شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

زهرا دعا كن ای یاسِ خونه
حیدرِ خسته ـ تا بعدِ غسلت ـ زنده نمونه
حالا می‌دونم ـ یارِ جونم
چرا تو از چشمای حیدر رو گرفتی
شبا به وقتِ ـ نمازِ وِترِت
می‌شستی و دستی به پهلو می‌گرفتی
وای من از گرفتن رو
علی و خونِ زخمِ پهلو
زهرای حیدر (۴)
اسماء مریز آب كه بی‌قرارم
من نمی‌تونم ـ خون‌های‌پهلو ـ رو بند بیارم
دستای لرزون ـ چشمای گریون
یكی برا زهرای من كفن بیاره
شدم پریشون ـ مثلِ یه مجنون
وقت كفن چشمای زینب نمی‌زاره
آستینا رو دهن بگیرید
دستْ رو چشِ حسن بگیرید
زهرای حیدر (۴)
ای كودكانم ـ همه بیایید
با مادر خود ـ لحظه‌ی آخر ـ وداع نمایید
وای از دلِ شب ـ غش كرده زینب
حسین داره چشمای كوثر و می‌بوسه
دستای زهر

• چهارشنبه
• 4
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 13:52
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

قنفذ الهی خوش نبینی
از هر چه ظالم بوده تو ظالم ترینی(۲)
از جمع ما بردی گلی را
شد كار بابایم دگر خانه نشینی (۲)
نفرین به تو كردی جفا بر هستِ مادر
با ضربه‌ای بردی رمق از دستِ مادر
زخمی و خسته ـ وای مادرِ ـ وای مادر ـ وای مادر من
پهلو شكسته ـ وای مادرِ ـ وای مادر ـ وای مادر من
در كوچه‌ها كارم جنون شد
از ضربِ‌سیلی‌چشمِ مادرغرقِ‌خون‌شد(۲)
دست عدو از بس قوی بود
روپوش مادر از گلِ رویش برون شد(۲)
بهرِ كمك خود را به سویش می‌كشاندم
پنهان ز بابا چادرش را می‌تكاندم
زخمی و خسته ـ وای مادرِ ـ وای مادر ـ وای مادر من(۲)
پهلو شكسته ـ وای مادرِ ـ وای مادر ـ وای مادر من(۲)
از شدت آن ضربِ سیلی
رخساره‌ی من هم پر ا

• سه شنبه
• 3
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 23:15
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

رفتی از برِ علی ـ یاسِ پرپرِ علی ـ یا فاطمه
اشكِ غم نشسته در ـ چشمانِ ترِ علی ـ یا فاطمه
ای گلشنِ علی ـ جان و تنِ علی
جان دادنت شده ـ جان کندن علی
زهرای من مرو ـ زهرا زهرا(۲)
غمخوارِ جوانِ من ـ ای روح و روانِ من ـ یا فاطمه
رفتی با نبودِ تو ـ گویی رفته جانِ من ـ یا فاطمه
من میرِ خیبرم ـ بی یار و یاورم
بعد از تو فاطمه ـ دردم کجا برم
زهرای من مرو ـ زهرا زهرا(۲)
یارِ لاله گون كفن ـ می‌گوید ز تو حسن ـ یا فاطمه
از كوچه شنیده‌ام ـ از داغِ تو یاسِ من ـ یا فاطمه
تنها نشسته ام ـ با دست بسته ام
همچون تو فاطمه ـ از کینه خسته ام
زهرای من مرو ـ زهرا زهرا(۲)

• چهارشنبه
• 4
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 13:56
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

ای خدا وقت سحر نزدیک است
لحظه‌ی سخت سفر نزدیک است
پرده‌ای زد به میان حجره
گفت با ناله شرر نزدیک است
پشت این پرده عزا می‌گیریم
شستن قرص قمر نزدیک است
دختری فکر غم بابا بود
گفت فریاد پدر نزدیک است
کودکی داد به مادر پیغام
راه دوری چه قدر نزدیک است
پرده لرزید همه فهمیدند
رفتن سوخته پر نزدیک است
ناله‌ای گفت بیایید وداع
رفتن مادر اگر نزدیک است

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 09:56
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

بی‌‌خبرانِ از خدا ظلم به ما روا نبود
مادر مظلومه‌ی ما مگر گل خدا نبود؟
همیشه احترام او سفارش رسول بود
مگر مقام مادرم سیدة النساء نبود؟
مگر نگفت فاطمه پاره‌ای از تن من است
مگر عزیز حضرت خاتم الانبیاء نبود؟
شهر مدینه ساکت و مادر ما به ناله شد
از چه نوای فاطمه در خور اعتناد نبود؟
ای که میان کوچه‌ها حرمت او شکسته‌ای
مگر حدیث فاطمه کوثر و هل اتی نبود؟
مقصد کینه‌ی شما بود ولایت و علی
بانوی پشت در مگر همسر مرتضی نبود؟
این همه خدمت نبی رفت ز یادتان اگر
لیک به یادتان مگر دختر مصطفی نبود؟

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 09:57
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

مادرم بی سخنت عقده‌ی من وا نشود
غم پژمردن تو در دل من جا نشود
تو اگر بی حسنت رفته‌ای، ای رفته به خواب
مادرم بی‌تو حسن عمر به فردا نشود
من که خود شاهد غم‌های تو بودم، دانم
مادری چون تو چنین غمزه پیدا نشود
دل شب بود شبی بین دعا گفت پدر
هیچ کس نزد علی مثل تو زهرا نشود
یاد آن روز که جدّم به تو زد بوسه و گفت
دختری چون تو دگر امّ ابیها نشود
سخنی گفتم و مادر تو بگو یک کلمه
حرفی آخر که دلم خانه‌ی غم‌ها نشود
نکند بی حسنت پر زده‌ای ای مادر
خیز تا چون قد تو قامت من تا نشود
من که همراز تو در کوچه‌ی ماتم بودم
کاش باشی که دگر راز تو افشا نشود

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 09:57
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

فاطمیه شد عیان، مادر کجاست؟
ای زمین، ای آسمان، مادر کجاست؟
مانده در دل این سؤال بی‌جواب
ای خدا آن بی نشان، مادر کجاست؟
ناله و ضجه کی آرامم کند؟
تا ندانم قد کمان، مادر کجاست؟
در پس هر روضه دل پرسیده است
آن شکسته استخوان، مادر کجاست؟
رخ نما، پاسخ بده، ای منتقم!
مهدی صاحب زمان، مادر کجاست؟
بی تو ما راه زیارت گُم کنیم
زائر قبر نهان، مادر کجاست؟
یک مدینه کن تو مهمانم شبی
ای عزیز روضه‌خوان، مادر کجاست؟

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:02
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

چرا ای شام غم بیداری امشب
غم عالم به ما می‌باری امشب
مگر تو همدم مادر نبودی؟
که این گونه غریب و تاری امشب
صدای آب می‌ریزد به جانم
بسان زهر آتشباری امشب
بشوید مادر مظلومه‌ام را
پدر با دیده‌های زاری امشب
نوای زینب از آن سوی دیوار
به بابا می‌دهد دلداری امشب
حسین و شعله‌های انتقامش
به سرخی می‌زند رخساری امشب
حسن هستم که ذکر صبر گویم
کنم بر لب دعا را جاری امشب
خدایا ای پناه دردمندان
بده غم‌دیدگان را یاری امشب

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:03
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

پدر رفتی غم بسیار دیدم
چه‌ها با دیده‌ی خونبار دیدم
هجوم کافران من را نیازُرد
ستم از دشمن دیندار دیدم
اگر دین تو را تحریف کردند
علی را یکّه در پیکار دیدم
به هر جا مرتضی را یار بودم
ولی او را بدون یار دیدم
از آن شهری که نامش از تو پر بود
ز دست مردمش آزار دیدم
از آن روزی که سیلی خوردم از خصم
همیشه شهر غم را تار دیدم
به پشت در دمی نام تو بردم
چه ضربی از در و دیوار دیدم
به او گفتم که یاس مصطفایم
به گلبرگ تن خود خار دیدم

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:03
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

آن روز عاشقانه، یاری برای یاری
می‌كرد كارِ خانه، یاری برای یاری
با اینكه بانوی دلْ، دل سیر از جهان بود
می‌خواند این ترانه، یاری برای یاری
در فكر روزهای پایان رسیده‌ی عمر
می‌سوخت دانه دانه، یاری برای یاری
كابوس‌های كوچه، تفسیر سرخِ سیلی
اشك عصای شانه، یاری برای یاری
در خاطرش رقم خورد، بین كویر كوچه
می‌خورد تازیانه، یاری برای یاری
وقتی به یادش آمد از آتش و در و دود
می‌سوخت از زمانه، یاری برای یاری
دیگر نمانده صبری تا صبر او بماند
چون رود شد روانه، یاری برای یاری
در نیمه‌های تاریك، می‌برد مردِ مهتاب
تابوت را شبانه یاری برای یاری
آیا دو قطره شعرم، با بیت‌های اشكم
گردد حساب یا نه؟ یاری برای یاری

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:04
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

جان ما قربان جانِ فاطمه
آمده فصلِ خزانِ فاطمه
هر كه گوید با دو چشمی خون فشان
لعنتی بر دشمنانِ فاطمه
دل بسوزاند ز هر عاشق دلی
یاد جسمِ نیمه جانِ فاطمه
فاطمیه موسم اشك و عزاست
صد امان از كودكانِ فاطمه
بهرِ مادر روضه خوانی می‌كند
مهدی صاحب زمانِ فاطمه
گوید از كوچه از آن سیلی سرد
از همان اشكِ روان فاطمه
گوید از میخ و در و دیوار و دود
علتِ قدِ كمانِ فاطمه
چون بقیع آید به خاطر می‌رسد
نیمه شب جسمِ جوانِ فاطمه
ناله‌ها پر می‌كشد وقتی كه او
گوید از قبرِ نهانِ فاطمه

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:05
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

دلِ مهدی عزادارِ مدینه ست
دو چشمانش گرفتارِ مدینه ست
دلش سوزد به حال زار مادر
كه مادرِ عشقِ بیمارِ مدینه ست
دل مهدی هزاران درد دارد
ولی نیمی از آن كارِ مدینه ست
بنالد از غم هجران مادر
كه دفنش در شبِ تارِ مدینه ست
گهی بر غربت بابا بگرید
گهی گریان دلدارِ مدینه ست
گهی آهی كشد با ذكر زهرا
دلیلش درد و آزارِ مدینه ست
گهی در كوچه‌ها در كُنجِ دیوار
به فكرِ روزِ غمبارِ مدینه ست
كنار بستر مادر نشیند
خودش هر شب پرستارِ مدینه ست

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:05
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

گریه‌كنای فاطمه، فاطمه یه پسر داره
كه نیمه‌ شبها تو بقیع، صورت رو خاكا می‌زاره
می‌گه مادر قربونتم، یه عمریه گریونتم
فدای غصه‌هات بشم، خودم بلا گردونتم
مادر می‌دونم یه روزی، به زخم تو نمك زدند
تو كوچه‌های مدینه، یه روز تو رو كتك زدند
مادر دلم خیلی خونه، اشك می‌ریزم دونه دونه
واسه عمو محسن خود، زار می‌زنم غریبونه
من می‌دونم كه عاقبت، ضرب عدو اثر گذاشت
چی‌کشیدی اون‌لحظه‌كه، تو روبه‌پشت درگذاشت
كوچه و میخ و سیلی و فدك برام دردِ همه
چهل تا مردِ جنگی و یه حیدر و یه فاطمه
مادرِ مهربون من، پیر شده‌ی جوون من
كی می‌شه من ظهور كنم تا كه بشی مهمون من

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:06
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

بس مصیبت بر سر ساقی كوثر رفته بود
صبرِ بانو روزهای آتشین سر رفته بود
از مدینه خسته و با مردمش بیگانه شد
پس برای گریه كردن جای دیگر رفته بود
خواست تا دشمن بفهمد اصلِ دین بی‌یار نیست
بهرِ تدریس عدو زهرا دمِ در رفته بود
دید در مسجد نماز بی‌ولایت خوانده شد
با دو دستِ پر ز نفرین پیش داور رفته بود
بی‌بی ما حامی اصلاح امّت بود و بس
شرح سیلی را اگر می‌گفت حیدر رفته بود!
كودكان فاطمه وقتی به منزل آمدند
خانه گریان بود و از این خانه مادر رفته بود
آسمان می‌گفت حیدر بعدِ زهرا پیر شد
بس مصیبت بر سر ساقی كوثر رفته بود

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:09
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

كی می‌شه تو مدینه پر بزنم زاری كنم
با صدای ناله‌هام آقامون و یاری كنم
تا كه اسمِ بقیع و به روی لبهام می‌آرم
غربتِ مادرش و به یاد مولام می‌آرم
اگه من برم بقیع با اشك و حسرت می‌نالم
خودم و مثل كبوتراش رو خاكا می‌مالم
دور قبرای خاكی كبوترا پر می‌زنند
دنبالِ یه قبر مخفی هر كجا سر می‌زنند
شنیدم‌شب كه می‌شه چراغاشون‌خاموش می‌شن
زائرا پشت همون پنجره‌ها بی‌هوش می‌شن
نیمه‌ی شب‌ها تو بقیع صدای ناله‌ای می‌آد
میون قبرا یكی زار می‌زنه خیلی زیاد
می‌گه غربتِ كوچه می‌زنه آتیشم مادر
یه روزی خودم می‌آم منتقمت می‌شم مادر

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:11
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

آن دختری كه مانده به دل ماتمِ پدر
آیا روا بُوَد كه بماند به پشتِ در؟
آن مادری كه غنچه گرفته به زیرِ پر
آیا سزد كه كشته شود نازنین پسر؟
آن همسری كه بهرِ حمایت شده به بر
آیا زدن به بازوی او ضربه‌ی شرر؟
ما حامی پیمبر و زهرای اطهریم
دنبالِ ضاربین گلِ عشقِ حیدریم
آن حیدری كه خانه نشینش نموده‌اند
آخر چرا به غصه قرینش نموده‌اند؟
هیزم شروع جنگ و كمینش نموده‌اند؟
از داغ فاطمه چو حزینش نموده‌اند؟
از چه جفا به یاس غمینش نموده‌اند؟
در بین كوچه نقشِ زمینش نموده‌اند؟
ما جانثارِ مادرِ ساداتِ كوثریم
ما دشمنان قاتلِ بی‌شرمِ مادریم
دردِ نهفته‌ی دلِ ما را دوا كنید
ما را به كوچه‌های مدینه رها كنید
ما را ز عطرِ یا

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:10
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

در میانِ كوچه‌ها دشمنی از سر گرفت
شعله‌ی این دشمنی دامنِ حیدر گرفت
حرفِ هیزم می‌زدند دشمنانِ ذوالفقار
آتش این دشمنی ناگهان بر در گرفت
آمدش تا پشتِ در فاتح قلبِ علی
او سراغ از لحظه‌ی مرگِ پیغمبر گرفت
بر سؤالش ضربه‌ی خشم دشمن شد جواب
كِشتی آلِ نبی ناگهان لنگر گرفت
دست زهرا چون علی تا كه با هم بسته شد
بین آن دیوار و در بر زمین بستر گرفت
مردمان بی‌وفا شاهد این ماجرا
وای از وقتی كه دل، دامنِ دلبر گرفت
دستِ دل گر خسته بود، پهلویش بشكسته بود
از برای یاری‌اش قوّتی دیگر گرفت
دشمن و ضرب و غلاف، فاطمه گرم طواف
ضربه‌ای زد قدرت از بازوی كوثر گرفت
عشق زهرا را عدو تا به مسجد می‌كشید
فاطمه مشغول شد، حاجت از د

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:10
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

به آیه آیه‌ی كوثر قسم كه كوثر رفت
امانتِ ثقلینی آن پیمبر رفت
امانتی كه صدف بود و محسنش درّ بود
به ضربِ كینه‌ی دشمن ز پیشِ دلبر رفت
چرا نشست علی و فقط چرا زهرا
در آن زمانه‌ی فتنه به پشت آن در رفت؟
چو امر فاطمه، امر نبی و الله ست
به امر فاطمه حیدر نشست و یاور رفت
به وقت دفن بهارش علی به خود می‌گفت
خزان شدم به خدا افتخارِ حیدر رفت
شب است و آه علی همنشینِ این چاه است
میان چاه بگوید یگانه همسر رفت
شنید فطرس و افتاد از سماء بر خاك
حسین تا كه به گریه بگفت مادر رفت

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:13
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

آن شب كه اشكِ سرخِ ستاره روان گرفت
از هق هقِ فرشته گلوی زمان گرفت
در بیت الاحترامِ نبی زوجِ دخترش
دستی به آب و دستِ دگر آسمان گرفت
ناگه نشست بالِ علی بر حریمِ درد
آتش به یك اشاره دلِ كهكشان گرفت
وقتی كفن اراده‌ی احرامِ گل نمود
غم چنگِ خود به سلسله‌ی كودكان گرفت
پروانه‌ها به شمع جوان بوسه می‌زدند
كاین لحظه قلبِ خالقِ كلِ جهان گرفت
تا جبرئیل شهپرِ‌خود را به رخ كشید
پر را به گردِ كودكِ خود آن جوان گرفت
آمد ندا كه كودك و مادر جدا شوند
این صحنه خون ز چشمِ همه عرشیان گرفت
بر دوش باغبان گلِ یاسی شكسته بود
تابوت قد كمان شده را قد كمان گرفت
فطرس اگر كه سر به گریبان نهاد و سوخت
شاید شود زیارت قبرِ نهان

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:11
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

فاطمه یعنی نبی را مادری
فاطمه یعنی گلِ پیغمبری
فاطمه یعنی مددكارِ علی
همسرِ شیرِ خدا یارِ علی
فاطمه یعنی غمت، یابن الحسن
سوز و آه و ماتمت، یابن الحسن
فاطمه یعنی صدای ناله‌ات
مادرِ مظلومِ هجده‌ ساله‌ات
فاطمه یعنی علی را بی‌قرار
اولین تیغ از دو تیغ ذوالفقار
فاطمه یعنی جمالِ نیلی‌اش
زد عدو در بین كوچه‌ سیلی‌اش
فاطمه یعنی كه پهلویش شكست
در میان كوچه یك باره نشست
فاطمه یعنی علی دادم برس
فضه‌ افتادم به فریادم برس
فاطمه یعنی كبودی بر بدن
مانده زخمِ میخ در بر روی تن
فاطمه یعنی همه گریان او
جان فطرس دم به دم قربان او

• پنج شنبه
• 5
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 10:16
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

سبک ۱۱ ـ ذکر / زمینه سنتی سنگین ـ یاد
یاد علی نمی‌ره ـ وقتی شدی ز ناله
زهرا تو خاموش
گفتی به من علی جان ـ هرگز نشه حسینِ
زارم فراموش
رفتی تو شور و شینم ـ ای ماه عالمینم
امّا نمی شه ساکت ـ این گریه ی حسینم
یا فاطمه یا زهرا(۴)
اشكای كودكانت ـ سوزد تمام جانم
روح و روونم
بی‌تو چگونه حیدر ـ با كودكان بسازد
یارِ جوونم
زهرا چه کرده ای تو ـ با این دلِ پریشم
تنها و خسته ماندم ـ رفتی چرا ز پیشم
یا فاطمه یا زهرا(۴)
داری میون خونه ـ ای یاسِ بی نشونه
صدها نشونه
زهرا دعا كن حیدر ـ با خاطرات خونه
زنده نمونه
آخر بگو چگونه ـ بعد از تو ای نیازم
با یاد تو بسوزم ـ با خاطرت بسازم
یا فاطمه یا زهرا(۴)

• جمعه
• 6
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 11:16
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

سبک 10 ـ ذکر / شور ـ زینب(س)
مادر مادر ـ غریب امشب نرو مادر(2)
مادر مادر ـ جونِ زینب نرو مادر(2)
***
حالا كه چشمام كاسه‌ی خونه
درد دلم رو خدا می دونه
برای زینب زودِ یتیمی
مادر خوبم خیلی جوونه
***
ببین که مادر دل بی قراره
چشمای زینب ابرِ بهاره
این جمله قلبم رو می سوزونه
درد یتیمی درمون نداره
***
زینب و داری تنها می زاری
میون دردا با اشک و زاری
خودت مگر که نگفتی مادر
زوده برا من این خونه داری
***
بی تو تمومِ شبام غریبه
بغض میونِ صِدام غریبه
پاشو نگاه کن میونِ قبرت
تنهای تنهاست بابام غریبه

• جمعه
• 6
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 11:20
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

سبک ۷ ـ ذکر / واحد ـ مسافر
اهل جهان فاطمه با خون جگر رفت
مسافر خانه‌ی حیدر به سفر رفت
بسكه به زهرا
ظلم و ستم شد
جور و جفا رفت
یاسِ مدینه
خسته‌ی غم شد
پیشِ خدا رفت
بقیت الله ـ آجرک الله(۲)
فاطمه حامی علی بود و فدا شد
كشته‌ی مظلومیتِ مذهبِ ما شد
حق و حقیقت
گمشده‌ای از
درد و غم اوست
مرحم دلها
دیدنِ روی
منتقم اوست
بقیت الله ـ آجرک الله(۲)

• جمعه
• 6
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 11:32
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

قلب مرا شكستی یاسِ كبودم
رفتی ز آشیانه بود و نبودم
بانوی خسته
با چشم بسته
در خون نشسته
(ولی) پهلو شكسته
بانوی حیدر ـ زهرای اطهر ـ زهرای اطهر ـ بانوی حیدر(۴)
بر روی درب خانه از تو نشانه
هر شب حسینِ زارت دارد بهانه
روح و روانم
یارِ جوانم
رفتی و بردی
(همه) تاب و توانم
بانوی حیدر ـ زهرای اطهر ـ زهرای اطهر ـ بانوی حیدر(۴)
شبها به روی قبرت سر می‌گذارم
بنگر كه بعد هجرت جانی ندارم
هم آشیانم
ای مهربانم
بعد از تو بانو
(بدان) زنده نمانم
بانوی حیدر ـ زهرای اطهر ـ زهرای اطهر ـ بانوی حیدر(۴)
رفتی ستاره‌ی من از آسمانم
بعد از تو من نخواهم زنده بمانم
داغ تو دارم
دل بی قرارم
عمرت چه کم بود
(گلم) ای نوبهارم
بانو

• جمعه
• 6
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 11:36
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

(سبک قدیمی شیرازی)

ببین زهرا که من دل بیقرارم
کنار بسترت با حال زارم
شدم مضطر کنار بستر تو
دگر جز اشک غم چاره ندارم
مرو زهرا، زهرا، زهرا، زهرا مرو

مرو ای یار خوب بی قرینم
مشو راضی که هجرت را ببینم
شوم بعد تو من تنهای تنها
کشم از سینه آه آتشینم
مرو زهرا، زهرا، زهرا، زهرا مرو

نگاهی کن دم آخر بسویم
بزن جانا دمی خنده برویم
مرو ای جان حیدر گر روی تو
جواب کودکانت را چه گویم
مرو زهرا، زهرا، زهرا، زهرا مرو

• جمعه
• 6
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 13:51
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

مدارا
کمی آهسته تر ای در، مدارا
که پشت در رسیده باز زهرا
چرا ای در نداری رحم هرگز
شده روی سرم ویرانه دنیا

با سر افتاد
دری از جا درآمد، مادر افتاد
به روی خاک کوچه با سر افتاد
علی را با طنابی می کشیدند
به پیش چشم زهرا، حیدرافتاد

سائل
هر کس به در خانه ی تو سائل شد
آنگاه به درگاه خدا نائل شد
هر کس ز تو دور است نمی داند که
خود بین خودش تا به خدا حائل شد

• جمعه
• 6
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 23:43
• نوشته شده توسط
• وحید ولوی

می روی اما اگر میشد بمانی خوب بود
با تو زهرا، لحظه های زندگانی خوب بود
ای تمام ماه ها خورشیدها در خانه ات
خانه ام با بودن تو کهکشانی خوب بود
شد سلامم بی جواب و فاطمه در غربتم
مایه ی آرامشم شد، همزبانی خوب بود
زندگی کردی کنارم، ساده و بی ادّعا
در کنارت خوردن یک قرص نانی، خوب بود
در غروب کوچه ها و در میان شعله ها
بر دفاع از حق حیدر پاسبانی خوب بود
خنده را از تو گرفته درد پهلوهای تو
خنده هایت فاطمه در این جوانی، خوب بود
می روی از هوش هردم، حال و روزت خوب نیست
می روی، اما اگر میشد بمانی خوب بود
یادم آید روزهایی را که می گفتی «حسیـــن»
با نوای تو چقدر این روضه خوانی خوب بود
--
گر که می شد قتلگاهش پ

• جمعه
• 6
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 23:39
• نوشته شده توسط
• وحید ولوی

چشم ما دریا - آه و واویلا - همه جا پیچیده ناله ی زهرا
کوچه ها پر خون - چادری پر خاک - شده پر ز گل لاله ی صحرا
چه خبر شده توی این شهر - چه بلایی سرش آوردن - تو کوچه سپاه نمرود ه
چرا دستای مولا بسته است - فدکش رو چرا گرفتن - چرا کوچه ها پر از دود ه
(آه و واویلا - زهرا روی خاک افتاده
آه و واویلا - محسن پشت در جون داده)۲
واویلا واویلا ۴

حق حیدر رو - با سکوتی سرد - زیر پا می ذارن بی وفاها
فاطمه اش رو با - حالتی پر درد - توی خونه سوزوندن بی حیاها
مگه حرف نبی نبود که - علی حقّه و حق علی ه - علی بعد پیمبر مولاست
مگه این رو نگفت پیمبر - فاطمه واسه من بهشته - شادی قلب من زهراست
(آه و واویلا - آیات خدا

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 09:04
• نوشته شده توسط
• وحید ولوی

کمی آرامتر اسماء، شکسته استخوانهایش
ببین جاری شده خون از جراحت های پنهانش
اگر چه آب میریزی به روی پیکرش امّا
کمی آرامتر، طاقت ندارد جسم بی جانش
به زیر پیرهن می شویم آهسته کبوتر را
ببین خونابه جاری می شود از بال و پرهایش
به من دیگر نباید خرده ای گیری اگر گریم
که اکنون دست من آمد به پهلوی شرربارش
وداعش می کنم با چشم خونبارم همین امشب
به روی سینه سنگین تر شود هر لحظه غم هایش
ندارم باور این غم را، مرا طاقت نمی ماند
چگونه خاک ریزم نیمه شب بر روی چشمانش
کمی می مانم آنجا در کنار قبر زهرایم
کمی یاسین می خوانم کنار قبر پنهانش
خدایا، صبر مشکل، دوری از زهرای من مشکل
به این یا آن بگریم همزمان همراه طفلانش

• جمعه
• 6
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 23:41
• نوشته شده توسط
• وحید ولوی

قبل از ظهور جاودانش امتحان داد
آن بانويى كه در نهانش امتحان داد

ام الائمه بود و ام الانبيا شد
چون بهتر از پيغمبرانش امتحان داد

در شعله ابراهيم پس زد امتحان را
زهرا ولى با جسم و جانش امتحان داد

وقتى بلا تقسيم شد او مادرى كرد
مادر به جاى شيعيانش امتحان داد

آيا كسي چون او سه شب هنگام افطار
با بخشش خرما و نانش امتحان داد؟

كورى چشم عايشه ، به به خديجه
اين دخترت با خاندانش امتحان داد

با خطبه ى خود اولى را خوب ادب كرد
احقاق حق را با زبانش امتحان داد

وقتى على را يك تنه آورد خانه
شهر مدينه قهرمانش امتحان داد

زهرا سراپا ، پاى حيدر ايستادو
پاى علي قدكمانش امتحان داد

با گريه هاى او مدينه زير و رو

• شنبه
• 7
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 03:56
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار