شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

بهار عمر زهرا

فدایت فاطمه بانوی عالم
گل ریحانة بستان خاتم
به هجران تو می سوزیم دمادم
دلم گشته غریق بحر ماتم
******
بهار عمر زهرا شد خزانی
شکسته بال و پر شد در جوانی
شبانه جسم او غسل و کفن شد
چه رازی دارد این دفن نهانی

فدایت فاطمه بانوی عالم
******
نیاورد تاب هجران پدر را
توان ضربت دیوار و در را
چه مظلومانه با دنیا وداع کرد
چه عاشق گونه بست بار سفر را

فدایت فاطمه بانوی عالم
******
دل آزرده ز جور روزگاران
وداع کرد با تمام گلعذاران
شکسته خاطر از داغ فدک رفت
غمین از حیله های نابکاران

فدایت فاطمه بانوی عالم
******
اگر بعد از پیمبر غصّه ها خورد
گل رویش ز جور و کینه پژمرد
ولی با کوچ عاشق وارة خوی

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 12:55
• نوشته شده توسط
• محمدرضا سروری

ام ابیها
مادرم را دوست می‌دارم ؛ شما را بیشتر

پس عزیزی مثل جانم یا نه ؛ حتی بیشتر

در میان گرد و خاک راه تو گم می‌شوم

هر چه بانو می‌تکانی چادرت را بیشتر

خرده نان سفره‌ی تو رزق میکائیل شد

هر چه آنها ریزتر ؛ پس روزی ما بیشتر

مثل قرآن ، کلّ القاب شما نورانی‌اند

در میان این همه نور اسم زهرا بیشتر

لحظه‌هایی که به محراب نمازت می‌روی

خالق تو می‌شود گرم تماشا بیشتر

معجزات چادرت جاری‌ست ، در شهر نبی

در میان پیروانِ دین موسی بیشتر

چادری که عرش را با ریشه‌هایش فرش کرد

در زمین پیچید حرفِ آن ... در آنجا بیشتر

آه ، اما با تنت افتاد ، بر روی زمین

چادری که پهن شد ؛ پس می‌خورد پا بیشتر

هر چه شمع

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 13:08
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

شالِ مشکـیِ غمِ تو به گدا قیمت داد

اشکِ روضه به غلامانِ تو حیثیت داد

مادرِ کـرب و بلا... مادرِ گریه... وَالله

فاطمـیه به حرم حُرمت و حُـرِّیت داد

مادری هایِ تو از مادرِ من بیشتر است

مادرم شیر اگـر داد به این نیت داد...

نیتش بود که من نوکـرِ حیـدر باشم

فاطمـیه به غـلامِ تو عـُبودیت داد

به حسینیه اگر آمده ام می دانم

ذکرِ مادر به دلِ ساده صمیمیت داد

ذکرِ یا فاطِرُ یا فاطمه یِ فاطمیه

هویت داد به این نوکر و شخصیت داد

روزِ رَجعت که بیاید همگان می بینند

روضه یِ فاطمه بر ندبه صلاحیت داد

تو زمین گیر شدی شیرِ خدا خورد زمین

پوسخندی به علی نامه یِ تسلیت داد

اول و آخرِ این روضه دمِ العـجـلم

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 13:10
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

انسيه الحورا
یا قادر و یا قاهر و یا من هو الهو

دیگر رسیده صبر صدیقه به یک مو

شب ها فقط ذکرش شده عجل وفاتی

این روزها که درد بسته خنجر از رو

حتی اگر زینب زند بوسه به دستش

تشدید خواهد شد دوباره درد بازو

کاری شده دیگر تمام زخم هایش

کارش گذشته دیگر از درمان و دارو

اوج مصیبت شد خلاصه در همین حرف

انسیه الحورا گرفت از محرمش رو

پیش علی که نه،ولی در راه رفتن

دستی به دیوار است و آن دستش به پهلو

این را حسن میداند و دیوار و کوچه

دیگر ندارد چشم های مادرش سو

دارم بنا یک عمر از این داغ باشم

آشفته دل،آشفته سر،آشفته گیسو

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 13:57
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

حرمت ذوی القربی
باغنچه شکست شاخه ی طوبی را

میخواست عزادار کند دنیا را

میرفت که بشکند میان کوچه

پیش همه حرمت ذوی القربی را

آن دست که رد نمیشود آمینش

شهری شده مستحق یک نفرینش

حالا که ورم کرده خدا میداند

حیدر چه کشیده موقع تلقینش

ازچشم تو برق اشتیاق افتاده

برچهره ی تو رنگ فراق افتاده

بانو پسرت دچار لکنت شده است

درکوچه مگر چه اتفاق افتاده

سمت بدنت که کعبه هم حج میکرد

در، کاش برای وا شدن لج میکرد

تاختم پیامبر اگر مهلت داشت

حتما سرِ میخ را علی کج میکرد

ازدامن گل گدازه را برمیداشت

خونی که چکیده تازه را برمیداشت

زانوی علی زلزله را تجربه کرد

بردوش چو آن جنازه را برمیداشت

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 14:09
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

چشم هایت به آسمان باز و

در سکوتت هزارتا حرف است

لااقل ناله اى بزن خانم

جمله نه...آهِ تو دوتا حرف است...

حیف شد!زندگىِ خوبى بود

من و تو درکنار هم بودیم

چارتا دسته گل خدا داد و

چِقَدَر بى قرار هم بودیم

فاطمه!من همان على هستم

چه کسى گفته رو بپوشانى؟

دستِ رد مى زنى به سینه ى من؟

التماست کنم نمى مانى؟

نه غذایى نه آب مى نوشى

همه شب تا به صبح بیدارى

فکر کردى که من نمى بینم؟

درد دارى...به رو نمى آرى...

گریه هاى یواشکى تا کى؟

لااقل سخن بگو با من..

سرفه کردى دوباره زهراجان؟

لاله افتاده روى پیراهن....

فکر رفتن نباش خانمم

فکر من نه...فکر کودکانت باش

نکند غصه ى مرا بخورى

تو بمان...با

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 14:14
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

دلخوشی زندگیم
یک و ماه و نیمه گوشه ی خونه

افتادی و بی حال و بی جونی

هرشب نگاهت با دلم میگه:

دلخوش نباشم ، که تو می مونی

هرشب نگات و با پرِ معجر

از چشم من آروم میگیری

انگار بعد از رفتنِ بابات...

بدجور از این شهر دلگیری

زهرا ببین زینب چه بی تابه

زانوی حیدر داره میلرزه

تنها نرو ای همسفر آخه...

دنیا بدونِ تو نمی اَرزه

یادم میاد روزای خوبی که

بابات بود و خوب بود حالت

حالا دو ماهه رفته بابات و

حوریه ی من ، زخمیه بالت

یادم نمیره کوچه و در رو

جوری زدن که با سر افتادی

تا اومدم از جمعیت رد شم

بانوی من... پشتِ در افتادی

تو گوشمه فریاد اون روزت

فضه که اومد خوب فهمیدم

شش ماهه پرپر شد

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 14:15
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

در بسترم و خسته ام و تاب ندارم

شبها من از آن ضربه در خواب ندارم

انگار بعید است دگر زنده بمانم

برگونه به جز گریه و سیلاب ندارم

با بازوی بشکسته قنوتم شده ناقص

غیر از دل پر آه به محراب ندارم

از شعله چو شمعی شدم و رو به زوالم

جز خون که زسینه رَوَدَم آب ندارم

از روی علی بسکه رخ خویش گرفتم

خجلت زده ام چهره شاداب ندارم

در صورت من نقش ز پستی و بلندی ست

جز روی ورم کرده در این قاب ندارم

از ضربهء آن دست نشست ابر به رویم

خاموش شدم هاله مهتاب ندارم

چندی ست نشُسته م تن و قامت طفلان

آخر چه کنم دست بدن ساب ندارم

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 14:17
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

نمیشه باورم - که بین بستری
تو نور دیده و - امید حیدری
نرو که مرتضی - بدون لطف تو
نداره همدم و - نداره یاوری
همه ی عزت حیدر - با وجود تو ه زهرا
نرو که تنها می مونم - میون رنجای دنیا
فاطمه جانم - شأن نزول کوثری
فاطمه جانم - سنگ صبور حیدری2
فاطمه جانم - (نرو)4

به دور بسترت - گلای خسته تَن
بگو چی کار کنم - با اشکای حسن
نرو تو رو خدا - بمون کنار ما
یه رحمی کن به این - نگاه خیس من
با حال گریه نشسته - به روی سجاده ی تو
دعا می خونه برا تو - دختر چار ساله ی تو
فاطمه جانم - شفاتو از خدا می خوام
فاطمه جانم - نداره دردم التیام
فاطمه جانم - (نرو)4

کبود چشم تو - خمیده قامتم
شکسته دست تو - نمونده طاقتم
تو

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 15:39
• نوشته شده توسط
• وحید ولوی

(تو کوچه افتادی و من پای تو افتادم
افتادی از پا و منم صد دفعه جان دادم)2
(وای از غم تو - آه از دل من
بر روی خاکاس - خونی گل من)2
کبوده رنگ آسمون من
شکسته بغض بی امون من
رو خاکه همسر جوون من
وای
بریده شد صدای نفسات
تو رو زدن جلوی بچه هات
نمیرسه به من چرا صدات
وای
ای سپاه علی - سوز آه علی - نور ماه علی
فاطمه فاطمه 3

(باور ندارم صورتت نیلی شد از کینه
رو خاک کوچه میچکه خون تو از سینه)2
(تو بین دشمن - پهلوت شکسته
من فکر تو با - دستان بسته)2
پر از هیاهو شد تو کوچه ها
آتیش کشیدن این بی وفاها
شکستن حرمت خیر النسا
وای
رو خاکه چادر تو پره خون
میسوزه از غم تو آسمون
خدا شده براتو نوحه خوون
وای
بیگناه کشت

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 15:46
• نوشته شده توسط
• وحید ولوی

تو کوچه های غم ها - یه لشکر و یه زهرا - برای حق مولا - (پای ولایت مانده)۲
شعله که می کشیدن - شاخه رو می بریدن - در این میانه یک زن - (پای ولایت مانده)۲
در این هیاهو و غوغا - تنهای تنهای تنها
پر خاک و خون شد چادره - صدیقه ی اطهر، زهرا
تمام محور کون و مکان شکست
ستون مأذنه ها و اذان شکست
و بغض گریه ی سینه زنان شکست
نگین خاتم پیغمبران شکست
واویلا واویلا۳

آتش کین زبانه - زده میان خانه - ولی چه عاشقانه - (پای ولایت مانده)۲
نشسته روی خاکا - به ذکر قل هو الله - شکسته قامت امّا - (پای ولایت مانده)۲
شد صورت از سیلی کبود - از ضربه ی قوم یهود
پرهای کبوتر می سوخت - در هجوم آتیش و دود
شکسته حرمت بانوی کائن

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 16:43
• نوشته شده توسط
• وحید ولوی

درجواب التماس دخترت مادر بمان

من قسم دادم تو را جان علی دیگر بمان

بیشتر در خانه پیش کودکان خسته باش

گوشه ی این بیت الاحزان مادرم کمتر بمان

نا امید و خسته ای از دست این نامردمان

رفته گرچه کاسه ی صبرت عزیزم سر بمان

استخوان های تنت هم آب شد کم کم ولی

با همین بیماری واین پیکر لاغر بمان

یک طرف زانو بغل کرده پدر در گوشه ای

یک‌طرف دارد برادر چشم هایی تر بمان

کار های خانه را بگذار روی روش من

استراحت کن کمی مادر نرو مادر بمان

ما همه یک سو؛پدر دق میکند از رفتنت

مادر خوبم به عشق ماندن حیدر بمان

تو جوانی گفتن عجل وفاتی خوب نیست

وارث حلم و صبوری های پیغنبر بمان

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 17:57
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

رو که سیلی می خورد آثار می ماند به جا

جای پنجه روی گل بسیار می ماند به جا

دست سنگینی اگر چرخید روی صورتی

زیر پاها یک خط دوّار می ماند به جا

لابلای ناسزا گم شد صدای ضربه اش

پشت پیچ کوچه این اسرار می ماند به جا

چون که پیغمبر (ص) به مکر کفر از دنیا رود

اهل بیت وحی را آزار می ماند به جا

می رود از خانه بیرون فاتح خیبر، ولی

فاطمه (س) بین در و دیوار می ماند به جا

یاد زخم سینه آتش می زند این خانه را

در که می سوزد! ولی مسمار می ماند به جا

بعد زهرا (س) زانوی غم را بغل کرده علی (ع)

از یل خیبر همین مقدار می ماند به جا
سید مسعود طباطبائی

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 18:00
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

من زنده ام آن وقت تو زار و حزین باشی

تو فاطمه داری ، چرا خانه نشین باشی

پهلو شکسته هم به دردت میخورم یعنی...

هرگز نیازی نیست فکرِ آن و این باشی!

نُه سال من با تو کجا غم داشتم آقا؟

دیگر چرا بی تابِ حرفِ اینچنین باشی؟!

یک لحظه هم دشمن نمیبیند خیالت جمع

آن لحظه ای را که علی ، تنهاترین باشی!

صد بارِ دیگر هم که دستم بشکند هیچ است

تا که تو دستِ بازِ رب العالمین باشی!

من حاضرم هرقدر میخواهد بسوزم که...

تا روزِ محشر تو امیرالمومنین باشی!!

من نَه ، تمامِ بچه هایم لاله میکارند...

وقتی علی تو باغبانِ این زمین باشی!

سنِّ کمش با من ، و قبرِ مخفی اش با تو

دیگر چرا دلواپسِ فردای دین باشی!

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 18:02
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

سوره ای مجروح را تفسیر قرآن شسته است

بعد غسلش مطمئنم دست از جان شسته است

دست ها بالا نمی آمد ببافد موی را...

ابتدا موی سپیدش را پریشان شسته است

می شود فهمید از دستی که بر صورت زده

صورتی را که از او می کرد پنهان شسته است

آمد اسما آب در دستش ولی می دید که...

نیمی از تن را علی با دست باران شسته است

آب می ریزد، ولی خونابه جاری می شود

زخم روی سینه را تا حد امکان... شسته است

سخت بوده شستن پهلو براش آنقدر که

دست هایش را یقین دارم که آسان شسته است...

چند روز بعد زینب دید در را ساخته...

خون مادر را هم از دیوار دالان شسته است...

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 19:04
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

باز هم فصل روضه‌ها آمد

بانگ حی علی‌العزا آمد

نام زهرا که بین ما آمد

حال ما بین روضه جا آمد

روضه‌اش، اهل درد میخواهد

شرح این قصه مرد میخواهد

فاطمه کیست؟ ماه پیغمبر

تا ابد در پناه پیغمبر

دست او بوسه‌گاه پیغمبر

راه او هست، راه پیغمبر

بهجت قلب مصطفی زهراست

لیله‌القدر انبیا زهراست

فاطمه حجت امامان است

آنکه آموزگار سلمان است

با سه‌آیه، تمامِ قرآن است

شرط اسلام هر مسلمان است

راز او باخدا هماهنگ است

بی‌ولایش، نفس‌زدن ننگ است

یک‌تنه جان فدای مولا کرد

هم تولی و هم تبری کرد

خطبه‌اش انقلاب برپا کرد

دشمنان را همیشه رسوا کرد

مقصد راه او شهادت بود

فاطمه حامی ولایت بود

وصف اوصاف او میس

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 19:09
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

مدینه من دگر زهرا (س)ندارم
زغم سر را به زانو می گذارم

مدینه حامی دیرینه ام رفت
شدم تنهاوبهرش داغدارم

مدینه فاطمه جان علی بود
فراق او نموده بی قرارم

مدینه دیده ام باچشم گریان
به پشت درفتاده یارغارم

مدینه بود بسته دستهایم
ز زهرایم همیشه شرم دارم

مدینه یاد داری وقت غسلش
زکف دادم تمام اختیارم

مدینه یاد داری آن شبی را
که رفتم یار در خاکت سپارم

غریبانه، بدور از چشم اغیار
چنین بوده وداعم با نگارم

مدینه چون دهم پاسخ پیمبر
که زهرا بوده از او یادگارم

مدینه مردمانت بی وفایند
دل خوش در تو دیگر من ندارم

بدون فاطمه لطفی نداری
بدون او غریب این دیارم

مدینه قبر او مخفی نگهدار
زتو خواهم که باشی راز د

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 00:48
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

برام چه زود بودبی تو بمونم
مادر خوبم عزیز جونم

یه باردیگه چشماتو واکن
بخند عزیزم منو نگا کن

چند روزه موهام نخورده شونه
برات می گیره دلم بهونه

بلند شو مادر شکسته پهلو
بگیر سرم رو بروی زانو

دلم شده تنگ برا نوازش
من از تو دارم همین یه خواهش

باحسنین وبا ام کلثوم
دلداری میدیم همه بابامون

حال بابامون خیلی عجیبه
بعدتو بابا خیلی غریبه

خونه ی بی تو صفا نداره
هرگوشه از تو یه یادگاره

باور ندارم رفتی زدستم
یتیمه ی تو، زینبت هستم

رسم عجیبه رسم زمونه
چارتا یتیم ومادر جوونه

بابا که صاحب به ذوالفقاره
تو خونه بی تو نداره چاره

میزنه برهم با گریه دستاش
میگه که قبلت میمردم ای کاش

مادر دعا کن زینب بمیر

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 13:48
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

◾️روضه کوچه◾️

یاس پژمرده‌ی گلزار کمی راه بیا
دیده ظلم از ستم خار،کمی راه بیا

میدهم قول که لب وا نکنم از کوچه
دهنم بسته ز گفتار،کمی راه بیا

چادرت جمع کن و تکیه به دیوار بده
نفسی تازه کن، اینبار، کمی راه بیا

آمدم تا که عصای تو شوم در کوچه
زخمی کوچه و مسمار کمی راه بیا

چادرت را بده تا خون ز لبت پاک کنم
بعد از آن، مرغ گرفتار، کمی راه بیا

نفسم خورده گره بانفست درکوچه
کن رها دامن دیوار، کمی راه بیا

زیر معجر سرت از ضربه‌ی‌دیوار شکست
مانده بر چادرت آثار، کمی راه بیا
کاش یک پارچه ‌بر زخم سرت می‌بستم
گشته‌ایی‌زخمی پیکار، کمی راه بیا

خانه نزدیک شده خاک بسر میریزی!!
نگرانی تو ز دیدار،!؟ کمی راه بی

• سه شنبه
• 10
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 00:07
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ایام فاطمیه اول

خانه از غربت من شام غریبانه شده
گرد من زینب دلخسته چو پروانه شده

صورت نیلی و بازوی شکسته چکنم
وای من شهر مدینه ز چه بیگانه شده

چند روزیست که‌راه نفسم را بستند
اوج مظلومی من از در این خانه شده

خانه‌ام سوخته از آتش کینه یارب
گریه‌هایم همه با آه یتیمانه شده

میکشت غربت حیدر بخدا زهرا را
اشکم از دیده به پای رخ جانانه شده

کوچه‌وضرب‌لگد،خواب پریشان حسن
روز و شب باعث آزردن دُردانه شده

• سه شنبه
• 10
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 00:09
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دو دمه‌های فاطمیه

بند اول
کنم حلالم یا علی این لحظه‌های آخرم
کوثر پیغمبرم(۲)
بنددوم
بعدمن‌جان تو و جان حسین ودخترم
کوثر پیغمبرم(۲)

بندسوم
نیم شب بردار ای مظلوم عالم پیکرم
دخترپیغمبرم(۲)

بند چهارم
یا علی قرآن بخوان آقا تو بالای سرم
دختر پیغمرم(۲)

• سه شنبه
• 10
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 00:10
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

نوحه‌ی زمینه فاطمیه

بند اول
از رو زمین بلند شو
بریم به سوی خونه
کبوتر زخمی من
بریم به آشیونه(۲)
خاکی شده چادر تو
الهی من بمیر
بزار تو این غصه و غم
دست تورو بگیرم(۲)
مادر.... الهی من بمیرم
مادر.... ببین به غم اسیرم(۲)

بند دوم
نفس نفس میزنی
قلبم در میآری
چو ابر نوبهاری
چرا داری میباری(۲)
کبودی چشم تو
آتیش زده به جونم
تا پای جون مادرجون
به پای تو میمونم(۲)
مادر....الهی من بمیرم
مادر.....ببین به غم اسیرم

بندسوم
منتظرت توی خونه
حسین نشستن مادر
بلند شو از روی زمین
مرغک بی بال وپر(۲)
غرور من شکسته شد
عیبی نداره مادر
تو زنده موندی بخدا
با گوش پاره مادر(۲)
مادر ...الهی من بمیرم
مادر....ببین به غم اس

• سه شنبه
• 10
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 00:33
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بسم رب الزهرا(س)
سه ماهه که دارم میبینم-ازعلی روتو میپوشونی
نزارعلی ات خونه خراب شه-ممنونتم اگه بمونی
دستاتو میزاشتی روپهلوت-عجل وفاتی به روی لب
بادست لرزونت میدیدم-میزدی شونه موی زینب

نیمه جون دیگه میخونی تونمازاتو نشسته
ای وای از میخ دروبازوهو پهلوی شکسته
کاش هیچوقت نبینی حیدرت روبادستای بسته

(یازهرا یافاطمه یا فاطمه)

حسن مگه چی دیده زهرا-چراهمش اشکاش روونه
زیرلبش هی داره میگه-خدایا مادرم جوونه
یه بغض سنگین توگلوشو-تودستشه یه تیکه گوشوار
یادش میاد یه جوری زدکه-صورت مادرخورد به دیور

چی شد که لکنت گرفتی نمیگی چیزی به بابات
توکوچه کی پا گذاشت رو چادر مادرسادات
باگریه چادرخاکی رو میزاری توی

• سه شنبه
• 10
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 12:46
• نوشته شده توسط
• کربلایی مصطفی اسماعیلی

باغ وبستان مرا فصل خزان زود رسید
دست گلچین اجل شاه گل باغم چید

گل نیلوفری ام پشت دری پرپر شد
باغبان بودم وپشتم زغمش سخت خمید

گل من فاطمه جان ودل پیغمبر بود
غنچه اش محسنم از ضرب جفا گشت شهید

ناله ی واابتایش دل عالم سوزاند
لعنت حق به ابد باد بر آن قوم پلید

دادم از دست همه دار وندارم یا رب
چو من غمزده کس همسر مظلوم ندید

فاطمه رفت، من وچار یتیمش ماندیم
ابر غم آمد وباران سیاهی بارید

مرگ او با پدرش فاصله کم داشت ولی
او در این مدت کم سختی بسیار کشید

آرزو داشت که بعد از پدرش زود رود
آنقدر کرد دعا تا به اجابت برسید

طاقتم نیست خدایا به علی صبر بده
مویم از هجر گل تازه جوان گشت سپید

• سه شنبه
• 10
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 15:48
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

سبک ۱۸ ـ ذکر / شور ـ گلشن

تا خزانی شد گلشن علی

خالی از گل شد دامن علی

جسم زهرا یا جسم حیدرش

بین خاک است جان و تن علی

رفتی از بر علی

یاس پرپر علی

اشک غم نشسته در

چشمان تر علی (۲)

یا زهرا یا فاطمه ـ یا زهرا یا فاطمه(۳)

عرشیان بالا ناله می زنند

کودکان تنها ناله میزنند

گوییا پای قبر فاطمه

حیدر و بابا ناله میزنند

از آهِ یل حنین

اشک زینب و حسین

می نالد همه جهان

سوزد کل عالمین(۲)

یا زهرا یا فاطمه ـ یا زهرا یا فاطمه(۳)

حضرت حیدر میزند به سر

کودکی مضطر میزند به سر

این صدای عطشان کربلاست

گویدش مادر میزند به سر

ذکر حضرت حسن

وای از مادر و کفن

وای از جای سیلی و

جای میخ در به تن (۲

• سه شنبه
• 10
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 23:47
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

بند اول:
یا فاطمه / دوست دارم _ ملیکه ی عالمی
با این که من/غلامتم_فرمودی مادرمی
گدای خو/نه ی شماست_بزرگ هر مکتبی
واسه مدحت/ همین بسه_که مادر زینبی

مادرمی یا فاطمه یا فاطمه یا زهرا
****
بند دوم:
با دستای / بی رمقت _ واسه من دعا کردی
مطمئنم / روز محشر _ به دنبالم می گردی
ترسی ندا/رم از قبرم _با تو خیالم تخته
هرکسی که /باشه مادر _ زیر سایت خوش بخته

مادرمی یا فاطمه یا فاطمه یا زهرا
****
بند سوم:
بی همتایی / در وصف تو _ زبون من قاصره
وصف شان و / مقام تو _ کار یل خیبره
ممنونتم / که با عشقت _ دلمو زیبا کردی
مدیونتم / با حسینیت _ منو آشنا کردی

مادرمی یا فاطمه یا فاطمه یا زهرا

• چهارشنبه
• 11
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 13:50
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

از ما جدا شد عاقبت زهرای خسته
چشمان خود را از علی امروز بسته

آب از پس جسم کبودش بر می آید؟!
اسماء مراقب باش پهلویش شکسته

• چهارشنبه
• 11
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 14:41
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

سبک ۲۲ ـ ذکر / شور ـ کوچه
یه کوچه توی این دنیا دل ما رو سوزونده
یه مادر بین اون کوچه خودش رو می کشونده(۲)
امون از درد کوچه
هوای سرد کوچه
امون از ضارب نامرد کوچه(۲)
یکی داره دست و پا می زنه
آقام حسن و صدا می زنه
مادر چرا نقش زمینی(۲)
مادرم مادرم زهرا کجایی مادر من(۴)
چرا مادر چرا مادر تو بی تاب و توونی
نمی تونی بلند شی تو آخه تازه جوونی
بذار اشکات بباره
بزن مادر یه ناله
مگه ضرب کتک ناله نداره(۲)
پاشو مادرم رو خاکا نشین
لرزیدن دست و پامو نبین
مادر چرا نقش زمینی(۲)
مادرم مادرم زهرا کجایی مادر من(۴)

• پنج شنبه
• 12
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 00:29
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

بی تو تاریک است خانه، ای چراغ خانه ام

رونق ولطف وصفایی نیست در کاشانه ام

هرطرف را بنگرم زهرا(س) تو آیی در نظر

یاد تو چون شمع باشد من چنان پروانه ام

گو چه سازم با یتیمانت جوانمرگ علی

بار سنگینی بود جانا بروی شانه ام

زینبت در خردسالی خانه داری می کند

سر نموده چادر خاکی تو ریحانه ام

حامی حیدر بپا خیز و غریبی ام ببین

در میان مردم شهر نبی بیگانه ام

شرم دارم از پیمبر گر که پرسد ای علی

گو چه کردی با یگانه دختر دردانه ام

برمن وبر کودکانت خانه شد ماتمسرا

باد پاییزی وزیده بی تو در گلخانه ام

بی وجودت فاطمه، لطفی ندارد زندگی

از خدا خواهم که پر گردد همی پیمانه ام

• پنج شنبه
• 12
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 19:13
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

بازم رسيد فاطميه
روزای گريه و بكا
گريه برای فاطمه
برا علی مرتضی

دل زمین و آسمون
اين روزا افلاکی شده
من بميرم كه چادر
مادرمون خاکی شده

اون مادری كه
میون كوچه ها
اومد سراغش
یه سیلی بی هوا

آفریده خدا منو
فقط برای نوکری
میبنده مادرم برام
شالِ عزای نوکری

گدای فاطمه شدن
افضل اعمال منه
خوشا بحال مادرم
که پسرش سینه زنه

حالِ دل من
تو روضه ها خوشه
کاشکی برا تو
حرم بنا بشه

بغضی نشسته تو گلو
بارونِ نم نم می باره
باز باغبون تو این دلا
نهالِ ماتم می کاره

میاد صدایِ ناله از
سینه یِ تبدارِ بقیع
روضه یِ تلخِ من رسید
به پشتِ دیوارِ بقیع

مجروحِ زخمِ
اهلِ مدینه شد
کشته یِ بغض و
ضربه یِ کینه شد

بازم صدای

• پنج شنبه
• 12
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 19:45
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار