چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
درد ما را اصغر ششماهه درمان میکند
(مرحبا طفل رباب )۲
کاخ آمریکا و اسرائیل ویران میکند
کودک ششماهه هر دردی مداوا میکند
(مرحبا طفل رباب )۲
یک نخ قنداقه اش کار مسیحا میکند
مگر که گریه کند چاه زمزمی دیگر
که خشک مانده لب ذبح اعظمی دیگر
امید، مشک عمو بود و هر کسی می گفت
رباب گریه نکن صبر کن کمی دیگر...
عمودِ خیمه رطب های تازه می ریزد
اگر اراده کند باز مریمی دیگر
ولی رباب که سر گرم ذکر یا رب بود
غمی نداشت بخواهد خدا غمی دیگر
دل از تمامی عالم برید و با لبخند
روانه کرد علی را به عالمی دیگر
رباب آب شد اما علی که آب نخواست
سه جرعه آمد و نوشید مرهمی دیگر
دو دست خالی خود را تکان تکان می داد
که جز خیال علی نیست همدمی دیگر
نای گریه هم نداره دیگه طفلم از عطش
داره کم کم.کم میاره دیگه طفلم از عطش
بسکه بچم گریه کرده از لبش می چکه خون
داره روی خون لب هاش میکشه بچم زبون
کاش یه کم بارون بباره توی این صحرای تف
کاش یه کم بارون بباره اصغرم نشه تلف
کاش یه کم بارون بباره رو ترک های لبش
کاش یه کم بارون بباره تا ماین بیاد تبش
یعنی پیدا نمیشه تو کربلا یه قطره آب
آخه مگه چه گناهی داره کودک رباب
کاش میمردم نمی دیدم پسرم جون میکنه
از عطش به روی ماهش داره ناخن میزنه
مادرم من میخونم اینو تو چشمای ترش
از عطش طفل صغیرم پاشیده از هم جگر ش
سيراب نشد حنجر خشک پسر از آب
دارد گله تا روز قيامت پدر از آب
دربازي تقدير نديدم که نديدم
بيچاره و بيچاره و شرمنده تر از آب
با مشک هنوزم که هنوز است نشسته
درخيمه سکينه که بگيرد خبر از آب
ترسم که رباب عاقبت از گريه بميرد
نامي جلوي چشم تر او نبر از آب
حساس ترين روضه ي ارباب عطش بود
پس روضه بخوانيد کمي بيشتر از آب
جا دارد اگر ميکند اينگونه شکايت
در محکمه ي عدل الهي جگر از آب
رفته همه شب ماه به هر نقطه که آب است
تا گريه بگيرد غم عکس قمر از آب
غم تو بس بود به قلب مادر
نمک پاشیدن رو زخمم اصغر
با نیزه دشمن پشت حرم ریخت
نیزه تو خاک رفت قلبم به هم ریخت
تنتو رو نیزه دیدم به خودم فقط پیچیدم
صدا آهتو شنیدم صدا آهتو شنیدم
نامردا تا سرت رو دیدن
مثل جوجه از تن سر تو بریدن
می دیدم که تن یاسم را
بی حیا رها کرد روی خاک صحرا
چشمم به تو روی نیزه دوخته
صورتت از سوز گرما سوخته
الهی ای گل بی آب نمونی
ای کاش تو بزم شراب نمونی
لالایی ای گل نازم بگو من بی تو چسازم
با غمت باید بسازم با غمت باید بسازم
نیزه دار سر تو تاب میداد
جلو چشمات حتی اسبشم آب میداد
همه ی هستی ام رفت بر باد
تا سر کوچیکت از رو نیزه افتاد
*******
شائق
اللهم عجل لولیک الفرج
علی اصغر
فرزند دلبند رباب هستی
دریای دین را در ناب هستی
ما ذره و تو آفتاب هستی
علی اصغر ای تشنه ی آب
علی اصغر مهر انقلاب
علی اصغر بریاری دین
در کربلا گشتی تو انتخاب
مولانا علی اصغر حسین(۴)
علی اصغر
تو گل گلشن ولا هستی
زینت شهر کربلا هستی
با خون خود رمز بقا هستی
علی اصغر ای باب نجات
علی اصغر عالی درجات
علی اصغر با تشنه لبی
اشک چشمان تو آب حیات
مولانا علی اصغر حسین(۴)
علی اصغر
بوده پدر به گفتگوی تو
عدو نشسته روبروی تو
تیرستم زد به گلوی تو
علی اصغر با دیده ی تر
علی اصغر بر دست پدر
علی اصغر با تیر ستم
بر جان تو زد دشمنت شرر
مولانا علی اصغر حسین(۴)
علی اصغر
با لب تشنه ات در آن وادی
با تیرکین از نفس افتادی
در ره دین حق تو جان دادی
علی اصغر شافع جزا
علی اصغر کشته ی جفا
علی اصغر پاره پاره شد
حنجر تو با تیر اشقیا
مولانا علی اصغر حسین(۴)
زبانحال خانم رباب در راه شام
نقش بر آب ایلمیشدی بیر خدنگ آمالینی
نه چکوب شامین یولوندا کیم بولور احوالینی
نیزه ده اصغرباشی پوزدی ربابین حالینی
اصغرین باشین گورنده باشه وردی آغلادی
سینه سینده اصغرین دیرناخ یرین دیرناخلادی
✖✖✖✖✖✖✖
یوز دوتوب راس جدایه ایلدی اوغلون خطاب
بسدی آز یاندیر آنان اکبادینی ایتمه کباب
چوخ زماندی سسلیرم آردینجا آدین ور جواب
قویما غمدیده آنان هجرینده سینه داغلاسین
آغلاماخدان خسته دور دای راضی اولما آغلاسین
✖✖✖✖✖✖
للعجب معراج ائدوبدی نیزیه جام سرین
سویله اوغلوم هاردا قالدی نازنین گل پیکیرین
نیزه لر قارخیب یننده قوخدی بیکس مادرین
تک بوغازین یاره سی اولسیدی یانمازدی رباب
جسمیوی یئردن چخارداندا آنان اولدی کباب
✖✖✖✖✖✖
اوف اولا دنیایه سنسیز باغ و گلزاری سولا
دشمن بی شرم و بی وجدانه مین لعنت اولا
خاطریمده وار سنی لب تشنه من سالدیم یولا
تشنه جان وردین بو نیسگیل اوخ اولوب قلبی دلوب
نیزه دن گل سینم اوسته سینمه گل سوت گلوب
✖✖✖✖✖✖✖
یئل ورور راس جداده زلفین ایلور پیچ و تاب
سن سوسوز سان نیزه دارین ایلور اما میل آب
کیمسه بولمور دردیوی ایکاش اوله سنسیز رباب
غم یمه امدادیوه زهرای مرضیه گلر
فاطمه آب بهشتیله سنی سیراب ائدر
✖✖✖✖✖✖
گر مسافت چوخدی یا گلماقه یوخ امکان اوغول
یا آنان دان کوسموسن یا آیری وار عنوان اوغول
لااقل آچ گوزلرون باخ گوزلره قربان اوغول
رشته ی عمریم منیم چشم سیاهه باغلیدی
تا ابد سینم ساغالماز نیسگلیندن داغلیدی
✖✖✖✖✖✖✖
طائرا یازدین زبانحالی سینه داغلادین
نصف شب وردین ربابه دم دمادم آغلادین
آگهم بعضی سوزی کرب و بلایه ساخلادین
خوشدی تا ئوز مصرعینده ثبت اولا اشعار ناب
واری یری اصغر مقامینده دیاخ ایوای رباب
تقریر ساعت ۳ نصف شب ۱۹ محرم الحرام سال ۱۴۰۰
#طائر اورنگی
کسی که خم شده اما زمین نخورده منم
کسی که بعد علی اکبرش نمرده منم
ولی رباب مرا می کشد علی اصغر
صدای آب مرا می کشد علی اصغر
مدینه بعد دعای حسین باران ریخت
ولیکن آبروی من در این بیابان ریخت
عموی تو وسط علقمه جواب نداشت
دو مشک پارهء سقا دو قطره آب نداشت
ز دست و پا زدنت دست و پای من گم شد
میان اینهمه خنده صدای من گم شد
هی التماس نکن منکه سوختم پسرم
برو حرم، کفنت را ندوختم پسرم
برو که مادر تو حاضر است جان بدهد
اگر بدون تو گهواره را تکان بدهد
رقیه هم شده بی حوصله چکار کنم؟
ببین گرفته کمان حرمله چکار کنم؟
چگونه صبر کنم حسرت ترا بکشم
به روی حنجر صدپاره ات عبا بکشم
کنار خیمهء تو حجله عزا بستند
مسیر رفتن و برگشتن مرا بستند
گاهواره نیست در شأن تو ای کوه وقار!
تکیه بر دست حسینت کن میان کارزار
تیر از نوع سه پر، آنهم در این گرد و غبار
یعنی از تو خصم میترسد علیِ شیرخوار!
آمدی و پاسخ هل من معین شد آشکار
چون زره قنداقه را بستی به تن، از هر کنار
چون عمو تیغی به جز ابروی تیزت برندار
آمدی میدان بجنگی، آب میخواهی چه کار
حتم دارم جبرئیل افتاده یاد این شعار:
لافتی الا علی، لا سیف الا ذوالفقار
در نبردت لب به لب تکبیر میخواهی فقط
شیر لازم نیست، تو شمشیر میخواهی فقط
کی میان خیمه این ساعت اقامت میکنی
در غدیر خویش می آیی امامت میکنی
دشت را یکباره حیران قیامت میکنی
آنچه کرد عباس، تو بی قد و قامت میکنی
تشنگی سخت است اما استقامت میکنی
هر فراتی هست را غرق ندامت میکنی
رود را با این لب خشکت ملامت میکنی
از ضریح حنجرت داری کرامت میکنی
چند ماهت هست و توصیف شهامت میکنی
با پر قنداقه ات فردا قیامت میکنی
داشتی ای کاش در میدان مجالی بیشتر
لااقل مانند اکبر سن و سالی بیشتر
ای قنوت پادشاه کربلا! این سرزمین
شک ندارم با تو گشته قبله ی اهل یقین
نیست در شانت رکابی، خاتم یکسر نگین!
در چنین سن کس نشد باب الحوائج، شاه دین!
شیر خوردی از رباب اصلا تو یا ام البنین؟؟
تیری آمد شعبه شعبه شد شریعه شرمگین
قاب قوسینی و آغوش پدر عرش برین
تازه میفهمم چرا خونت نمیریزد زمین
شد سرت پشت سر عباس با نی همنشین
سر علم کردی ندیده کس علمدار اینچنین
ای مسیح تشنه! هر دم نام تو اعجاز کرد
دست های تو گره های بزرگی باز کرد
سر آورده بود
گلش را دم آخر آورده بود
برای نبرد
پدر سوره کوثر آورده بود
یکی طعنه زد
حسین اینچنین لشکر آورده بود؟
سه شعبه رسید
برای علی نوبر آورده بود
و برق گلو
چه بد موقعی سر برآورده بود
بگو نانجیب
علی تازه دندان در آورده بود
خجالت کشید
علی بُرده بود، اصغر آورده بود
چرا حرمله؟
چرا باز هم بی هوا حرمله؟
چرا هیچ وقت
نرفته ست تیرت خطا حرمله؟
خجالت بکش
زدی طفل شش ماهه را حرمله
و با خنده گفت
شماها کجا و کجا حرمله
گلو را ببین
علی را زده چند تا حرمله
صدا زد رباب
که شیر آمده منتها... حرمله
◾یک منبر روضه شب هفتم
آهسته راز گویم حرف از رباب دارم
از طفل شیرخواره با ذکر آب دارم
آب از سرم گذشته دیوانهوار گویم
بر سینهی پر آهم قلبی کباب دارم
(رندانتشنهلب را آبی نمیدهد کس)
گفتا کهساقیممنباخود شراب دارم
از هرطرفکهرفتم راهم به کربلا خورد
در این مسیر هر دم حال خراب دارم
مناز فراتچشمش،سیرابتا که گشتم
گفتم ز بعد از اینآب،میل تراب دارم
هر خاک شد حرامم جز خاک کربلایت
بیتاب عشق گشتم از بس که تاب دارم
یک تیر با سه شعبه حلق علی اصغر
این روضه تا شنیدم حالی خراب دارم
#مرتضی_محمودپور
@haajmorteza
لای لای علی، گل پسرم بی رمق ترینی
لای لای علی، بی شیرم شرمندگیم میبینی
لای لای علی، سرباز نازم دشمن کمینی
بغضتو داره حرمله قصد گلوتو گرفته
هی دست و پا نزن لبات جون عموتو گرفته
آب دیگه سرابه دشت غم روبروتو گرفته
لای لای علی لای لای علی علیّ اصغرم
لای لای علی، سوخته صورتت از عطش جونم
لای لای علی، تک ستاره ی این آسمونم
لای لای علی، و ان یکاد براتو میخونم
چشمت میزنن تیرای ناهوای این نامردا
مثل تیری که زدن به دست و سر و مشک سقا
میترسم سه شعبه پرتو بگیره جون بابا
لای لای علی لای لای علی علیّ اصغرم
لای لای علی، صداتو میشنوم از تو میدون
لای لای علی، چی شد بیقرار شدی علی جون
لای لای علی
ای ذبیح آب پسر رباب چقدر شدی زیبا
ای گواه من بی گناه من محو تو شده بابا
حاجی ششماهه ام سوی خدا می روی
حج تو گشته قبول راس جدا می روی
لای لای علی اصغرم
گهواره شده بی تو بی صفا بمیره برات مادر
مگه پاره شد حلق نازکت نمی یاد صدات اصغر
بزن دوباره به هم لبای خشکیده تو
بیا ببندم علی گلوی ببریده تو
لای لای علی اصغرم
قبر کوچیکت برا مادرت حکم کعبه رو داره
خاک قبر تو می ریزم به سر خون ز دیده می باره
بسکه تو با غیرتی رفتی نبینی مرا
لحظه بی معجری در وسط شعله ها
لای لای علی اصغرم
اينمنواينشوروشرر،منوپرقنداقهعلياصغر
بستةيكمويتوام،اگهتونبوديمنمنبودم،
دستخودمنيستآقاجوندوستتدارمباهمهوجودم
اينهمهياروياورودلودلبرمنوپرقنداقهعلياصغر
اينمنواينشوروشرر،منوپرقنداقهعلياصغر
ريختهخداروزازل،توگلوجودمازگلوجودتو
ازنفستزندهميشمبودونبودمبودهبودونبودتو
بستةيكمويتوام،اگهتونبوديمنمنبودم،
دستخودمنيستآقاجوندوستتدارمباهمهوجودم
اينهمهياروياورودلودلبرمنوپرقنداقهعلياصغر
قبلولادتيزدهدليميونسينهپرتبوتابم
بعدولادتيادمهعليعليشدهلالاييخوابم
ازكوچيكيمتابهح
بال و پرمی زنی پیش نگاه پدر
ازروی دوش من کرده یی عزم سفر
اصغرم .اصغرم .اصغرم .اصغرم
جای اب روان تیر بلا خورده یی
خنده یی کردی ودل مرا برده یی
اصغرم .اصغرم .اصغرم .اصغرم
خیمه ها در تب اشک تو درهمهمه
برلب خواهرت رقیه ای زمزمه
اصغرم .اصغرم .اصغرم .اصغرم
باغبانم من وتو غنچه ی پرپرم
با چه رویی روم بی تو به سوی حرم
اصغرم .اصغرم .اصغرم .اصغرم
هرکه در فاجعه کرب و بلا دقت کرد
تا ابد در غم شش ماهه تو،خون گریید
شاعر:محمدمهدی عبدالهی
رباب هست و خروش و خسته حالي
به دامن اشك و جاي طفل خالي
اگر گهواره را پس داده بودند
دلش خوش بود با طفل خيالي
این طفل شیرخواره همه لشکر من است
در بیـن سی هـزار سپه، یـاور من است
یـک بـاغ لاله هـدیه به محبوب کردهام
این شیرخواره دسته گلِ آخـرِ من است
خونی کز آن جمال خدا گشت لالهگون
بـاور کنید خـون علیاصغرِ مـن است
ایـن طفـل شیر را مشمارید شیرخوار
من مصحف خدایم و این کوثر من است
مـن سینه چـاک سنگر سـرخ شهادتم
این است آن شهید که همسنگر من است
ایـن اسـت آن شهیـد کـه با بیزبانیاش
تـا صبـح روز حشـر پیامآور من است
جسمش به روی دست من و مرغ روح او
پـرواز کـرده در بغـلِ مـادر مـن است
چون شمعِ سوخته شده از قحط آب، آب
آبـی اگر که خورده ز چشمِ تر من است
خواهید اگر کنید پس از این زیارتش
قبرش به روی سینة غمپر
زبانحال امام به تير سه شعبه
اي تير بلا شيشه ي جان را تو شكستي
وي پيك اجل قلب جهان را تو شكستي
چشمم به رهت بود ,رسيدي به سراغم
آيينه ي آيين زمان را تو شكستي
داغ علي اكبر به دمت گشته نشانه
خون گريه نما,چون كه نشان را تو شكستي
از بوسه گه فاطمه تقبيل نمودي
گنجينه ي اسرار نهان را تو شكستي
قلبي كه بود قلب همه عالم امكان
كاشانه به خود كردي و آن را تو شكستي
آن لحظه كه اندر دل من جاي گرفتي
يكباره دل عالميان را تو شكستي
از ناي دلم نغمه ي يا فاطمه خيزد
آخر به گلو بغض فغان را تو شكستي
تيري چو تو بر سجده گه سر سپهم خورد
پيشاني آن يار جوان را تو شكستي
بر اصغر من نيز از اين تير زد اعدا
زآن
ای خدا هرگز نگردد این فراموشم
حاجیِ شش ماهه ام پر زد در آغوشم
در بر من خنده کرده
او مرا شرمنده کرده
اصغر من اصغر من (4)
با نگاه خسته ات دردم مداوا کن
ای گلِ نشکفته ام خیز و تماشا کن
ای تمامِ حاصل من
مرگ تو شد قاتلِ من
اصغر من اصغر من (4)
در میان دشمنان من در خروش هستم
در بغل دارم گلی را گلفروش هستم
طفل نازم گشته بی تاب
روی دستم گشته سیراب
اصغر من اصغر من (4)
غنچه ی زیبای من را دشمنان چیدند
پیشِ چشمم دشمنان پیوسته خندیدند
حاجیم حاجت روا شد
اصغرم آخر فدا شد
اصغر من اصغر من (4)
شاعر: حسن فطرس
دانلود سبک
تا در آغوش پدر ماوا گرفت
موج در آغوش دریا جا گرفت
دامن قنداقه شد غرقاب خون
تا پدر قنداقه را بالا گرفت
تیر دشمن تا گلویش را شکافت
خنده کرد و اشک از بابا گرفت
غنچه نشکفته ای پژمرد لیک
جان ز جسم باغبان یکجا گرفت
از بر یعقوب دشت کربلا
گرگ تیر، آن یوسف زهرا گرفت
کرد از داغش گریبان چاک چاک
وز غم او بانگ واویلا گرفت
جام گلگون شهادت را به شوق
کودک شش ماهه از مولا گرفت
لاله های نینوا «یاسر» ببین
رنگ خون زین ماتم عظمی گرفت
شاعر : صافی گلپایگانی
كودك شش ماهه
از حادثه اي سرخ خبر داشت نگاهش !
انگار هواي بال و پر داشت نگاهش
آزاده ترين مرد خدا ، تشنه و تنها !
با اين همه بر سنگ اثر داشت نگاهش
با كودك شش ماهه اي از خيمه در آمد
اندوه محرم و صفر داشت نگاهش
بوسيد زمين خستگي هر قدمش را
ميراث مقدس پدر داشت نگاهش
- اي قوم ! زمين كوچك و سرد است ببينيد !
اكسير هدايت بشر داشت نگاهش
-يك قطره به اين حنجره ي خشك بريزيد
يك زخم عميق و تازه بر داشت نگاهش !
وقتي به گلوي غنچه اش نيزه نشاندند
صد حرمله تير شعله ور داشت نگاهش !
صغیر اصفهانى
گریه نکن گل پسرم بخدا من شیر ندارم
ابی ندارم واسه تو جز اشکایی که می بارم
شاید بشه خودم برم از علقمه اب بیارم
شاید هنوز تومشک پاره ابی مونده
خجالت از توجونمو به لب رسونده
شعله ی خورشید لبای توروسوزونده
لایی لایی پسرم
تکون میدم گهوارتو همراه عمه زینب
اونقدر نگردون پسرم زبونتو دورلبت
الهی بارون بگیره تا که خنک بشه لبت
الهی که عوض بشه مسیر دریا
الهی وقتی که میری رو دست بابا
سفیدی گلوت علی جون نشه پیدا
لایی لایی پسرم
شاعر : ؟؟؟
چرخید خداوند به دور سر تو
زد بوسه به پاره پاره ی پیكر تو
والله كه كشتی نجات همه است
گهواره ی كوچك علی اصغر تو
شاعر : جلیل صفر بیگی
امان از بیقراری، وای بر دل
چرا دیگر ننالی، وای بردل
بزن با چنگ بر این سینه ی من
مگر جانی نداری، وای بردل
خون اصغر را که پاشیدی به سوی آسمان
ماتم اولاد آدم گشت بعد از کربلا
گهواره تکان میخورد ٬ آرام نگیرد
از سینه خشکیده دگر کام نگیرد
حالا که شنیدست ندا «ینصرنی» را
جز عزم به میدان ٬ کمک انجام نگیرد
تشنه ست٬ ولی معرفت این است که دیگر
از دست کسی غیر نبی ٬ جام نگیرد
با گریه ی بی اشک صدا کرد پدر را
تا یکّه به میدان بلا گام نگیرد
بر سینه خود تنگ گرفتش شه والا
آنگونه که کس یار دلارام نگیرد
آورد به میدان به سر دست که گویی
جز بر سر دست پدر آرام نگیرد
در مذهب آن بی صفتان بود وگرنه
با تیر ٬ کس آهو بچه ای رام نگیرد
خندید به روی پدر آندم که رهاشد
مرغی که دگر دانه از این دام نگیرد
سید حسن رستگار
harfhaye.blogfa.com
حضرت علی اصغر
عطش
یابن ام البنین العطش العطش
میر و سالار دین العطش العطش
تو فرمانده و میر کلّ قوایی
تو باب الحوائج تو مشکلگشایی
تو سقّای صحرای کرب و بلایی
لب خشکم ببین، العطش العطش
یابن ام البنین العطش العطش
حرم، پر شده از آه و فریاد و ناله
ببین بر کف دست طفلان پیاله
نهاده از عطش دختر سهساله
دل خود بر زمین، العطش العطش
یابن ام البنین العطش العطش
ساقی طایرانِ وحی مدینه
نگه کن، به اشک زینبِ حزینه
نفس گشته در قلب زار سکینه
نالــۀ آتشیـن، الـعطش الـعطش
یابن ام البنین العطش العطش
کودک ششماهه، میزند صدایت
حضرت فاطمه، میکند دعایت
به قربان بازوی مشکلْگشایت
نجل حبلالمتین، العطش العطش
یابن
خنده فتح
ای مشعل محفل الستم
وی گشته علَم، به روی دستم
خون گلویت نمیگذارد
تا بُعد زمان دهد شکستم
ای خندۀ فتح، بر لب تو
خون تو، قوام مکتب تو
ششماهۀ من اگر چه فردی
تو مرد شهادت و نبردی
سرباز همیشه فاتح من
لبخند بزن که فتح کردی
تا داد تـو بر فلک رسانم
خون تو به آسمان فشانم
از خون گلو، کنم نگارت
تا خود ببرم، حضور یارت
هم، دوش من است قتلگاهت
هم، سینه من بوَد مزارت
قلب پدر است، حائر تو
زوّار مننــد، زائـر تـو
بر آب وضوت، خون فشاندی
بر دوش پدر نماز خواندی
پیغام مرا ز حلق خونین
بر گوش جهانیان رساندی
مظلومترین شهید بابا
لبخند بـزن امیـد بابا
ای کوثر مصحف شهادت
لبخند تو بهترین عبادت
حیف است که
حضرت علیاصغر
تقدیم دوست کردم، هفتاد ماهپاره
تنها به روی دستم، مانده است، یک ستاره
با دستهای بسته، خوانَد قنوت ایثار
با چشم نیم بازش، بر من کند نظاره
شیران کارزارم، رفتند از کنارم
باشد همه سپاهم این طفل شیرخواره
نه اشک تا بگرید، نه شیر تا بنوشد
نه نور یک نگاهش، نه تاب یک اشاره
امروز در نهادم، شد تازه داغ محسن
کآوردهام به همراه، یک محسن دوباره
دوش از عطش نخفته، با دوست راز گفته
احیا گرفته تا صبح در بین گاهواره
ای حرمله ندیدی، وقتی که زه کشیدی
جوشید خون قلبم، از این گلوی پاره
تنها نه چند روزی تا صبح روز محشر
بر این شهید گریند، ارض و سما هماره
«میثم» ز خون اصغر تکمیل شد شهادت
باید بر او گرفتن
