصه ی ایوب بود
جا نگیرد شرح رنجم در همه طومارها
زخم هایم را بخوانید از شیار حلقه ها
آیه های غربت و دردم همین آثارها
دیده ام كمتر كسی بیتی سُراید در غمم
شعر من نادرترین دفتر اشعارها
نیمه شب ها، مخفیانه، در سكوت لحظه ها
روضه هایم را نوشتم بر تن دیوارها
شاعر:وحید قاسمی

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 05:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

زندان صبر بود و هوای رضای او
شوقش کشیده بود به خلوت سرای او
زندان نبود، چاه پر از کینه بود و بس
زنده به گور کردن آیئنه بود و بس
زندان نبود یک قفس زیر خاک بود
هر کس نفس نداشت در آن جا هلاک بود
زندان نبود، کرب و بلای دوباره بود
یک قتلگاه مخفی پر استعاره بود
زندان نبود یوسف در بین چاه بود
زندان نبود گودی یک قتلگاه بود
زنجیر بود و آینه بود و نگاه بود
تصویر هر چه بود، کبود و سیاه بود
زنجیر را به گردن آیینه بسته اند
صحن و سرای آینه را هم شکسته اند
دیگر کسی به نور کنایه نمی زند
شلاق روی صورت آیه نمی زند
می خواستند ظلم به آل علی کنند
می خواستند روز و شبش را یکی کنند
هر کس که می رسید در آن جا ادب نداشت

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 06:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

ناله ای سوخته از سینۀ سوزان آید
وین نوائیست که از گوشۀ زندان آید
آن چه زندان که سیه چال بود از دهشت
شب و روزش به نظر تیره و یکسان آید
های هارون که گرفتار تو شد موسی عصر
شب و روز تو و او هر دو به پایان اید
سال ها این پسر فاطمه مهمان تو هست
هیچ گفتی که چه ها بر سر مهمان آید
هم دم آن پدر پیر ز چندین اولاد
طفل اشکی است که از دیده به دامان آید
امشب از غربت او سلسله هم می نالد
کآن جگر سوخته را عمر به پایان آید
کند و زنجیر از آن جان به زندان مأنوس
نکشد دست اگر بر لب او جان آید
گر چه این زمزمه خاموش شود تا به ابد
بانگ مظلومیش از سینه باران آید
شاعر:سیدرضا موید

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 06:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

من که عالم همه دم دور سرم گردیده
تنم از جور عدو زخم فراوان دیده
دل من تنگ مدینه دل من تنگ رضاست
دیده گریانم از این دوری و دل رنجیده
کنج زندانم و روزم همه دم تاریکیست
گشته جاری به رُخم خونِ دلم از دیده
نه فقط سندی ملعون دل من آزرده
ناسزا گفته و سیلی زده و خندیده
رد خونابه به هر جای تنم معلوم است
بس که زنجیر به روی بدنم چرخیده
زخم این سلسه ها سوز عجیبی دارد
گوییا سلسله با پوست یکی گردیده
عاقبت شد بدنم بر روی یک تخته سوار
شد جدا روح من از جسم جسارت دیده
" ساقم از کوتهی تخته به رسوایی رفت "
استخوان ها همه دیدند ز هم پاشیده
باز با این همه احوال کسی بوده که بر.
...تن پاخورده و زارم کفنی پوشیده
تن من

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 06:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

هر قدر پیر می شوی و مو سپیدتر
وا می شود به روی تو زخمی جدیدتر
در سجده دید هر كه تو را، جز عبا ندید
هر روز می شوی ز چه رو ناپدیدتر؟
جدّت به بوریا و تو در هفت پارچه
انصاف دِه كدام شما شد شهیدتر؟
یك لنگه در برای تو تابوت می شود
قحطی رسیده یا كه رسوم جدیدتر
دریا به روی تخته شكسته چه می كند؟
از تو بعید نیست از این هم بعیدتر
زانوی تو دو تا شده یا عیبِ چشم ماست؟
كوته شده است تخته و یا تو رشیدتر
شاعر:محمد شهرابی

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 06:13
• نوشته شده توسط
• یحیی

مــــی دهد جــــــــــان، بــــهر قــــــــرآن

یــــــــــــــــــــــــــوسف فاطمه کُنجِ زندان (2)
بــــــــــــــــــــــــــــــــــی ملاقات، در مناجات
تـــــــــــــــــــــا سحـــر بـا خداوندِ سبحان (2)
فاطمه زندانی ات از کُنج زندان گشته آزاد(2)
زیـــــــــر ضرب تازیانه یوسف از پا در افتاد
بهر دیــــــــــــدارش بیا یکدم کنار جسر بغداد
آن تـــنِ پــــــــــاک، بـــــــــــــــــر روی خاک
بــــــــــــــــــــی کفن مانده همچون غریبان (2)
ای رضا جان رو به بغداد جسم رنجور پدر بین
از شرارِ زهــر دشمن آب خود را خونجگر بین
سلسله بـــــــــــــر گردن آن زاده خَیر البَشَر بین
کُــــــن نــــظاره

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 06:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

دید آخر کُشته شد موسی بن جعفر (2) یوسف زنــــــــدانی زهرای اطهر
وا اماما، وا اماما، وا اماما (2)
مرغ توحید پر زد و یکباره جان داد(2) صید کُـــــــشته از قفس گریده آزاد
وا اماما، وا اماما، وا اماما (2)
فــــــاطمه زندانی ات حاجت روا شد(2) عاقبت جان داد و از زندان رها شد
وا اماما، وا اماما، وا اماما (2)
شیعیـــــان در جِسر بغداد رهسپارید (2) سلسله از گــــــــــردن مولا در آید
وا اماما، وا اماما، وا اماما (2)

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 06:30
• نوشته شده توسط
• یحیی

در کنج بلا ای رضا جانم بر دیدن بابا ای رضا جانم
کاهیده گشته پیکرم گوشه ی زندان جرم و گناه من بود یاری از قرآن
من به زندان می روم بهر حفظ آن جام می دهم بهر خدا ای رضا جانم
در کنج بلا ای رضا جانم بر دیدن بابا ای رضا جانم
در زیر ستم جان به لب دارم ذکر خلاصم کن خدا روز و شب دارم
روی دعا با سوز و آه سوی رب دارم تا کی نمایم دعا ای رضا جانم
در کنج بلا ای رضا جانم بر دیدن بابا ای رضا جانم
با خواهرت معصومه گو این دم آخر بابا ز دنیا می رود ای رضا جانم
از جور هالرون الرشید دشمن کافر بر امر حق هستم رضا ای رضا جانم
در کنج بلا ای رضا جانم بر دیدن بابا ای رضا جانم
*** (فلاح)

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 07:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

مُسیّب زهــر هارون کارگر شد رضا آرام جــــــــانم بـی پدر شد
دَم مُـــــردن بــه حالم کن نظاره بِنه جسم مــــــــرا بـر تختِ پاره
اگــــر تابوت مـن باشد گر انبار ز پـــــــــا و گردنم زنـجیر بردار
نـباشد دخترم معصومه کز جان کـــــند گیسو به مرگ من پریشان
خداحافظ که جانم بی قرار است که زهرا مادرم چشم انتظار است
کجــــائی ای رضا ای بی قرینه کــــــــــه از تو بشنوم بوی مدینه
بیـــــــــــا پدر جان با حال افکار دَم مُردن سرم از خــــــاک بردار
[خوشدل تهرانی]

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 07:21
• نوشته شده توسط
• یحیی

سلام من به امامی که صید زندان شد میان اوج بلا کوه صبر و ایمان شد
سلام من به نمازی که حلقه زنجیر به جای دانه تسبیح مونس آن شد
سلام من به نوایی که همچو آه علی میان قعر سیه چال خصم پنهان شد
سلام من به مناجات و ذکر یا زهرا که محرم دل سوزان او به زندان شد
فدای سوز غریبانه مناجاتت
که حافظ دین و نوح قرآن شد

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 07:44
• نوشته شده توسط
• یحیی

ز بس به محبس هارون شکنجه دیدم من رمق نمانده که گویم به جان رسیدم من
فزون تر از همه زندانیان راه خدا بجرم حق طلبی شکنجه دیدم من
ایر بند گرانم چهارده ساله است از آنکه بر همه قفلها کلیدم من
مرا به وسوسه کی افکند زنی مکار از آنکه آئینۀ قادر مجیدم من
ز سوز زهر بنالم و یا زندانبان که زهر سیلی او بارها چشیدم من
بتازیانه چودست وی آشنا می گشت ز جان خسته خود دست می کشیدم من

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:19
• نوشته شده توسط
• یحیی

همه عمر در فغانم ، زغم نهان کاظم زند آتشی به جانم ، غم جاودان کاظم
در هزار ننگ و نفرین ، به تمام دشمنانش که نموده هتک حرمت،به حریم جان کاظم
به فدای خاک پایش ، شده ام غرق عزایش
دل عاشقان شکست از غم بی امان کاظم

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

هفتمین برج ولایت موسی کاظم بود آن که حبّش بر خلایق واجب و لازم بود
مخزن اسرار حق و منبع فیض وجود بهر حفظ دین احمد حافظ و حاکم بود
نور زهرای بتول و سبط محبوب رسول جلوه ی ذات الهی عابد و عالم بود
نجم هفتم بحر عصمت سالم و صابر امین بوالحسن القاب او مشهورترین کاظم بود
در صداقت صادق است و در سخاوت چون حسن در صبوری چون علی و زهر جهت سالم بود
در علوم ، باقری و در شجاعت چون حسین در عبادت عابدین و ساجد وصائم بود
مظهر اسماء حسنی خداوند جهان درگهش باب الحوائج خلق را ضامن بود
چهارده سال گوشه زندان هارون الرشید قاتل او سندی ابن شاهک ظالم بود
گرسعادت طالبی عدنان بگیر دامان او
چون که وی اندر دو عالم شافع و آ

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای وجودت مطلع الانوار یا موسی ابن جعفر ای جلالت برترازگفتار یا موسی بن جعفر
ای رواقت کعبه دل وی حریمت طور سینا ای هزاران موسیت زوّاریا موسی بن جعفر
ای خوش آن بیمار کز فیض تو می جوشد شفایش ای هزاران عیسیت بیماریا موسی بن جعفر
ازتو می گیرد تجلّی سینه ام چون طور سینا وزتوباشد چشم دل بیداریا موسی بن جعفر
دردمندم مستمندم بی پناهم روسیاهم هرکه هستم باتودارم کاریاموسی بن جعفر
کظم غیظ و حسن خلقت دل بر حتّی زدشمن همچو جدّت احمد مختاریا موسی بن جعفر
می توانی در زخیبر سرزجسم عمر وگیری در غزا چون حیدرکرّار یا موسی بن جعفر
در دهانم می شود درّ سخن قند مکرّر چون کنم مدح توراتکراریاموسی بن جعفر
پیش هفو و پای

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:30
• نوشته شده توسط
• یحیی

هفتمین رهبر دین حجّت دادار توئی موسی جعفری و قبله احرار توئی
نوح آل الهی و مظهر آیات خدای ملتزم بحر و لامخزن اسرار توئی
جان پیغمبر و از نسل حسینی و بتول پور والا گهر حیدرکرار توئی
یار مظلومی و برجمله ضعیفان یاور خستگان را همه جا یارو مددکار توئی
داده هارون جفا پیشه به زندان جایت کی سزاوار به رنج و غم آزار توئی
روزها روزه و شبها به مناجات و دعا در ره وصل خدا دیده بیدار توئی
آنکه در گوشه زندان بلا گشت شهید
دست و پا بسته به زنجیر گرانبار توئی
(عباس عنقا)

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

ال نبی درچاه شد قعر زندان جلوگاه ماه شد
آن چنان زندان او تاریک بود کز سیاهی روزها شب می نمود
با تن آزرده و صبر عجیب سال ها در آن سیه چال مهیب
روز و شب درسجده و تکبیر بود پای او در حلقه ی زنجیر بود
بارها می گفت ای پروردگار ای انیس بی کسان در شام تار
گرچه جسمم آب می گردد چو موم بوده این خلوتگه عشق آرزوم
تاکنم آن را عبادتگاه خویش در خفا سوزم به اشک و آه خویش
شکرت ای پروردگار مهربان دادیم سوز نهان اشک روان
گرچه زندان چو شب دیجور بود در حقیقت عالمی از نور بود
بود زندان همچو یک ابر سیاه در میان بگرفته آن تابنده ماه
تاکه موسی شد درآن زندان مقیم
گشت زندان طور موسی کلیم
( حسان)

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

نه همدردی که تا گویم غم و رنج نهانم را نه پیکی تا از اوگیرم سراغ آشنایم را
نه اشکی مانده تا خاموش سازم آتش دل را نه آهی تا برون آرم غم و سوز نهانم را
چو مرغ آشیان گم کرده ای سر زیر پر دارم که تا صیاد جانی بشنود آه و فعانم را
سری بر سجده دارم دست و پایی بسته در زنجیر به یارب یارب خودمی دهم تسکین روانم را
خداوندا به بالینم رسان هنگام جان دادن گل معصومه را باآن رضای مهربانم را
چه زندانی که گشته روز من تاریکتر ازشب چه زندانی که ازمحنت به لب آورده جانم را
از آن ترسم که در غربت بمیرم بی کس و تنها نبینم وقت جان دادن به بالینم کودکانم ار
زیک سو طعنه سندی به قلبم می زند آذر زسویی سخن زنجیر ساید استخوان

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 12:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

هرکجا مرغ اسیری زغم آزاد کنید قفسش برده به باغی و دلش شاد کنید
مرد اگر کنج قفس ، طائر بشکسته پری یاد ازمردن زندانی بغداد کنید
چون به زندان به ملاقاتی محبوس روید از عزیز دل زهرا وعلی یاد کنید
تا دم مرگ ، مناجات و دعا کارش بود گوش بر زمزمه سید عبّاد کنید
پسرش نیست که تا گریه کند بر پدرش پس شما گریه برآن خسرو ناشاد کنید
نگذارید که معصومه خبر دار شود
رحم بر حال دختر ناشاد کنید

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 12:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

به سیاه چال زندان چه خوش است شور و حالم که گذشته با تو یا رب شب و روز و ماه و سالم
چه غم از فراق یاران کشدم به روزگاران که محیط حبس دشمن شده محفل وصالم
من و گریه شبانه به تنم بود نشانه که عدو به تازیانه زده در سیاه چالم
ز سما گذشته آهم به زمین چکیده اشکم ز نفس فتاده قلبم به قفس شکسته بالم
گل باغ آشنایی پسرم رضا کجایی ز چه در برم نیایی شده وقت ارتحالم
زده ام در این قفس پر که یکی به من زند سر همه غافلند از من تو بیا بپرس حالم
سر و جان به کف نهادم به عدو شکست دادم شد از آن به دست و گردن غل آهنین مدالم
وطنم بود مدینه غم غربتم به سینه ز کدام غصّه گویم به کدام غم بنالم
به سرشک چشم زهرا به شرار قلب ح

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 12:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

السّلام ای وارث خیر الانام بر تو ای نور خداوندی سلام
السّلام ای حجت روی زمین کعبه ی جان را ، ستون هفتمین
جانشین حضرت خیرالبشر تاج شاهنشاهی عصمت به سر
باب رحمت ، نور قرآن مبین موسی کاظم امام هفتمین
در گهت باب الحوائج عام را قبله گاهی هر دل ناکام را
***
این غل و زنجیرها از بهر چیست محبس تاریک جای چون تو نیست
سوختم از ناله ی شب گیر تو دل اسیر غم کند زنجیر تو
***
یوسف آل نبی در چاه شد قعر زندان جلوه گر ماه شد
آنچنان زندان او تاریک بود کز سیاهی روزها شب می شود
گر چه زندان چو ششب دیجور بود در حقیقت عالمی از نور بود
عاقبت پایان محنت ها رسید پنجه ی خورشید ظلمتها درید
شد رها از هر دو زندان بلا یعنی از

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 12:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

به عشق یار می جاودانه باید خورد شراب تلخ ز دست زمانه باید خورد
پیام موسی جعفر به شیعیان این است
برای خاطر دین تازیانه باید خورد
ندارد یوسف صدّیق زندانی که من دارم
ندارد یوسف صدّیق زندانی که من دارم ندارد هیچ زندانی نگهبانی که من دارم
به جنت مادرم زهرا پریشان کرده گیسو را پریشان گشته از حال پریشانی که من دارم
بگیرم روزها را روزه و شبها خورم سیلی
ندارد کس به عالم خونخواری که من دارم
دوری رضا علیه السلام
مردم به غریبی و ندارد کسی خبر من دورم ز رضا ، نور دو چشم تر من
معصومه کجایی ، به عزایم بنشینی
ای دختر غمخوار و ضیاء بصر من
به یا رب یا رب شب زنده داران به امید دل امیدواران
به آه سینه طفلان گریان

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 12:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

با حلقه های زنجیر مأنوس اشک و آهم2
زندان سرد و تاریک گردیده قتلگاهم2
آه؛ با شور کربلایی/ دارم به لب نوایی/ یافاطمه کجایی
من مثل حسین تشنه لب می میرم
با اشک دو عین تشنه لب می میرم 2
****
با اینکه شیعیانم بگذشته از شماره 2
تشییع پیکرم شد بر روی تخته پاره 2
آه؛ من دیده ام به زندان/ با دیده های گریان/ بانوی مو پریشان
دشمن می رسد می دهد آزارم
از درد لگد تا سحر بیدارم 2
****
با کام خشک و تشنه در بین این سیه چال 2
امشب زبان گرفتم با یاد شاه و گودال 2
آه؛ در پیش روی مادر/ خنجر به روی حنجر/ آید صدای خواهر
گریان بر روی سینه ام میکوبم
روضه خوان آن حجت مذبوحم 2
********
شاعر: رضا تاجیک
منبع: بي پلاك

دانل

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:50
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دل من گرفته در این شام تارم
به کنج سیه چال پناهی ندارم
نه مادر نه خواهر کسی را ندارم
سرم را ز غربت به سجده گذارم
رضا جان کجایی امان از جدایی 2
****
اسیر و پریشان تمام ملائک
ز این جمله های لب ابن شاهک
میاید شبانه چقد وحشیانه
به جسم نحیفم زند تازیانه
رضا جان کجایی امان از جدایی 2
****
به ساق شکسته ندارم توانی
نگویم ز ظلم رخ ارغوانی
نفسهای سردم رسیده به آخر
نشسته دو چشمم به دیدار مادر
رضا جان کجایی امان از جدایی 2
********
(((دو بند نذر حضرت سلطان)))

دلم شد دوباره اسیر نگاهی
زده پر به سوی حریمی الهی
دلم پرزده باز به ایوان مشهد
سلامی دهم باز به سلطان مشهد
غریب خراسان 4
****
بیا و مرا هم چو آهو نظ

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:57
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

خدا این ناله جانسوز از یک قلب سوزان است
صدای غربت مرد غریبی کنج زندان است
نزن ظالم که این دردانه قلب رسول ا...
فقط امروز و فردایی در این ویرانه مهمان است
ز روی زرد و اشک سرخ و قد تا شده هرکس
که دیده گفته این شمع وجودش رو به پایان است
مگر پای شکسته این همه زنجیر می خواهد
ز دست و پای او واکن که دیگر بر لبش جان است
شبیه مادرش مرگ خودش را از خدا خواهد
همه شب تا سحر اشکش روان بر روی دامان است
به حال زار او هر دانه زنجیر می گرید
تمام روز این زندان و شامش هر دو یکسان است
الا ای ضامن آهو سر و جانت سلامت باد
که از داغ پدر در سینه تو لاله باران است
الا ای حضرت معصومه کمتر گریه کن امشب
دگر راحت شده بابا

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 09:38
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

داره از غم میکشه یه دختری آه (نفس گیر) 2
روی یک تیکه چوب یه پیکری بسته (به زنجیر) 2
بدنی که یه عمر بسته بوده به چوب
شده خورشید تو دم دمای غروب
داره بارون از چشای فرزند زهرا می باره
بمیرم آقام امام رضا رو چه دل بی قراره 2
دوباره بارون غم می باره دلا چه بی قراره
سینه پر از شراره
واویلا واویلتا واویلا 3
****
اونکه بودش همه شب گرم دعا گرم (عبادت) 2
نمی دونین چی گذشت به آقامون توی (اسارت) 2
چیزی باقی نبود دیگه از بدنش
جای زخم عمیق مونده روی تنش
میزدن آقام و تازیانه امون از جسارت
امون از تنهایی و غریبی امون از اسارت 2
دوباره بارون غم می باره دلا چه بی قراره
سینه پر از شراره
واویلا واویلتا واویلا 3
*

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 09:45
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

برام امشب داره ديوار ترانه ي رهايي
غل و زنجير به دست من مي خونه از جدايي
يه چشمه درده چشمام سیاهه روز و شبهام
ز زهر كينه امشب مي رسه جون به لبهام
***
خداحافظ خداحافظ شب ز غصه لبريز
خداحافظ خداحافظ شكنجه هاي يكريز
حالا تو اوج غربت تو ماتم اسارت
ندارم هيچ انيسي امون از اين مصيبت
***
دلم تنگه دلم تنگه براي روي مهتاب
شدم ديگه اسير غم برا ستاره بي تاب
سفيد شده نگاهم براه قرص ماهم
بيا ديگه رضا جان! تموم تكيه گاهم!
********
شاعر: احسان جاودان
منبع: بي پلاك

دانلود سبک

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 09:50
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

داره تو قفس پر می زنه ناله پیش مادر می زنه
به روی لباش ذکر و دعاس حاجت همه دست آقاس
نمی تونه بین نماز دستاشو بالا بیاره
تو گریه هاش باز از خداش آقا تقاضایی داره
وای به حق زینب خلصنی یا رب خلصنی یارب
****
داره چی تو زنجیر می کشه تموم تنش تیر می کشه
سرش و رو تربت میذاره دوست داره که برنداره
خیلی ساله که این چشاش عادت به تاریکی داره
با ناله هاش از رو لباش چه روضه هایی می باره
وای به حق زینب خلصنی یا رب خلصنی یارب
****
دوباره پسرِ یاس کبود سر و کارش افتاد با یهود
باز اومده با تازیونه با دل پر و وحشیونه
چشای اون پر غضبه خدا چقدر بی ادبه
این آخرین ناله های شهید ماه رجبه
وای به حق زینب خلصنی یا رب خل

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 09:55
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

مادر خسته ام دیگر از اسارت
تشنه جان دهم بین شهر غربت
امشب غرق آهم زار و بی پناهم
این سیه چال بی صدا گشته قتلگاهم
ای وای از غریبی
****
آید سندی شاهک وحشیانه
داده جیره ام را با تازیانه
گفتم غرق دردم روزه وا نکردم
بی حیا رحمی کن به این حالم پیرمردم
ای وای از غریبی
****
زنجیر گشته عضوی از جسم زارم
یاد کوفه و شامم؛ غصه دارم
یاد نیزه هایم یاد خیمه هایم
با لب عطشان یاد مظلوم کربلایم
ای وای از غریبی
********
شاعر: رضا تاجیک
منبع: بي پلاك

دانلود سبک

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 09:58
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

باب الحوائج ، اميد اهل عالمين موسي بن جعفر(ع)
غريب شهر كاظمين موسي بن جعفر(ع)
گريه كن غم حسين(ع) موسي بن جعفر(ع)
آه و واويلا ، واويلتا واويلتا ، آه و واويلا
*****
اي داد بيداد ، از اون غريب بي كسي كه رفته از ياد
بين غل و زنجير و اسير صياد
شكنجه ها كشيده تو زندان بغداد
غريب مادر ، واويلتا واويلتا ، غريب مادر
*****
موسي بن جعفر(ع) ، شده اسير عده اي قوم ستمگر
كه استخون شده يه تيكه پيكر
جسم عزيز فاطمه نحيف و لاغر
غريب مادر ، واويلتا واويلتا ، غريب مادر
*****
خلصني يا رب ، ذكريه كه آقاي من گرفته بر لب
هم گرم قرآن خوندنه هر روز هر شب
هم گريه مي كنه براي عمه زينب(س)
غريب مادر، واويلتا واويلتا ، غريب

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 10:06
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

در شبي باراني، با دل سوزانم،ديده ي گريانم
پله پله به ملاقات خدا مي رفتم
پله ها برعکس است جاي آنکه برود رو به در عرش خدا
در سراشيبي بود واي برمن چه سيه چالي بود
بين اين چاه جفا يوسفي گرم دعا، چه ضعيف است صدا
گوش من تيز شده
-لا معبودَ سِواک
لا معبودَ سِواک
لا معبودَ سِواک
حلقه هاي زنجير؛ مثل يک تسبيح است؛ ذکر: سبحان الله
چه غريب است اين مرد
لب او گرم نيايش باشد با دعا و قرآن؛ وقف او لحظه ي سوزش باشد
-سوزش زخمانش- . همه جايش زخم است
بين زنجير ستم مي لرزيد بين آن ظلمت محض، مثل خورشيد فقط مي تابيد
آسمان را مَثَل سقف سياهي مي ديد
دل او پر تب بود؛ صبح و ظهر و سحر و عصر برايش شب بود
و کمي هم شده مثل ع

• جمعه
• 10
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 10:13
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار