شهادت حضرت رقیه

یا رقیه بنت الحسین
سه ساله دختری می گرید اندر گوشه ی ویران
به هجران پدر گردیده همچون مرغکی نالان

سر بابا به بر بگرفته گوید درددلهایش
بگوید بهر بابا از فراغ وسختی هجران

کجابودی پدر بینی چه آمد بر سر دختر
کجابودی بگیری این سرم را باز بر دامان

تورفتی ورقیه در فراغت نوحه خوان گشته
یتیمی درد بی درمان من گردیده ای جانان

زبعد رفتنت شد خیمه هامان غرق در آتش
عدو در حال حمله، کودکان ترسیده وگریان

تمام زینت ما را عدو غارت نمود آنجا
به خون آغشته شد گوشم زآن جولان نامردان

پدر از عمه ممنونم سپر می شد برای من
هر آنگه بود من را ضرب شلاق عدو مهمان

اسارت سخت بگذشته به من در کوفه ودرشام
شدم در کوچه های شا

• سه شنبه
• 13
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 20:45
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

زمینه حضرت رقیه

بابا حسین جان،بابا حسین جان

من الذی ایتمنی بابا حسین جان

بابا حسین جان،بابا حسین جان

از چه تو خونین دهنی بابا حسین جان

[ ] بند اول

اومدی به برم بابا سایه ی رو سرم

اومدی ببینی امشب چرا سوخته پرم

ببینی مث فاطمه من خم شده کمرم

اومدی به برم ، اومدی به برم

حالا اومدی برات درد دل بگم

از اون دمی که افتادم از محمل بگم

صورت منم مثل تو کبود شده

از دست بد اون مرد قاتل بگم

دوای دردم، دورت بگردم

خوش اومدی بابای مهربون

پناه عالم، شکسته بالم

سه سالم و شدم یه نیمه جون

بابا حسین جان،بابا حسین جان

من الذی ایتمنی بابا حسین جان

بابا حسین جان،بابا حسین جان

از چه تو خونین دهنی ب

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 10:48
• نوشته شده توسط
• وحید زحمت کش شهری

عنِ الامام الْباقِرِ - عليهِ السَّلام - قالَ: فَوَ اللهِ ما شِيعَتُنا إلّا مَنِ اتَّقِي اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أطاعَهُ وَ ما كانُوا يُعْرَفُونَ يا جابِرُ إلّا بِالتَّواضُعِ وَ التَّخَشُّعِ وَ اَداءَ الْآمانَةِ وَ كثْرَةِ ذِكرِ اللهِ، وَ الصُّومِ وَ الصَّلاةِ وَ الْبِرِّ بِالْوالِدَيْنِ وَ التَّعَهُّدِ....
امام باقر - عليه السلام - (به جابر) فرمودند: به خدا قسم شيعه ما نيست مگر كسي كه داراي تقوي الهي است و از خدا اطاعت مي‌كند، اي جابر آن‌ها را نمي شناسي مگر از راه تواضع، خشوع، امانت داري، زيادي ذكر خدا، روزه داري، نماز، نيكي به پدر و مادر، پايبندي به اخلاق حسنه، احترام به همسايه و توجه به فقرا

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 13:03
• نوشته شده توسط
• سجاد

◾السلام علیکِ

◾یا بنت‌الحسین

صورتم را ببین مثل مادر شده

رنگ رخسار من رنگ معجر شده

پای من زخمی و دست من بسته شد

غنچه‌ی یاس از کینه پرپر شده

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 00:07
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

رسول الله صلى الله عليه و آله و سلّم

فرمودند :

لِرجُلٍ يَشكو قَسوَةَ قَلبهِ: أتُحِبُّ أن يَلينَ قَلبُكَ،

وتُدرِكَ حاجَتَكَ؟: اِرحَمِ اليَتيمَ وامسَحْ رأسَهُ،

وأطعِمْهُ مِن طَعامِكَ، يَلِنْ قَلبُكَ وتُدرِكْ حاجَتَكَ ؛

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلّم- به مردى كه از سنگدلى خود شكايت مى كرد- فرمودند: آيا دوست دارى نرمدل شوى و به خواسته ات برسى؟ به يتيم مهربانى كن و دست محبّت بر سر او بكش و از غذايت به او بخوران، در اين صورت دلت نرم مى شود و به خواسته ات مى رسى.(١)
?جا دارد عرض كنيم يا رسول الله جاى شما خالى بود كربلا ببينى با يتيمها چگونه رفتار كردند ، در كتاب مفاتيح الغيب ابن جوزى آمده ا

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 13:07
• نوشته شده توسط
• سجاد

روضه حضرت رقيه سلام الله عليها
#رقيه
?كامل بهايي از كتاب «حاويه» نقل كرده است كه: زنان خاندان نبوت شهادت پدران را از فرزندان خردسال پنهان مي‌داشتند و مي‌گفتند: پدرانتان به سفر رفته اند و همچنين بود تا يزيد آنان را به سراي خويش در آورد. و حسين عليه السلام را دختركي خردسال بود چهار ساله، شبي از خواب برخاست سخت پريشان و گفت: پدرم كجاست كه من اكنون او را ديدم؟ چون زنان اين سخن بشنيدند بگريستند و كودكان ديگر هم، و شيون برخاست و يزيد بيدار شد و پرسيد چه خبر است؟ تفحص كردند و قضيه باز گفتند. يزيد گفت: سر پدرش را نزد او بريد، آوردند و در دامنش نهادند، گفت: اين چيست؟ گفتند سر پدرت، آن دخترك را دل از جا

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 14:16
• نوشته شده توسط
• سجاد

#رقيه
?دختري خردسال از حسين عليه السلام شبي در خرابه از خواب برخاست ، سخت پريشان بود ، گفت پدرم كجاست كه من اكنون او را ديدم ، چون زنان شنيدند شروع به گريه و زاري كردند و كودكان ديگر هم شيون كردند صدا بلند شد، يزيد سئوال كرد چه خبر است ، به او خبر دادند ، گفت سر پدرش را برايش ببريد ، سر مطهر را برايش بردند و در دامنش گذاشتند : گفت اين چيست؟
گفتند سر مطهر پدرت ...
(١)
?سئوال اينه چه اتفاقي براي سر مطهر اباعبدالله افتاده بود كه دختر باباش رو نشناخت ؟!
الله اكبر الله اكبر الله اكبر
٢ تا احتمال داره
يكي اينكه بر سر امام حسين اينقدر جسارت كرده باشند كه نشه شناخت مثل چوب خيزران و تنور خولي و ...
و م

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 14:18
• نوشته شده توسط
• سجاد

روضه و گريز
حضرت رقيه سلام الله عليها

بسم الله الرحمن الرحيم
منبع نفس المهموم شيخ عباس قمي
ترجمه آيت الله شعراني صفحه٤١٧

دختري خردسال از حسين عليه السلام شبي در خرابه از خواب برخاست ، سخت پريشان بود ، گفت پدرم كجاست كه من اكنون او را ديدم ، چون زنان شنيدند شروع به گريه و زاري كردند و كودكان ديگر هم شيون كردند صدا بلند شد، يزيد سئوال كرد چه خبر است ، به او خبر دادند ، گفت سر پدرش را برايش ببريد ، سر مطهر را برايش بردند و در دامنش گذاشتند : گفت اين چيست؟
گفتند سر مطهر پدرت ...

سئوال اينه چه اتفاقي براي سر مطهر اباعبدالله افتاده بود كه دختر نشناخت الله اكبر الله اكبر الله اكبر
٢ تا احتمال داره

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 18:02
• نوشته شده توسط
• سجاد

بابای نازنین من ای نور هردو عین
بابا خوش آمدی به برم ماه من حسین

بابا نبودی و به دلم غصه خانه کرد
بابا تو را همیشه دل من بهانه کرد

بابای خوب من کمرم درد می کند
موی مرا کشید و سرم درد می کند

بابا همین که راس تورا بر سنان زدند
با تازیانه طفل تو را بی امان زدند

بابا ببین که قد سه ساله کمان شده
در کودکی بهار وجودم خزان شده

من را ببر که خسته ز دنیایم ای پدر
دلتنگ برای دیدن زهرایم ای پدر

وحید زحمت کش شهری

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 14:17
• نوشته شده توسط
• وحید زحمت کش شهری

مولاتى رقیه علیها السلام

یاس کبود صورت او التهاب داشت
معجراگرچه سوخته بود،اوحجاب داشت

گرچه به سمت آن تن بی سر پناه برد
هر گوشه رفت همره خود ،یک سپاه برد

طفل سه ساله قامتش از غم خمیده بود
بوی طعام شمر به صحرا رسیده بود

بر روی نیزه اشک علمدار جاری است
زجر لعین موظف یک سر شماری است

در پای غرق تاول او خار رفته بود
قد خمیده مجلس اغیار رفته بود

اشک سه ساله در دل صحرا سرود بود
ای عاشقان دو گونه ی سرخش کبود بود

هر درد و قصه ای که بگویی چشید او
باسیلی عاقبت به خرابه رسید او

علی اصغر یزدی

اللهم عجل لوليک الفرج
بحق الزينب سلام الله علیها

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 17:26
• نوشته شده توسط
• علی اصغر یزدی

#السلام_علیک_یا_بنت_الحسین_رقیه_جان

سلامِ ما به رقیه اسیر و آزرده
انیسِ غربتِ مادر به یاس پژمرده
سلامِ ما به گلی که ز دشنه پَرپَر شد
به آن یتیمِ سه ساله به آن پدر مرده!

..............................................

سلامِ ما به تو ای زخمِ خنجر و سیلی
ز ضربِ دستِ عداوت چنین شدی نیلی
به آهِ قلبِ پُر از خون و چشمِ پُر آبت
تویی که وارثِ صبر و کتابِ تفضیلی!

.......................................

همه‌ی هستیِ من رفت ز دستم عمه
بین ره با لگدی سخت شکستم عمه
یاد مادر چو فتادم همه غمها گم شد
بینِ خاک از ستم و کینه نشستم عمه!

...................................

ای رشته ی توسل، ای ملجأء و پناهَم
آو

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 19:14
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

امشب در اینجا شام هجرانی سحر شد
چشمان تاری صاحب نور و اثر شد
حال غمینی حال و احوالی دگر شد
مهمان طفل دختری رأسِ پدر شد
او بوسه بر لب های خونی پدر زد
بر جان عالم آتش و شور و شرر زد
دختر بگوید بین دژخیمن من چه کردی؟
با خنجر و شمشیر اهریمن چه کردی؟
با سنگ و تیر و خنجر دشمن چه کردی؟
تو تشنه بودی ای پدر بی من چه کردی؟
می دانم اینجا این خرابه منزلت نیست
جایی برای گفتن دردِ دلت نیست
سر پرسد از دختر چرا قدت خمیده؟
خون جگر می ریزی از جام دو دیده؟
با من بگو بابا چرا رنگت پریده؟
آخر چه کس بر صورتت سیلی کشیده؟
از روضه ات سوزد دل و جانم رقیه
ای دختر نالان و گریانم جانم رقیه
دختر بگوید ای پدر وقتی نبودی
بر

• یکشنبه
• 18
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 17:50
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

بند اول:
خرابه شد منزل به لب رسید جونم
من از غم غربت میخونم میخونم
من الذی بابا ایتمنی بابا
نشست کوه غمها رو شونم رو شونم

کجایی بابای تا
ببینی که من هرجا

تا اسمت رو بردم کتک خوردم بابا
نگیر خرده از من اگر مردم بابا

کجایی بابا که دارم
جون میدم و بیقرارم
پاشو بیا زود کنارم

سیدتی یا رقیه 3

بند دوم:
پاهام شده زخمی آبله هم داره
چشای خیسم خون میباره میباره
سرم گرفته درد وقتی که اون نامرد
کشیده از گوشهام گوشواره گوشواره

بابا این رخ نیلی
ببین هست جای سیلی

اگر سوخته گیسوم فدای سر تو
همه درد پهلوم فدای سر تو

عمه جون بابا کجا رفت
بدون من پس چرا رفت
گمونم پیش خدا رفت

سیدتی یا رقیه 3

بند سوم:
میگ

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 11:25
• نوشته شده توسط
• علی صمدی

اَلسَّلامُ عَلیْکِ یا سَیِّدَتَنا رُقَیَّةَ (س) -( خون شد دل من ز غصه، در طشت چرا؟ )

نذر بانوی سه ساله ی کربلا حضرت رقیه (س)

رباعی اول:

خون شد دل من ز غصه، در طشت چرا؟
گشت رأس تو روی نیزه در دشت چرا؟
کابوس تمام شد رسیدی تو، ولی
گفتند رقیّه (س) بی صدا گشت چرا؟

رباعی دوم:

گفتم که "مرا زدند با کعب سِنان"
گفتی که "ز بغض حیدری برده نشان"
گفتم که "دلم گرفته بس یا أبَتاه"
گفتی که "شمیم یاس آمد ز جِنان"

پ.ن:
وزن: مستفعل فاعلات مستفعل فع

• دوشنبه
• 2
• مهر
• 1397
• ساعت
• 16:35
• نوشته شده توسط
• مریم موسوی

‍ "شهادت حضرت رقیه سلام الله علیها"

عمه جون سینه ام خسته ی درده
قصه ی کربلا آه چه سرده
بگم از صحنه ی تلخِ اسیری
تا بدونی عدوم با من چه کرده

عمه جونم ببین دلم کبابه
قصه ی این سفر برام سرابه
سرا پا وجودم در اضطرابه
حال و روزم ببین چقد خرابه

وقتی خنجرش رو عدو میگیره
رقیَت ترسِ او میخواد بمیره
با دو دستش داره گیسو میگیره
با دو پاهاش منو نشونه میره

بس ز داغِ پدر آزرده بودم
ناقه می رفت و من افتاده بودم
اون شب از قافله جا مونده بودم
اینو من توی گوشت خونده بودم

امشب این جاده ها چه بی گریزه
تیغِ این کوره راه ببین چه تیزه
عمه جون کفِ پام داره میسوزه
داره از تاولاشم خون میریزه

هر چه خاره امشب جلوی

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 12:52
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

#نذر_غربت_حضرت_رقیه_س

گنجینه عشق است دلِ خون رقیه

عالم به فدای دلِ محزون رقیه

دردانه بابا چو خودش بس که رئوف است

شد وِردِ لبِ ما اَنا مجنونِ رقیه!

#هستی_محرابی

• سه شنبه
• 3
• مهر
• 1397
• ساعت
• 10:37
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

‍ #بیقراری_حضرت_رقیه_س
#در_خرابه_شام_برای_پدر

در خرابه دختری جا مانده بود
حسرتِ دیدارِ بابا مانده بود
از فراقِ دیدنِ روی پدر
کنجِ این ویرانه تتها مانده بود

اندر آن ویرانه ی شامِ خراب
لاله ای در چنگِ خارا مانده بود
بس دویدش بینِ خار و بوته ها
تیغِ خارا در کفِ پا مانده بود

ای عدو سیلی مزن، بر رُخِ نیلی مزن

بس که بر تن تازیانه خورده بود
صد کبودی بر تنش جا مانده بود
محنتِ ایام و دردِ بی کسی
در سکوتِ سینه غوغا مانده بود

انتظارِ لحظه ها آمد به سر
تا که آن روی طبق وا مانده بود
آن سرِ خونینِ از پیکر جدا
صحبتِ آغوشِ غمها مانده بود

ای عدو سیلی مزن، بر رُخِ نیلی مزن

خلوتِ تنهاییِ خود با پدر
مدتی د

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 15:29
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

یا رقیه(س)

ای شام فلا تقهر، این بچه یتیم است

از جور زمان گوشه ویرانه مقیم است

خوردست بسی سیلی وبس ضربه شلاق

از دست توان داده در احوال وخیم است

این دخت سه ساله شده چون مادر سادات

چون جده ی خود داغ پدر دیده،الیم است

دیدست به خوابش که پدر آمده آنجا

بیدار شده گریه کنان یاد قدیم است

دورش همه زنهای حرم حلقه ببستند

با زاری او هر که در این گریه سهیم است

زینب به سر او بکشد دست نوازش

از بعد پدر عمه بر او یار وندیم است

آوردن سر بهر یتیم هست جنایت

این کار فقط سرزده از خلق لئیم است

گفتا که بیا عمه نسیمی بوزیدست

همراه نسیم از پدرم عطر وشمیم است

شعر:اسماعیل تقوایی

• شنبه
• 7
• مهر
• 1397
• ساعت
• 13:30
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

صحبت های حضرت رقیه با زجر ملعون

و صحبت با حضرت زینب س

چرا رحمت به من ای ظالم کافر نمی آید

به تو گفتم نزن ،دیگر صدایم در نمی آید

مکش إنقدر مویم را مگر دختر نداری تو

از این پاهای خسته راه رفتن بر نمی آید

بزن هرقدر میخواهی ولی کمتر فحاشی کن

که این رفتار با شیرین زبان دختر نمی آید

عمو ، عمه ، پدر ، قاسم ، علی اکبر

ببین این زجر بد رحمش به من آخر نمی آید

صدا میکردم اکبر را جوابم بود جان اما ....

نمی دانم چرا حالا علی اکبر نمی آید

رهایم کن که دردم کم شود،بگذار بنشینم

پریدن با پر و بال شکسته بر نمی آید

تنم درد میکند دیگر مزن آخر یتیمم من

نزن گفتم که من دیگر صدایم در نمی آید

تمام صورتم

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 21:39
• نوشته شده توسط
• رامین برومند(زائر)

از درد و غمِ تو می نالم
ببین که سوخته پَر و بالم
گریه زاری شده احوالم
ای وای ای وای ای وای ای وای
بابا
میریزه اشکام دونه دونه
نمیشه موهام دیگه شونه
آخه پُر از لخته ی خُونه
ای وای ای وای ای وای ای وای
سوخته موی تو، سَر و رویِ تو
سر تو بابا مگه کجا بوده
چرا زیرِ چشمای تو کبوده
ای وای ای وای ای وای ای وای
بابا
بار غم رو دوشم آووردم
نبودی چقد سیلی خوردم
خودمو به عمه سپُردم
ای وای ای وای ای وای ای وای
بابا
ببین چشم ترم میسوزه
بدجور بال و پرم میسوزه
داره موی سرم میسوزه
ای وای ای وای ای وای ای وای
چشم تو دور دید، با لگد کوبید
شبیه مادر پهلومو شکستن
می بینی دست و بازومو شکستن
ای وای ای وای ای وای ای و

• شنبه
• 24
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 14:03
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

یا رقیه بنت الحسین (س)
رقیه کنج ویران با تنی تبدار می گرید
کنارش عمه اش زینب به یاد یار می گرید

به رویا دیده بابا را، به یاد خواب شیرینش
دلش تنگ پدر گشته شده بیدار می گرید

هرآنکس ساکن ویرانسرا باشد بود نالان
به دورش حلقه بسته دیده اش خونبار
می گرید

به یاد دختر آید خاطرات قبل عاشورا
زبابا و عمو یاد آیدش رخسار می گرید

به یاد آرد آغوش علی اکبر گل لیلا
به یاد اصغر آن نو غنچه ی گلزار می گرید

به یاد آرد مدینه،عزت آل پیمبر را
کنون از سختی دوران کج رفتار می گرید

به یاد آرد غروب غارت واز هول خصم دون
دویدنها بروی خاک ناهموار، می گرید

چو می آرند بهرش آن سر خونین بابایش
زبان بگرفته گوید درد دل بسیا

• یکشنبه
• 15
• مهر
• 1397
• ساعت
• 14:38
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

یا رقیه بنت الحسین(س)

بیا تادختر شامی بفهمد من پدر دارم

بیا تا آید وبیند تورا بابا به بردارم

ترا در خواب دیدم شادمان بودم در آغوشت

شدم بیدار وگریان خاطراتت را بسر دارم

زبعد رفتنت خیری زاین دنیا ندیدم من

سه ساله هستم اما از جهان قصد سفر دارم

حواله شد مرا سیلی هرآن نام ترا بردم

دگر از بردن نام نکوی تو حذر دارم

اگر بینی مرا یادی کنی از مادرت زهرا

رخ نیلی، زشلاق عدو برخود اثر دارم

به مژگانم زنم جارو زمین کنج ویرانه

برای آب پاشی اشک از چشمان تر دارم

تسلای دل عمه سکوت خویش می خواهم

بود از دست من خارج، تلاش بی ثمر دارم

میسر می شود خاموشی ام با دیدن رویت

یتیمم، حسرت دیدار آن قرص قمر دا

• سه شنبه
• 10
• مهر
• 1397
• ساعت
• 16:24
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

◾نوحه‌ی سینه زنی
◾شهادت حضرت رقیه(س)
◾بنداول
دوستت دارم بابا
بیا بشین رو دامنم
تشنه سرجدا
به سینه و سر میزنم(۲)
کنج خرابه بابایی
سینه زنت شدم ببین
برای دیدن سرت
از ناقه افتادم زمین
آی بابایی آی بابایی(۲)
◾بنددوم
عمه به من میگفت
گریه نکن بابات میاد
آتیش نزن بجونم
باز داره صدات میاد(۲)
کنج خرابه بابایی
خوش اومدی خوش اومدی
بگو چرا تو تنهایی
نوگل باغ احمدی
آی بابایی آی بابایی(۲)
◾بندسوم
حالا که اومدی
از پیش من دیگه نرو
اگه میخوای بری
بدون من‌دیگه نرو(۲)
کنج خرابه بابایی
بیکس و تنها مونده‌ام
تمامیه قافله رو
به پای خود نشونده‌ام
آی بابایی آی بابایی(۲)

• دوشنبه
• 16
• مهر
• 1397
• ساعت
• 00:15
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

روزها درد کمر دارم ولی شب بیشتر
ما کتک خوردیم بابا، عمه زینب بیشتر

خنجر و سرنیزه و سنگ و سنان و چکمه ها
عطر تو دارند اینها، نعل مرکب بیشتر

• پنج شنبه
• 19
• مهر
• 1397
• ساعت
• 19:33
• نوشته شده توسط
• مرضیه نعیم امینی

از سوی نیزه سرو خرامان خوش آمدی
ای گل به دامن گلِ ویران خوش آمدی
مرهم به زخم خار مغیلان خوش آمدی
مهمانِ ریگهای بیابان خوش آمدی
آغوش من شده پدرم سایبانِ تو
شرمنده ام خرابه شدم میزبان تو
خورشید من شبانه به گلشن رسیده ایی
با بوی نان و آتش و آهن رسیده ایی
این بار جای من ، تو به دامن رسیده ایی
ای باغبان به نیتِ چیدن رسیده ایی
چون چاره ایی به یک سر بی تن نداشتم
صورت به صورت تو پدر من گذاشتم
تا دستِ تیره ایی به روی نور می زند
بابا برای عمه دلم شور می زند
با کعبه نی عدوی تو بدجور می زند
تا آنکه دیده ایی بشود کور ، می زند
عجِل وفات ، گشته دعایم ببر مرا
در شام ، گریه گشته غذایم ببر مرا
با عمه آندمی که ت

• جمعه
• 20
• مهر
• 1397
• ساعت
• 12:08
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

پروانه ام که بال و پرم تیر می کشد
جسم ضعیف و مختصرم تیر می کشد

از بس که اشک ریختم از دوریَت پدر
بنگر به چشم های ترم تیر می کشد

فریاد آب آبِ تو یادم نمی رود
تا آب می خورم جگرم تیر می کشد

آسیب دید شاخه ای از من به رهگذز
هستم نهال و برگ و برم تیر می کشد

ای سر ز سنگها که عدو بر سرم زده
سربسته گویمت که سرم تیر می کشد

از آن شبی که زجر لگد زد به پهلویم
دردش رسیده تا کمرم تیر می کشد
******
شائق

• شنبه
• 21
• مهر
• 1397
• ساعت
• 17:25
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

ای که تویی حسین را نورعین
رقیه خاتونی وبنت الحسین
سه ساله ومعلم مکتبی
فروغ بخش دیدۀ زینبی
تورهرو عقیده وجهادی
تورهنمای راه اعتقادی
تو بهترین پدیدۀ مکتبی
حسین خو و زینبی مذهبی
به بحر عشق وعاشقی گوهری
سفینه النجات را لنگری
طینت تو پاکتر از گل بود
نور وجود تو توکل بود
بزرگ عالمی کجا کوچکی
باب حوائجی اگر کودکی
نورتوای شهیدۀ راه عشق
سر زده ازسپیدۀ راه عشق
به زخم جان ودل ما مرهمی
باب مراد همۀ عالمی
تورنگ وبو به زمزمه می دهی
که عطر وبوی فاطمه می دهی
سوخته جان ها زشرار غمت
جان همه فدای عمرکمت
گذشته درفراق شب های تو
ندیده کس خنده به لب های تو
سه ساله ای وپُر ز جوش وخروش
رنج چهل ساله کشیدی به دوش
چون تو

• جمعه
• 20
• مهر
• 1397
• ساعت
• 13:27
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

سینه ام سوخته و از نفسم آید دود
دیدنِ این سر پر خون به غمم،غم افزود

سرت از سنگ شده زخم،لب از چوب ولی
مات و مبهوت که گیسوی تو در دست که بود

نه فقط صورت من گشت سیاه از سیلی
غیر ناخن همه اعضای تنم هست کبود

ضربت سیلیِ شان نیست کم از ضرب لگد
گوش پاره شود از سیلیِ سنگین یهود

وای از هلهله و رقص زنان شامی
لااقل کاش سرِ نیزه علمدار نبود
*****
شائق

• شنبه
• 21
• مهر
• 1397
• ساعت
• 20:26
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

زهرای سه ساله
از وقتی نیستی حالم خرابه
دلم غمین وچشام پر آبه

با رفتن تو آسایشم رفت
زندگی بی تو برام عذابه

مدتی میشه آغوش گرمت
بابا ی خوبم،برام سرابه

کتک زدندم جای نوازش
یتیم نوازی،اینجوری بابه

بابا کجایی، بیای ببینی
دل رقیه ت خیلی کبابه

هروقت میارم اسمتو بابا
جواب دشمن برام عتابه

چه جور بگم من،که روم نمیشه
دختر تو اینجا بی نقابه

سرم رو زانوت،همیشه جاش بود
حالا رو خاکه،توی خرابه

بابا دعا کن که من بمیرم
دعات میدونم که مستجابه

خوابتو دیدم مزه بمن داد
از خواب پریدم دیدم حبابه

بابا بیا سر،بزن به دختر
یتیم نوازی کار ثوابه

عمه خوبم پیر شده بابا
بعد تو دائم در اضطرابه

براش بمیرم بعد داداشش

• یکشنبه
• 22
• مهر
• 1397
• ساعت
• 15:19
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

رقیه بنت الحسین

گیسوانم فرش زیر پای بابا می کنم
بهر استقبال از او خود را مهیا می کنم

گر کند لطف وگذارد پای در ویرانه ام
سر به گوشش می نهم تا صبح نجوا می کنم

می نشینم روبرویش خیره تا صبح سحر
قامت زیبای بابا را تماشا می کنم

سخت بگذشته ست بی او روزگار دخترش
سر بزانویش نهاده درد دلها می کنم

گرچه در آغوش عمه بوی او حس میشود
لیک آغوش پر از مهرش تقاضا می کنم

او مسیحای منست واز برای مرهمش
زخمهای پیکرم بهرش هویدا می کنم

گر بیاید ناله وزاری به پایان می رسد
بازهم گلخنده را بر لب شکوفا می کنم

گویمش بابا کجا بودی اسیری رفته ام
روزها باشد که با غمها مدارا می کنم

عمه ام زینب بلاکش بوده در این قافله

• دوشنبه
• 23
• مهر
• 1397
• ساعت
• 11:12
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی