امام رضا علیه السلام

زمان رها گشتن از خود/زمان سفر تا خدا شد

دوباره دل عاشق من/هوایی صحن رضا شد

غریب غریبان رضا جان/شهید خراسان رضا جان

تو را خوانم از عمق جانم/به چشمان گریان رضا جان

دخیلک یا مولا/گل به باغ زهرا

علی بن موسی علی بن موسی

یا مولا یابن الزهرا...

خوشا بر کسی که اسیر ِ/تولای آل عبا شد

خوشا بر کسی که گدای ِ/سر کوی لطف رضا شد

رضا رأفت و لطف و غفران/رضا عادتش جود و احسان

خوشا بر کسی که بخواند/رضا را به چشمان گریان

نوای دل ما/مدد یابن الزهرا

علی بن موسی علی بن موسی

یا مولا یابن الزهرا...

غریبی او گشته معلوم/ز زهر جفا گشته مسموم

دل از شرح این ماجرا سوخت/که جان داده در حجره مظلوم

جواد از مدینه

• یکشنبه
• 6
• مرداد
• 1398
• ساعت
• 10:53
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

به دست لطف تو روزی کم فراوان است
که درحریم تو ((دارالکرم)) فراوان است

زبان گریه ی بی اختیار می گوید :
((و یسمعون کلامی)) که غم فراوان است

به کیمیای تو هر چیز می رسد به کمال
کنار آبخوری جام جم فراوان است

قرار شد که کنار تو بشکند تبعیض
اگر که هم عرب و هم عجم فراوان است

نمونه اند سلیمان و حاتم طائی
گدا برای تو از این رقم فراوان است

قسم به جان جواد تو می دهم گرچه
برای عرض نیازم قسم فراوان است

به شعر ساده ی من هم صله عنایت شد
اگر چه دور و برت محتشم فراوان است

به لطف حضرت موسی بن جعفر است اگر
که در سراسر ایران حرم فراوان است

• پنج شنبه
• 11
• مهر
• 1398
• ساعت
• 19:06
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

شبی تو اوج ناامیدی هام
دستای مادرم رو بوسیدم
پلکم از خستگی که سنگین شد
توی خوابم بهشت رو دیدم

خواب دیدم نگاه خیسم رو
گره کرده ام به پنجره فولاد
تو دلم حاجتامو میشمارم
که نگاهم به دور و وَر افتاد

پسر نوجوونی رو دیدم
که به فرهاد قصه ها میموند
عشق شیرین تو اشک شورش بود
طفلکی زیر لب دعا میخوند

مادری رو دیدم پر از تشویش
غرق دلشوره های پر تکرار
نگرون جوون سربازش
تودلش رخت میشورن انکار

پیرمردی با پاهای لرزون
خودشو میکشید با سختی
گفت: دورت بگردم آقاجون
اومدم... با هزار بدبختی

برق چشماش بهارو می مونه
دلش اما غروب پاییزه
درد دل کرد... تازه فهمیدم
سرگذشتش چقد غم انگیزه

پشت این پنجره قیامتیه
پولدار

• دوشنبه
• 20
• آبان
• 1398
• ساعت
• 15:55
• نوشته شده توسط
• امیر روشن ضمیر

یا علی بن موسی الرضا(ع)

بیقرارم بیقرار مشهدش
دل شده تنگ حریم مرقدش

مرغ دل کرده هوای کوی او
تا نشیند یک دمی بر گنبدش

قلب من با هر تپش گوید رضا
مهر خاور سوی خود می خواندش

باز بگرفته دلم از روزگار
هست آن آرام دلها مقصدش

مستجاب الدعوه باشد هرکسی
چون حریم پاک او شد معبدش

نا امیدان را امید آخر است
مشکلی گرهست او بگشایدش

پنجره فولاد او دارالشفاست
هست راه التفات ایزدش

هرکه یکبارآید آنجا بی گمان
می شود مفتون ودل می بازدش

اوغریب است ومعین بیکسان
دل خراب آید کسی، می سازدش

هرکه مشکل دارد ازهر مسلکی
درگه موسی الرضا می خواهدش

عالمی باشد دخیل مهر او
هست دنیایی زدلها مسندش

شعر:اسماعیل تقوایی

• یکشنبه
• 17
• آذر
• 1398
• ساعت
• 18:40
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

مینویسم برای دوران ها
تو نجاتی برای بحران ها

چاره ی درد مشکلاتی تو
تو مع العسرِ یُسر و آسان ها

ما مریضان کوی عشق توایم
در نگاهت نهفته درمان ها

به کویر دل شکسته ببار
ای نزول تمام باران ها

ای مطیع تو کائنات فلک
خادم صحن تو سلیمان ها

حاجی کعبه تو کعبه حق
کعبه ها زائر خراسان ها

حرمت راس کل حاجت هاست
آرزوی همه مسلمان ها

همه عالم فقیر درگاهت
و تو سلطان کُلِ سلطان ها

انتهای تو می رسد به خدا
ابتدایی برای پایان ها

مظهر ذات کبرایی تو
نام تو نبض قلب قرآن ها

از گِلت خلق گشته آقا جان
شیعیانی شبیه سلمان ها

و خلاصه که ثامن الحجج و
آبرویی برای ایران ها...

بی پناهان پناه میخواهند
چون حرم تکیه گاه م

• سه شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 10:56
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

قطعاً خدا می خواست تا جانان تو باشی
تا هشتمین آیینه ی قرآن تو باشی
هرکس تو را دارد یقین اهلِ نجات است
گویا خدا می خواست که میزان تو باشی
ای قبله ی هفتم..امامِ مهربانی
بهتر که بر سرهای ما سامان تو باشی
مثلِ کویری خشگم و لب تشنه هستم
آیا شودمولای من ، باران تو باشی
مثلِ رعیّت آمدم بهرِ غلامی
حق خواسته تا بر همه سلطان تو باشی
این کشورِ ما بیمه ات باشد رضاجان
پشت و پناه ِ مردمِ ایران تو باشی

«جانها فدایِ نامِ زیبایت که عشق است»
«دارم سری در زیرِ پاهایت که عشق است»

خاکی شدم بال و پرم را قوّتی ده
بهرِ سخن گفتن به طبعم قدرتی ده
نزدیکتر کن نوکرت را بر حریمت
بهر گداییِ درت یک همّتی ده
بی دست و پایم ،

• شنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 13:12
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

چه حرم بسته شود چه باز، آقایم که هست!
مثل سابق حاجتم را به خراسان میبرم

اینچنین دنیا نمی ماند حرم وا میشود...
آب سقاخانه اش را بهر درمان میبرم

• شنبه
• 3
• خرداد
• 1399
• ساعت
• 05:58
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

?رباعی چهارم امام رضاع

از درد پُرم ، دل نگران و خسته
در باغِ حرم لب به دعا آهسته
از دل گره ای زدم به زلفِ ضریحت
تا بند زنی به این دلِ بشکسته

#هستی_محرابی

• دوشنبه
• 16
• تیر
• 1399
• ساعت
• 17:28
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بسم الله الرحمن الرحیم

" غزل‌رباعی "

ای آن که کار و بار تو مشکل گشایی است
در آستان لطف تو کارم گدایی است

دیدیم در نگاه بلند کبوتران
در این حریم اوج اسارت، رهایی است

از بس که مهربان و رئوفی برای تو
فرقی نداشته ست که سائل کجایی است

ما صاف و ساده در طلب دیدن توایم
ما را قبول کن دل ما روستایی است

تنها نه این که حج فقیرانی ای امام
هرکس که زائر تو شود کربلایی است

در مدح تو قلم زده هر شاعری ولی
اول کسی که شعر نوشته "سنایی" است

با دست خالی آمدم و دست پُر شدم
سهم من از زیارت تو این رباعی است:

"دل خسته و روسیاه، با بار گناه
افتاده دلم به راه، با بارگناه

چون ذره پی کسب فروغ از خورشید
رفتم به پناه شاه، با بار گناه"

#مجتبی_خرسندی

• پنج شنبه
• 19
• تیر
• 1399
• ساعت
• 00:34
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

#امام_رضا_علیه_السلام

ای نام تو بهترین ترانه
بر روی لب همه زمانه

ای یاد تو مونس دل زار
دل را به کسی جز عشق نسپار

هم یاد تو آرامش قلب است
هم نوکریت خواهش قلب است

بر نوکری خود عادتم ده
هم عادت و هم لیاقتم ده

من بر تو زدم رو مددی کن
ای ضامن آهو مددی کن ...

#محمد_حبیب_زاده ۹۹/۴/۱۸

• یکشنبه
• 22
• تیر
• 1399
• ساعت
• 16:02
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

بِاذنِ الله احوالم خدایی است
دلم از لطفِ زهرا هَل اَتایی است
دوباره کوثری شد جان و دلها
رئوف آمد، کرامت ها رضایی است
نیازِ آفرینش برطرف شد
بیا سائل که هنگام گدایی است
به نجمه میدهد مژده، فرشته
قدوم ماه پاره، مصطفایی است
نه تنها شیعه میخواند علی را
علی موسی الرضا هم مرتضایی است
فدای پنجمین فرزندِ ارباب
که حتی مشهدش هم کربلایی است
بخوانند اهلِ دل، از دل رضا را
که سلطان سریرِ ارتضایی است
رضا آمد، خدا خوانَد رضایش
که او بِالذّات میداند رضایش

خدا را دل چه آسان میشناسد
که از شاه خراسان میشناسد
نه من از جان رضا را میشناسم
رضا جان را، حسین جان میشناسد
امامِ صاحبُ التفسیرِ خود را
همه آیات قرآن میشناسد
نه دیروز و نه امروز و نه فردا
رضا را کلِّ دوران میشناسد
ز عُلیا تا به سُفلی خِطّۀ اوست
رضا را عرش رحمان میشناسد
ز فَوقَ الارض تا تَحتَ الثَّری نیز
ولی را اِنس تا جان میشناسد
امامِ خویش را قلبِ مؤیَّد
ز ابر و باد و باران میشناسد
رضا آمد، خدا خوانَد رضایش
که او بِالذّات میداند رضایش

شده وِردِ ملائک ذکرِ نامش
رسد از عالم و آدم سلامش
خدا حبِّ ولایش را بما داد
خوشا آنکه رضا باشد امامش
حدیثِ سلسله، تطهیرِ دلهاست
و یک جمله است، مضمونِ کلامش
گِره خورده است توحید و ولایت
همان تکمیلِ دین باشد مقامش
غدیر از لطف او بر ما رسیده
خدا را شکر، زین لطفِ تمامش
علیِ سوم زهراست آقا
شهیرِ شاه مردان است نامش
چنان جدِّ کریمش سفره دار است
نِشیند در کنارِ او غلامش
رضا آمد، خدا خوانَد رضایش
که او بِالذّات میداند رضایش

فلک با دورِ چشمانش بگردد
تمام چرخ حیرانش بگردد
همه هفت آسمان زیرِ نفوذش
زمین در تحت فرمانش بگردد
تمام عمر، کارش میزبانییست
خوشا عمری که مهمانش بگردد
بگو حُجّاج را، حَجّی است مقبول
که حاجی دورِ ایوانش بگردد
غنی ها گِردِ کعبه در طوافند
گدا هم دورِ سلطانش بگردد
همه قربانیِ کوی منایش
که مسلخ نیز قربانش بگردد
به دربارش همه عنوان بگیرند
گدا دنبال سلطانش بگردد
رضا آمد، خدا خوانَد رضایش
که او بِالذّات میداند رضایش

بیا ای دردمند، آقا طبیب است
رضا حتی به پیغمبر حبیب است
امیدِ حضرت موسی بن جعفر
شبیه جدِّ مظلومش غریب است
چه مظلومانه او مسموم گردد
گریزِ روضه اش، یَابنَ الشبیب است
بیاد کربلا روز و شبِ اوست
غمین از روضۀ شَیبُ الخضیب است
هماره پلکهایش زخم از اشک
قرینِ گریۀ خَدُّالتریب است
تمام عمر، ذکرش واحسینا
شهید داغِ اَبدانُ السَّلیب است
برای عمۀ مضروبۀ خود
دعایش تا فرج، صبر و شکیب است
رضا آمد، خدا خوانَد رضایش
که او بِالذّات میداند رضایش

• جمعه
• 3
• مرداد
• 1399
• ساعت
• 16:14
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

از طلا بودن پشیمان گشته ام
با مس ارباب مرجان گشته ام
از همه دنیا بریدم ساده دل
نوکر شاه خراسان گشته ام

بر لب پیمانه پیمان می زنم
بوسه بر خاک خراسان می زنم
چون رضا مستضعفین را حامی است
فارغ از هر در ٬ در آن می زنم

با رضا بودن مرا جان می دهد
مژده میعاد جانان ر می دهد
بس کرم دارد کریم اولیا
هر چه میخواهم مرا آن می دهد

بلبل طبعم به بستان رضاست
داروی دردم به دستان رضاست
حاتم طائی که وصفش می کنند
در کرم طفل دبستان رضاست

بر ولائیون رضا نور ولاست
بی رضا بودن خوشیها هم بلاست
کربلا خواهی! بیا بر این حرم
این حرم هم گوشه ای از کربلاست

جان نبود و دل رضا را می شناخت
شمع هر محفل رضا را می شناخت
آدم و حوا که از گِل ٬ گُل شدند
گل نبود و گل رضا را می شناخت

هستم و با من نظر مولا کند
در دلم اغیار حاشا جا کند
فارغ التحصیلم اندر عاشقی
مدرکم را گر رضا امضا کند

کانال عباسی معروفان اهری

• سه شنبه
• 2
• دی
• 1399
• ساعت
• 23:02
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

حریم طوس مگر طورِ وادی سیناست
که ماه روی رضا جلوه گاه روی خداست

پیمبران به طواف و فرشتگان در سعی
رواق صحن نو و کهنه مَروه است و صَفاست

به خاکِ او حجر الّاسود است لام کند
غبارِ او به رُخِ زمزم آبرو افزاست

بگو به موسی عمران به کوه طور مرو
و گرنه با اَرَنی لَن تَرانی ات اُولی است

زِ کوه طور بیا خدمت رضا در طوس
که در جمال خدایی او خدا پیداست

چه اختلافِ لطیفی به موقعِ اعجاز
میان موسی عمران و زادۀ موساست

برای خلقتِ آن اژدهای هول انگیز
همیشه تکیۀ موسی بر آن بلند عصاست

ولی امام نگاهی به نقش پرده نمود
زِ هیبتِ نظرش شیر زنده شد برخاست

یکی به فیض عصا و یکی به نور نگاه
ببین تفاوت ره از کجاست، تا به کجاست

• یکشنبه
• 14
• شهریور
• 1400
• ساعت
• 12:48
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

خوشم که شاه رئوفم مرا صدا کرده
میان این همه مردم مرا سوا کرده

مرا کشانده به اینجا دگر عوض بشوم
به بی پناهِ گنهکار اعتنا کرده

زِگوشه ی حرمش تا به عرش راهی نیست
مرا امام رضا عاشقِ خدا کرده

اگر گره به دلم خورده چاره اش اینجاست
گره ز کار دلم با نگاه وا کرده

یقین کنید که سلطان نگفته می بخشد
همین که زائرِ اویی به تو عطا کرده

زمان جلوه ی یا ایها الرضایی خویش
ز بس که لطف نموده همه رضا کرده

به زیر سایه ی ایوان باصفایِ رضا
دلم هوایِ نجف ؛ صحنِ مرتضی کرده

بلند بلند به پیری گریه می کنم امشب
شبیه طفل که دستِ پدر رها کرده

صدایِ پای محرم به گوش می آید
چه آتشی به جگر روضه ها به پا کرده

قسم به ناله ی شب های جمعه ی زهرا
دلم هوایِ سحرهایِ کربلا کرده

صدا زند پسر من ؛ کدام بی انصاف
تنت بدون کفن بر زمین رها کرده ؟

• دوشنبه
• 14
• شهریور
• 1401
• ساعت
• 13:01
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

اصلاً بعید نیست که نامه‌‌سیاه‌ها
گردند تحت قُبه‌ات از بی‌گناه‌ها

ای کربلای من، نجف من، بقیع من
ای مشهد تو جمع همه بارِگاه‌ها

قربانِ کیمیایِ دو چشمانِ مستِ تو
آقا مرا نگاه کن از آن نگاه‌ها

در کوی تو شکسته دلی می‌خرند و بس
ذکر خداست پای ضریح تو آه‌ها

تو زیر سایه‌ات همه را راه می‌دهی
یا ایهاالعزیزِ همه بی‌پناه‌ها

تو سایه‌ات شبیهِ خدا بر سر همه‌ست
مهمان‌نوازی‌ات چه‌قَدَر عین فاطمه‌‌ست

• پنج شنبه
• 31
• فروردین
• 1402
• ساعت
• 10:50
• نوشته شده توسط
• فاطمه سرسخت

حمدُ لله که مائیم گرفتار رضا
عاشق صحن گهر شادِ گهربارِ رضا
آرزو داشتم از کودکی ام تا حالا
که پناهنده شوم بلکه به دربار رضا
زائرش زائر عرش است به نقل از معصوم
نظری کرده خداوند به زوار رضا
خود من با پسرم با پدرم با پدرش
نسل در نسل ، تمامیم بدهکار رضا
هر چه گفتیم بلافاصله مضمون جوشید
برکتی داده خداوند به اشعار رضا
عطر مخصوص حرم عطر بهشت است بهشت
دوست دارم بخرم عطر ز بازار رضا
تو کشاندی دل ما را وسط صحن غدیر
یا امیر ابن امیر ابن امیر ابن امیر

تو بگو دست به دامان که جز او بزنم
رو به در گاه که جز ضامن آهو بزنم
باز کردی گرهء کور مرا صد دفعه
شرم دارم به کسی غیر شما رو بزنم
آرزو داشتم از کودکی ام مثل

• پنج شنبه
• 19
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 20:06
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

دلم برای تو پر می کشد امام غریب

غمت ز سینه شرر می کشد امام غریب

زیارت تو که فوق همه زیارت هاست

دل مرا به سفر می کشد امام غریب

نگاه حسرت زائر به دیده منت

ز خاک پات اثر می کشد امام غریب

غبار جلوه نورانی قدمگاهت

چه سرمه ای به بصر می کشد امام غریب

چه نعمتی است که شوق زیارت حرمت

مرا به دیده تر می کشد امام غریب

چه با صفاست که آغوش مهربانی تو

مرا همیشه به بر می کشد امام غریب

فدای خوی رئوف تو ای گل زهرا

که دست مهر به سر می کشد امام غریب

چه باغبان نجیبی که با نوازش خود

ز خار خسته ثمر می کشد امام غریب

همین که خسته ز باب الجواد می آیم

شب دلم به سحر می کشد امام غریب

لبم ز بوسه خاک قدوم ب

• جمعه
• 23
• بهمن
• 1388
• ساعت
• 13:32
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ای حج فقیران به تو سوگند که حج هم
بی عشق تو هرگز نخورد مُهر قبولی...

• سه شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 10:47
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دریایی و من پیش تو مواج ترینم
ای حضرت دلبر به تو محتاج ترینم...

• سه شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 10:54
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

حالا که شديم شاعر كوى رضا
با شبنم اشك زائر كوي رضا
از فاطمه ايكاش براتى برسد
اين جمع شودمسافركوى رضا

شاعر : اصغر چرمی

• دوشنبه
• 13
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 16:21
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

از لطف التماس ِ صداهايِ آهوان
بي گريه هم گرفت دعاهايِ آهوان
آهو زياد محضر معشوق ميرود
پس وصلمان كنيد به پاهايِ آهوان
يك عده اي شدند گدا كلبِ كهف را
ما نيز ميشويم گداهايِ آهوان
نانم حرام ميل كبوتر شدن كنم
وقتي كه هست حال و هواهايِ آهوان
صورت گذاشتن به كفِ پات واجب است
آن هم در آستانِ خداهاي آهوان
صياد نيز پايِ تو را بوسه ميزند
با ذكر يا امام رضاهايِ آهوان
آهو شديم پس كرمت را نشان بده
مثل هميشه آن حرمت را نشان بده
ما زلف داده ايم پريشان شود همين
دل داده ايم دستِ تو حيران شود همين
آئينه ي مرا سحري تكّه تكّه كن
باشد كه خرج گوشه ي ايوان شود همين
دردِ مرا علاج مكن با طبابتت
با خاكِ زير پاي تو درمان

• سه شنبه
• 21
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 16:20
• نوشته شده توسط
• علی

مجبورشدم به هرکسی روبزنم

ازغصه وغم دوباره زانو بزنم

تحقیرشدم چونکه فراموش کردم

یک سربه شما ضامن آهوبزنم

شاعر؟

نفس

• یکشنبه
• 17
• مهر
• 1390
• ساعت
• 07:40
• نوشته شده توسط
• نفس

قطار آمد و اندوه من کبوتر شد هزار خاطره در ايستگاه پرپر شد
کدام کوپه ، من و شيشه ها گريسته ايم ؟ که ريل ها همه تا مقصد شما تر شد

گريستيم من و کوپه آنقدر تا صبح قطار – کشتي در اشک من شناور شد –
دوباره در چمدانم غزل گذاشته ام که بيت بيت پريشاني ام تناور شد
منم مسافر همواره تا شما – بر من هميشه در بدري در زمين مقرر شد ...
مسير کودکي ام از صدايتان لبريز وهي بزرگ شدم ، باز قصه از سر شد
کجا صداي شما در نهاد من خواندند؟ صدا تمام نشد بلکه هي مکرر شد
مقدر است که ديوانه ي شما – هر جا رسيده ، آنجا با نامتان معطر شد –
قطار ، کوپه ي باران گرفته را طي کرد و بعد با حرم و آينه ، برابر شد
پياده شد چمداني پر ا

• جمعه
• 10
• دی
• 1389
• ساعت
• 10:59
• نوشته شده توسط
• سعيد رضايي

احساس میکنم که امشب خدایی ام

بالم شکسته است ولیکن هوایی ام

من مانده ام که راه حرم از کدام سوست

آخر اسیر محنت و رنج جدایی ام

جفت کبوتران حرم بال می زنم

مثل نسیم صبح دچار رهایی ام

اینجا همان کرانه یک رنگیه خداست

فرقی نمی کند که که هستم کجایی ام

من هم ز گرد و خاک حرم ارث میبرم

من گوشه ای ز خاطره آشنایی ام

بی کس تر از همیشه به سوی تو آمدم

من آخرین مسافر سهر جدایی ام

• چهارشنبه
• 13
• بهمن
• 1389
• ساعت
• 13:04
• نوشته شده توسط
• محمد امین علی اکبر

یاعلی ادرکنی
قلب من درحرم عاشق زهاد توبود
عاشقی وصل برآن پنجره فولاد توبود
در خیابان,بدیدم چومجنون صفتی
تیشه دردست بگفتاکه فرهاد تو بود
دیده ام طفل مریضی به درخانه تو
گر شفا یافته,از نغمۀ یا ناد تو بود
شمع سوزان ز غم بلبل مستان گشتم
شعلۀ قلب سرودم همه بر باد توبود
کاش میشد بنویسم که بدنیای محب
هرچه دادست خدا,آن همه بی داد توبود
گفت آندم به زلیخا همۀ ملبس دوست
تکۀ پارۀ من عاشق و دلداد تو بود
لرزۀ لحظۀ گریه به شب فاطمه را
من بدانم,به غیرت شده فریاد تو بود
مرد این شهرم و مدیون زنی پیرم من
داد نجوا بدم مرگ که با یاد تو بود
گر مرا طبع قناری و همان هم قفسیست
زاده ی ذهن خرابم بخدا زاد تو بود
مثل خورش

• پنج شنبه
• 6
• مرداد
• 1390
• ساعت
• 07:48
• نوشته شده توسط
• مصطفی آزادوار(محب)

یا علی بن موسی الرضا(ع)
علی بن موسی، رضا جان من
مه بی بدیل خراسان من

هوای تو دارم طلب کن مرا
گدای توام، شاه وسلطان من

امیدم به احسان و جودت بود
نظر کن که خالیست انبان من

من از خردسالی رضایی شدم
بود مهر تو اصل بنیان من

خوش آندم که بیمار کویت شوم
کنی از ره لطف درمان من

زمانی که در مشهدت زائرم
بود بهترین عصر ودوران من

دل آرام وآرام روح منی
تو سامان حال پریشان من

نما قسمتم دیدن مشهدت
مه هشتیمن فروزان من

شعر:اسماعیل تقوایی

• پنج شنبه
• 9
• اسفند
• 1397
• ساعت
• 14:17
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

قلم برمی داری هوایی میشم
داری باز یه رنگین کمون می کشی
من اون هفتِ کوچیکِ نقّاشیتم
که داری براش آسمون می کشی

من و از خودم می کَنی و به جاش
میچسبونی رو سینه ی کاشیات
شدم مثل اون بچه آهویی که
کشیدی پاهاش و تو نقّاشیات

یه جایی از این صفحه جای منه
همون جا که صحن عتیق تو اِ
یه عمری میام و حسودیم شده
که اون بچه آهو رفیق تو اِ

دارم پاک میشم من از دفترت
خودت کاری کن تا از اینجا نرم
بزار سنگ صحنت بشم مهربون
بمونم همینجا کنار حرم

چقد دفترت آینه کاری شده
چقد بِت میاد رنگ ایوون طلا
دلم تیکه تیکه س بچسبون من و
کنار یکی از همون آینه ها

نه کفتر نه آهو نه کاشی نه سنگ
گمونم مُقّوا باشم بهتره
میشم جلد دفتر

• دوشنبه
• 3
• اردیبهشت
• 1397
• ساعت
• 22:19
• نوشته شده توسط
• Mohsen Nasehi

هشتمین علیّ ِ زمان ( غزلی در مقام امام رضا (ع) )

آهویی اوفتاده پای حرم ، کربلای تو را نظاره گر است

باز هم این کبوتری که منم،با دو بال شکسته پشت در است

گوئیا که قیامتی شده است،در خراسان ِ چشمهای ترت

نینوائی دگر گشوده دهن،لیک قدری نهان و مختصر است

ردّ پای تو را که می شنوم،خویش را می کنم در آینه گم

آری آن روح ِ پر تلاطم تو ، بر زمین و زمان بزرگتر است!

قلبم از اضطراب می تپد و چشمم ابر ِ سکوت می شکند

باز هم غرق در جنون شده ام،اتّفاقی به جانب ِ خطر است

نرم نرمک نگاه ِ خیس ِ مرا،طعم ِ زهری نموده پر ز محن

روزگار از مذاق ِ دل به در وکودک ِ حسّ ِ عشق بی پدر است

لاجَرَم قرنها نشستم عقب ، باز ب

• شنبه
• 15
• مرداد
• 1390
• ساعت
• 19:04
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل دادا

باز مرا در به دهن آمده
طوطی طبعم به سخن آمده
باز به رویم در خلد باز شد
رحمت بی واسطه آغاز شد
باز دلم مست و هوایی شده
گرم مناجات رضایی شده
جنون عاشقانه بی حد شده
مرغ دلم راهی مشهد شده
اشک دل از دیده روان می کنم
آنچه که مخفیست عیان می کنم
چشم دل خویش چو وا می کنم
زمزمه رضا رضا می کنم
غبار معصیت زدل رفته ام
درد دلم را به رضا گفته ام
ای شجر باغ علی و بتول
چو فاطمه بضعه پاک رسول
ای دو جهان ریزه خور خوان تو
جان به فدای تو و احسان تو
ای حرمت به عرش حق متصل
دشمن و دوست از کرم تو خجل
خلق جهان را تو پناهی رضا
کن به من خسته نگاهی رضا
کعبه دل حج فقیران تویی
شاه کرم حضرت سلطان تویی
گرچه بود زائر تو بی حساب

• پنج شنبه
• 14
• مهر
• 1390
• ساعت
• 11:00
• نوشته شده توسط
• حیدریم

ای کاش برای ما دعا بنویسند
یک تذکره ی کرببلا بنویسند
ما حج که نرفته ایم اما کافی است
یک مرتبه حج فقرا بنویسند
آقا به ملازمان بگو نامم را
یک گوشه ی ایوان طلا بنویسند
ما شیعه که نه ...ولی شما راضی شو
ما را ز محبان شما بنویسند
راضی نشوی که خادمان نامم را
از دفتر نوکران جدا بنویسند
گفتم که پس از مردن من جای دعا
روی کفنم رضا ...رضا ...بنویسند
***

شاعر : رضا حمامی آرانی

• دوشنبه
• 18
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 04:36
• نوشته شده توسط
• یحیی