امام حسین علیه السلام

از همان صبح ازل راهم فقط راه شماست
هر چه سوز ناله دارم من ز یک آه شماست
سید الاذکار عالم چیست جز نام حسین؟
این اصول مکتب عشاق درگاه شماست
ماه مهمانی حق با آن فیوضات عظیم
سائل یک شب عزاداری در ماه شماست
بر غلامی حریمت کی لیاقت داشتم
این نشانی از عنایات سحرگاه شماست
ناز چشمان تو عالم را وهب سیرت کند
تازه این یک گوشه از فیض گذرگاه شماست
این جهان ظرف تجلیات ذاتت را نداشت
عرصۀ محشر نمایشگاهی از جاه شماست
واقعاً من آن غلامی که تو خواهی نیستم
در مقامی که شهید، آن یار دلخواه شماست
واجب العین است سر دادن برای حفظ دین
این شعار عاشقان و عبد آگاه شماست
کاملاً در کربلا تصویر شد معراج خون
با تنی بی سر ز جان

• سه شنبه
• 14
• آبان
• 1392
• ساعت
• 04:59
• نوشته شده توسط
• یحیی

روز ازل که نقشه عالم درست شد
با اذن مادرت گِل آدم درست شد
نامت نشست بر لب زهرا وگریه کرد
آهی کشید فاطمه وغم درست شد
آبی نبود خاک نبود وفلک نبود
با اشک چشم اوست که زمزم درست شد
تصویب شد برای تو باید که گریه کرد
از آن به بعد ماه محرم درست شد
پیراهنی که دوخت برای تو مادرت
ته مانده اش برای تو پرچم درست شد
دنیا هنوز کامل کامل نبود که
با ساخت حریم تو کم کم درست شد
سینه زنان ملائکه سمت تو آمدند
سینه زنی شروع شد و دم درست شد
با نام روضه روی زمین هم بهشت شد
جایی برای گریه ماهم درست شد
مقتل نبود وجزوه نبود وخدای خواست
تا که کتاب ابن مقرم درست شد
بی تو جهان نداشت بها وبها گرفت
دنیای با حسین منظم درست شد

• شنبه
• 25
• آبان
• 1392
• ساعت
• 07:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی که صبح می وزد از کوچه ها نسیم
بی تاب می شود دل ما مثل یا کریم
سجاده پهن می کنم و رو به آفتاب
تسبیح کربلا و من وعادت قدیم
از بوی سیب تربت تو مست می شوم
پرواز می کند دلم از عطر این شمیم
گم می شوم دوباره میان حریم تو
از بس فرشته بال زند دور این حریم
آقا قسم به حرمت این لحظه های پاک
حالا که در خیال به پابوست آمدیم
بگذار تا دمی بنوازد مشام را
عطر تن شریف شما همرَه نسیم
***
پلکی زدم، دوباره اذان بود و اشک و من
سجاده باز بود پر از ذکر یا رحیم
تا اهدنا الصراط نمازم تمام شد
آمد ندا که راه حسین است مستقیم
رفتم به سجده و به خدا گفتم: هزار شکر
دستم جدا مباد ز دامان این کریم
پیشانی ام به تربت و گفتم:

• سه شنبه
• 14
• آبان
• 1392
• ساعت
• 05:14
• نوشته شده توسط
• یحیی

اشكم چكید گوشۀ پلكم كه خیس شد
با یك سلام بر تو سرشتم نفیس شد
با گریه بر لهوف تو دنیا شروع شد
لوح و قلم برای تو روضه نویس شد
از بس حدیث آمده كه فابك للحسین
چشمم برای گریه ی دائم حریص شد
منصور، زیر قبه فقط خرج اشك شد
تا بر ملائك حرم تو رئیس شد
باید برای خدمت بر تو تلاش كرد
باید غذای جون تو را كاسه لیس شد
از چشم مهربان تو راه گریز نیست
بیچاره آن كسی كه غلام و كنیز نیست

شاعر : محسن حنیفی

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 04:20
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی که صبح می وزد از کوچه ها نسیم
بی تاب می شود دل ما مثل یا کریم
سجاده پهن می کنم و رو به آفتاب
تسبیح کربلا و من وعادت قدیم
از بوی سیب تربت تو مست می شوم
پرواز می کند دلم از عطر این شمیم
گم می شوم دوباره میان حریم تو
از بس فرشته بال زند دور این حریم
آقا قسم به حرمت این لحظه های پاک
حالا که در خیال به پابوست آمدیم
بگذار تا دمی بنوازد مشام را
عطر تن شریف شما همرَه نسیم
***
پلکی زدم، دوباره اذان بود و اشک و من
سجاده باز بود پر از ذکر یا رحیم
تا اهدنا الصراط نمازم تمام شد
آمد ندا که راه حسین است مستقیم
رفتم به سجده و به خدا گفتم: هزار شکر
دستم جدا مباد ز دامان این کریم
پیشانی ام به تربت و گفتم:

• سه شنبه
• 14
• آبان
• 1392
• ساعت
• 05:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

ماگریه میکنیم تا که گرفتارمان کنند
حلقه به گوش گیسوی دلدارمان کنند
هرگز زکوی عشق به جایی نمی رویم
حتی اگر که بی خبران بارمان کنند
مااز خدا فقط طلب گریه کرده ایم
باشد حواله روزی بسیارمان کنند
چون زخم خورده های غم شاه عالمیم
مجنون شدیم تا همه ناکارمان کنند
مازار میزنیم به هنگام روضه ها
تا جز حسین از همه بیزارمان کنند
تا خار چشم دشمن عباس و زینبیم
حاشا که دشمنان علی خوارمان کنند
مامعتقد به شادی بی غصه نیستیم
خوشحال میشویم عزادارمان کنند
منصور میشویم سردار میرویم
از عشق یار گر همه انکارمان کنند
ما سینه میزنیم که شاید دراین سحر
مهمان دستهای علمدارمان کنند

شاعر : رضا دین پرور

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 04:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

ذکر دلم با چشم گریان مولا حسین حسین حسین جان
هستی تو سالار شهیدان مولا حسین حسین حسین جان
ای روح من ای جانِ من ارباب مهربان من
شکر خدا هستم گدایت گریه کن مرثیه هایت
بیمارم و هستم مقیمِ دارالشفای کربلایت
******
ای جانفدای راه قرآن ارباب مظلومم حسین جان
ای داده جان با کامِ عطشان اربابِ مظلومم حسین جان
شد از جفای اشقیا راءست هلالِ نیزه ها
رفته ز کف قرار زینب امان ز حالِ زارِ زینب
بعد از تو ای نگار زینب با شمر اُفتد کارِ زینب
******
ای راهِ تو راهِ سعادت ای بهترین مطلوب و حاجت
جان ابوفاضل عطا کن بر عاشقان فیض زیارت
ای عادتت جود و کرم خاکم کن آقا در حرم
تا که شوم محزونِ آهت مشمول یک نیمه نگاهت
چون

• سه شنبه
• 14
• آبان
• 1392
• ساعت
• 14:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

تا بیرقت به روی سرم سایه گستر است
من کافرم اگر که دلم جای دیگر است
از هر کجا که پر بکشم کربلا روم
تا هست گنبد تو کبوتر کبوتر است
ما را ز جمع اهل قیامت قلم زنید
هر شب میان روضه مان شور محشر است
ما را دوباره عمه سادات خوانده است
شکر خدا که بر دلمان نام نوکر است
ما را همیشه وقف عزاخانه کرده اند
عاشق شدیم اگر همه از نذر مادر است
آتش زدیم هرچه که داریم پای عشق
آقا سری بزن که نفسهای آخر است

شاعر : حسن لطفی

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 04:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

میرسد روزی که بی چون و چرا می بینمت
میرسد روزی که ای شاه وفا می بینمت
عامل وصل من و تو ذوق بارانی بود
میرسد روزی که با حال بکا می بینمت
میرسد روزی که تکیه میدهی بر کعبه و
در کنار خانه ی امن خدا می بینمت
من امید وصل دیدار تو را دادم به دل
یوسف گمگشته ی خیرالنسا می بینمت
یابن طاها یابن یاسین یابن طور آقای من
شاه دین حبل المتین کهف الوری می بینمت
امپراطور زمین و آسمان بالانشین
در کنار سفره ی بیچاره ها می بینمت
در میان خلق و خوی آدمی شایسته ی
مهربانی های قلب مصطفی می بینمت*
در تقاص ضورت نیلی زهرای بتول
منتقم با ذوالفقار مرتضی می بینمت
تو کریم بن کریم بن کریم بن کریم
من غریب همچون امام مجتبی می بین

• سه شنبه
• 14
• آبان
• 1392
• ساعت
• 16:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

مهربونه حسین، عشقمونه حسین
بال و پر وا کنیین آسمونه حسین
جمع بشین عاشقا، دور اربابمون
با همه مثل حر مهربونه حسین
دیگه اسمی بهش، مزه هرگز نده
هرکی گفته یه بار عاشقونه: حسین
می‌شه اهل بهشت هر کسی رو سرش
میندازه سایه ای سایه بون حسین
آب کم جو به جاش تشنِه شو تشنِه شو
تشنَه رو کربلا می‌رسونه حسین
ظهر روز دهم برده دل از خدا
اشهد بی نظیر اذون حسین
در دلش غصه‌ی رفتن اکبره
بد جوری عاشقِ این جوونه حسین
روضه خوندن براش هردو عالم ولی
پیش جسم علی روضه خونه حسین
از تن اکبرش چی مگه دیده که
برمی‌داره عبا از رو شونه حسین
کاشکی می‌شد خدا! تا نشن روبرو
زینب و پیکر غرق خون حسین
بی لباس و سری، ای بی انگشتری!
تو گ

• چهارشنبه
• 15
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:48
• نوشته شده توسط
• یحیی

در غم تو ، گریه در صبح و مسا والاتر است
چشم جاری ، از تمام چشمه ها بالاتر است
گریه ی طفلانه ای دارم که شکرش واجب است
از بزرگی کردن ، این حال و هوا بالاتر است
قصدم از این رفت و آمد ها ، تماشای تو بود
دیدن روی طبیبان ، از دوا بالاتر است
حمدلله روزی ام شد باز گریانت شوم
روضه ها عرش است ، از اینجا ،کجا بالاتر است
خوب بنگر در میان نوکرانت یا حسین
دستهای خالی این بینوا بالاتر است
بر روی نی کرد ،دشمن جمله سرها را ولی
رأس سقا را نفهمیدم چرا بالاتر است
در ازای صد هزاران عمره ، تنها لحظه ای
معتکف بودن میان کربلا بالاتر است
آنقدر با درد جان کندی که فهمید عالمی
فاطمه ذبح عظیمش از منا بالاتر است
بقعه ها با

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 04:30
• نوشته شده توسط
• یحیی

سجده بر خاک حسین سجدۀ اعلای خداست
چون که خاک حرمش خاک کف پای خداست
هر که مجنون حسین است خوشا بر حالش
چون که لیلای دلش لیلی لیلای خداست
مِهر اغیار حرام است ورودش در دل
چون دل عاشق ارباب فقط جای خداست
با همه معرفتم عرض کنم، در عالم
خون او جلوه مشهود ز ابقای خداست
گوشۀ نامه اعمال غلامان حسین
بهر تائید به هر صفحه ای امضای خداست
نوکرش روز جزا غصه ندارد زیرا
مورد مرحمت از جانب زهرای خداست
نه منا و عرفات و نه زمین کعبه
که فقط کرب بلا عرش معلّای خداست
با خط خون بنویسید به روی کفنم
گریه بر غربت او پایه و مبنای خداست
هر که بر نیزه سرش دیده شهادت داده
نور پیشانی او جلوه سیمای خداست
چشم او خیره چو می گشت

• چهارشنبه
• 15
• آبان
• 1392
• ساعت
• 13:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو تنها ترین مرد تنها شدی
تو خونین ترین تن به تنها شدی
چه زیبا گلانت که پرپر شدند
تو بر نی نگهبان زنها شدی
تو عباس و اکبر به خون دیده ای
سراسیمه سوی بدن ها شدی
در آن دم که یک یک شمارش کنند
تو در قسمت بی کفن ها شدی
عجب ارث نیکو به جا مانده است
تو همچون علی شاه تنها شدی

شاعر : محسن غلامحسینی

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 04:41
• نوشته شده توسط
• یحیی

مجنون شدم که لیلی لیلای من شوی
مهمان شبی به خیمۀ صحرای من شوی
ر قاب اشکها بنوشتم ((حسین،عشق))
زیباترین نگار دل آرای من شوی
عالم به هم بریزم از این سوز ناله ام
وقتی که تو ترنم آوای من شوی
عبدالحسینم و به جهان فخر می کنم
یک عمر نوکرم که تو آقای من شوی
خود را زدم به مردن، که از اینجا گذر کنی
عشقت اگر کشید مسیحای من شوی
داغت بکوب بربدنم معتبر شوم
آواره آمدم که تو ماوای من شوی
چشمت بگیرد بخری گر مرا حسین
تو آبروی این دل رسوای من شوی
لذت در این بود که شوم ذبح مقدمت
من دست وپا زنم به تماشای من شوی
جان می دهم فقط به امید محبتت
تا ضامن شفاعت عقبای من شوی
گر کربلا ندیده بمیرم، دعا کنم
در جنة الحسین پذیر

• چهارشنبه
• 15
• آبان
• 1392
• ساعت
• 13:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

روحم اگرچه نیست به تن،زنده ام هنوز
بی ارزش وبهاوثمن زنده ام هنوز
خارم به چشم و حسرت دیداربردلم
با این همه عذاب ومحن،زنده ام هنوز
این روزها دوباره به شوق شنیدن
آن قصه اویس قرن زنده ام هنوز
صدمرده زنده میشود از ذکر یاحسین
اصلا عجیب نیست که من زنده ام هنوز
ارباب جان محرمت ازراه آمده
تنهابه شوق سینه زدن زنده ام هنوز
میخواستی که آتش عشقت به جان زنی
صدهاهزاربار بزن زنده ام هنوز

شاعر : مهدی صفی یاری

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 04:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی بساط آمدنم را درست کرد
اول به خاک عشق تنم رادرست کرد
شوری دمید بردل آتش فشانیم
بعداً دو دست سینه زنم رادرست کرد
برداشت کام عاشق من رابنام یار
از تربت غمش دهنم رادرست کرد
با تار و پود چادر خاکی فاطمه
شال سیاه و پیرهنم رادرست کرد
ازشربت عزابه لب تشنه ام خوراند
دیوانه واری علنم رادرست کرد
پاشید ذره ای نمک روضه بردلم
این ناله های کوه کنم رادرست کرد
نزدیک بود جان بدهم پای مرثیه
وقتی که سوختم کفنم رادرست کرد
آخرکه خرد شد بدنم زیر بار غم
از نو شکستۀ بدنم رادرست کرد
وقتش رسیده بود که دنیاییم کند
فکری به حال سینه شیداییم کند
دنیا شکست قبح مقامی که داشتم
عصیان شکست مستی جامی که داشتم
این های و هوی

• یکشنبه
• 19
• آبان
• 1392
• ساعت
• 05:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

از برکت نگاه تو بارانیم هنوز
آیینه ای تجلی حیرانیم هنوز
حالاکه زیر پرچم سبزت نشسته ام
معلوم میشود که تو میخوانیم هنوز
آقا درست مثل سر زلف تو به باد
درگیر و دار بی سر و سامانیم هنوز
هرشب میان روضه ات ازحال میروم
یعنی که می دمی تو به بی جانیم هنوز
من رانسیم نام شما مست میکند
گل میکنی به دیده گریانیم هنوز
روز ازل محبتتان راخریده ام
از شور توست شور مسلمانیم هنوز
من باقیم مدام دراین روضه ها،حسین
چون درسلوک چشم شما فانیم هنوز
گرچه خداست بانی و مبنا تویی ولی
دلخوش منم که بر غم تو بانیم هنوز
شکرخدا که فیض ترادرک میکنم
ممنون که گریه میشود ارزانیم هنوز
یکبار کربلا ببری ام چه میشود؟
دور از حریم وصل تو زن

• یکشنبه
• 19
• آبان
• 1392
• ساعت
• 05:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

میــان تیرگی شب ز دل نــوا کردم
به ناله ای ز سر جان تو را صدا کردم
کشیدم آهی و آنگاه با دو چشم ترم
دوبــاره آرزوی وصلت از خــدا کردم
میان خرده ی بشکسته های قاب دلم
تمـام خاطره های تو را جـدا کردم
یکی یکی همه ساعات با تو بودن را
ز باقی لحظـاتم، ببین سـوا کردم
گرفتـه بود دلم، زود با زیــارت تو
گره ز عقده ی دیرینه هام وا کردم
تو بر فراز نخیلی و دست ما کوتاست
به بوســه ای ز ره دور اکتفــا کردم
حدیث عاشقی ام را ز شمع جویا شو
که با شراره ی عشقت چگونه تا کردم
میان داغی این عشق های تو خالی
"هــوای عاشــقیِ یــار آشــنا کردم"
خوشا بحال شهیدان که زیر لب گفتند:
"میان سینۀ ارباب خویش جا کردم"

شاعر : مصطف

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 05:28
• نوشته شده توسط
• یحیی

در کوی خویش ما را سکنی بده نگارا
قسمت کن ای حبیبم دیدار کربلا را
ما را به صحن زیبایت راهمان ندادند
« گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را »
گفتی به عاشقانت شرط وصال صبر است
تا کی کنم صبوری تا کی کنم مدارا
عمریست بی قرارم خانه به دوش یارم
کی می شود ببینم آن صحن با صفا را
ای دل مباش نومید خلق کریم جود است
هرگز نمی کند رد از خانه اش گدا را

شاعر : حسین علاءالدین

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 05:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای زمین وآسمان مبهوت ایمانت حسین
شد فضای کوفه عطرآگین زقرآنت حسین
ای فروزان آفتابم گرهلالت خوانده ام
دیده ام یکباره شد مبهوت وحیرانت حسین
سخت دلتنگ است زینب، ناطق قرآن بخوان
تا شود آرام دل ازصوت قرآنت حسین
همره خوناب دل کز دیده آید برون
خون چکد برروی نی ازلعل عطشانت حسین
کی شود گردوغباری مانع ازتابیدنت
گرشده خاکستری رخسار تابانت حسین
چشم درچشم من وطفلان خود داری هنوز
صف زده مژگان اشکی روی دامانت حسین
تاکنی این کاروان را رهبری از روی نی
رهبر بیداری وباز است چشمانت حسین
باتو گرم گفتگو بودم که ناگه ازستم
سنگ زدسنگین دلی برروی رخشانت حسین
لب گشا حرفی بزن با دختر گریان خود
تا نکرده جان خودرا او به

• یکشنبه
• 26
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

شب نشینی چه قـدر بیـن دو گنبـد زیباست
در جــــوار حــــرم آل مـحـمــد (ص) زیباست
یک طرف حضـرت شـاه و طرفی حضـرت مـاه
گـردش دیــده و ســر هـر دو مجـدد زیباست
گـــر نـدانــی بــه کـدامـیــن حــرم اول بـروی
گـر بـمــانــی وسـط ایــن دو مــردد زیباست
رو بـه سوی حـرم عـشـق سـلامی بـدهـی
نــام او را بـکـشــی یکـسـره ممتـد زیباست
گـر که بـرگــردی و یـک بـدر ببـیـنـی به جلـو
بـعـد از آن ذکــر ابـاالـفـضـلـی ِ ابجد زیباست
چشم ها خیره بـخرما و رطب ها شده است
هـر کـه یک دانـه از آن نخـل بچیـنـد زیباست
چـون که بـا پـای برهنـه بکنی سعی و صفـا
عکـس گنـبـد بـه نـگـاه تـو بـیـوفـتـد زیباست
روضه هـای شب بیـن ا

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 05:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

مستی نه از خم و می ، کز کربلا شد آغاز
آتش زدن به نی ها از نینوا شد آغاز
لایق نبود هستی تا در وجود آید
تنها به آبروی خون خدا شد آغاز
پروانه ای نمی سوخت ، شمعی اگر نمی بود
این سوز جانگداز از آن سرجدا شد آغاز
عهد الستی ماست ، یار حسین(ع) بودن
آری شیعیان از دشت بلا شد آغاز
"فریاد!" راه عرفان تفسیر دو سوال است
مولای عارفان کیست؟ عشق از کجا شد آغاز؟

شاعر : امین نورالهی

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

تقدیم به روح مرحوم سید حسن خوشزاد
نوکران تو آبرو دارند
دائما با تو گفتگو دارند
بینشان حرفی از تیمم نیست
چونکه با اشک خود وضو دارند
طیب الله به شیر مادرشان
هر چه هست از دعای او دارند
با بهشت خدا عوض نکنند
یا حسینی که در گلو دارند
وقت مردن در انتظار تواند
غیر از این هم چه آرزو دارند؟
مثل نام شریفتان هر جا
می نشینند رنگ و بو دارند
نذر لب های تشنه می بخشند
قطره آبی که در گلو دارند
ذکرشان بین روضه های شما
پدرم مادرم فدای شما
نوکران با امید می میرند
چون محاسن سپید می میرند
در غمت روز شان شب تار است
صبحشان که دمید می میرند
چونکه یک عمر نوکری کردند
عاقبت هم شهید می میرند
روضه ی قتلگاه وقتی که
به گلوشا

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:48
• نوشته شده توسط
• یحیی

آواره ی عشقیم و غم خانه نداریم
بلبل صفتیم و هوس لانه نداریم
آنقدر خمار گل خوشبوی حسینیم
کز شدت مستی غم میخانه نداریم
در عشق چنان سوخته بال و پرمان که
دیگر خبر از ناله ی پروانه نداریم
آنقدر ز خود بیخود و غرقابه ی عشقیم
کز فرط جنون کار به دیوانه نداریم
تا کشته ی تیغ سر ابروی حسینیم
ما میل به اعجاز مسیحانه نداریم
تا کرب و بلا قبله ی مردان خداجوست
دیگر هوس کعبه و بتخانه نداریم
قلاده به گردن بنمائیم که پستی
والاتر از این منصب شاهانه نداریم
بگذار به مجنونی ما جمله بخندند
ما واهمه از طعنه ی بیگانه نداریم

شاعر : مسعود مهربان

• پنج شنبه
• 30
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

هوس کربلا زده به سرم
چه غریبانه در شب جمعه
روضه خوان تو می شوم آقا
با دل خسته هر شب جمعه
رو به چشمان روشن مرقد ...
چشم زوّار تو قد دریاست
در جوار ضریح شش گوشه
روضه خوان تو حضرت زهراست
مرغ جان تمام سینه زنان
خوش نشسته به روی بام حسین (ع)
دستشان روی سینه می آید ...
تا می آید به گوش ... نام حسین (ع)
هرکسی دل به عشق تو داده
می شود محرم حسینیه ... تا
بعد ِ اتمام روضه می نوشد
چای تازه دم حسینیه را
حال من در میان روضه ی تو
شرح زیبای احسن الحال است
قاتل من ... ولی به جان شما
مرثیّه های سخت گودال است
بعد از این که تن تو را بین ِ ...
خاک گودال زیر و رو کردند
خیمه های تو را وجب به وجب
دشمنان تو جستجو کرد

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

یه گنبد طلائی دور تا دورش فرشته
میخوام برم به کربلا آقام برام نوشته
میخوام برم ازاین شهر ازشهر بی وفائی
دارم میام کرب بلا یبن الحسن کجائی
کرب بلاتو عشقه سینه زناتو عشقه
قطر قطره آب فراتو عشقه
آقا دلم فداتو همیشه مبتلاتو
تنها آرزوش اینه دیدن کربلاتو

• پنج شنبه
• 30
• آبان
• 1392
• ساعت
• 07:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

لـیلی دم در مـنتظـر آمـدنـم بود
عطر نفسش علت مجنون شدنم بود
تا گم نشوم یأس نشانم شد و داغش*
یک لاله ی افسرده گل پیرهنم بود
من هم چو اویس قرنم خرده مگیرید
لطمه زدنم پاسخ دندان شکنم بود
هرگز نخورد خاک محرم به محرم**
آن پیرهنی که همه ساله به تنم بود
دادم گره ای شال عزا را به در آن
هشت ضلعی زیبا که نشان وطنم بود
من سینه زنم سینه زن سینه شکسته
اوقات خوشم ساعت سینه زدنم بود
دو مّاه پس از ماه عزا دخترکم دید
آثار کبودی همه روی بدنم بود
از دوست بلیط سفر عشق گرفتم
زیرا که به دل مهر و غم بی کفنم بود***
هرجا که غروبی دوسه خط مرثیه خواندم
زهرای بتول مستمع و گریه کنم بود
وقتی که به مرثیه ی انگشت رسیدم
دیدم

• چهارشنبه
• 29
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:52
• نوشته شده توسط
• یحیی

آن صف شکن و سوار میدان، تشنه
سرچشمه افتخار میدان، تشنه
سیراب شدند تشنگان، با شمشیر
ماندست فقط نگار میدان، تشنه
بودند عجیب، آن هزاران سیراب
بر خون تن شکار میدان، تشنه
شیری است میان گلّه ای از روباه
آورده به در، دمار میدان، تشنه
او خسته و آن مرکب و تیغش خسته
چشمان پر از غبار میدان، تشنه
آن لاله که لحظه لحظه اش سرختر است
پرپر شود او کنار میدان، تشنه
آرام و قرار برده است از دلها
برهم زن و بی قرار میدان، تشنه
من تشنه لبِ تشنه لبم در اینجا
با اشک، در انتظار میدان، تشنه

شاعر : مهدی ایران نژاد پاریزی

• پنج شنبه
• 30
• آبان
• 1392
• ساعت
• 07:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

اين بوي زلف كيست كه جان مي دهد به من*
خود را به رنگ عشق نشان مي دهد به من
دستان كيست اين كه مرا ناز مي كند
چشمان كيست اين كه امان مي دهد به من
آه اين دهان خشك لب رود از آن كيست
كه مشك مشك آب روان مي دهد به من
صياد صيد صيد مگر مي شود چنين!
ابروكمان عشق كمان مي دهد به من
قلاب شكه مي شود از اينكه آبگير
ماهي به جاي تكه نان مي دهد به من
فرياد دلخوش است كه با شعر آشناست
اين طعنه ها هميشه توان مي دهد به من

شاعر : امین نورالهی

• پنج شنبه
• 30
• آبان
• 1392
• ساعت
• 07:41
• نوشته شده توسط
• یحیی

عمه افطار به خرما میکرد
رطب حاصل بین الحرمین
جرعه ای آب...به گریه میگفت
به فدای لب عطشان حسین...!.
سفره ای ساده...غم و بد حالی
گریه ی عمه و بد احوالی
سر افطار همیشه میگفت ؛
جای داداش حسینم خالی...!.

شاعر : نیما نجاری

• پنج شنبه
• 30
• آبان
• 1392
• ساعت
• 13:07
• نوشته شده توسط
• یحیی